روابط مثبت برای خانواده ها: چرا آنها مهم هستند

روابط خانوادگی قوی و مثبت به خاطر خودشان لذت بخش هستند – احساس خوبی است که بخشی از یک خانواده گرم و دوست داشتنی باشید.

اما روابط خانوادگی مثبت به دلایل دیگر نیز مهم هستند . آنها:

به کودکان کمک کنید احساس امنیت کنند و دوست داشته شوند، که به آنها اعتماد به نفس می دهد تا دنیای خود را کشف کنند، چیزهای جدید را امتحان کنند و یاد بگیرند

حل مشکلات، حل تعارضات و احترام به اختلاف عقاید را برای خانواده خود آسانتر کنید

به بچه ها مهارت هایی بدهید که برای ایجاد روابط سالم نیاز دارند.

به همین دلیل است که ارزش حفظ و بهبود روابطی که با فرزندان و سایر اعضای خانواده دارید، دارد.

کارهای ساده زیادی وجود دارد که می توانید برای ایجاد روابط مثبت خانوادگی انجام دهید.

روابط خانوادگی مثبت بخش مهمی از خانواده های قوی است . خانواده های قوی از عشق، امنیت، ارتباطات، ارتباط – و چند قانون و روال نیز رشد می کنند.

زمان با کیفیت و روابط خانوادگی

زمان با کیفیت خانواده به معنای استفاده بهینه از زمانی است که به عنوان یک خانواده با هم می گذرانید. در اینجا چند راه وجود دارد که می توانید با آن ها زمان با کیفیتی را در خانواده خود رقم بزنید :

از اوقات روزمره با هم برای صحبت کردن و به اشتراک گذاشتن خنده استفاده کنید. به عنوان مثال، وعده های غذایی خانوادگی و سفر با ماشین می تواند زمان خوبی برای جبران روز باشد.

زمانی که دستگاه‌ها خاموش و دور از چشم هستند با هم وقت بگذرانید. این کمک می کند تا همه بر روی کاری که در آن زمان انجام می دهید یا درباره آن صحبت می کنید متمرکز شوید.

برای تقویت روابط فردی با هر یک از اعضای خانواده چت یک به یک داشته باشید. فقط می تواند پنج دقیقه قبل از رفتن هر کودک به رختخواب باشد.

اگر شریک زندگی خود را دارید وقت بگذارید. می توانید به فرزندان خود توضیح دهید که برای رابطه شما با شریک زندگی خود خوب است که این زمان با کیفیت را در کنار هم داشته باشید.

کارهای منظم و سرگرم کننده را با هم به عنوان یک خانواده انجام دهید. این می تواند به سادگی یک بازی فوتبال خانوادگی در پارک محلی در روزهای شنبه یا یک شب بازی های رومیزی خانوادگی در هر هفته باشد.

ارتباط مثبت و روابط خانوادگی

ارتباط مثبت در مورد گوش دادن بدون قضاوت و بیان افکار و احساسات خود با صراحت و با احترام است. این به همه کمک می کند تا احساس درک، احترام و ارزش داشته باشند و این باعث تقویت روابط شما می شود.

این ایده های ارتباطی مثبت را برای تقویت روابط خانوادگی خود امتحان کنید:

وقتی فرزند یا شریک زندگی شما می خواهد صحبت کند، سعی کنید کاری را که انجام می دهید متوقف کنید و با توجه کامل به او گوش دهید. به افراد فرصت دهید تا نقطه نظرات یا احساسات خود را بیان کنند.
برای صحبت در مورد چیزهای دشوار – مانند اشتباهات – و انواع احساسات، از جمله عصبانیت، شادی، ناامیدی، ترس و اضطراب آماده باشید. اما بهتر است قبل از صحبت در مورد آنها صبر کنید تا از احساسات قوی مانند عصبانیت آرام شوید.

برای گفتگوهای خودجوش آماده باشید.

برای مثال، بچه‌های کوچک‌تر معمولاً دوست دارند وقتی در حمام هستند یا وقتی به رختخواب می‌روند از احساسات خود صحبت کنند.

برای مکالمات دشوار به خصوص با نوجوانان برنامه ریزی کنید . به عنوان مثال، رابطه جنسی، مواد مخدر، الکل، مشکلات تحصیلی و پول موضوعاتی هستند که صحبت کردن درباره آنها برای خانواده ها دشوار است. این کمک می کند تا قبل از مطرح شدن این موضوعات به احساسات و ارزش های خود فکر کنید.

فرزندان خود را با تحسین تشویق کنید . برای مثال، «لئو، وقتی سطل‌ها را بدون اینکه از شما خواسته شود، کمک بزرگی می‌کند. با تشکر!’

بگذارید همه اعضای خانواده بدانند که شما آنها را دوست دارید و از آنها قدردانی می کنید. این می تواند به سادگی گفتن «دوستت دارم» به فرزندانتان هر شب هنگام رفتن به رختخواب باشد.
ارتباط غیرکلامی مثبت
همه ارتباطات در قالب کلمات اتفاق نمی‌افتد، بنابراین مهم است که به احساساتی که فرزندان و شریک زندگی‌تان به صورت غیرکلامی بیان می‌کنند توجه کنید. به عنوان مثال، ممکن است فرزند نوجوان شما تمایلی به صحبت با شما نداشته باشد، اما ممکن است گاهی اوقات به دنبال راحتی در آغوش گرفتن بیاید!

همچنین مهم است که از پیام های غیرکلامی که ارسال می کنید آگاه باشید. به عنوان مثال، در آغوش گرفتن، بوسه و تماس چشمی این پیام را ارسال می کند که می خواهید به فرزندتان نزدیک شوید. اما لحن عبوس یا اخم وقتی با هم کاری انجام می دهید ممکن است این پیام را به شما بدهد که نمی خواهید آنجا باشید.

ارتباط مثبت می تواند در مورد احترام گذاشتن به تمایل دیگران برای صحبت نکردن باشد. به عنوان مثال، وقتی کودکان به سمت سال های نوجوانی پیش می روند، اغلب خواهان حریم خصوصی بیشتری هستند. اما شما می توانید با فرزند نوجوان خود ارتباط برقرار کنید ، هم از طریق فعالیت های روزمره و هم از طریق زمان برنامه ریزی شده با هم.

کار تیمی و روابط خانوادگی

وقتی خانواده شما به صورت تیمی کار می کنند، همه احساس می کنند حمایت می شوند و می توانند مشارکت کنند. وقتی همه بفهمند که کجا ایستاده‌اند، کار تیمی آسان‌تر است، بنابراین به داشتن انتظارات، محدودیت‌ها و مرزهای واضح کمک می‌کند.

می‌توانید کار گروهی را به روش‌های زیر تشویق کنید:

به اشتراک کارهای خانگی . حتی کودکان بسیار کوچک نیز می توانند از احساس تعلق ناشی از مشارکت لذت ببرند.

کودکان را در تصمیم گیری در مورد چیزهایی مانند فعالیت های خانوادگی و تعطیلات بگنجانید. به همه – از جمله کودکان خردسال – فرصت دهید تا قبل از تصمیم گیری نهایی، نظر خود را بیان کنند. جلسات خانوادگی می تواند راه خوبی برای این کار باشد.

به کودکان اجازه دهید تا برخی از تصمیمات خود را، بسته به توانایی و بلوغ فرزندانتان، بگیرند. به عنوان مثال، ممکن است به فرزند 12 ساله خود اجازه دهید تصمیم بگیرد که از مدرسه به خانه راه برود یا دوچرخه سواری کند.

قوانین خانواده را با هم ایجاد کنید که به وضوح بیان می کند که خانواده شما چگونه می خواهد از اعضای خود مراقبت و با آنها رفتار کند. به عنوان مثال، “در خانواده ما با یکدیگر محترمانه صحبت می کنیم”. قوانینی از این دست به همه کمک می کند تا بهتر کنار بیایند و زندگی خانوادگی را آرام تر کنند.

برای حل مشکلات با هم کار کنید . این شامل گوش دادن و تفکر آرام، در نظر گرفتن گزینه ها، احترام گذاشتن به نظرات دیگران، یافتن راه حل های سازنده و تلاش برای مصالحه است.

قدردانی از یکدیگر و روابط خانوادگی

برای یکدیگر ارزش قائل شدن در قلب روابط خوب خانوادگی است. در اینجا چند راه وجود دارد که ممکن است بتوانید این کار را انجام دهید:

به زندگی یکدیگر علاقه مند شوید. برای مثال، زمانی را برای رفتن به رویدادهای ورزشی، نمایش های نمایشی، نمایش های هنری و غیره اختصاص دهید.

وقتی در مورد رویدادهای روز صحبت می کنید، همه را در گفتگو بگنجانید.

به عنوان مثال، “ایزی امروز برای شما مهم ترین اتفاق بود؟”

داستان ها و خاطرات خانوادگی را به اشتراک بگذارید. این‌ها می‌توانند به کودکان کمک کنند چیزهایی را که واضح نیستند یا فراموش کرده‌اند درک کنند – برای مثال، موفقیت‌های ورزشی مادر در جوان‌تر بودن، یا روشی که خواهر بزرگ‌تر به مراقبت از برادر کوچکش پس از تولد او کمک کرد.

تفاوت ها، استعدادها و توانایی های یکدیگر را بشناسید و از نقاط قوت یکدیگر استفاده کنید. به عنوان مثال، اگر فرزند نوجوان خود را به خاطر گوش دادن به خواندن یک خواهر یا برادر کوچک‌تر تحسین و تشکر کنید، کودک شما شروع به کمک و مراقبت می‌کند.

منابع

Aloia, L. (2020). Parent–child relationship satisfaction: The influence of family communication orientations and relational maintenance behaviors. The Family Journal, 28(1), 83-89. doi: 10.1177/1066480719896561.

Bornstein, M.H. (2002). Parenting infants. In M.H. Bornstein (Ed.), Handbook of parenting: Vol. 1: Children and parenting (2nd edn, pp. 3-44). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.

Roffey, S. (2012). Introduction to positive relationships: Evidence based practice across the world. In S. Roffey (Ed.), Positive relationships: Evidence based practice across the world (1st edn, pp 1-15). Berlin: Springer Science and Business Media.

Wang, N., Roaché, D., & Pusateri, K. (2019). Associations between parents’ and young adults’ face-to-face and technologically mediated communication competence: The role of family communication patterns. Communication Research, 46(8), 1171-1196. doi: 10.1177/0093650217750972.

Family Relationships Online