ترس و فوبیا دلقک (coulrophobia) به ترس غیرطبیعی از دلقک گفته می شود که ممکن است باعث اضطراب شدید شده و باعث ایجاد اختلال در زندگی فرد شود. به طور کلی فوبیا به ترس شدید و غیرطبیعی نسبت به برخی از چیزهای مشخص گفته می شود به طور مثال فوبیای ارتفاع، فوبیای دریا، فوبیای خواب یا فوبیای دلقک، در این مقاله به ترس و فوبیا دلقک می پردازیم و راه های شناسایی و درمان آن را بیان می کنیم، بنابراین این مقاله را از دست ندهید.

برای افرادی که درگیر ترس از دلقک هستند سخت است که در سیرک حضور پیدا کنند یا فیلم هایی که در مورد دلقک ها است را مشاهده کنند. بنابراین ممکن است این ترس بر زندگی عادی آن ها تاثیر بگذارد.

وقتی به دلقک فکر می کنیم، یکی از این دو چشم انداز معمولاً به ذهن خطور می کند. یا به یک  دلقک بازیگوش و دوستانه فکر می کنید یا دلقکی شیطانی و ترسناک که شما را در کابوس هایتان آزار می دهد. اکران فیلم “It” باعث شد که ترس از دلقک صورت جدی تر به خود بگیرد و مشخص شود که بسیاری از افراد با این ترس در زندگی روزمره خود دست و پنجه نرم می کنند.

دلایل ترس از دلقک

در ابتدا آرایش دلقک می تواند ناراحت کننده باشد. اینکه نه تنها هویت فرد بلکه احساسات آن شخص نیز پنهان می شود. از آن بدتر، اگر به عنوان مثال، دلقک لبخند نقاشی شده ای بر روی صورت داشته باشد اما اخم کند، آرایش می تواند منجر به سیگنال های مختلط شود. علاوه بر این آرایش باعث می شود لب ها و ابروهای بزرگ، صورت را به شکل عجیبی در آورد به طوری که مغز انسان آن را کمی عجیب می داند. این حس عجیب و غریب با لباس عجیب و غریب دلقک شدت می گیرد.

فوبیا اغلب از منابع مختلفی ناشی می شود، معمولاً یک واقعه عمیقا آسیب زا و ترسناک عامل فوبیا می باشد. با این حال، گاهی اوقات، افراد نمی توانند دلیل ترس خود را شناسایی کنند، موارد زیر دلایلی هستند که باعث ایجاد فوبیا دلقک می شوند.

• فیلم ترسناک. حضور دلقک ها در فیلم های ترسناک باعث شده که ترس از دلقک شیوع بیش تری بین افراد پیدا کند. تماشای بیش از فیلم های ترسناک در مورد دلقک ها در سنین کم می تواند تأثیر ماندگار تری داشته باشد.
• تجارب آسیب زا. تجربه ای دردناک یا ترسناک که شامل دلقک باشد می تواند به عنوان یک تجربه آسیب زا طبقه بندی شود. پس از این تجربه مغز و بدن شما شرطی می شود تا از هر موقعیتی که شامل دلقک ها شود فرار کند.
• تحقیقات نشان داده است که اختلالات اضطرابی می تواند ریشه در ژنتیک داشته باشد. بنابراین اختلال هایی مانند افسردگی، اضطراب، وسواس و فوبیا از نظر ژنتیکی قابل انتقال هستند.
• اگر والدین یا نزدیکان فرد ترس شدیدی از دلقک یا سیرک داشته باشند می توانند این ترس را به کودکان اطراف خود انتقال دهند و این امر باعث می شود تا این ترس در ذهن کودک نهادینه شود.

علائم ترس از دلقک

علائم ترس از دلقک شامل علائم فیزیکی و روانی می شود که شامل موارد زیر می شود:

• حالت تهوع
• عرق کردن
• لرزش دست و پا
• سردرد
• خشک شدن دهان
• دشواری در تنفس
• سرگیجه
• افزایش ضربان قلب
• احساس خفگی
• جیغ زدن
• گریه
• احساس فرار
• حملات هراس
• احساس مرگ
• ناتوانی در حرکت

توجه داشته باشید که فوبیا و ترس در کودک به شکل متفاوتی بروز پیدا می کند بنابراین ممکن است کودک در بروز احساسات خود ناتوان باشد اما از روی علائم زیر می توانید ترس و اضطراب شدید را در کودک تشخیص دهید، توجه داشته باشید که در صورت مشاهده علائم زیر بهتر است که به مشاور یا روانشناس کودک مراجعه کنید.

• گریه بیش از حد
• شب ادراری مداوم
• کابوس دیدن
• وابستگی به پدر و مادر و گریه شدید در صورت جدا شدن از آن ها
• فرار کردن

این ترس معمولا به این دلیل در کودکان به وجود می آید که والدین یا خواهر و برادر بزرگ تر در مورد این ترس صحبت می کنند یا فیلم ترسناکی در این مورد می بیند.

فیلم های ترسناک در مورد دلقک

فیلم های زیر نمونه ای از فیلم هایی می باشند که ممکن است باعث ایجاد ترس از دلقک شده باشند:

• Shakes the Clown
• Spawn
• Stitches
• Krampus
• Clown
• The Devil’s Rejects
• American Horror Story
• Killer Clowns from Outer Space
• Poltergeist
• It
• Terrifier

درمان فوبیا دلقک

بیشتر اوقات درمان فوبیا با ترکیبی از روان درمانی، دارو درمانی و داروهای خانگی یا روش ها درمانی دیگر انجام می شود. در ادامه روش هایی برای درمان فوبیا ارائه شده است:

روان درمانی

روان درمانی(Psychotherapy) مبتنی بر تعامل است. در این روش شما باید با درمانگر ملاقات می کنید تا در مورد اضطراب، ترس و یا سایر مشکلات روحی و روانی که ممکن است با آن روبرو شوید صحبت کنید. برای درمان فوبیا دلقک، به احتمال زیاد از یکی از دو نوع روان درمانی استفاده خواهد شد:

• حساسیت‌ زدایی منظم. این نوع درمان را می توان از اسم آن متوجه شد، در این درمان بیمار در حضور روانشناس در معرض چیزی که از آن می ترسد قرار می گیرد. در این حالت، ابتدا ممکن است درمانگر شما تصویری از یک دلقک را به فرد نشان دهد و فرد می تواند در مورد احساسات و عواطفی که در آن لحظه به وجود می آید بحث کنید و به کمک مشاور راه هایی برای کاهش و مدیریت اضطراب خود پیدا کند.
• درمان شناختی رفتاری(CBT) بر تغییر تفکر و الگوهای پیرامون برخی رفتارها متمرکز است. به عنوان مثال، درمانگر ممکن است با بیمار کار کند تا طرز فکر فرد را درباره دلقک ها تغییر دهد.

دارو درمانی

به طور کلی همان طور که تاکنون در مورد فوبیا ذکر شده است، دارو درمانی برای درمان فوبیا استفاده نمی شود. اما برخی اوقات اضطراب فرد به حدی زیاد است که درمان را مختل می کند در این شرایط روانشناس یا روانپزشک از دارو درمانی استفاده می کند. البته در استفاده از دارو درمانی باید به نکات زیر توجه داشته باشید:

• پیش از مصرف دارو در مورد عوارض جانبی آن اطلاع کسب کنید، داروها عوارض جانبی مختلفی دارند که باید در مورد آن با روانپزشک صحبت کنید.
• دارو درمانی درمان اصلی نمی باشد، بنابراین نباید بیش از شش ماه ادامه پیدا کند.
• خودتان دارو درمانی را قطع نکنید یا دوز دارو را تغییر ندهید، این امر می تواند بسیار مشکل ساز باشد.
• اگر پس از دو یا سه هفته استفاده از دارو تغییری را مشاهده نمی کنید و اضطراب شما کاهش پیدا نمی کند با روانپزشک خود در این مورد صحبت کنید.

خوددرمانی برای درمان فوبیا

انجام برخی از کارها در خانه می تواند اضطراب فرد را کاهش دهد، البته دقت داشته باشید که این روش باید در کنار درمان اصلی قرار داشته باشد و به تنهایی نمی تواند مشکل را رفع کند:

• ورزش هایی مانند یوگا، تکنیک های ریلکسیشن و ورزش باعث می شود که تنش و اضطراب افراد کاهش پیدا کند و باعث می شود ذهن فرد باز شود.
• خواب کافی، متاسفانه اضطراب باعث اختلال در خواب می شود اما اگر به کمک دارو یا روش های دیگر بتوانید خواب کافی داشته باشید، اضطراب شما کاهش می یابد.
• رژیم غذایی متعادل، رژیم غذایی که شامل تمام ویتامین ها و مواد ضروری باشد می تواند باعث بهبود شرایط و کاهش اضطراب فرد شود.
• تنفس عمیق، سعی کنید تنفس عمیق را در طول روز تمرین کنید، این کار باعث می شود که فرد بتواند تنفس و اضطراب خود را کنترل کند.
• صحبت با مشاور، صحبت با مشاور باعث می شود که بتوانید بهتر با احساسات و مشکلات خود روبرو شوید، مشاور نیز به فرد کمک می کند تا مشکلات خود را ریشه یابی کند.
• کمک گرفتن از اطرافیان، اطرافیان می توانند به شما کمک کنند تا بهتر با مشکلات روبرو شوید و احساس کنید که دیگران کنار شما هستند و در روبرو شدن با مشکل و اضطراب خود تنها نیستید.

منبع : درمان ترس و فوبیا دلقک در کودکان و بزرگسالان

فوبیا به معنی ترس افراطی، غیر منطقی و مداوم نسبت به یک شیء یا وضعیت است. فوبیا ریشه ای یونانی دارد و از فوبوس، نام یکی از خدایان یونانی که اقدام به ترساندن دشمنان خود می کرده، اقتباس شده است. فوبیای اجتماعی به ترس شدید و دائمی از قرار گرفتن در جمع دیگران یا انجام کاری در مقابل دیگران می باشد.

عوامل ایجاد فوبیا یا همان محرک های فوبیا زا، باعث ایجاد ترس های بسیار شدید در فرد می شوند و همین ترس شدید باعث می شود که فرد مبتلا به فوبی، برای اجتناب از این ترس های شدید دست به هر فعالیت و راهبرد اجتنابی بزند تا احتمال مواجه شدن با این محرک ها را به حداقل برساند.

آیا افراد فوبیک ترس های شدید خود را منطقی می دانند؟

حقیقت این است که افراد فوبیک معمولا نسبت به غیر منطقی بودن ترس های خود آگاهی دارند و می دانند که ترسشان از یک موقعیت یا رویداد بیش از حد افراطی و غیر منطقی است اما به علت وجود باورهای فوبیک آنها قادر به کنترل ترس خود نیستند.

باورهای فوبیک

باورهای فوبیک در درون خود اطلاعاتی به همراه دارند، اطلاعات درباره این که چرا فکر فلان محرک خاص تهدید آمیز است. این باورهای فوبیک باعث می شود که فرد تفسیرهای غیر منطقی از آن محرک خاص بکند و همین امر باعث می شود که فرد از مواجهه با محرک اجتناب کند.

شایع ترین فوبیاهای خاص

• مهمترین فوبیاها، فوبیای حیوانات است از جمله: ترس از مار، عنکبوت، موش، سوسک، حلزون، کرم
• فوبیای اجتماعی یا اختلال اضطراب اجتماعی نیز نوع دیگر فوبیا است.
• فوبیای دندانپزشکی
• فوبیای آب های عمیق
• فوبیای ارتفاع
• کلاستروفوبیا (ترس از محیط های بسته)
• مجموعه ای از فوبیاهای خون، زخم و امپول که به BII معروفند.

سایر فوبیاها عمومیت کمتری دارند و از این لحاظ که تا چه حد تهدید واقعی به حساب می آیند، می توان آنها را غیر عادی دانست.

ترس از انواع پنبه (گوش پاک کن، پنبه توپک)، دکمه، شکلات، عروسک، گیاهان و غیره از این دسته از ترس های غیر معمولند که هرچند فراوانی آنها کم است ولی وجود دارند.

در واقع ترس غیر عادی نسبت به هرچیزی می تواند به وجود بیاید و همانطور که اشاره شد معیار تشخیص فوبی این است که آن ترس غیر عادی و بیش از حد شدید باشد.

تاثیر فرهنگ در فوبیا

در مورد نوع محرک ها و رویدادهایی که می توانند باعث فوبیاهای بالینی شوند، تفاوت های فرهنگی مهمی وجود دارد، مثلا تای جین – کیوفو – شو، نوعی سندروم ژاپنی است که ویژگی آن ترس از خجالت زده کردن دیگران یا توهین به آنهاست.

در مورد ترس از حیوانات نیز تفاوت های فرهنگی دیده می شود. برای مثال، در جوامع غربی، نسبت به جوامع شرقی، مثل هند و ایران، ترس از عنکبوت شیوع بیشتری دارد.

در ایران ترس از سوسک بیشتر مشاهده می شود.

معیارهای DSM-5 برای فوبیاهای خاص

1. ترس یا اضطراب شدید نسبت به یک شیء یا یک موقعیت خاص (مثلا پرواز با هواپیما، ترس از سوار شدن به ماشین، مشاهده خون، آمپول زدن)
2. معمولا فرد بلافاصله در مواجهه با محرک فوبیا دچار ترس یا اضطراب می شود.
3. فرد برای اجتناب از محرک فوبیا تلاش زیادی می کند و اگر مجبور باشد محرک فوبیک را تحمل کند ترس یا اضطراب بسیار زیادی را تحمل می کند.
4. میزان ترس تجربه شده در هنگام مواجه با موقعیت یا شیء خاص بسیار شدید و نامتناسب است. (منظور از نامتناسب بودن این است که این ترس در شرایط فرهنگی که فرد در آن زندگی می کند نسبت به آن شی یا رویداد وجود ندارد، بنابراین این ترس با فرهنگ فرد نامتناسب است).
5. ترس، اضطراب و اجتنابی که فرد تجربه می کند همیشگی است و دست کم 6 ماه است که فرد چنین ترسی را به طور مداوم در مواجهه با محرک تجربه می کند.
6. این ترس و اضطراب و اجتناب اختلال شدیدی در زندگی اجتماعی و شغلی و دیگر جنبه های زندگی فرد ایجاد کرده است.
7. نشانه هایی را که فرد تجربه می کند را نمی توان با نشانه های یک اختلال روانی دیگر توضیح داد.

پیشنهاد مشاور: چگونه ترس از حیوانات را از بین ببریم | فوبیای حیوانات

علت ایجاد اختلال فوبیا

رویکردهای مختلفی به شناسایی علت فوبیاها پرداخته اند.

• از جمله این رویکردها رویکرد روان کاوی است.

روانکاوان معتقدند از آنجا که فوبیاها به صورت ترس غیر منطقی از چیزهایی نشان داده می شوند که اصلا خطرناک نیستند  یا خطر واقعی آنها کم است، بنابراین آنها نشانه های نمادین بعضی از مشکلات روانی و عمیق هستند. برای مثال فروید (پدر علم روانشناسی)، فوبیا را نوعی دفاع در مقابل اضطراب ناشی از تمایلات غریزی و سرکوب شده می دانست و معتقد بود که رویدادها یا موقعیت هایی که با غریزه سرکوب شده، ارتباط نمادین دارند باعث ترس می شوند. البته برای تایید اینگونه تفسیرها، شواهد عینی و علمی وجود ندارد.

• رویکرد دیگر رویکرد رفتاری است.

بر اساس رویکرد رفتاری، شرطی سازی کلاسیک باعث ایجاد فوبیاها می شود. یعنی همراه شدن یک تجربه تروماتیک و دردناک با یک شی یا رویداد خاص باعث می شود که آن شیء یا رویداد، وحشتناک و ترسناک تفسیر شود. البته از جمله انتقادی که به این نظریه وارد است این است که بسیاری از افراد فوبیک، هیچگونه رویداد تروماتیک یا تجربه رویداد یا تجربه ناگواری که بتواند باعث آغاز فوبیا شود را بیاد نمی آورند و نمی توان با قطعیت گفت که علت تمام فوبیاها شرطی سازی کلاسیک است. هرچند که در برخی از موارد شرطی سازی کلاسیک نقش اساسی در ایجاد فوبیا داشته است.

• نظریه تکامل نیز در مورد علت فوبیاها توضیحی داده است.

بر طبق نظریه تکامل، چون فوبیاها بر محور مجموعه محدودی از ترس هایی بنا شده اند که احتمالا در طول تکامل بشر به وجود آمده اند، ممکن است انسان ها، برای کسب بعضی از فوبیاها به لحاظ بیولوژیک، از قبل آماده شده باشند.

اما شواهد و نتایج بسیاری از تحقیقات نشان می دهند که فوبیاهای مختلف، می توانند علت های چند گانه داشته باشند.

• احتمالا بعضی از فوبیاها، مثل فوبیای سگ، فوبیای دندانپزشکی، فوبیای خفگی و فوبیای تصادف به علت تجربه های تروماتیک و شرطی شدن به وجود می آیند.
• در مقابل، بسیاری از فوبیاها به علت حوادث وحشتناک و تروماتیک به وجود نیامده اند. در واقع، بسیاری از کسانی که فوبیا دارند، تاریخ دقیق شروع آن را به خاطر نمی آورند  و این موضوع می تواند نشان دهنده این باشد که احتمالا شروع برخی از فوبیاها تدریجی است و عوامل نامرئی به آن کمک می کنند.
• همچنین برخی از فوبیاها با احساس بیزاری (نفرت، چندش، اشمئزاز) ارتباط نزدیکی دارند و شواهد بسیاری نشان می دهند که بیزاری شدید با فوبیای حیوانات کوچک، ارتباط دارد.

درمان فوبیا

مهمترین اصل در درمان فوبیاهای خاص، بررسی و اصلاح باورهای فوبیک فرد درباره رویداد یا وضعیت فوبیازا است. باورهایی که معمولا غلط هستند و با واقعیت تهدید آمیز بودن محرک های فوبیا زا همخوانی ندارند و باعث تداوم ترس و اجتناب می شوند.

• از جمله درمان های موفقیت آمیز فوبیا مواجهه سازی با محرک یا موقعیت فوبیا زا است.

افراد فوبیک چون به شدت سعی می کنند که با محرک های فوبیا زا مواجه نشوند، به ندرت با شواهدی روبرو می شوند که نشان می دهند باورهای فوبیک آنها اشتباه است، (برای مثال، اجتناب همیشگی از عنکبوت باعث می شود که افراد فوبیک هرگز فرصتی به دست نیاورند تا  باور غلط«عنکبوت به من آسیب فیزیکی می زند» را به چالش بکشند و عدم صحت آن را به خودشان ثابت کنند)، خصوصیت مهم مواجهه درمانی (اکسپوژر درمانی) فراهم آوردن چنین فرصتی است. یعنی تلاش برای قرار دادن فرد فوبیک در وضعیتی که امکان مشاهده غیر منطقی بودن و اشتباه بودن افکار و باور فرد وجود داشته باشد.

مواجهه درمانی عبارت است مواجه کردن تدریجی فرد با شیء یا موقعیتی که از آن می ترسد تا زمان از بین رفتن ترس. درمانجو به دفعات با موقعیت ترسناک مواجه می شود و هربار، این مواجهه شدیدتر و موقعیت ترسناک دشوارتر می شود.

• حساسیت زدایی سیستماتیک، غرقه سازی و شرطی سازی متقابل از جمله روش های قدیمی درمان فوبیا هستند.
• ترکیب رفتار درمانی و شناخت درمانی نیز از جمله درمان های کوتاه مدت موثر هستند مثل: ترکیب بازسازی شناختی (اصلاح افکار و باورها) و مواجهه شدید با محرک فوبیا زا و یادگیری مشاهده ای (مدلینگ)

فوبیای اجتماعی (اختلال اضطراب اجتماعی)

فوبیای اجتماعی که در DSM-5  به اختلال اضطراب اجتماعی نامگذاری شده اند (به علت فراگیرتر بودن مشکلات ناشی از آنها)، عبارتند از :

ترس شدید و دائمی از قرار گرفتن در جمع دیگران یا انجام کاری در مقابل دیگران.

افراد مبتلا به این اختلال از هر موقعیتی که پیش بینی کنند ممکن است در آن رفتار خجالت آوری انجام دهند یا اینکه مورد ارزیابی منفی دیگران قرار بگیرند، اجتناب می کنند و سعی می کنند از این موقعیت ها دور باشند. این اختلال می تواند باعث شود فرد به بعضی از مشکلات فلج کننده دیگر مثل افسردگی و اعتیاد به مواد مبتلا شود.

ترس از خجالت زده شدن و احمق و دیوانه خطاب شدن از طرف دیگران از خصوصیات بارز افراد مبتلا به این اختلال است.

این افراد به این علت که می ترسند دیگران متوجه لرزش دست یا صدای آن ها شوند به شدت از صحبت کردن در جمع اجتناب می کنند.  این افراد اگر در جمع شروع به صحبت کنند به این دلیل که ترس از مبهم و نامنسجم حرف زدن دارند اضطراب شدیدی را تجربه می کنند.

خودداری کردن از خوردن، نوشیدن و نوشتن در حضور دیگران به دلیل ترس از خجالت زدگی، یکی دیگر از خصوصیات رفتاری این افراد است. افراد مبتلا به این اختلال تقریبا همیشه علائم اضطراب مثل تپش قلب، لرزش، عرق کردن، ناراحتی معده و روده، اسهال، گرفتگی، عضلات، سرخ شدن و سردرگمی را تجربه می کنند.

معیارهای DSM-5  برای فوبیای اجتماعی (اختلال اضطراب اجتماعی)

1. ترس یا اضطراب شدید نسبت به یک یا چند موقعیت اجتماعی که در آن، فرد در معرض توجه و دقت دیگران قرار می گیرد. بعضی نمونه ها عبارتند از: تعاملات اجتماعی (مثلا حرف زدن دیگران، ملاقات یا آشنا شدن با دیگران)، تحت نظارت دیگران قرار داشتن (مثلا به هنگام خوردن یا نوشیدن)، یا انجام دادن کاری در جلوی دیگران (مثلا سخنرانی کردن).

نکته: در مورد کودکان، اضطراب باید در حضور دوستان همسن و سال نیز روی دهد نه فقط در طول تعامل با بزرگسالان.

1. فرد می ترسد طوری عمل کند، یا نشانه های اضطراب را از خود نشان دهد که باعث شود مردم برداشت منفی از او داشته باشند (مثلا، مسخره شود، خجالت زده شود، یا تحویل گرفته نشود، یا باعث توهین به دیگران یا ناراحت شدن آنها شود).
2. موقعیت یا (موقعیت های) اجتماعی تقریبا همیشه باعث ترس یا اضطراب می شوند.

نکته: در کودکان، ترس یا اضطراب ممکن است با گریه کردن، قشقرق راه انداختن، بی حرکت ماندن، کز کردن یا حرف نزدن در موقعیت های اجتماعی نشان داده شود.

1. فرد فعالانه تلاش می کند تا از موقعیت های اجتماعی اجتناب کند یا مجبور می شود آن ها را با ترس و اضطراب بسیار زیاد تحمل کند.
2. ترس یا اضطراب او با خطری که از طرف موقعیت اجتماعی مورد نظر او را تهدید می کند تناسب ندارد.
3. ترس، اضطراب یا اجتناب مورد نظر، پیوسته و مکرر است و معمولا 6 ماه یا بیشتر طول می کشد.
4. ترس، اضطراب یا اجتناب باعث می شود فرد رنج شخصی یا نابسامانی شدید را تجربه کند و در عملکردهای مهم زندگی دچار مشکل شود.
5. این نشانه ها ناشی از مصرف مواد نباشد.
6. یک اختلال ذهنی دیگر، علت مناسبتری برای این نشانه ها نباشد.

دلایل فوبیای اجتماعی

• یکی از دلایل فوبی اجتماعی می تواند عوامل رشدی و تجربه های دوران کودکی باشد. برای مثال، کودکانی که در خود فرو رفته، گوشه گیر و ساکت باشند، بیشتر احتمال دارد که به فوبی اجتماعی مبتلا شوند.
• سبک تعامل والدین – فرزندان در دوران اولیه کودکی نیز می تواند نقش مهمی در ایجاد فوبی اجتماعی داشته باشد. نتایج مطالعات و تحقیقات نشان می دهند که کنترل زیاد والدین روی رفتار کودکان، نامهربانی و توجه کم آن ها نسبت به فرزندشان و همچنین خجالت دادن فرزندان در حضور جمع می تواند سبب ایجاد فوبی اجتماعی شود.
• عوامل شناختی نیز از جمله دلایل ایجاد اختلال فوبیای اجتماعی هستند.
• به اینصورت که افراد مبتلا به فوبیای اجتماعی، در پردازش و تفسیر اطلاعات نوعی سوگیری دارند که باعث می شود درباره رویدادهای اجتماعی، پیش بینی های بسیار منفی داشته باشند. این افراد احتمال زیادی به وقوع رویدادهای منفی اجتماعی می دهند.
• همچنین این افراد عملکرد خود در موقعیت های اجتماعی را بیش از حد، بد و ناشیانه می دانند.
• از طرفی افراد فوبیک، نمی توانند نظرها و فیدبک های اجتماعی مثبت از طرف دیگران را به آسانی پردازش کنند و فقط بر روی جنبه های منفی موقعیت های اجتماعی تمرکز دارند و همین امر باعث تداوم باورهای غلطشان می شود. طبق باورهای غلط این افراد، موقعیت های اجتماعی، تهدید کننده و خطرناک هستند و رفتار آنها در جلوی جمع احتمالا غلط و ناشیانه خواهد بود.
• افراد مبتلا، در طول عملکرد اجتماعی خود، تمایل دارند توجه خود را به سوی خود و واکنش های اضطرابی خود معطوف کنند، پدیده ای که توجه متمرکز بر خود (self-focused attention) نامیده می شود.

توجه متمرکز بر خود باعث می شود که افراد مضطرب فکر کنند همانقدر که در درون مضطرب هستند در ظاهر نیز اضطراب نشان خواهند داد. این پدیده از پردازش عینی جلوگیری می کند و سبب برداشت احساسی و تفسیرهای شخصی می شود و همین امر موجب عیب گیری و انتقاد از خود و در نتیجه عملکرد نامناسب در حضور جمع خواهد شد.

درمان فوبیا اجتماعی

• مواجهه درمانی، که در آن، به رغم استرسی که به درمانجو وارد می شود، در یک موقعیت اجتماعی ترسناک باقی می ماند. این موقعیت ممکن است یک موقعیت اجتماعی واقعی یا یک موقعیت اجتماعی مصنوعی باشد، که در آن درمانگر نقش یک غریبه را بازی می کند.
• آموزش مهارت های اجتماعی، از جمله، یادگیری مشاهده ای، تمرین رفتاری، فیدبک اصلاحی و تقویت مثبت (دادن پاداش). در این آموزش به نقص های موجود در مهارت های ارتباطی فرد پرداخته می شود.
• بازسازی شناختی، که برای به چالش کشیدن و جایگزین کردن سوگیری های منفی در پردازش اطلاعات، خود-سنجی های منفی از عملکرد اجتماعی و برای کاهش توجه متمرکز بر خود، طراحی شده است.
• دارو درمانی
• هم درمان های دارویی و هم درمان های شناختی – رفتاری برای درمان فوبی اجتماعی موثر خواهند بود، اما ترکیب این دو نوع درمان، می تواند نتیجه مطلوب و ماندگاری در پی داشته باشد، به این صورت که دارو درمانی سریعتر از درمان شناختی – رفتاری آثار مثبت خود را نشان می دهد و درمان شناختی – رفتاری به درمانجویان کمک می کند تا دستاوردهای درمانی خود را به مدت طولانی تری حفظ کنند.

فوبیا مانند دیگر اختلالات روانی، می تواند باعث مختل شدن زندگی فرد شود و همین امر می تواند به مرور فرد را دچار درماندگی کند، بنابراین توجه به این اختلال و اقدام برای درمان آن از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

مشاوران و درمانگران مرکز مشاوره ستاره ایرانیان به صورت تخصصی در درمان انواع فوبیا فعالیت می کنند، برای دریافت خدمات روانشناختی و درمان تخصصی فوبیا می توانید با مرکز مشاوره ستاره ایرانیان تماس حاصل فرمایید و نوبت مشاوره خود را دریافت کنید.

منبع : هر چیزی که باید در مورد فوبیای اجتماعی بدانید

یکی از مهم ترین بخش در زندگی ارتباط می باشد، ارتباط با همسر باعث شادکامی و گاهی اوقات ناراحتی ما می شود اما متاسفانه در مدارس و دانشگاه ها در مورد ارتباط با همسر آموزش های لازم را نداده اند و در این مورد تدریس های لازم انجام نشده است.

برای ارتباط با دیگران باید به خوبی با اصل گفت و گو آشنا شوید و آموزش های لازم در این زمینه را فرا بگیرید، به عنوان مثال همه افراد می توانند عاشق شوند و روابط زناشویی برای خود به وجود آورند اما برای آن که بتوانند زندگی خوبی داشته باشند و روابط خوب و صمیمانه ای بین آن ها به وجود آید به بینش و آگاهی نیازمند هستند.

افرادی که به ازدواج فکر می کنند و می خواهند زندگی مشترک را شکل دهند، زوج هایی که روابط آن ها نابسامان و آشفته است و دوست دارند مهارت های ارتباطی خوبی داشته باشند ولی موفق نمی شوند باید آموزش های لازم در زمینه گفت و گو را فرا بگیرند و نسبت به اصول گفت و گو آگاه باشند و به درستی از آن ها استفاده کنند.

اگر آن ها این اصول را به خوبی فرا بگیرند و در زندگی خود به درستی اجرا کنند خواهند توانست زندگی مشترک موفقی را برای خود ایجاد کنند.

اهمیت گفت و گو بین زوجین

گفت و گو بین زوجین بسیار اهمیت دارد و یکی از مهم ترین عوامل در زندگی مشترک به شمار می آید و ممکن است باعث شادکامی و موفقیت در زندگی شود.

گفت وگو باید صحیح باشد، به گونه ای که زوجین تجارب خود را با یکدیگر در میان بگذارند و به دانسته های هم احترام گذاشته و برای هم اهمیت و احترام قائل باشند.

زوجین با گفت و گو می توانند دنیای مشترک یکدیگر را تشکیل دهند و با گفتن و شنیدن نظرات یکدیگر می توانند زندگی موفق تری داشته باشند.

برای این که بتوانید در اداره خانه کارهای مشترکی داشته باشید باید بتوانید به خوبی اطلاعات و احساسات خود را به طرف مقابل انتقال دهید و اطلاعات و احساسات او را به خوبی دریافت کنید.

برای گفت وگو  لحن صحبت بسیار مهم می باشد و لحن و کلماتی که استفاده می کنید، نگرش و فکر شما را به طرف مقابل نشان می دهد و این نگرش ممکن است محبت و احترام باشد یا خشم و رنجش.

بر اساس مطالعاتی که در زمینه زوج درمانی انجام شده است، ارتباط کلامی مانند ارتباط فیزیکی علاوه بر آن که وسیله ای برای ارتباط می باشد و می توان از آن به عنوان وسیله ای برای تحکیم روابط استفاده کرد.

اگر گفت و گوی شما به صورت محبت آمیز و رضایت بخش باشد طرف مقابل احساس امنیت پیدا می کنند که  ارتباط سالمی خواهید داشت اما اگر گفت وگوی شما مناسب نبوده و در جهت سلطه جویی، ایجاد تنش، بی حرمتی و یا ضربه زدن و آسیب زدن به دیگری باشد در این صورت باعث ناامنی و بی میلی خواهد شد و روابط شما دچار تعارض و اختلاف می شود.

زمانی که زوجین در کنار یکدیگر هستند ممکن است بیشتر صرف صحبت کردن شود، در این هنگام یکی از مهم ترین شاخص های سلامتی که می توان در رابطه مورد بررسی قرار داد نحوه صحبت زوجین با یکدیگر می باشد.

گفت و گوی مشکل ساز چیست؟

طبق نظر مشاوران؛ گفت و گوی غیر مشترک می تواند شکل های مختلفی را به خود بگیرد. این گفت و گو می تواند خصمانه، رقابت آمیز، آشفته و بی هدف باشد و بعضی اوقات از مسیر سازنده خود دور شود. زوجین برای آن که این گفت وگو باعث اختلاف بیشتری در میان آن ها نشود،بدون آن که به نتیجه مطلوبی برسند گفت و گو را قطع می کنند.

اگر فرد مهارت های ارتباطی را به خوبی آموزش نبیند و ضعیف عمل کند، هنگامی که با طرف مقابل به صحبت و گفت و گو می پردازد بسیار بی احساس و بی ملاحظه خواهد شد.

اگر فرد نسبت به شریک زندگی خود آزرده و خشمگین باشد، ممکن است شریک زندگی خود را به عنوان دشمن در نظر بگیرد و هرچه گفت و گوی بین آن ها نامناسب تر باشد روابط آزار دهنده تر، خصمانه تر و ناگوار تری خواهد بود.

گفت و گوی مشترک چیست؟

زن و شوهر اگر گفت وگوی مشترک و صحیحی داشته باشند می توانند با یکدیگر به خوبی صحبت کنند و اطلاعات را به راحتی به یکدیگر انتقال دهند در این صورت از زندگی در کنار یکدیگر لذت خواهند برد.

زن و شوهری که گفت و گوی درستی دارند برای رسیدن به اهداف زندگی می توانند با یکدیگر همکاری های لازم را انجام دهند، مثلا در امرار معاش، ایجاد محبت و صمیمیت در خانه، تربیت فرزندان سالم، ایفای نقش مفید اجتماعی و بسیاری از موارد دیگر با یکدیگر همکاری کنند.

اگر زن و شوهر گفت و گویی از نوع سازنده و درست باشد در این هنگام تصمیم گیری های آن ها به صورت مشترک انجام می شود و به خوبی می توانند اختلاف های خود را حل کنند و مهارت هایی را در زندگی بیاموزند، در این صورت گفت وگوی آن ها مشترک خواهد بود.

زوجین برای یادگیری اصول گفت وگوی مشترک باید به خوبی تلاش کنند زیرا در گفت و گوی مشترک لحن صحبت به صورت صمیمانه می باشد و اگر موضوع جدی و اختلافی در میان باشد با صحبت کردن به درستی حل می شود.

بر اساس نظر مشاوران و روانشناسان اگر در گفت و گوی مشترک درک متقابل فرد بیشتر باشد، زوجین احساس می کنند که به سمت جلو رو به حرکت می باشد و با بیان هر مطلب می توانند خود را به راه حل نزدیک تر کنند و مسئله را به درستی حل کنند.

در گفت و گوی مشترک زوجین به ترتیب صحبت می کنند و آن ها در حین گفت وگو به دقت به صحبت های یکدیگر گوش می دهند و می دانند سخنان هر دو آن ها از اهمیت بالای بر خوردار است و بعد بر اساس گفت و گوی خود تصمیم درستی در مورد موضوع می گیرند.

اگر در حین گفت و گو یکی از آن ها احساس کند که بر دیگری غلبه دارد، اجازه نمی دهد که طرف مقابل به درستی صحبت کند و یک جای کار ایراد دارد، در گفت و گوی مشترک رنجش و آزردگی نباید اتفاق بیفتد و نشانه مشکل است.

تنش های ناگهانی در هنگام گفت و گو نشان دهنده این است که صحبت در مسیر اصلی قرار ندارد و در این صورت زن و مرد باید در رفتار خود دقیق شوند تا عامل اصلی مشکل را به خوبی بشناسند و بتوانند بحث را به مسیر اولیه باز گردانند و به درستی صحبت کرده و به نتیجه صحیح برسند.

بر اساس نظر مشاوران جنسی صحبت بین زوجین نیازمند می باشد که دو طرف در مورد مسائل مشورت کرده و تصمیم نهایی به صورت اشتراکی گرفته شود.

زن و شوهر باید در مورد مسائل حساس و مهم عاطفی مانند پول، قدرت، عزت نفس، استقلال فردی، امور جنسی و غیره به توافق دوطرفه برسند و برای رسیدن به توافق باید با یکدیگر گفت وگو کنند.

اگر زوجین در مورد این مسائل با یکدیگر اختلاف داشته باشند و مشکلات آن ها زیاد تر شود، اختلاف بین زوجین نیز بیشتر شود و مشکلاتی در روابط آن ها به وجود می آید.

روش هایی برای برقراری گفت و گو مشترک بین زوجین

1. همزمان صحبت نکنید

زمانی که هیجان وارد گفت و گو می شود هرکدام از زوجین تلاش می کنند تا حرف خود را بیان کنند و دیگر به حرف همسر خود گوش نمی دهند. لطفا حرف های یکدیگر را قطع نکرده و به هم گوش دهید.

برای این کار می توانید که زمان بگیرید، به طور مثال 15 دقیقه شما و 15 دقیقه همسرتان حرف بزند. در این حالت هیچ کس نمی تواند در زمان دیگری صحبت کند. این کار باعث می شود که زوجین بهتر حرف های یکدیگر را بپذیرند.

اگر احساس می کنید که عصبانی هستید و نمی توانید منطقی فکر کنید از همسرتان بخواهید تا زمان دیگری را به صحبت اختصاص دهید.

بنابراین نشان دهید که به همسر خود گوش می دهید، برای این کار می توانید در طول صحبت خود حرف های او را انعکاس دهید تا متوجه شود که به او گوش داده اید.

2.قبل از صحبت فکر کنید

به یاد داشته باشید که شما نمی توانید حرف های خود را پس بگیرید بنابراین قبل از حرف زدن فکر کنید که آیا حرف شما منطقی است یا خیر.

متاسفانه فضای مجازی باعث شده که دیگران از اهمیت حرفای خود غافل شوند. به یاد داشته باشید که در دنیای واقعی حرف ها می توانند آسیب های زیادی به همراه داشته باشند. بنابراین پیش از حرف زدن آرامش خود را به دست آورید.

3.صداقت

سعی کنید که همیشه صداقت داشته باشید، تنها برای این که برنده بحث شوید صحبت نکنید. به خاطر داشته باشید که هردو در یک تیم قرار دارید و نباید باهم بجنگید.

4.شخص معتمد

بسیاری از زوجین برای داوری میان خود رو به شخصی معتمد می آورند. در ابتدا زوجین باید مطمئن باشند که به شخص درستی اعتماد می کنند.

می توان موارد زیادی را مثال زد که شخصی که زوجین تصور میکردند معتمد است تمام راز های آن ها را آشکار کرده بود.

در این مورد بهترین کار صحبت با مشاور است. مشاوران متعهد هستند که هرگز راز مراجعین خود را به دیگران یا حتی به همسرشان نمیگویند. بنابراین می توانید به راحتی به مشاور اعتماد کنید.

5. احترام

همیشه احترام همسرتان را حفظ کنید. به یاد داشته باشید که همسر شما نیز دلایلی برای حرف های خود دارد که باید آن ها را بشنوید. بی احترامی به همسرتان باعث می شود تا او نیز به شما توهین کند و به این شکل احترام بین شما از بین می رود.

6. به دنبال مقصر نگردید

بیش تر زوجین این نکته را رعایت نمی کنند و سعی می کنند که همسرشان را مقصر جلوه دهند. این درحالی است که در بیش تر مواقع زوجین هردو در اتفاقات نقش دارند و نمی توان یکی را مقصر تمام مشکلات دانست.

بنابراین این کار را کنار بگذارید و سعی کنید که بیش تر به دنبال بهبود مسائل باشید

7.خواسته های خود را بیان کنید

این مشکل بیش تر در بین زن ها دیده می شود. این دیدگاه زمانی به وجود می آید که افراد تصور می کنند همسر آن ها باید همه چیز را بداند، بنابراین هیچگاه خواسته ها و نیازهای خود را بیان نمی کنند، این کار به مرور باعث ایجاد دلخوری بین زوجین شود.

بنابراین بسیاری از اوقات شاهد مشکل میان زوج هایی هستیم که یکی از آن ها نیاز خود را بیان نکرده و همسر خود را مقصر می داند.

در این مورد توصیه می شود که زوجین خواسته های خود را از یکدیگر بیان کنند و تصور منطقی از توانایی های همسرشان داشته باشند.

8.ارتباط غیر کلامی

این مشکل برخلاف مورد قبلی بیش تر در مردها دیده می شود. ارتباط غیرکلامی برای زنان از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است.

خرید گل، هدیه، گردش، خرید، به یاد داشتن روز های مهم و موارد دیگر از این ارتباط های غیرکلامی هستند.

زوجین باید به این موارد دقت کنند، ارتباط غیرکلامی اهمیت بسیار زیادی دارد و نباید از اهمیت آن غافل شد. سعی کنید در یک مناسبت مهم همسر خود را سوپرایز کنید. با این کار به همسر خود یادآوری می کنید که اهمیت بسیار زیادی برای شما دارد.

9. روزانه با هم حرف بزنید

از احساسات و مشکلات یکدیگر  غافل نشوید. فاصله گرفتن فیزیکی و روانی از یکدیگر باعث می شود که به مرور از هم فاصله گرفته و با هم غریبه شوید.

می توانید ساعتی را به پیاده روی و حرف زدن اختصاص دهید، نیازی نیست حتما در مورد مشکلات خود صحبت کنید بلکه می توانید در مورد مقاله ای که خوانده اید یا فیلمی که دیده اید نیز با یکدیگر صحبت کنید.

10.ذهن خوانی نکنید

سعی نکنید که احساسات یا افکار همسر خود را حدس بزنید، این امر باعث می شود که به اشتباه تصمیم بگیرید یا همسر خود را به اشتباه متهم کنید.

به یاد داشته باشید که ذهن انسان ها بسیار پیچیده است و نمی توان حدس زد که دیگران به چه فکر می کنند. علاوه بر این ذهن مردان و زنان متفاوت است، بنابراین این حدس ها در اکثر موارد اشتباه می باشد و باعث دعوا و درگیری بیش تر می شود.

منبع : گفتگوی مشترک بین زوجین چیست؟ 

اضطراب، دردهای شکمی و یا دل دردهای عصبی دو حسی می باشند که افراد در دوره های مختلف زندگی آن ها را تجربه می کنند، استرس و اضطراب داشتن طولانی مدت باعث می شود تا در قسمت های مختلف بدن از جمله روده و معده مشکلاتی به وجود آید و در عملکرد آن ها اختلالاتی ایجاد شود.

هورمون کورتیزول که به عنوان هورمون استرس شناخته می شود نسبت به فشارهای روانی، استرس و اضطراب واکنش هایی را نشان می دهد و در بدن ترشح صورت می گیرد، روده و معده برخی از افراد نسبت به هورمون های استرس بیش از حد نرمال واکنش هایی را نشان می دهند و در بخش های مختلف بدن درد های مبهمی را ایجاد می کنند.

با توجه به این که استرس و افکار منفی بر روی بدن تاثیر می گذارد باید راهی را پیدا کرد تا با کمک آن بتوان اضطراب را کنترل و درمان کرد و در صورتی که نسبت به اضطراب و استرس و رابطه آن با درد های شکمی اطلاعاتی داشته باشید می توانید در جهت درمان آن اقداماتی را انجام دهید و پیشگیری های لازم را انجام دهید.

علائم دل دردهای عصبی چیست؟

دل درد های عصبی می تواند به خاطر بیماری های روان تنی باشد که به دستگاه گوارش و روده مرتبط می شود از جمله این بیماری ها می توان به سندروم روده تحریک پذیر اشاره کرد و همه بیماری های روان تنی که به وجود می آیند به خاطر عوارض استرس و فشار عصبی می باشد که با میزان ترشح هورمون کورتیزول ارتباط بسیاری دارند.

از جمله مواردی که باعث به وجود آمدن دل درد های عصبی می شود می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• نفخ زیاد
• یبوست و بروز مشکلاتی در دفع
• حالت تهوع
• اسهال
• سوزش معده
• و غیره.

باید توجه داشته باشید که اضطراب و درد های شکمی در کودکان امری شایع می باشد اما ممکن است علائم را به صورت متفاوتی نشان دهند برای مثال فرزندتان ممکن است از رفتن به مدرسه سر باز زند و یا به طور دائم از درد های دائمی شکایت کند در حالی که از نظر پزشکی سالم است و هیچ عفونتی در بدن او وجود ندارد، در این شرایط بسیار مهم می باشد که به وضعیت روانی فرزندتان دقت کنید و برای این که مشکلات او را کاهش دهید می توانید از روانشناس و مشاوره کمک کمک بخواهید.

مشاوره به شما کمک می کند تا اضطراب های فرزندتان را بهتر بشناسید و برنامه ریزی دقیقی داشته باشید تا بتوانید دل درد های عصبی او را بهبود بخشید و اضطراب را کاهش دهید و در این خصوص اقدامات لازم برای کاهش تنش ها انجام دهید.

علل ایجاد دل دردهای عصبی

دستگاه گوارش انسان سیستم عصبی جداگانه و مخصوص به خود را دارد که به عنوان سیستم عصبی داخلی شناخته می شود، عصب هایی که در انتهای معده هستند برای پاسخ گویی به هورمون های استرس مغز طراحی شده اند و سیستم عصبی با عملکرد خود کمک می کند تا زمانی که فرد استرس و فشار زیادی را تحمل می کند خون به جای معده بیشتر به سمت قلب، ریه ها و عضلات او پمپاژ شود، این فرایند و عملکرد باعث می شود تا انسان پاسخ بهتری در برابر استرس و اضطراب داشته باشد.

در صورتی که استرس و اضطراب مزمن شود خونی کمتری به معده می رسد و باعث می شود تا فرد دچار مشکلات و درد های مختلفی در ناحیه شکم شود و در این حالت ممکن است سندروم روده تحریک پذیر را تجربه کند.

از جمله مواردی که باعث به وجود آمدن اختلال در عملکرد سیستم عصبی داخلی می شود شامل موارد زیر می باشد:

•  مشکلات مالی
• مشکلات ارتباطی و خانوادگی
• طلاق
• مواجه شدن با مشکلات و تغییرات شغلی
• مرگ عزیزان
• بیماری های صعب العلاج
• اضطراب و دردهای شکمی، نقش تغذیه

تغذیه نقش مهمی در کاهش دل دردهای عصبی دارد برای این منظور بهتر است مواردی که در زیر بیان می شود را در نظر بگیرید و آن ها را رعایت کنید:

• از مصرف بیش از حد میوه و قند سوربیتول موجود در خوراکی ها پرهیز کنید.
• از خوردن غذاهای تند و پر ادویه اجتناب کنید.
• برای این که ترشح اسید معده را کنترل کنید می توانید فیبر های محلول، دانه های کامل ، برخی میوه ها مانند زردآلو را مورد استفاده قرار دهید.
• استفاده از سبزیجات می تواند باعث کاهش درد های عصبی شود.
• وعده های غذایی را بیشتر کرده اما سبک تر و کم حجم تر باشد.
• از خوردن نوشیدنی ها کافئین دار و خوراکی هایی مانند قهوه و شکلات در زمان درد خودداری کنید.
• از مواد غذایی و منابع غنی که شامل منیزیم، ویتامین گروه ب و ویتامین گروه ث می باشد به فراوانی استفاده کنید.
• از پروبیوتیک ها مانند ماست های پروبیوتیک استفاده کنید زیرا تورم روده را کاهش می دهد و درد را تسکین می بخشد.
• نعناع خاصیت خنک کنندگی دارد و باعث آرامش عضلات روده و کاهش درد می شود می توانید از قرص نعناع، عرق و چای آن استفاده کنید.
• گیاه بابونه بسیار مفید می باشد و برای رفع دل درد، گرفتگی عضلات شکم، درمان یبوست، اسهال و سوء هاضمه به کار می رود.

در صورتی که موارد بالا را رعایت کردید اما باز هم دچار اضطراب و درد های شکمی هستید حتما به پزشک مراجعه کنید، تا معاینه پزشکی صورت گیرد و اگر هم چنان از اضطراب و درد های آن رنج می برید به متخصص روانشناس مراجعه کنید.

اضطراب و دردهای شکمی، درمان دل دردهای عصبی

برای آن که بتوانید اضطراب خودتان را کنترل کنید و از شر دردهای شکمی راحت شوید باید از روانشناس کمک بگیرید تا به درمان اضطراب و تنش های اصلی شما بپردازد از مهم ترین روش هایی که می توان به وسیله آن اضطراب را کنترل کرد و دردهای شکمی را کاهش داد تکنیک های آرام سازی، ریلکسیشن و ذهن آگاهی می باشد.

علاوه بر موارد گفته شده در صورتی که خواب منظم و استراحت کافی داشته باشید و فعالیت های ورزشی به خصوص پیاده روی را انجام دهید می توانید به آرامش و کاهش دردهای شما کمک بسیاری شود و هم چنین می توانید از مشاور کنترل استرس کمک بخواهید که برای مقابله با عوارض استرس و اضطراب بسیار مفید می باشد.

داروی درمان استرس معده و دردهای شکمی

در صورتی که پزشک صلاح دید می توانید برای کاهش اضطراب و دردهای شکمی از دارو استفاده کنید. از پر کاربردترین داروهایی که در این زمینه مورد استفاده قرار می گیرد می توان به رابپرازول، کلردیازپوکساید و موتیدون اشاره کرد.

هر یک از داروهای بیان شده با توجه به نوع دل درد و شرایط فرد توسط پزشک مورد تجویز قرار می گیرد و باید از مصرف خودسرانه این دارو به شدت خودداری کنید زیرا اگر بدون تجویز پزشک مورد استفاده قرار گیرد می تواند مشکلات جدی به همراه داشته باشد.

سخن آخر

در نهایت توصیه می شود برای این که اضطراب و دردهای شکمی شما کاهش یابد از روانشناس کمک بگیرید، زیرا او ریشه استرس و اضطراب را شناسایی می کند و با استفاده از تکنیک های آرام سازی معده درد را کاهش می دهد.

مرکز مشاوره ستاره ایرانیان در این زمینه خدماتی را ارائه می دهند که به شما کمک می کند تا بتوانید به خوبی ریشه مشکلات خود را بشناسید و آن را درمان کنید.

منبع : درمان و شناسایی اضطراب و درد شکمی| عوارض اضطراب

خودارضایی یا استمنا، یکی از روش های ارضای میل جنسی است که از طریق تحریک و برانگیختگی اندام های جنسی خود، (خود تحریکی از طریق لمس آلت در مردان و لمس کلیتوریس در زنان)، صورت می گیرد و فرد از این طریق می تواند ارگاسم و اوج لذت جنسی را تجربه کند. اعتیاد به خود ارضایی مشکلی است که در این مقاله به آن پرداخته می شود.

خودارضایی یک روش جنسی طبیعی و رایج در میان زنان و مردان است.

آمار دقیقی از خودارضایی در ایران وجود ندارد، اما نتیجه تحقیقی در آمریکا نشان داده است که 95 درصد از مردان و 89 درصد از خانم ها در طول زندگی خود، خودارضایی می کنند.

اگرچه که در ایران به این مسئله به عنوان یک تابو و به عنوان یک عمل ناپسند نگاه می شود و به همین دلیل افراد به راحتی در مورد آن حرف نمی زنند و حتی ممکن است اگر در زندگی خود، خودارضایی را تجربه کرده باشند، آن را انکار کنند، اما عدم گزارش آن به این معنی نیست که این عمل در ایران آمار پایینی دارد.

اگر استثنائات را در نظر نگیریم و بخواهیم در مورد عموم افراد صحبت کنیم، می توانیم ادعا کنیم که نیاز جنسی یک نیاز مشترک در بین همه افراد است و زمانی که فرد به دوران بلوغ می رسد و هورمون های جنسی در بدن فرد افزایش پیدا می کند، طبیعتا میل جنسی فرد نیز زیاد می شود و زمانی که فرد شرایط ارضای نیاز جنسی با شریک جنسی را نداشته باشد و احساس برانگیختگی جنسی بالایی داشته باشد، احتمال آن خیلی زیاد است که به خودارضایی روی بیاورد، به همین دلیل است که شیوع آن را نمی توانیم انکار کنیم و می توانیم آن را نوعی رفتار طبیعی جنسی تلقی کنیم که البته در کتاب راهنمای تشخیصی اختلالات روانی نیز، طبیعی بودن آن تایید شده است.

دیدگاه های مربوط به خودارضایی

در ارتباط با خودارضایی نظرات مختلفی وجود دارد و در فرهنگ ها و ادیان مختلف، دیدگاه هایی که در مورد خودارضایی وجود دارند بسیار متفاوت است.

برخی از نظرات مربوط به خودارضایی از اعتقادات دینی سرچشمه می گیرد و دیدگاه های جدیدتر سعی کرده اند از نظر علمی به این پدیده نگاه کنند.

اگر نظر بزرگترها و حتی جوانان و نوجوانان را در مورد خودارضایی بپرسید، احتمالا با این نظر روبرو می شوید که خودارضایی عملی بسیار مذموم است و جدا از اینکه از نظر شرعی امری منع شده است و گناه محسوب می شود، عوارض جسمی و روانی زیادی را به همراه دارد.

همه ما می دانیم که در دین اسلام تاکید زیادی به ازدواج شده است و بسیاری از ما با این جمله که ازدواج نیمی از دین را تکمیل می کند، آشنا هستیم، همچنین خودارضایی در دین اسلام به شدت منع شده است و  گناه کبیره محسوب می شود. حال فکر می کنید که علت منع شدید خودارضایی در دین اسلام چه می تواند باشد؟

ارضای نیاز جنسی، در کنار ارضای نیازهای روانی و عاطفی، از جمله دلایل مهم ازدواج است. همانطور که در تعریف خودارضایی اشاره کردیم، خودارضایی روشی برای ارضای نیاز جنسی است و دلیل منع خودارضایی در دین اسلام می تواند این مسئله باشد که اگر فردی نیازهای جنسی خود را از طریق خودارضایی برطرف کند، ممکن است این روش را روشی مناسب و جایگزین برای ارضای نیازهای جنسی اش بداند و همین امر سبب شود که فرد نسبت به ازدواج کردن بی تفاوت شود و همین امر می تواند زمینه ساز بسیاری از گناهان دیگر و البته کم شدن نسل بشریت شود. این فرضیه می تواند محتمل و البته تا حدی قابل پذیرش باشد.

اما به نظر می رسد که از قدیم الایام برای اینکه بتوانند فرد را از اقدام برای خودارضایی منصرف کنند، تلاش شده است که بتوانند با بیان عوارض و پیامدهای مختلف خودارضایی علاوه بر ایجاد احساس گناه، احساس ترس را نیز در فرد ایجاد کنند.

از جمله عوارضی که برای خودارضایی مطرح شده است موارد زیر هستند:

• نابینایی
• ناباروری
• ریزش مو
• بیماری های روانی (اضطراب، استرس و …)
• انزال زودرس
• کوچک شدن آلت تناسلی
• آسیب به اندام تناسلی
• کاهش توجه و تمرکز

اما مسئله اصلی اینجاست که بسیاری از افرادی که خودارضایی را تجربه می کنند، از عواملی مثل اضطراب و استرس و خستگی نیز شکایت می کنند و چون مطالبی نیز در مورد عوارض خودارضایی شنیده اند، این نشانه ها را، پیامد خودارضایی می ببینند و در ذهنشان خودشان را بابت این مسئله سرزنش می کنند.

دیدگاه دینی و فرهنگی

نکته ای که نیاز است به آن توجه کنیم مسائل فرهنگی و دینی حاکم بر جامعه است، تصور کنید که فردی در خودش احساس نیاز جنسی شدیدی را تجربه می کند و مدتی با خود کلنجار می رود که این احساس نیاز را در خود سرکوب کند، اما بعد از مدتی احساس درماندگی می کند و احساس می کند توان مقابله با نیاز جنسی خود را ندارد.

متاسفانه هرچقدر که فرد بیشتر تلاش می کند احساس نیاز جنسی خودش را سرکوب کند، بیشتر احساس ناتوانی می کند، حال بر سر دو راهی سختی قرار می گیرد، اینکه همچنان تنش و اضطراب ناشی از برانگیختگی جنسی را تحمل کند یا اینکه به خودارضایی رو بیاورد. بعد از مدتی که فرد با خود کلنجار می رود، تصمیم می گیرد به خودارضایی بپردازد و نیاز جنسی خودش را برطرف کند، اما به دلیل تصور منفی که در مورد خودارضایی وجود دارد، فرد بعد از خودارضایی به شدت احساس گناه و بی ارزشی می کند و احساس می کند که انسان ارزشمند و درستکاری نیست، به شدت سعی در پنهان کردن این کار دارد و از این مسئله می ترسد که اگر کسی، مخصوصا پدر مادر متوجه شوند که او خودارضایی می کند، از او روی برگردانند و سرزنشش کنند.

طبیعی است که در چنین شرایطی، فرد احساس شرم، گناه و  بی ارزشی کند و اضطرابزیادی را تحمل کند و در پی تجربه این احساسات، ابتلا به اختلال افسردگی و در نتیجه اختلال افسردگی، کاهش توجه و تمرکز و خستگی های مداوم وجود خواهد داشت. بنابراین می توانیم بگوییم که دیدگاه های فرهنگی و دینی موجود باعث می شوند که فرد، با انجام خودارضایی های مکرر، از نظر روانی تحت فشار و آسیب قرار بگیرد.

از طرفی، در بسیاری از مواقع افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی و افسردگی برای اینکه مدتی را از احساسات منفی خود فرار کنند، به خودارضایی رو می آورند که در اینصورت احتمال اعتیاد به خودارضایی در فرد بالاست. بنابراین در چنین شرایطی نمی توانیم ابتلا به اختلال روانی را پیامد خودارضایی بدانیم بلکه می توانیم بگوییم که اعتیاد به خودارضایی، پیامد اختلالات روانی می باشد.

اما اگر بخواهیم که دیدگاه واقع بینانه ای داشته باشیم، نمی توانیم به طور مطلق بگوییم که خودارضایی هیچگونه آسیبی به فرد وارد نمی کند و افراد بی وقفه می توانند خودارضایی کنند بدون آنکه محدودیتی داشته باشند. بنابراین این سوال پیش می آید که چه زمانی، خودارضایی باعث آسیب به فرد می شود؟

دقت کنید که همانقدر که خود ارضایی می تواند رفتاری طبیعی و بی خطر باشد، به همان اندازه نیز می تواند آسیب زا باشد. به این دلیل که خودارضایی یک رفتار جنسی کاملا در دسترس است و فرد هر زمان که اراده کند می تواند، به خودارضایی بپردازد و همین امر می تواند سبب شود که خودارضایی به صورت رفتاری اعتیادی در فرد بروز پیدا کند. از آنجایی که زیاده روی و اعتیاد در هر زمینه ای می تواند به فرد آسیب وارد کند، اعتیاد به خودارضایی نیز می تواند آسیب زیادی به فرد وارد کند.

اعتیاد به خودارضایی سبب می شود که ذهنیت فرد مدام درگیر این مسئله باشد و دیگر نه به قصد رفع نیاز جنسی، بلکه از سر عادت و در اکثر اوقات تمایل به خودارضایی داشته باشد و همین امر سبب شود که فرد برای اینکه بتواند به خودارضایی بپردازد، مدام از دیگران فاصله بگیرد و از حضور در جمع خودداری کند.

از طرفی فرد در حین انجام عمل جنسی، میزان زیادی از انرژی اش را مصرف می کند و اگر به خودارضایی اعتیاد پیدا کند و در طول روز چندین بار به این کار بپردازد، مدام احساس خستگی می کند و همین احساس خستگی می تواند منجر به این شود که فرد توان و حوصله انجام هیچ کاری را نداشته باشد و نتواند به فعالیت های روزمره خود بپردازد و همین امر باعث اختلال در زندگی فرد می شود.

مسئله دیگر این است که فردی که اعتیاد به خودارضایی داشته باشد و در طول روز چندین بار عمل خودارضایی را انجام دهد، به مرور ممکن است احساس کند که لذتی از این کار نمی برد، در واقع به این دلیل که خودارضایی نه در هنگام برانگیختگی جنسی، بلکه فقط از سر عادت انجام می شود، فرد نمی تواند لذت کافی را در حین انجام این کار ببرد و به همین دلیل، ممکن است دست به هر کاری بزند تا بتواند به لذت کافی و اولیه دست پیدا کند و نتیجه آن می تواند روی آوردن به فیلم های ناسالم و الگو برداری از آن ها باشد و همین امر، یعنی روی آوردن به فیلم های پورن می تواند زمینه ساز بروز بسیاری از آسیب ها باشد، به این دلیل که تماشای فیلم های نامناسب می تواند سبب ایجاد فانتری های جنسی نامتعارف و انتظارات و تصاویر ذهنی غیر واقع بینانه، در ذهن فرد شود و در نتیجه منجر به این شود که فرد در روابط جنسی خود در آینده دچار مشکل شود.

همچنین اعتیاد به خودارضایی می تواند منجر به این شود که فرد نتواند در صورت قرار گرفتن در کنار شریک جنسی خود، ارضا شود و به ارگاسم برسد، به این دلیل که ذهن فرد نسبت به یک نوع روش ارضای جنسی شرطی شده است و فقط در آن شرایط است که می تواند به فرد در ارضای نیاز جنسی کمک کند، در غیر اینصورت این اتفاق نخواهد افتاد و فرد در هنگام برقراری رابطه با شریک جنسی اش ارگاسم را تجربه نخواهد کرد.

درمان اعتیاد به خودارضایی

حال باید ببینیم که برای درمان اعتیاد به خودارضایی چه کارهایی می توانیم انجام دهیم؟

• اول اینکه خودسرزنشی و احساس گناه را از خودتان دور کنید و خودتان را دوست داشته باشید و بدانید که شما فرد ارزشمندی هستید و می توانید زندگی تان را تغییر دهید.
• در مرحله بعد سعی کنید در مقابل وسوسه تماشای فیلم های نامناسب بایستید و هرگونه راه دسترسی به اینگونه تصاویر و فیلم ها را محدود کنید و نسبت به آسیب رسانی آنها آگاه باشید.
• اگر احساس افسردگی یا اضطراب می کنید، حتما به یک متخصص سلامت روان مراجعه کنید و علاوه بر مطرح کردن اختلال روانی خود، در مورد اعتیاد به خودارضایی نیز با روانشناستان صحبت کنید. با برطرف شدن اختلال اضطرابی یا افسردگی و همینطور ایجاد خودپنداره مثبت، خودباوری، افزایش اعتماد به نفس و عزت نفس، اعتیاد به خودارضایی نیز در شما از بین خواهد رفت و کنترل بیشتری روی تکانه های جنسی خود پیدا خواهید کرد.
• سعی کنید برای خودتان اهداف و برنامه های مشخص تعیین کنید (طبیعی است که اگر فردی مضطرب و افسرده باشد، مشخص کردن و دنبال کردن اهداف، امری تقریبا غیر ممکن است، بنابراین این مرحله منوط به این هست که افسردگی خود را درمان کرده باشید).
• به صورت روزانه ورزش کنید.
• تا حد ممکن، خوراکی هایی را که طبع گرم دارند، کمتر مصرف کنید.
• سعی کنید به صورت سلسله مراتبی اعتیاد به خودارضایی را در خودتان از بین ببرید. یعنی به یکباره تصمیم به قطع این کار نکنید، بلکه سعی کنید تعداد دفعات انجام خود ارضایی را به مرور کم کنید. یه اینصورت که اگر دوبار در روز خودارضایی می کنید، سعی کنید در ابتدا آن را به یکبار در روز برسانید و بعد از مدتی که با یکبار در روز سازگار شدید، یک روز در میان، خود ارضایی کنید و بعد، دو روز در میان و همینطور پیش بروید تا بتوانید تعداد دفعات آن را به حداقل ممکن برسانید.

اگر فکر می کنید شدت میل جنسی شما به حدی است که زندگی تان را مختل کرده و به هیچ عنوان قادر به کنترل آن نیستید حتما با یک متخصص مشورت کنید، برای این منظور می توانید با مشاوران متخصص و مجرب مرکز مشاوره ستاره  ایرانیان در تماس باشید و خدمات روانشناختی دریافت کنید. برای مشاوره آنلاین در قسمت نظرات مشکل یا سوال خود را مطرح کنید.

منبع : ترک اعتیاد به خودارضایی به روش نوین همراه با مشاوره آنلاین