بایگانی دسته ی مشکلات روحی و روانی

فوبیا به معنی ترس افراطی، غیر منطقی و مداوم نسبت به یک شیء یا وضعیت است. فوبیا ریشه ای یونانی دارد و از فوبوس، نام یکی از خدایان یونانی که اقدام به ترساندن دشمنان خود می کرده، اقتباس شده است. فوبیای اجتماعی به ترس شدید و دائمی از قرار گرفتن در جمع دیگران یا انجام کاری در مقابل دیگران می باشد.

عوامل ایجاد فوبیا یا همان محرک های فوبیا زا، باعث ایجاد ترس های بسیار شدید در فرد می شوند و همین ترس شدید باعث می شود که فرد مبتلا به فوبی، برای اجتناب از این ترس های شدید دست به هر فعالیت و راهبرد اجتنابی بزند تا احتمال مواجه شدن با این محرک ها را به حداقل برساند.

آیا افراد فوبیک ترس های شدید خود را منطقی می دانند؟

حقیقت این است که افراد فوبیک معمولا نسبت به غیر منطقی بودن ترس های خود آگاهی دارند و می دانند که ترسشان از یک موقعیت یا رویداد بیش از حد افراطی و غیر منطقی است اما به علت وجود باورهای فوبیک آنها قادر به کنترل ترس خود نیستند.

باورهای فوبیک

باورهای فوبیک در درون خود اطلاعاتی به همراه دارند، اطلاعات درباره این که چرا فکر فلان محرک خاص تهدید آمیز است. این باورهای فوبیک باعث می شود که فرد تفسیرهای غیر منطقی از آن محرک خاص بکند و همین امر باعث می شود که فرد از مواجهه با محرک اجتناب کند.

شایع ترین فوبیاهای خاص

• مهمترین فوبیاها، فوبیای حیوانات است از جمله: ترس از مار، عنکبوت، موش، سوسک، حلزون، کرم
• فوبیای اجتماعی یا اختلال اضطراب اجتماعی نیز نوع دیگر فوبیا است.
• فوبیای دندانپزشکی
• فوبیای آب های عمیق
• فوبیای ارتفاع
• کلاستروفوبیا (ترس از محیط های بسته)
• مجموعه ای از فوبیاهای خون، زخم و امپول که به BII معروفند.

سایر فوبیاها عمومیت کمتری دارند و از این لحاظ که تا چه حد تهدید واقعی به حساب می آیند، می توان آنها را غیر عادی دانست.

ترس از انواع پنبه (گوش پاک کن، پنبه توپک)، دکمه، شکلات، عروسک، گیاهان و غیره از این دسته از ترس های غیر معمولند که هرچند فراوانی آنها کم است ولی وجود دارند.

در واقع ترس غیر عادی نسبت به هرچیزی می تواند به وجود بیاید و همانطور که اشاره شد معیار تشخیص فوبی این است که آن ترس غیر عادی و بیش از حد شدید باشد.

تاثیر فرهنگ در فوبیا

در مورد نوع محرک ها و رویدادهایی که می توانند باعث فوبیاهای بالینی شوند، تفاوت های فرهنگی مهمی وجود دارد، مثلا تای جین – کیوفو – شو، نوعی سندروم ژاپنی است که ویژگی آن ترس از خجالت زده کردن دیگران یا توهین به آنهاست.

در مورد ترس از حیوانات نیز تفاوت های فرهنگی دیده می شود. برای مثال، در جوامع غربی، نسبت به جوامع شرقی، مثل هند و ایران، ترس از عنکبوت شیوع بیشتری دارد.

در ایران ترس از سوسک بیشتر مشاهده می شود.

معیارهای DSM-5 برای فوبیاهای خاص

1. ترس یا اضطراب شدید نسبت به یک شیء یا یک موقعیت خاص (مثلا پرواز با هواپیما، ترس از سوار شدن به ماشین، مشاهده خون، آمپول زدن)
2. معمولا فرد بلافاصله در مواجهه با محرک فوبیا دچار ترس یا اضطراب می شود.
3. فرد برای اجتناب از محرک فوبیا تلاش زیادی می کند و اگر مجبور باشد محرک فوبیک را تحمل کند ترس یا اضطراب بسیار زیادی را تحمل می کند.
4. میزان ترس تجربه شده در هنگام مواجه با موقعیت یا شیء خاص بسیار شدید و نامتناسب است. (منظور از نامتناسب بودن این است که این ترس در شرایط فرهنگی که فرد در آن زندگی می کند نسبت به آن شی یا رویداد وجود ندارد، بنابراین این ترس با فرهنگ فرد نامتناسب است).
5. ترس، اضطراب و اجتنابی که فرد تجربه می کند همیشگی است و دست کم 6 ماه است که فرد چنین ترسی را به طور مداوم در مواجهه با محرک تجربه می کند.
6. این ترس و اضطراب و اجتناب اختلال شدیدی در زندگی اجتماعی و شغلی و دیگر جنبه های زندگی فرد ایجاد کرده است.
7. نشانه هایی را که فرد تجربه می کند را نمی توان با نشانه های یک اختلال روانی دیگر توضیح داد.

پیشنهاد مشاور: چگونه ترس از حیوانات را از بین ببریم | فوبیای حیوانات

علت ایجاد اختلال فوبیا

رویکردهای مختلفی به شناسایی علت فوبیاها پرداخته اند.

• از جمله این رویکردها رویکرد روان کاوی است.

روانکاوان معتقدند از آنجا که فوبیاها به صورت ترس غیر منطقی از چیزهایی نشان داده می شوند که اصلا خطرناک نیستند  یا خطر واقعی آنها کم است، بنابراین آنها نشانه های نمادین بعضی از مشکلات روانی و عمیق هستند. برای مثال فروید (پدر علم روانشناسی)، فوبیا را نوعی دفاع در مقابل اضطراب ناشی از تمایلات غریزی و سرکوب شده می دانست و معتقد بود که رویدادها یا موقعیت هایی که با غریزه سرکوب شده، ارتباط نمادین دارند باعث ترس می شوند. البته برای تایید اینگونه تفسیرها، شواهد عینی و علمی وجود ندارد.

• رویکرد دیگر رویکرد رفتاری است.

بر اساس رویکرد رفتاری، شرطی سازی کلاسیک باعث ایجاد فوبیاها می شود. یعنی همراه شدن یک تجربه تروماتیک و دردناک با یک شی یا رویداد خاص باعث می شود که آن شیء یا رویداد، وحشتناک و ترسناک تفسیر شود. البته از جمله انتقادی که به این نظریه وارد است این است که بسیاری از افراد فوبیک، هیچگونه رویداد تروماتیک یا تجربه رویداد یا تجربه ناگواری که بتواند باعث آغاز فوبیا شود را بیاد نمی آورند و نمی توان با قطعیت گفت که علت تمام فوبیاها شرطی سازی کلاسیک است. هرچند که در برخی از موارد شرطی سازی کلاسیک نقش اساسی در ایجاد فوبیا داشته است.

• نظریه تکامل نیز در مورد علت فوبیاها توضیحی داده است.

بر طبق نظریه تکامل، چون فوبیاها بر محور مجموعه محدودی از ترس هایی بنا شده اند که احتمالا در طول تکامل بشر به وجود آمده اند، ممکن است انسان ها، برای کسب بعضی از فوبیاها به لحاظ بیولوژیک، از قبل آماده شده باشند.

اما شواهد و نتایج بسیاری از تحقیقات نشان می دهند که فوبیاهای مختلف، می توانند علت های چند گانه داشته باشند.

• احتمالا بعضی از فوبیاها، مثل فوبیای سگ، فوبیای دندانپزشکی، فوبیای خفگی و فوبیای تصادف به علت تجربه های تروماتیک و شرطی شدن به وجود می آیند.
• در مقابل، بسیاری از فوبیاها به علت حوادث وحشتناک و تروماتیک به وجود نیامده اند. در واقع، بسیاری از کسانی که فوبیا دارند، تاریخ دقیق شروع آن را به خاطر نمی آورند  و این موضوع می تواند نشان دهنده این باشد که احتمالا شروع برخی از فوبیاها تدریجی است و عوامل نامرئی به آن کمک می کنند.
• همچنین برخی از فوبیاها با احساس بیزاری (نفرت، چندش، اشمئزاز) ارتباط نزدیکی دارند و شواهد بسیاری نشان می دهند که بیزاری شدید با فوبیای حیوانات کوچک، ارتباط دارد.

درمان فوبیا

مهمترین اصل در درمان فوبیاهای خاص، بررسی و اصلاح باورهای فوبیک فرد درباره رویداد یا وضعیت فوبیازا است. باورهایی که معمولا غلط هستند و با واقعیت تهدید آمیز بودن محرک های فوبیا زا همخوانی ندارند و باعث تداوم ترس و اجتناب می شوند.

• از جمله درمان های موفقیت آمیز فوبیا مواجهه سازی با محرک یا موقعیت فوبیا زا است.

افراد فوبیک چون به شدت سعی می کنند که با محرک های فوبیا زا مواجه نشوند، به ندرت با شواهدی روبرو می شوند که نشان می دهند باورهای فوبیک آنها اشتباه است، (برای مثال، اجتناب همیشگی از عنکبوت باعث می شود که افراد فوبیک هرگز فرصتی به دست نیاورند تا  باور غلط«عنکبوت به من آسیب فیزیکی می زند» را به چالش بکشند و عدم صحت آن را به خودشان ثابت کنند)، خصوصیت مهم مواجهه درمانی (اکسپوژر درمانی) فراهم آوردن چنین فرصتی است. یعنی تلاش برای قرار دادن فرد فوبیک در وضعیتی که امکان مشاهده غیر منطقی بودن و اشتباه بودن افکار و باور فرد وجود داشته باشد.

مواجهه درمانی عبارت است مواجه کردن تدریجی فرد با شیء یا موقعیتی که از آن می ترسد تا زمان از بین رفتن ترس. درمانجو به دفعات با موقعیت ترسناک مواجه می شود و هربار، این مواجهه شدیدتر و موقعیت ترسناک دشوارتر می شود.

• حساسیت زدایی سیستماتیک، غرقه سازی و شرطی سازی متقابل از جمله روش های قدیمی درمان فوبیا هستند.
• ترکیب رفتار درمانی و شناخت درمانی نیز از جمله درمان های کوتاه مدت موثر هستند مثل: ترکیب بازسازی شناختی (اصلاح افکار و باورها) و مواجهه شدید با محرک فوبیا زا و یادگیری مشاهده ای (مدلینگ)

فوبیای اجتماعی (اختلال اضطراب اجتماعی)

فوبیای اجتماعی که در DSM-5  به اختلال اضطراب اجتماعی نامگذاری شده اند (به علت فراگیرتر بودن مشکلات ناشی از آنها)، عبارتند از :

ترس شدید و دائمی از قرار گرفتن در جمع دیگران یا انجام کاری در مقابل دیگران.

افراد مبتلا به این اختلال از هر موقعیتی که پیش بینی کنند ممکن است در آن رفتار خجالت آوری انجام دهند یا اینکه مورد ارزیابی منفی دیگران قرار بگیرند، اجتناب می کنند و سعی می کنند از این موقعیت ها دور باشند. این اختلال می تواند باعث شود فرد به بعضی از مشکلات فلج کننده دیگر مثل افسردگی و اعتیاد به مواد مبتلا شود.

ترس از خجالت زده شدن و احمق و دیوانه خطاب شدن از طرف دیگران از خصوصیات بارز افراد مبتلا به این اختلال است.

این افراد به این علت که می ترسند دیگران متوجه لرزش دست یا صدای آن ها شوند به شدت از صحبت کردن در جمع اجتناب می کنند.  این افراد اگر در جمع شروع به صحبت کنند به این دلیل که ترس از مبهم و نامنسجم حرف زدن دارند اضطراب شدیدی را تجربه می کنند.

خودداری کردن از خوردن، نوشیدن و نوشتن در حضور دیگران به دلیل ترس از خجالت زدگی، یکی دیگر از خصوصیات رفتاری این افراد است. افراد مبتلا به این اختلال تقریبا همیشه علائم اضطراب مثل تپش قلب، لرزش، عرق کردن، ناراحتی معده و روده، اسهال، گرفتگی، عضلات، سرخ شدن و سردرگمی را تجربه می کنند.

معیارهای DSM-5  برای فوبیای اجتماعی (اختلال اضطراب اجتماعی)

1. ترس یا اضطراب شدید نسبت به یک یا چند موقعیت اجتماعی که در آن، فرد در معرض توجه و دقت دیگران قرار می گیرد. بعضی نمونه ها عبارتند از: تعاملات اجتماعی (مثلا حرف زدن دیگران، ملاقات یا آشنا شدن با دیگران)، تحت نظارت دیگران قرار داشتن (مثلا به هنگام خوردن یا نوشیدن)، یا انجام دادن کاری در جلوی دیگران (مثلا سخنرانی کردن).

نکته: در مورد کودکان، اضطراب باید در حضور دوستان همسن و سال نیز روی دهد نه فقط در طول تعامل با بزرگسالان.

1. فرد می ترسد طوری عمل کند، یا نشانه های اضطراب را از خود نشان دهد که باعث شود مردم برداشت منفی از او داشته باشند (مثلا، مسخره شود، خجالت زده شود، یا تحویل گرفته نشود، یا باعث توهین به دیگران یا ناراحت شدن آنها شود).
2. موقعیت یا (موقعیت های) اجتماعی تقریبا همیشه باعث ترس یا اضطراب می شوند.

نکته: در کودکان، ترس یا اضطراب ممکن است با گریه کردن، قشقرق راه انداختن، بی حرکت ماندن، کز کردن یا حرف نزدن در موقعیت های اجتماعی نشان داده شود.

1. فرد فعالانه تلاش می کند تا از موقعیت های اجتماعی اجتناب کند یا مجبور می شود آن ها را با ترس و اضطراب بسیار زیاد تحمل کند.
2. ترس یا اضطراب او با خطری که از طرف موقعیت اجتماعی مورد نظر او را تهدید می کند تناسب ندارد.
3. ترس، اضطراب یا اجتناب مورد نظر، پیوسته و مکرر است و معمولا 6 ماه یا بیشتر طول می کشد.
4. ترس، اضطراب یا اجتناب باعث می شود فرد رنج شخصی یا نابسامانی شدید را تجربه کند و در عملکردهای مهم زندگی دچار مشکل شود.
5. این نشانه ها ناشی از مصرف مواد نباشد.
6. یک اختلال ذهنی دیگر، علت مناسبتری برای این نشانه ها نباشد.

دلایل فوبیای اجتماعی

• یکی از دلایل فوبی اجتماعی می تواند عوامل رشدی و تجربه های دوران کودکی باشد. برای مثال، کودکانی که در خود فرو رفته، گوشه گیر و ساکت باشند، بیشتر احتمال دارد که به فوبی اجتماعی مبتلا شوند.
• سبک تعامل والدین – فرزندان در دوران اولیه کودکی نیز می تواند نقش مهمی در ایجاد فوبی اجتماعی داشته باشد. نتایج مطالعات و تحقیقات نشان می دهند که کنترل زیاد والدین روی رفتار کودکان، نامهربانی و توجه کم آن ها نسبت به فرزندشان و همچنین خجالت دادن فرزندان در حضور جمع می تواند سبب ایجاد فوبی اجتماعی شود.
• عوامل شناختی نیز از جمله دلایل ایجاد اختلال فوبیای اجتماعی هستند.
• به اینصورت که افراد مبتلا به فوبیای اجتماعی، در پردازش و تفسیر اطلاعات نوعی سوگیری دارند که باعث می شود درباره رویدادهای اجتماعی، پیش بینی های بسیار منفی داشته باشند. این افراد احتمال زیادی به وقوع رویدادهای منفی اجتماعی می دهند.
• همچنین این افراد عملکرد خود در موقعیت های اجتماعی را بیش از حد، بد و ناشیانه می دانند.
• از طرفی افراد فوبیک، نمی توانند نظرها و فیدبک های اجتماعی مثبت از طرف دیگران را به آسانی پردازش کنند و فقط بر روی جنبه های منفی موقعیت های اجتماعی تمرکز دارند و همین امر باعث تداوم باورهای غلطشان می شود. طبق باورهای غلط این افراد، موقعیت های اجتماعی، تهدید کننده و خطرناک هستند و رفتار آنها در جلوی جمع احتمالا غلط و ناشیانه خواهد بود.
• افراد مبتلا، در طول عملکرد اجتماعی خود، تمایل دارند توجه خود را به سوی خود و واکنش های اضطرابی خود معطوف کنند، پدیده ای که توجه متمرکز بر خود (self-focused attention) نامیده می شود.

توجه متمرکز بر خود باعث می شود که افراد مضطرب فکر کنند همانقدر که در درون مضطرب هستند در ظاهر نیز اضطراب نشان خواهند داد. این پدیده از پردازش عینی جلوگیری می کند و سبب برداشت احساسی و تفسیرهای شخصی می شود و همین امر موجب عیب گیری و انتقاد از خود و در نتیجه عملکرد نامناسب در حضور جمع خواهد شد.

درمان فوبیا اجتماعی

• مواجهه درمانی، که در آن، به رغم استرسی که به درمانجو وارد می شود، در یک موقعیت اجتماعی ترسناک باقی می ماند. این موقعیت ممکن است یک موقعیت اجتماعی واقعی یا یک موقعیت اجتماعی مصنوعی باشد، که در آن درمانگر نقش یک غریبه را بازی می کند.
• آموزش مهارت های اجتماعی، از جمله، یادگیری مشاهده ای، تمرین رفتاری، فیدبک اصلاحی و تقویت مثبت (دادن پاداش). در این آموزش به نقص های موجود در مهارت های ارتباطی فرد پرداخته می شود.
• بازسازی شناختی، که برای به چالش کشیدن و جایگزین کردن سوگیری های منفی در پردازش اطلاعات، خود-سنجی های منفی از عملکرد اجتماعی و برای کاهش توجه متمرکز بر خود، طراحی شده است.
• دارو درمانی
• هم درمان های دارویی و هم درمان های شناختی – رفتاری برای درمان فوبی اجتماعی موثر خواهند بود، اما ترکیب این دو نوع درمان، می تواند نتیجه مطلوب و ماندگاری در پی داشته باشد، به این صورت که دارو درمانی سریعتر از درمان شناختی – رفتاری آثار مثبت خود را نشان می دهد و درمان شناختی – رفتاری به درمانجویان کمک می کند تا دستاوردهای درمانی خود را به مدت طولانی تری حفظ کنند.

فوبیا مانند دیگر اختلالات روانی، می تواند باعث مختل شدن زندگی فرد شود و همین امر می تواند به مرور فرد را دچار درماندگی کند، بنابراین توجه به این اختلال و اقدام برای درمان آن از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

مشاوران و درمانگران مرکز مشاوره ستاره ایرانیان به صورت تخصصی در درمان انواع فوبیا فعالیت می کنند، برای دریافت خدمات روانشناختی و درمان تخصصی فوبیا می توانید با مرکز مشاوره ستاره ایرانیان تماس حاصل فرمایید و نوبت مشاوره خود را دریافت کنید.

منبع : هر چیزی که باید در مورد فوبیای اجتماعی بدانید

تمام افراد هر از گاهی احساس استرس می کنند، اما اگر این استرس و اضطراب مزمن شود، می تواند عواقب جدی بر سلامتی جسمانی و روانی شما داشته باشد. اضطراب و استرس می تواند می تواند خطر ابتلا به افسردگی را افزایش دهد، بر سیستم ایمنی بدن شما تأثیر منفی بگذارد و خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را افزایش دهد.

در این مقاله به تاثیر استرس و اضطراب به صورت پرداخته می شود، استرس می تواند رد پایی از خود در صورت شما به جای بگذارد. خشکی پوست، چین و چروک و آکنه تنها برخی از اثرات آن می باشد. به خواندن ادامه دهید تا بفهمید استرس چه تأثیرات دیگری بر روی صورت و زیبایی شما می گذارد.

استرس چگونه بر چهره شما تاثیر می گذارد؟

همان طور که گفته شد استرس مزمن می تواند از دو طریق در صورت شما نمایان شود. اول، هورمون هایی که بدن شما هنگام استرس ترشح می کند می تواند منجر به تغییرات فیزیولوژیکی شود. علاوه بر این احساس استرس ممکن است منجر به عادت های بدی مانند دندان ساییدن یا گاز گرفتن لب شود که در طولانی مدت باعث خشکی لب و ساییدگی دندان ها می شود.

اگر نگران تاثیر اضطراب بر زیبایی خود هستید این مطلب را از دست ندهید، در انتهای مقاله راه های مناسب برای کنترل اضطراب و استرس ذکر شده است.

آکنه از عوارض استرس

وقتی احساس استرس می کنید، بدن شما مقدار زیادی هورمون کورتیزول تولید می کند. کورتیزول باعث می شود بخشی از مغز شما که تحت عنوان هیپوتالاموس شناخته می شود هورمونی به نام هورمون آزاد کننده کورتیکوتروفین (CRH) تولید کند. تصور می شود CRH باعث تحریک غدد چربی می شود. چربی این غدد باعث بسته شدن منافذ پوست و ایجاد آکنه می شود.

اگرچه بسیاری از افراد اعتقاد دارند که استرس باعث ایجاد آکنه می شود، اما مطالعات محدودی وجود دارد که ارتباط میان استرس و اکنه را بررسی کرده است.

پوست زیر چشم

احتمالا تاکنون تورم یا یا پف زیر پلک را تجربه کرده اید. این مشکل به مرور زمان و افزایش سن با با ضعف عضلات حمایت کننده اطراف چشم ایجاد می شود. آویزان شدن پوست در اثر از بین رفتن قابلیت ارتجاعی آن نیز می تواند در ایجاد این امر تاثیر داشته باشد.

محققان دریافته اند که استرس ناشی از کمبود خواب به طور کلی علائم پیری را افزایش می دهد، از این علائم می توان به ایجاد خطوط ریز زیر چشم و کاهش قابلیت ارتجاعی آن اشاره کرد این امر خود باعث ایجاد تورم یا پف شدید زیر پلک می شوند.

پوست خشک از عوارض استرس بر پوست

پوست از لایه های مختلفی ایجاد شده است و لایه شاخی لایه بیرونی پوست شما می باشد. این لایه حاوی پروتئین و لیپید است که نقشی اساسی در مرطوب نگه داشتن سلول های پوست شما دارد. همچنین این لایه به عنوان سدی عمل می کند که از لایه پوست زیرین محافظت می کند. وقتی لایه شاخی شما آنطور که باید کار نمی کند، پوست شما خشک شده و درگیر خارش می شود.

تحقیقات نشان داده است که استرس باعث ایجاد اختلال در این لایه و ایجاد خشکی و خارش در پوست صورت می شود بنابراین به مرور زمان سلامتی پوست را به خطر می اندازد.

علاوه بر این، در موارد غیر طبیعی بالا بودن سطح کورتیزول باعث نازک شدن پوست صورت می شود. کورتیزول منجر به تجزیه پروتئین های پوستی می گردد که باعث می شود پوست تقریباً نازک به نظر برسد و به همین دلیل به راحتی آسیب می بیند.

جوش از مشکلات استرس

حتما تاکنون متوجه شده اید که استرس توانایی تضعیف سیستم ایمنی بدن را دارد. ضعف سیستم ایمنی بدن منجر به عدم تعادل باکتری ها در روده و پوست شما می شود که به عنوان ناتراز شدن همزیستی شناخته می شود. وقتی این عدم تعادل روی پوست شما ایجاد شود، می تواند منجر به قرمزی پوست شود.

چین و چروک ناشی از استرس

استرس باعث تغییر پروتئین های موجود در پوست می شود و خاصیت ارتجاعی آن را کاهش می دهد. از دست دادن قابلیت ارتجاعی می تواند منجر به ایجاد چین و چروک شود.

استرس همچنین ممکن است منجر به خم شدن مکرر ابرو شود که می تواند در ایجاد چین و چروک نقش داشته باشد.

سفیدی و ریزش مو

تحقیقات نشان می دهد که استرس در سفیدی و شکنندگی مو نقش دارد. با این حال، اخیراً دانشمندان دلیل آن را فهمیده اند. سلول هایی به نام ملانوسیت، رنگدانه ای به نام ملانین تولید می کنند که به موهای شما رنگ می بخشند.

ثابت شده است که فعالیت عصبی سمپاتیک ناشی از استرس می تواند باعث از بین رفتن سلول های بنیادی ایجاد کننده ملانوسیت شود.

استرس مزمن همچنین می تواند چرخه رشد موها را مختل کرده و منجر به بیماری به نام ریزش موی تلوژن افلوویوم شود. ریزش موی تلوژن افلوویوم باعث ریزش مقدار زیادی از موها می شود.

ناخن

استرس زیاد می تواند ناخن ها را ضعیف و شکننده کند. ناخن های سالم به ویتامین ها و مواد معدنی مانند پروتئین، بیوتین، سیلیس، منیزیم، روی و آهن نیاز دارند. دکتر لیما-ماریبونا می گوید: “استرس باعث می شود بدن ما مواد مغذی مورد نیاز خود را به دشواری جذب کند، بنابراین استرس باعث شکنندگی و تضعیف ناخن می شود.”

بسیاری از افراد هنگامی که احساس اضطراب پیدا می کنند ناخن های خود را می جوند که در برخی شرایط منجر به عفونت یا پارونیشیا می شود بنابراین بسیار مهم است که استرس و اضطراب خود را کنترل کنیم.

تاخیر در بهبود طبیعی زخم

در مواجهه با استرس شدید، اپیدرم شما می تواند بسیار ضعیف شود و خطر ابتلا به عفونت و عوامل بیماری زای محیطی افزایش می یابد. این امر همچنین توانایی طبیعی پوست در بهبود زخم ها، جای زخم ها و آکنه  را کاهش می دهد.

راه های دیگری که استرس بر صورت شما تأثیر می گذارد

راه های دیگری که استرس می تواند بر صورت شما تأثیر بگذارد عبارتند از:

• آسیب به دندان. بسیاری از افراد هنگام احساس استرس یا اضطراب دندان قروچه می کنند. با گذشت زمان، این امر باعث آسیب دائمی دندان های شما می شود.
• آسیب به لب ها، بسیاری از افراد هنگامی که احساس اضطراب پیدا می کنند لب های خود را می جوند یا پوست آن را می کنند که باعث آسیب به بافت لب می شود.

درمان استرس و اضطراب

حتما تاکنون متوجه آسیب های استرس و اضطراب شده اید، استرس گاهی اوقات دلایل خارجی و گاهی دلایل داخلی دارد اما به طور کلی استرس قابل کنترل می باشد. راه های زیر به شما کمک می کند تا استرس خود را درمان یا کنترل کنید:

• برای فعالیت های آرامش بخش وقت بگذارید. زمان بندی برای فعالیت هایی که باعث می شوند احساس آرامش داشته باشید به شما کمک می کند تا در صورت مشغله زیاد، استرس خود را کاهش دهید.
• عادت های خوب زندگی را حفظ کنید. داشتن رژیم غذایی سالم و همچنین خواب زیاد به بدن شما کمک می کند تا استرس را بهتر کنترل کند.
• ورزش کنید. ورزش می تواند به شما در کاهش سطح هورمون استرس کمک کند و به شما اجازه دهد تا ذهن خود را از استرس دور کنید.
• با دیگران صحبت کنید. صحبت با یک دوست، یکی از اعضای خانواده یا روانشناس به بسیاری از افراد کمک می کند تا با استرس مقابله کنند. این کار باعث می شود تا درک کنید که تنها نیستید و دیگران نیز از تجربه های خود در مورد اضطراب به شما می گویند، البته توصیه می شود که حتما با روانشناس در مورد اضطراب خود صحبت کنید.
• از مصرف مواد مخدر و الکل خودداری کنید. استفاده مداوم از داروها و مشروبات الکلی می تواند استرس شما را تشدید کند، اگرچه در کوتاه مدت ممکن است به عنوان راه حل عمل کنند اما به مرور باعث اعتیاد و افزایش استرس فرد می شوند.

علامت و نشانه استرس بیش از حد

1. آکنه از علائم استرس

آکنه یکی از بارزترین نشانه های استرس شدید و بیش از حد می باشد. بیش تر افراد هنگامی احساس استرس می کنند، تمایل دارند بیشتر صورت خود را لمس کنند. این کار می تواند باعث گسترش باکتری ها و ایجاد آکنه شود.

علاوه بر استرس، سایر دلایل ایجاد آکنه شامل تغییرات هورمونی، باکتری و مسدود شدن منافذ پوست می باشد.

2. سردرد از نشانه های اضطراب

بسیاری از مطالعات نشان داده اند که استرس می تواند منجر به سردرد شود، وضعیتی که با درد در ناحیه سر یا گردن مشخص می شود.

از دیگر عوامل ایجاد سردرد می توان به کمبود خواب، مصرف الکل و کمبود آب بدن اشاره کرد.

3. درد مزمن

درد مزمن که دلیل جسمی خاصی نداشته باشد می تواند ناشی از استرس و اضطراب زیاد باشد. به طور کلی استرس و اضطراب باعث تضعیف سیستم دفاعی بدن می شود و به همین دلیل می تواند باعث ایجاد بیماری یا دردهای مزمن شود.

4. کاهش انرژی و بی خوابی

خستگی مزمن و کاهش سطح انرژی نیز می تواند ناشی از استرس طولانی مدت باشد. از دیگر عواملی که ممکن است در کاهش سطح انرژی نقش داشته باشند می توان به کمبود آب بدن، کاهش قند خون، رژیم غذایی نامناسب یا تیروئید کم کار اشاره کرد.

5. مشکلات گوارشی

مشکلات گوارشی مانند اسهال و یبوست نیز می تواند ناشی از مقادیر بالای استرس باشد. همچنین به خاطر داشته باشید که بسیاری از عوامل دیگر مانند رژیم غذایی، کم آبی بدن، سطح پایین فعالیت بدنی، عفونت یا داروهای خاص می توانند باعث مشکلات گوارشی شوند.

6. افسردگی از علائم اضطراب

برخی مطالعات نشان می دهد که استرس مزمن ممکن است در ایجاد افسردگی نقش داشته باشد. به یاد داشته باشید که این مطالعات ارتباط بین اضطراب و افسردگی را نشان می دهند، اما این امر لزوماً به این معنی نیست که استرس باعث افسردگی می شود و نیاز است که تحقیقات بیشتری در مورد نقش استرس در ایجاد افسردگی صورت بگیرد.

علاوه بر استرس، سایر عوامل موثر در ابتلا به افسردگی شامل سابقه خانوادگی، سطح هورمون ها، عوامل محیطی و حتی داروهای خاص می باشند.

7.بالارفتن ضربان قلب

ضربان قلب بالا و افزایش ناگهانی ضربان قلب نیز می تواند از علائم استرس بیش از اندازه باشد. البته باید دقت داشته باشید که بالا رفتن ضربان قلب به طور کلی امری طبیعی است اما اگر احساس می کنید که این امر بیش از اندازه می باشد باید از مشاور برای کنترل استرس خود کمک بگیرید.

ضربان قلب بالا ممکن است به دلیل فشار خون بالا، بیماری تیروئید، برخی بیماری های قلبی و استفاده از نوشیدنی های حاوی کافئین یا الکل نیز ایجاد شود.

8. عرق کردن از نشانه های اضطراب

قرار گرفتن در معرض استرس همچنین ممکن است باعث تعریق بیش از حد شود. علاوه بر این تعریق بیش از حد نیز می تواند ناشی از اضطراب، خستگی، گرما، مشکلات تیروئید و استفاده از داروهای خاص باشد.

منبع : تأثیرات استرس بر صورت | علائم+درمان 

ترس از فراموش و نادیده گرفته شدن(Athazagoraphobia) یک اختلال اضطراب طولانی مدت می باشد که می تواند زندگی روزمره شما را مختل کند. برای برخی از افراد، این شرایط می تواند احساسات شدیدی از وحشت، اضطراب، استرس و ترس را به همراه داشته باشد.

افراد مبتلا به این فوبیادر موارد شدید، ممکن است دچار واکنش های جسمی یا روانی شوند که در زندگی روزمره آن ها تداخل ایجاد می کند.

ترس از نادیده گرفته شدن هراسی است که به ندرت مورد بحث قرار می گیرد. ترس از فراموش شدن دو نوع است: این بیماری در مرحله اول ممکن است در بیماران مبتلا به زوال عقل (آلزایمر) یا بیمارانی که از سایر بیماری های مربوط به از دست دادن حافظه رنج می برند دیده می شود. آن ها از این که دیگران یا هویت خود را فراموش کنند می ترسند.

در مرحله دوم، این ترس ممکن است برای همسران یا مراقبان بیماران مبتلا به آلزایمر و زوال عقل ایجاد شود، افراد مبتلا به این ترس معتقد هستند که عزیزانشان سرانجام آن ها را فراموش خواهند کرد (یا اینکه بعد از مرگ عزیزشان را فراموش می کنند).

متاسفانه این هراس به ندرت مورد درمان قرار می گیرد هرچند بسیار شایع و نگران کننده می باشد.

به عنوان مثال، شما یا یکی از نزدیکانتان ممکن است نگران ابتلا به بیماری آلزایمر یا از دست دادن حافظه خود بوده و به همین دلیل دچار اضطراب یا ترس باشید. همچنین ممکن است نگران باشید که یکی از اعضای خانواده که مبتلا به بیماری آلزایمر می باشد شما را به خاطر نیاورد.

علت ابتلا به ترس از فراموش شدن

تعیین دقیق علت فوبیا دشوار است، اما روانشناسان و روانپزشکان معتقدند که عوامل محیطی و ژنتیکی ممکن است باعث ابتلا به این فوبیا شوند.

عوامل ژنتیکی

بسیاری از بیماری های روانی مانند وسواس، فوبیا، افسردگی، دوقطبی و برخی از بیماری های دیگر ریشه در ژنتیک دارند، بنابراین می توان گفت که اگر خانواده شما درگیر این فوبیا یا فوبیای دیگری هستند شما بیش تر در خطر ابتلا به فوبیا قرار دارید.

البته این بدین امر نمی باشد که شما حتما به فوبیا مبتلا می شوید اما باید بیش تر از خودتان محافظت کنید.

عوامل محیطی

• آسیب های دوران کودکی

اگر در دوران کودکی در خانه یا جایی تنها مانده اید، یا گم شده اید احتمال دارد این ترس را تجربه کنید. همچنین ممکن است یکی از اطرافیان شما در کودکی به آلزایمر مبتلا بوده است و به همین دلیل پس از آن این نگرانی برای شما به وجود آمده که ممکن است دیگران شما را فراموش کنند.

• تنها ماندن در کودکی

همان طور که گفته شد تنها ماندن در کودکی می تواند باعث شود که در بزرگسالی فرد به اضطراب یا فوبیا فراموش شدن دچار شود. در این شرایط بهتر است که والدین در همان کودکی به فکر درمان فرزندشان باشند و با کمک درمانگر و بازی درمانی اضطراب و فوبیا کودک خود را درمان کنند. در ادامه به نشانه های فوبیا تنها ماندن در کودکان می پردازیم.

• تاثیر خانواده

علاوه بر ژنتیک خانواده تاثیر دیگری نیز در ابتلا به فوبیا دارند، کودک از محیط اطراف خود می آموزد که چه احساسی به شرایط مختلف داشته باشد، اگر والدین نگرانی زیادی داشته باشند یا ترس خود را به کودک منتقل دهند کودک نیز دچار این فوبیا و اضطراب می شود. بنابراین همیشه از والدین خواسته می شود تا ترس و اضطراب خود را مقابل کودک بروز ندهند زیرا کودک درک درستی از شرایط نداشته و ممکن است.

ارتباط مستقیم مانند یکی از اعضای خانواده با از دست دادن حافظه می تواند ترس و اضطراب طولانی مدت ایجاد کند. این ترس و اضطراب می تواند زندگی فرد را فلج کند.

علائم ترس از فراموش شدن

افرادی که ترس از فراموش شدن دارند، اعتماد به نفس پایینی دارند. غالباً، چنین افرادی درون گرا، افسرده هستند و یا فاقد توانایی تعامل طبیعی در جامعه می باشند، آن ها ذاتاً خجالتی و منفعل هستند. در عین حال، شخص معمولا مضطرب می شود و فکر می کند “به سادگی فراموش می شود”.

علائم انواع فوبیا بسته به شدت فوبیا متفاوت می باشد. بیشتر افراد هنگام فوبیا سطح اضطراب را تجربه می کنند. دیگران ممکن است ترکیبی از علائم جسمی و روانی را تجربه کنند. این علائم جسمانی عبارت هستند از:

• بدن درد
• تنش عضلانی
• افزایش ضربان قلب
• افزایش فشار خون
• سرگیجه
• بی قراری، عصبی بودن
• غش کردن
• تعریق
• حالت تهوع
• افسردگی
• ناتوانی در نفس کشیدن
• اجتناب از موقعیت های اجتماعی
• عدم تمرکز

علائم روانی این فوبیا نیز شامل موارد زیر می باشد:

• هنگام فکر به تنهایی احساس نگرانی و اضطراب شدید پیدا می کنند.
• همیشه به زمانی فکر می کنند که دیگران آن ها را فراموش کنند.

اگر کودک شما مدتی را تنها گذرانده یا نگرانید درگیر ترس از فراموش شدن شده باشد، به علائم زیر دقت کنید:

• به هیچ عنوان حاضر نیست از شما جدا شود.
• کابوس می بینید و از شما می خواهد که هنگام خواب هم از شما جدا نشود.
• از شما سوالاتی در مورد فراموش شدن پس از مرگ می پرسد.

در این صورت حتما به روانشناس و درمانگر مراجعه کنید و دقت داشته باشید که کودکان توانایی بزرگسالان را در بیان احساسات خود ندارند بنابراین ممکن است احساسات خود را به درستی به شما نشان ندهند.

درمان فوبیای فراموش شدن

شدت اضطراب و ترس ناشی از فوبیا می تواند زندگی افراد را تحت تأثیر منفی قرار دهد. چند مهارت مقابله ای می تواند به شما کمک کند تا فوبیا را به حداقل برسانید و از بین ببرید.

برخی از نکات مفید برای کنار آمدن با این فوبیا شامل موارد زیر است:

• ورزش هایی مانند یوگا
• تکنیک های کنترل تنفس
• رژیم متعادل
• استفاده از یک دفتر خاطرات برای نوشتن افکار
• کمک گرفتن از دیگران به خصوص مشاور
• یادگیری راه های کاهش اضطراب و استرس

مراجعه به روانشناس

همه افراد اضطراب و نگرانی را تجربه می کنند. وقتی اضطراب مزمن باشد ممکن است که زندگی و فعالیت های روزمره شما را محدود یا سلامتی شما را به خطر بیندازد. روانشناس و درمانگر می تواند:

• صحبت در مورد چیزهایی که باعث اضطراب شما می شود.
• به شما کمک می کند تا درباره ترس و عوامل خاص خود بیشتر بدانید.
• پیدا کردن روش مناسب برای درمان فوبیا و اضطراب شما.
• استفاده از دارو درمانی در صورت نیاز

درمان هر نوع اختلال اضطرابی به شدت بیماری بستگی دارد. به طور کلی درمان شامل راه های مقابله ای، درمانی و همچنین دارو درمانی می شود. این روش ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• درمان شناختی رفتاری
• دارو درمانی برای کنترل اضطراب
• هیپنوتیزم درمانی
• تکنیک های کنترل اضطراب

درمان شناختی رفتاری

درمان شناخت رفتاری در درمان فوبیا بسیار مفید می باشد. در این روش فرد در مورد راه های کنترل اضطراب و فوبیا خود می آموزد و درمانگر به او کمک می کند تا بتواند به ترس خود غلبه کند.

تعداد جلسات این درمان به شدت فوبیا و اضطراب بستگی دارد و بین 5 تا 25 جلسه می باشد.

مواجهه درمانی

در این درمان درمانگر فرد را در معرض ترسش قرار می دهد و با این کار به مرور به فرد کمک می کند تا گام به گام به درمان ترس و فوبیا خود نزدیک شود. این درمان باید زیر نظر درمانگر انجام بشود و خود فرد نمی توانم به تنهایی این درمان را انجام دهد.

دارو درمانی

معمولا دارو درمانی برای فوبیا استفاده نمی شود اما روانپزشک ممکن است برای درمان و کنترل اضطراب از دارو درمانی استفاده کند. البته دارو درمانی موقت و تنها برای کنترل اضطراب می باشد. پیشنهاد می شود که پیش از دارو درمانی در مورد عوارض دارو اطلاعات کافی را به دست آورید.

منبع : درمان فوبیا فراموش و نادیده گرفته شدن 

روان شناس و روانپزشک هر دو در زمینه سلامت روان فعالیت می کنند. بسیاری از افراد برای درمان افسردگی از روان شناس و روانپزشک کمک می گیرند. در این مقاله نکاتی که روانشناسان و روانپزشکان در طول درمان ذکر می کنند آورده شده است.

اگر فکر می کنید که درگیر افسردگی شده اید مراجعه به روانشناس اولین گامی است که باید برای بهبود خود بردارید. او می تواند در مورد موارد زیر به شما مشورت دهد:

• روانشناس با شما در مورد مشکلتان صحبت می کند و مطمئن می شود که مشکل شما ناشی از بیماری جسمانی نیست.
• روانشناس تشخیص می دهد که افسردگی شما در چه حدی است.
• اگر افسردگی شما خفیف باشد، روانشناس و روانپزشک دارو توصیه نمی کنند در عوض به شما توصیه هایی می دهند که در ادامه ذکر می شود. روانشناس به تدریج شما را به سمت خود یاری هدایت می کند و احتمالا با فاصله یک یا دو هفته دوباره به شما وقت می دهد. اگر در حال شما بهبودی مشاهده نکند احتمالا روان درمانی یا مشاوره را شروع می کند.
• اگر در برابر مصرف دارو ضد افسردگی مقاومت کنید روانشناس باید حال شما را کنترل کند، البته اگر روانپزشک در مورد مصرف دارو مطمئن باشد باید دارو مصرف کنید.
• اگر مصرف دارو را شروع کنید، روانپزشک از شما می خواهد که یک یا دو هفته بعد از مصرف دارو ها دوباره نزد او بروید، اگر درگیر عوارض جانبی داروها نشده باشید می توانید به مصرف دارو زیر نظر روانپزشک ادامه دهید.
• اگر نتوانید داروها را مصرف کنید می شود آن ها را تغییر داد. بنابراین هر مشکلی که دارید را با پزشک خود در میان بگذارید.
• به یاد داشته باشید که قرص ها به تدریج اثر می کنند  و در ابتدا مشکلات مربوط به خواب و احساس خستگی بهبود پیدا می کند.
• دوز دارویی که مصرف می کنید باید زیر نظر روانپزشک باشد و نباید خودتان در آن تغییری ایجاد کنید.
• اگر تشخیص درست باشد پس از چهار هفته مصرف دارو باید احساس بهتری داشته باشید البته همه ناراحتی و اضطراب شما از بین نمی رود ولی به مرور بهتر خواهید شد.
• حتی اگر احساس می کنید که دیگر به دارو نیاز ندارید هم باید دارو درمانی را ادامه بدهید و به تدریج داروی خود را زیر نظر روانپزشک قطع کنید. قطع کردن ناگهانی دارو می تواند عواقب بدی داشته باشد.
• اگر پس از چهار هفته تغییری در حال و روحیه خود مشاهده نکردید از روانپزشک خود بخواهید که شیوه درمان شما را تغییر دهد.
• اگر حال شما بهتر نشود روانپزشک اوضاع شما را بررسی می کند تا مطمئن شود که افسردگی شما دلیل دیگری نداشته است و احتمالا شروع به رفتار درمانی می کند.
• داروهای زیادی برای درمان افسردگی وجود دارند بنابراین اصلا ناامید نشوید.

مراقبت از خود بعد از درمان افسردگی

وقتی که از افسردگی نجات پیدا کردید باید مراقب باشید که دیگر درگیر افسردگی نشوید، متاسفانه کسانی که یک دوره افسردگی را تجربه کرده اند بیش تر در معرض ابتلا دوباره به افسردگی قرار دارند اما راه های زیادی برای جلوگیری از ابتلای دوباره به افسردگی وجود دارد که در ادامه به معرفی آن ها می پردازیم:

• فعالیت هایی را پیدا کنید گه از آن ها لذت می برید، این فعالیت ها ممکن است تفاوت زیادی با سرگرمی دیگران داشته باشد اما هرچیزی که باعث لذت شما می شود افسردگی را کنار می زند. این فعالیت ها ممکن است شامل، ورزش، کتاب خواندن، رقص، قدم زدن یا هر چیز دیگری باشد.
• مرتب ورزش کنید، ورزش حال شما را بهتر می کند.
• از مصرف الکل و مواد مخدر دوری کنید، شاید به طور موقت مصرف آن ها باعث بهبود حال شما شود ولی در طولانی مدت حال روحی شما را بدتر می کند.
• با خودیاری می توانید حال خود را بهبود ببخشید و از افسردگی دوری کنید.
• از مهارت هایی که در طول درمان افسردگی یاد گرفته اید برای جلوگیری از افسردگی هم استفاده کنید.
• دو تا چهار جلسه اضافه روان درمانی در یک دوره دوازده ماهه می تواند احتمال بازگشت افسردگی را کاهش دهد.
• اگر افسردگی شما چند وقت یک بار عود می کند، احتمالا پزشک توصیه می کند که از داروی لیتیوم استفاده کنید، چون ثابت شده است که از تکرار افسردگی جلوگیری می کند.
• اگر تصمیم گرفتید که مصرف دارو های خود را قطع کنید حتما زیر نظر پزشکتان این کار را انجام دهید.

تعیین اهداف در درمان افسردگی

پس از درمان افسردگی باید هدفی برای خود تعیین کنید، این هدف باید قابل دسترس و مشخص باشد. نباید هدفی مشخص کنید که بیش از توان شما باشد.

این اهداف می توانند روزانه باشند مانند:

• روزانه نیم ساعت قدم زدن
• تمیز کردن خانه
• هر روز 10 صفحه کتاب خواندن
• رشته جدیدی را یاد گرفتن
• نقاشی کردن
• انجام ورزش های آرامشبخش مانند ایروبیک

حتما هدف هایی را برای خود مشخص کنید که می توانید به آن ها عمل کنید، این اهداف به شما کمک می کنند تا هم مشغول باشید و هم روز به روز اهداف جدیدی را کشف کنید.

کارهای جدید را امتحان کنید

شاید کمی ترسناک به نظر برسد یا شما را مضطرب کند، اما امتحان کارهای جدید می تواند حال روحی شما را بهبود ببخشد. این کار باعث می شود تا نورون های قسمت مختلف مغز شما فعال شود و احساس بهتری پیدا کنید.

علاوه بر این هیجان باعث ترشح هورمون آدرنالین می شود که خود نقش زیادی در درمان و پیشگیری از افسردگی دارد و می تواند روابط اجتماعی شما را بهبود ببخشد.

این کارهای جدید می تواند شامل:

• یادگیری غذای جدید
• امتحان بازی های دست جمعی
• کوهنوردی و ورزش های مختلف دیگر باشد.

کاهش اضطراب و استرس در درمان افسردگی

اضطراب و استرس نقش بسیار زیادی در افسردگی دارد. افکار سمی می تواند اضطراب، استرس و افسردگی شما را افزایش دهد. این افکار سمی شامل موارد زیر می شوند:

• من نمی توانم
• اگر شانس داشتم وضع من بهتر بود…
• نگرانم پدر، مادر یا عزیزان من فوت کنند.
• هیچ کس نمی تواند به من کمک کند.
• وقتی عصبی هستم باید سیگار بکشم تا آرام شوم.
• نمی توانم در جمع های جدید حضور پیدا کنم
• من انقدر احمق هستم که نمی توانم هیچ کاری را به درستی انجام دهم.
• تا انتقام نگیرم آرام نمی گیرم.
• من ناامید هستم.
• من دارو نمی خورم مگر دیوانه هستم؟
• چرا به صورت من زل زد؟ نکند مشکلی دارم یا زیبا نیستم.
• نکند لرزش دستانم یا ریزش موهایم نشانه بیماری باشد.

نقش تغذیه  در درمان افسردگی

امر دیگری که بر افسردگی و اضطراب تاثیر می گذارد تغذیه است. تغذیه سالم باعث می شود که فرد از نظر جسمانی و روانی در حالت پایدار و مطلوبی قرار بگیرد، این امر از ایجاد افسردگی جلوگیری می کند. متخصص تغذیه می تواند به شما در این راه کمک کند، شاید لازم باشد که ابتدا آزمایش خون بدهید و سپس بر اساس موادی که لازم دارید برنامه غذایی دریافت کنید.

خواب

یکی از عواملی که تاثیر زیادی در افسردگی و اضطراب دارد خواب کافی است، خواب کافی باعث کاهش افسردگی و اضطراب می شود، البته متاسفانه دیده می شود که افرادی که درگیر افسردگی و اضطراب هستند نمی توانند خواب راحتی داشته باشند.

برخی از دارو های ضد افسردگی به خواب بهتر کمک می کنند، البته نمی توان دارو را بدون دستور دکتر استفاده کرد.

عواملی که به بهبود خواب کمک می کنند شامل موارد زیر می باشند:

• تنظیم دمای اتاق
• عدم  وجود نور یا صدای مزاحم در اتاق
• سکوت و آرامش
• انجام حرکات آرامشبخش پیش از خواب
• عدم استفاده از گوشی همراه نیم ساعت قبل از خواب
• عدم مشاهده فیلم های ترسناک و هیجان انگیز قبل از خواب
• ورزش نکردن پیش از خواب
• فکر کردن به نکات مثبت و خوب پیش از خواب
• استفاده از بالشت و پتو راحت

نقش ژنتیک در افسردگی

براساس یافته های علمی مشخص شده است که ژنتیک نقش مهمی در ابتلا افسردگی دارد، بنابراین اگر والدین یا خواهر و برادر شما درگیر افسردگی هستند باید بیش تر مواظب خودتان باشید و تمرین هایی که در بالا گفته شد را انجام دهید.

به خاطر داشته باشید که این امر بدین معنی نیست که حتما شما افسردگی را تجربه خواهید کرد، اما بهتر است که بیش تر نگران روحیه خود باشید و در صورت نیاز از روانشناس و مشاور کمک بگیرید.

به طور کلی افسردگی انواع مختلف و نشانه های متفاوتی دارد بنابراین نمی توان یک نسخه برای همه تجویز کرد، بنابراین برای تشخیص نوع افسردگی خود به مقالات دیگر مراجعه کنید و یا از متخصص کمک بگیرید. فراموش نکنید که افسردگی هرچقدر هم که جدی باشد قابل درمان است و نباید آن را سرسری گرفت زیرا به مرور شدت می گیرد و ممکن است زندگی شما را مختل کند.

امروزه راه های متفاوت و بسیاری برای درمان افسردگی استفاده می شود که در مقالات دیگر ارائه شده است، بنابراین حتی اگر از دارو درمانی می ترسید با کمک راه های دیگر می توانید به افسردگی خود غلبه کنید.

منبع : درمان افسردگی با مراجعه به روانشناس یا روانپزشک