بازی درمانی یک مداخله موثر و مناسب برای درمان و شناسایی اختلالات کودک و درمان آن می باشد علاوه بر این بازی درمانی به تخلیه انرژی کودک و افزایش آرامش او کمک می کند. در این مقاله به بازی درمانی برای کمک به کودکی که مورد قلدری قرار گرفته می پردازیم.

شوالیه و اژدها

مقدمه

چندین سال پیش مراجعین کودکی داشتم که درگیر مشکلات اجتماعی شده بودند و توسط همسالان خود مورد تمسخر شدیدی قرار می گرفتند.

این کودکان شخصیت قربانی را پذیرفته بودند و راهی برای تغییر این موقعیت در خود نمی دیدند. آن ها به تمام توصیه ها و نظرات من گوش می دادند و در پاسخ همه «بله» می گفتند ولی هیچ کدام را عملی نمی کردند. آن ها در گروه هایی که یک بزرگسال  تحت نظر قرار داشت خود عمل می کردند اما نمی توانستند مهارت ها را به محیط بیرون  انتقال دهند.

این تکنیک به کودک کمک می کند تا راهی برای مقابله با مشکلات خود پیدا کند.

منطق

این تکینک بسیار قوی و موثر است و به کودک نشان می دهد که به جای درگیر شدن با نتایج می تواند راهی برای کنار آمدن و سازش با مشکلات پیدا کرد.

منطق به آن ها می آموزد که برای برنده شدن نیازی به بزرگ تر یا قوی تر بودن نیست. این بازی شباهت زیادی به داستان پردازی دارد برای همین کودکان به خصوص در سنین 6 تا 12 سال به راحتی می توانند با آن ارتباط برقرار کنند. به خاطر داشته باشید که هیچ پاسخ درست و غلطی در این بازی وجود ندارد و کودک می تواند تا هرجایی که تخیلش اجازه می دهد بازی را ادامه دهد.

فرآیند بازی

در ابتدا درمانگر باید به کودک بگوید که قرار است یک بازی جذاب انجام دهند، درمانگر باید طوری بازی را شرح دهد که کودک به آن علاقه مند شود:

ما هردو شوالیه هایی هستیم که در قلمرو یک پادشاه زندگی می کنیم، در این قلمرو اژدهای بدی وجود دارند که مردم را اذیت می کنند، پادشاه ما را برای  کشتن آن اژدها می فرستد و  ما باید شجاع و جسور باشیم زیرا قرار است از جنگ های ترسناک و جادوگران زیادی عبور کنیم. ما وظیفه داریم که به هم کمک کنیم تا مردم عادی را نجات دهیم و نظم و شادی را به کشور برگردانیم. در این راه هردو به چیزهایی نیاز داریم من وسایلی را به تو می دهم که احساس می کنم به آن ها نیاز داری و تو هم باید وسایلی را به من بدهی که به من کمک کند. ما هردو سه شی داریم و می توانیم آن ها را به یکدیگر قرض دهیم، سپس با موانع و هیولا ها مبارزه می کنیم.

در اینجا درمانگر می تواند چیزهایی مثل طناب، پتوی سیاه بزرگ، یک ظرف که در آن آب است (ولی به کودک گفته می شود عصاره جادویی است) با یک عصا و چیزهای دیگر به کودک بدهد، کودک هم ممکن است شمشیر،چاقو، گرز، پتو و هر چیزی به شما دهد در اینجا باید از خلاقیت خود استفاده کنید به طور مثال اگر نمی توانید اژدها را با شمشیر بکشید باید از آن عصاره جادویی سر راه او بریزید تا لیز بخورد و بیفتد.

سعی کنید تا جایی که می توانید خلاقانه عمل کنید و به کودک اجازه دهید در داستان غرق شود، مثلا با شمشیر شاخه ها را ببرید و خانه ای چوبی برای اسکان موقت استفاده کنید یا با استفاده از طناب از دیوار جایی که اژدها در آن پنهان شده بالا بکشید و کارهای دیگر که می تواند خلاقیت کودک را تقویت کند و باعث شود کودک نقش شوالیه شجاع را بپذیرد.

می توانید با توجه به نقش ها داستان را عوض کنید مثلا اگر در حال بازی با کودک دختری هستید می توانید از پری، تک شاخ و موجوداتی که او دوست دارد هم در بازی استفاده کنید.

شاید در جلسه اول کودک علاقه کمی به بازی داشته باشد اما باور کنید که به مرور با خلاقیت خود شما را متعجب خواهد کرد، اگر باور نمی کنید به مثال زیر که تجربه خود من است توجه کنید:

مراجع کودکی داشتم که به دلیل مشکلات مادرزادی درگیر بیماری قلبی بود و در همان روزهای اول پس از تولد نیز عمل قلب انجام داده بود. به دلیل مشکلات قلبی توانایی حضور در بازی های گروهی را نداشت و به شدت احساس تنهایی و ناتوانی می کرد و تصور می کرد که هرگز نمی تواند مانند کودکان دیگر باشد و دوستی پیدا کند. من از او خواستم که این بازی را با هم انجام دهیم او در ابتدا مقاومت می کرد و می گفت که تنها دوست دارد درمورد مشکلاتش صحبت کند و نیازی به بازی ندارد و شاید حتی توانایی انجام آن بازی را نداشته باشد اما به اصرار من بازی کرد و بسیار به آن علاقه مند شد هفته های بعد ترجیح داد که دیگر به بازی به لگو و ساخت اشیا با  خمیر بپردازد.

او با ارائه این بازی به برخی از همسالان خود دوستانی هم پیدا کرده بود که مانند او علاقه به این دسته از بازی ها داشتند. این بازی بچه هایی را که از نظر فیزیکی و جسمانی قوی نیستند را قدرتمند می سازد و به آن ها این توانایی را می دهد تا با موجودی خیالی که سر راه آن ها قرار گرفته است مبارزه کنند و بدانند که حق انتخاب دارند و می توانند با قدرت هوش خود آن ها را شکست دهند.

کاربرد

این تکنیک بیش تر برای کودکانی استفاده می شود که خجالتی، گوشه گیر و بدبین هستند و دوره سنی خاصی ندارد. کودکانی که مورد تهدید، آزار و قلدری قرار می گیرند می توانند با استفاده از این بازی مهارت های سازشی یا کار آمدن با زندگی را بیاموزند و بسیار خوش بین و با اعتماد به نفس شوند.

یکی از نکات مثبت این بازی این است که به هیچ گونه وسیله خاصی نیاز ندارد و در هرجایی می توان آن را بازی کرد. در حقیقت همه می توانند با هر امکاناتی آن را انجام دهند. حتی این بازی می تواند با پوشیدن لباس های مبدل نیز انجام شود در این صورت کودک اشتیاق بیش تری برای بازی پیدا می کند.

تکنیک آدم بادکنکی

مقدمه

برخی از کودکان احساس عصبانیت خود را به دیگران سوق می دهند، این کودکان معمولا از طرف دیگران مورد تمسخر یا زورگویی قرار می گیرند و به همین دلیل عملکرد نامناسبی در خانه یا مدرسه دارند.

عدم توانایی در رهاسازی خشم و عصبانیت به شیوه مناسب ممکن است منجر به شکایات جسمانی (سردرد، معده درد و غیره) شود. کودک با استفاده از تکنیک آدم بادکنکی می تواند احساسات بد خود را هدایت کند و به آرامش برسد.

منطق

خشم و عصبانیت به عنوان سپری محافظ کوک است و به کودکان در جهت کمک به هیجانات ناراحت کننده کمک می کند. برای کنار آمدن موثر با  احساسات مهم و اساسی، کودکان باید ابتدا قادر به رهاسازی عصبانیت در محیطی امن باشند.

رها سازی عصبانیت جنبه درمانی دارد  که در آن روش به کودک اجازه داده می شود تا در موقعیت های خاص احساس آرام تری داشته باشد و به او کمک می کند تا بدون عصبانیت با مشکلات کنار بیاید.

وسایل مورد نیاز:

2 تا بادکنک یا بیش تر

طراحی خطوط دهان، بینی و چشم

ماژیک برای رنگ آمیزی روی بادکنک ها

چسب های آبکی  یا نوار چسب

قیچی های مطمئن

فرآیند

تکنیک آدمک بادکنکی به عنوان یک فعالیت هنری استفاده می شود. کودک و درمانگر بادکنک های افرادی را درست می کند که می تواند در زندگی آن ها حضور داشته باشد یا نداشته باشد. در ابتدا مشاور می تواند به کودک نشان دهد که او می تواند شخصی را ترسیم کند که شبیه یکی از اعضای خانواده یا اطرافیان خود باشد.

این کار کودک را راهنمایی می کند تا بر مشکل خود با دیگران تمرکز کند. به کودک گفته می شود که بادکنک را باد کند تا آدم درون آن ساخته شود. اگر کودک در انجام این کار مشکل داشته باشد درمانگر می تواند بادکنک ها را باد نماید و کودک برای آن چشم، بینی و دهان بکشد. یا کودک می تواند تصویر را روی کاغذی بکشد و روی آدمک بچسباند.

درمانگر هم باید مانند کودک این کار را انجام دهد و با استفاده از گره زدن برای آن پا ایجاد کند وقتی کار بادکنک تمام شد درمانگر نیز باید کار خود را تمام کند حتی اگر در واقع تمام نشده باشد. درمانگر باید به کودک نشان دهد که چگونه بادکنک را نگه دارد  هنگامی که کودک بادکنک را به درستی در دست گرفت درمانگر شروع به گفتن داستان در مورد  واقعه ای می کند که کودک ممکن است آن را تجربه کرده باشد  (مثلا این که در مدرسه مورد  قلدری قرار گرفته است، خواهر یا برادرش به او زور گفته باشند یا موارد دیگر) درمانگر به آرامی با بادکنک خود به بادکنک کودک می زند و عصبانیت را نشان می دهد و با این کار رخدادی که قبلا ایجاد شده است را حکایت می کند.  در زمان کوتاهی کودک شروع به جنگ بین بادکنک ها می کند و معمولا این کار را با خوشحالی و انرژی انجام می دهد اگر او دوست داشته باشد می تواند بادکنک ها را با خود به خانه ببرد و هر وقت عصبانی شد جنگ میان بادکنک ها را شروع کند.

کاربرد

این تکنیک را می توان بر هر کودک در هر سنی انجام داد. کودکان به طور اجتناب ناپذیر هنگام تصور خودشان در موقعیت های عصبانیت زا و ناراحت کننده می خندند.

اگر هنوز این تکنیک را به طور کامل درک نکرده اید به مثال زیر دقت کنید:

حدود چهار سال پیش مراجعی به اسم علیرضا داشتم که دارای مشکلات اجتماعی در مدرسه بود. او باهوش و بسیار زرنگ بود اما بخاطر رفتار همکلاسی های خود دچار ناراحتی زیادی شده بود. هنگام استفاده از این تکنیک او آدم بادکنکی خود را با چشم ها و دهانی کوچک درست کرد و من یک بادکنک با دهانی بزرگ که به نظر عصبانی می آمد.  سپس به علیرضا گفتم که تصور کند امروز را قرار است در مدرسه بمانند موقعی که علیرضا عصبانی شد گفت « هی چهار چشم انقدر احمقی که برای دیدن باید از عینک استفاده کنی» وقتی من نیز واکنش مشابهی نشان دادم با بادکنک خود به بادکنک من ضربه زد و تکان خوردن بادکنک باعث خنده و شادی او می شد. هنگامی که عصبانیت او آرام شد هنوز هم می خندید، او بادکنک ها را با خود به خانه برد و پس از مدتی دیگر مشکلی در مدرسه نداشت.

منبع : محافظت از کودکی که مورد قلدری قرار گرفته با بازی درمانی

آیا ازدواج ناموفق بهتر از خانواده از هم گسیخته است؟ ازدواج بی عشق همواره با احساس گناه، ناراحتی و ناامنی همراه است، اینگونه ازدواج ها توخالی و پوچ هستند و فقط به دلیل فشار های اجتماع یا فرزندان ادامه می یابند. ادامه زندگی بخاطر فرزند درست است؟

ازدواج ناموفق یا طلاق

اگر ازدواج فقط بخاطر فرزندان تداوم پیدا کند، باعث قربانی شدن آن ها هم می شود. خانه ای که در آن ارزش های یکسانی وجود نداشته باشد باعث سردرگمی کودک می شود.

بسیاری از مردم بخاطر عقاید اشتباه و سنتی که طلاق را منع می کند زیر یک سقف زندگی می کنند و بعضی از خانم ها مشکلات و خشونت های رفتاری را بخاطر مسائل اقتصادی تحمل می کنند.

زندگی کردن با یک مرد بددهن، خشن و معتاد ممکن است سخت باشد، ولی پیدا کردن شغلی مناسب با درآمد متوسط می تواند برای فرد سخت تر به نظر بیاید. برای همین این خانم ها اغلب به بهانه مراقبت از فرزندانشان خود را قانع می کنند.

برخی افراد اعتقاد دارند که طلاق گناه است در صورتی که طلاق در ادیان و کتوب دینی مختلف به عنوان راه حل آمده است و پروردگار این راه را برای بشر قرار داده است.

پیشنهاد مشاور: ازدواج ناموفق یا طلاق

محمد دوست قدیمی من برای رفع مشکلات افسردگی و جنسی اش پیش من مراجعه کرد او در حالت عادی مشکل جنسی نداشت ولی زمانی که روابطش جدی می شدند به مشکل بر میخورد.

مشکل او مانند مشکل بقیه کسانی بود که همیشه می شنیدم، او می گفت که مادر و پدرش همیشه با هم در حال دعوا بوده اند و همیشه از صدای دعوای آن ها از خواب می پریده.

در تمام دوران کودکی مادر او همیشه غمگین بوده و پدرش ناراحتی و عصبانیش را بر سر بچه هایش تخلیه می کرده است.

وقتی هم که محمد از مادرش درخواست کرده که جدا شود و طلاق بگیرد او می گفته که بخاطر فرزندانش نمی تواند طلاق بگیرد. ولی او آرزو می کرده که کاش پدر و مادرش طلاق بگیرند تا او بتواند در آرامش زندگی کند.

او می گفت که دوستان دیگرش که فرزند طلاق بودند در آرامش زندگی می کردند و از سطح رفاهی بالاتری برخوردار بودند. او پدر ومادرش را مقصر وضعیت خود می دانست و اظهار داشت که بخاطر روابط غلط آن ها باید از روانپزشک کمک بگیرد.

مراجع دیگری داشتم که برعکس محمد پدر و مادرش تنش بین خود را پنهان می کردند.

 پدر و مادر او پس از بیست سال زندگی که به نظر عالی می آمد جدا شده بودند و این جدایی برای همه تعجب آور بود زیرا همه فکر می کردند آن ها یک زوج خوشبخت هستند.

اصطلاح از هم گسیخته دارای بار منفی زیادی است.

متاسفانه خیلی از افراد طلاق را با خانواده از هم گسیخته یکی می دانند و طلاق را مانند یک لکه ننگ بر دامان خانواده و فرزندان آن می دانند و اعتقاد دارند کودکانی که در این محیط بزرگ می شوند دچار اختلالات روانی می شوند.

اما طلاق اگر درست انجام شود این مشکلات را به دنبال ندارد و دیگر به یک بحران خانوادگی و احساسی تبدیل نمی شود.

من در طول جلسات مشاوره ای که انجام می دهم به زوجین کمک می کنم تا به احساساتشان توجه کنند.

معمولا اگر بچه دارند سعی می کنم تا جایی که می شود به حفظ ازدواج آن ها کمک کنم.

اما وقتی که مشاهده کنم هیچ راهی برای کمک به زوج وجود ندارد و ناراحتی و کینه میان آن ها عمیق است به آن ها طلاق دوستانه پیشنهاد می کنم که از گسستگی خانواده ها جلوگیری می کند.

زوجی را می شناختم که بسیار خوشبخت به نظر می رسیدند، ناصر که نان آور خانه بود از یک خانواده پولدار و مرفح بود و همسرش شیما زن خانه دار، با سلیقه، مهربان و دوست داشتنی بود.

آن ها دو کودک داشتند و بسیار خوشبخت به نظر می رسیدند ولی در طول جلسات مشاوره مشخص شد که آن ها تفاهم ندارند و رابطه جنسی آن ها از بد هم خراب تر است.

هردوی آن ها با طلاق موافقت کرده بودند ولی از حضانت بچه ها چشم پوشی نمی کردند و حاضر نبودند که بچه ها را با یکدیگر شریک شوند.

با دعواهای پیش آمده قرار شد پای بچه ها به دادگاه باز شود سعی کردم به آن ها کمک کنم که چیزی که برای بچه ها بهتر است را در نظر بگیرند.

تمام دعواها و مشکلات باعث آسیب روحی و روانی به بچه ها می شد. انتخاب کردن بین والدین به هیچ عنوان کار آسانی برای بچه ها نیست و به احساسات آن ها آسیب بلندمدت می زند.

من به آن ها پیشنهاد دادم که از حضانت مشترک استفاده کنند و کینه توزی را کنار بگذارند و آن ها هم منطقی جلو رفتن و اکنون که سه سال از آن ماجرا می گذرد دوستان بسیار خوبی برای یکدیگر هستند و هردو ازدواج کرده اند.

طلاق اگر به شکل نادرستی صورت بگیرد در بزرگسالی کودکان تاثیرات مخربی می گذارد، این کودکان عموما الگوی مناسبی برای روابطشان پیدا نمی کنند.

توضیح دادن موضوع طلاق و سازگار کردن کودکان با این موضوع امر مهم دیگری است که باید به آن توجه شود. خیلی وحشتناک است که کودک ناگهان متوجه می شود که یکی از والدینش دیگر در کنار او نیست.

منبع : ادامه ازدواج ناموفق یا طلاق | ادامه زندگی بخاطر فرزند

آیا در مورد روش های درمان ترس از تاریکی کودکان اطلاعاتی دارید؟ ترس از تاریکی در کودکان یکی از رایج ترین انواع فوبیا در میان کودکان می باشد که به میزان کم در دوره ای از رشد به وجود می آید و گذرا است. البته گاهی اوقات این ترس بیش از حد شده است و دردسر های بسیاری برای خانواده ایجاد می کند.

در واقع این ترس باعث می شود تا اختلالات اضطرابی و استرس در کودکان به وجود آید و موجب ابتلای کودکان به فوبیای دیگری می شود، والدین باید روش هایی که به درمان به این ترس کمک می کند را یاد بگیرند تا به کودکشان کمک کنند با این مسئله به راحتی کنار بیاید. خانواده ها به هیچ عنوان نباید این موضوع را بی اهمیت و پیش پا افتاده تلقی کنند.

برای این که در این زمینه اطلاعاتی کسب کنید به مطالعه مقاله بپردازید، والدین هم چنین می توانند برای درمان این مشکل به مشاوره کودک مراجعه کنند تا مشاور در درمان به آن ها کمک کند، راهکار های آن ها تاثیرات بسیاری در درمان ترس از تاریکی کودکان دارد.

ترس از تاریکی در کودکان

برخی از کودکان در دوره ای از رشدشان از تنها ماندن در تاریکی می ترسند و هنگام خواب در محیط های تاریک دچار ترس و اضطراب می شوند و معمولا مقاومت بسیاری برای ماندن در این موقعیت از خودشان نشان می دهند.

در صورتی که ترس از تاریکی بسیار زیاد باشد به آن فوبیای تاریکی می گویند که معمولا در محدوده سنی 2 تا 6 سالگی به وجود می آِید و بعد از آن سن به تدریج کم شده و از بین می رود.

درمان ترس از تاریکی در کودکان، شناسایی دلایل ترس

ترس از تاریکی در کودکان به دلایل مختلفی روی می دهد که بهتر است این دلایل شناسایی شود تا بتوان با رفع آن در جهت بهبود ترس از تاریکی فرزندان اقدامات لازم را انجام داد، برخی از این دلایل ترس از تاریکی عبارت اند از :

• نوع تفکر کودک
• جو هیجانی خانواده
• نحوه رفتار و تعامل والدین با فرزندان

ترس از تاریکی به دلیل تخیل بالا در کودکان

ذهن کودکان به خصوص در سنین دبستان از تخیل بالایی برخوردار است، زیرا ذهن آن ها دارای چارچوب منطقی و عینی نیست و به طور کامل شکل نگرفته است، در این سن کودکان تصوراتی برای خود به وجود می آورند که لزوما واقع بینانه نمی باشد مثلا تصوراتی از وجود هیولا و غول دارند که بیشتر به خاطر دیدن فیلم ها، کارتون ها و شنیدن داستان ها می باشد که بر روی ذهن کودک تاثیر می گذارد و باعث به وجود آمدن این تصورات می شود.

آن ها در شب فرصت بیشتری برای فکر کردن به این تصورات دارند و به همین دلیل احتمال دارد شب و تاریکی ترس بسیاری برای آن ها به وجود آورد و این ترس ها باعث می شود تا در طول شبانه و به صورت مکرر کابوس هایی را ببینند.

ارتباط تنش در خانواده و ترس از تاریکی کودکان

کودکان ظرفیت کمتری در برابر فشار و استرس دارند و اگر دچار استرس زیاد شوند به بیماری های جسمانی آسیب پذیری گرفتار خواهند شد و هم چنین احتمالا بروز اختلالات روحی به خصوص اختلالات اضطرابی برای آن ها افزایش می یابد، به همین دلیل وجود تنش هایی در خانواده مانند دعوای والدین یا بدرفتاری با کودک زمینه ساز شکل گیری ترس های افراطی شود که ترس از تاریکی نمونه شایع از آن ها می باشد.

وابستگی زیاد به والدین

کودکانی که در سنین پایین وابستگی زیادی به والدین خود دارند جدایی از والدین ممکن است برای آن ها تغیر بزرگی به شمار بیاید، کودکی که بیش از حد تحت مراقبت و حمایت پدر و مادر قرار دارند در تنهایی احساس استرس، اضطراب و درماندگی می کند، والدین می توانند با در نظر گرفتن روش های مناسب و ایجاد دلبستگی ایمن میزان وابستگی کودکشان را کم کنند.

راهکارهایی برای درمان ترس از تاریکی کودکان

در این مقاله چند راهکار که والدین می توانند به وسیله آن والدین می توانند فوبیای تاریکی کودکشان را درمان کنند را بیان می کنیم.

صحبت کردن در مورد ترس از تاریکی کودکان

والدین باید در مورد ترس کودکشان با او صحبت کنند و از او بخواهند تا برای آن ها تعریف کند چه چیز هایی او را می ترساند و دقیقا در ذهنش از چه چیزی می ترسد، صحبت در مورد ترس و اضطراب با کودک تا حد زیادی او را آرام می کند و باعث می شود تا علت ترس خود را بشناسد و برای درمان آن مشکل اقداماتی انجام گیرد.

اگر کودک دلیل ترس خود را بیان نمی کند بهتر است از مشاوره کودک یا بازی درمانی استفاده شود. والدین به هیچ عنوان نباید کودک خود را تحت فشار قرار دهند.

همدلی با احساس ترس از تاریکی کودکان

والدین بهتر است که احساس ترس کودک شان را درک کنند و آن را بپذیرند، و هم چنین در مورد احساس کودک با او صحبت کنند و به او نشان دهند که حس او را به خوبی درک می کنند و در کنارش هستند.

والدین نباید کودک را سرزنش کنند و یا احساسات او را بی ارزش تلقی کنند و از گفتن جملاتی مثل “ترس نداره”” بزرگ شدی نباید بترسی “ باید خودداری کنند زیرا این جملات نه تنها تاثیر مثبتی ندارد بلکه کودک در مدیریت استرس و احساسش دچار مشکلات بیشتری می کند.

اگر کودک را درک کنید راحت تر با شما ارتباط برقرار می کند، می توانید از او بپرسید که چه چیزی ترس او را کاهش می دهد.

رهایی از ترس از تاریکی با اطمینان دادن به کودکان

والد می تواند مدتی در کنار کودک باشد و او را آرام کند و به او این اطمینان را بدهد که هر وقت به مادرش نیاز داشته باشد او در کنارش است و از او حمایت می کند، هم چنین پدر و مادر می توانند چراغ را برای مدتی روشن کرده و جاهای مختلف اتاق را به فرزندشان نشان دهند و به او این اطمینان را بدهند که هیچ دلیلی برای ترسیدن وجود ندارد و علاوه بر این به کودک توضیح دهند که نور تاثیری بر حضور اشیا نمی گذارد.

ترس از تاریکی کودکان و استفاده از یک وسیله ایمنی بخش

برای درمان ترس از تاریکی می توان از یک وسیله کمک گرفت و کودک را توسط آن آرام کرد به عنوان مثال وسایلی که برای کودک آرام بخش است و او به آن ها علاقه خاصی دارد مانند پتو خاص، عروسک خاص، غیره می تواند استفاده کند و در موقع خوابیدن با آن ها آرام شود و احساس ایمنی بیشتری داشته باشد.

ممکن است کودک بخواهد پیش شما بخوابد ولی شما نباید اجازه دهید که قوانین خانه شکسته شود و کودک باید در جای خود بخوابد. اما می توانید کمی در اتاق او بمانید تا احساس آرامش بیش تری پیدا کند.

مقابله به اجتناب کودک از تاریکی

معمولا هر گونه ترسی که به وجود می آید، فرد سعی می کند تا از موقعیت ترسناک دوری کند این دوری کردن در همان لحظه اضطراب را کم می کند، اما در طولانی مدت باعث می شود تا ترس تقویت شود به همین دلیل باید به کودک کمک شود تا به تدریج با ترسش مقابله کند.

والدین بعد از آرام کردن کودک و اطمینان دادن به او، از کودک بخواهد تا در اتاقش بماند تا به تدریج ترسش کم شود، کودک احتمال دارد هر شب از اتاقش بیرون بیاید و تمایل داشته باشد در کنار مادرش بخواهد و پافشاری می کند که در اتاقش نماند، اگر والدین به او اجازه بدهند که پیش آن ها بخوابد ترس کودک بیشتر خواهد شد و ادامه پیدا می کند.

بنابراین باید بعد از آرام کردن و اطمینان دادن به او از کودک بخواهید که در اتاقش باشد و با موقعیت رو به رو شود این کار باید با مهربانی و آرامش و ملایمت انجام شود تا به کودک آسیبی وارد نشود.

ترس از تاریکی کودکان، مشاوره با متخصص

ترس از تاریکی کودک تا حد طبیعی می باشد و در سن خاصی اتفاق می افتد و گذرا است و با راهکارهای ساده به خوبی می توان با این ترس مقابله کرد اما گاهی اوقات ترس از تاریکی بیش از اندازه است و برای کودک و خانواده مشکلاتی را به وجود می آورد در این زمان بهتر است با متخصص در این زمینه مثل روانشناس بالینی مشورت کرده تا او اقدامات لازم برای درمان حرفه ای را انجام دهد.

نقش فیلم ترسناک در ترس از تاریکی

تحقیقاتی که در زمینه ترس از تاریکی و ترس از خواب انجام شده است نشان داده است که ترس از تاریکی ارتباط مستقیمی با مشاهده فیلم های ترسناک یا شنیدن داستان های ترسناک دارد.

بسیاری از خواهر ها یا برادرهای بزرگ تر ممکن است به صورت غیرمستقیم باعث ایجاد این ترس در کودک شوند. بنابراین به والدین توصیه می شود تا به این مورد توجه زیادی داشته باشد و سعی کند که محیط امن و سالمی را در خانه ایجاد کند.

حتی یک خبر که به نظر بزرگسالان وحشتناک نیست نیز می تواند بر سلامت روحی کودکان تاثیر بگذارد.

انواع روش های درمانی در درمان ترس از تاریکی کودکان

برای درمان ترس از تاریکی کودکان می توان از روش های درمانی روانشناختی استفاده کرد که عمدتا بر مداخلات رفتاری متمرکز می باشد و علاوه بر این به مداخلات دیگری مانند مداخلات شناختی، روان تحلیلی و بازی درمانی نیاز دارد که برای درمان مورد استفاده قرار می گیرند.

در ادامه مقاله به توضیحات بیشتری در مورد این روش ها می پردازیم هم چنین والدین می توانند با دریافت مشاوره از مراکز مشاوره برای درمان کودک اقدامات لازم را انجام دهند و از روش های مختلف درمان متناسب با شرایط کودک بهره ببرند.

درمان رفتاری

معمولا زمانی که کودکان دچار ترس از تاریکی می شوند از رفتار درمانی برای درمان مواجه با ترس استفاده می کنند، در این روش به کودک تمرین های رفتاری داده می شود تا بتواند به تدریج با ترسش رو به رو شود و از رفتار هایی که باعث می شود ترس در او بماند و تقویت شود دوری کند.

درمان ترس از تاریکی کودکان، درمان شناختی رفتاری

در روش شناختی رفتاری علاوه بر این که تمرین های رفتاری به کودک آموزش داده می شود روی فکر و احساساتی که باعث ایجاد مشکل او شده است کار می شود و روانشناس تلاش می کند تا افکاری را جایگزین افکاری اضطرابی کند تا فرد بتواند با ترسش مقابله کند.

درمان روان تحلیلی

در روش روان تحلیلی معمولا مادر و کودک با یکدیگر در جلسه شرکت می کنند و ریشه هایی که باعث به وجود آمدن ترس کودک شده است به طور ناخودآگاه بر روی مسئله تاثیر می گذارد و به طور عمیق تر مورد بررسی قرار داده می شود، و مسائلی مانند روابط اولیه کودک با مادر و تعارض های کودک در طول رشد به تدریج مورد بررسی و حل و فصل قرار داده می شود.

درمان ترس از تاریکی کودکان، بازی درمانی

از آن جایی که سن کودکان پایین است و هنوز به رشد کافی برای بیان منطقی و کلامی در مورد مسائل و مشکلات نرسیده اند بازی روش مناسب برای برقراری ارتباط و بیان و حل و فصل مشکلات می باشد، بنابراین بازی درمانی نقش بسیار مهمی در مداخلات کودک دارد.

در این مداخلات درمانگر به کودک کمک می کند تا با استفاده از روش هایی مانند بازی، نقاشی و روش های دیگر هیجان اضطراب و ترس خود را بیان کند و از این روش درمانگر به کودک می آموزد که چطور با ترس خود مقابله کند و آن را مدیریت نماید.

با چه روش هایی می  توان ترس از تاریکی در کودکان را از بین برد؟

سعی کنید در مورد این موضوع با کودک تان صحبت کنید و با او همدلی داشته باشید، در موقع خواب در کنارش باشید و به او اطمینان بدهید که کنارش حضور دارید، گاهی اوقات کودکان به وسایلی وابسته هستند که با وجود آن آرام می شوند می توانید عروسک یا اسباب بازی مورد علاقه اش را در اختیارش قرار دهید تا با آن احساس آرامش و ایمنی داشته باشد و بگذارید کودک از وجود آن بهره ببرد.

علاوه بر این ها والدین می توانند در صورت نیاز به مشاور مراجعه کرده و با استفاده از راهکارها و اصول کلی که مشاور در اختیار والدین می گذارد اقدامات لازم برای درمان کودک صورت گیرد.

منبع : راهکارهای درمان ترس از تاریکی در کودکان