بهترین مطالب در مورد مشاوره کودک و نوجوان در سنین مختلف

کودکان گنجینه های زندگی بشر هستند.

پدر و مادر تمام زندگی خود را وقف رشد انان می کنند.

اما اگر این تلاش ها هدفمند نباشد.

کودک با مشکلات جدی روبرو خواهد شد.

مقالات مشاوره کودک و نوجوان

در این بخش مقالات بسیار معتبر و تاثیرگذاری در زمینه تربیت کودکان فراهم شده است.

این مقالات می تواند شما را در تربیت صحیح و درست فرزندتان یاری کند.

سایت مشاوره خانواده همواره با تیمی تخصصی سعی داشته تا زندگی خوبی را برای کودکان در بستر خانواده به وسیله آموزش والدین فراهم کند.

مقالات مشاوره کودک و نوجوان

برخی مشکلات کودکان

در این بخش مقالاتی برای غلبه بر مشکلات کودکان ارائه شده است.

موضوعات در نظر گرفته مشکلات عمومی و فراگیری هستند که باید در مورد کودکتان دقت کنید.

برای مثال کودک آزاری و تجاوز به کودکان در تمام جهان یک بحران در دوره کودکی است.

یا فوبیا های افراد در دوره کودکی شکل می گیرد و در صورت عدم درمان بیماری فوبیا روز به روز بزرگتر می شود.

دعوا و کشمکش میان فرزندان همچون دعوای برادر و خواهر در محیط خانواده می تواند برای همه طاقت فرسا باشد.

یا اعتیاد به موبایل به گوشی های همراه که یک مشکل فراگیر در خانه و مدرسه تبدیل شده است.

به دلیل ناآگاهی خانواده کودک دچار بلوغ زودرس می شود.

دوست دارید دلیل پرخاشگری نوجوان خود را بدانید.

کودک شما شبها مشکل ادراری دارد وبه دنیال درمان شب ادراری هستید.

فامیل و دوستان از رفتار کودک شما شکایت می کنند و نیاز به درمان بیش فعالی او دارید.

اشتباهات تربیتی والدین که کسی به شما نمی گوید

شاید قبول این موضوع که گاهی اوقات اشتباهات تربیتی باعث بروز رفتارهای نامناسب در کودکان شده است شما را به این فکر وا دارد که بهترین روش  فرزندپروری را شناسایی کرده و با استفاده از آن به تربیت کودک تان بپردازید، در نظر گرفتن سن تربیتی برای کودکان و تغییراتی که در هر دوره در برخورد با کودک تان به وجود می آید بسیار اهمیت دارد. در این مقاله به اشتباهات تربیتی والدین پرداخته می شود که ممکن است از آن ها اطلاعی نداشته باشید.

در صورتی که کودک تان از شما سرپیچی می کند و یا رفتارهای نامناسب و ناهنجاری از خود نشان می دهد باید بیندیشید که چه اصولی در تربیت کودک خود به کار بسته اید که این چنین رفتاری دارد، باید این نکته را در نظر بگیرید که کودکان به توجه و جهت گیری منظمی نیاز دارند، بسیاری از والدین در تربیت فرزندشان به طور ناخواسته اشتباهاتی را انجام می دهند و از این طریق آسیب های رفتاری و اخلاقی به فرزندشان وارد می کنند در صورتی که شما با این اشتباهات آشنا باشید تا حدودی می توانید از به وجود آمدن آن ها جلوگیری کنید، در ادامه این مقاله مهم ترین و رایج ترین اشتباهات تربیتی والدین را بیان می کنیم.

اولین اشتباه تربیتی والدین، تهدید کردن کودک

در صورتی که به طور مداوم کودک تان را تهدید کنید در ناخودآگاه او استرس نهفته ای را ایجاد می کنید.

زمانی که کودک تان را تهدید می کنید و عواقب کارش را به او نشان نمی دهید در این حالت کودک حرف های شما را باور نمی کند و به او این جرات و شهامت را می دهید تا بار دیگر رفتار اشتباهش را تکرار کند.

تهدید به تنبیه کودک روشی نامناسب و بدون نتیجه در کنترل و مهار رفتار کودک می باشد و در صورتی که از کودک اشتباهی سر می زند متناسب با رفتارش تنبیهی را برای او در نظر بگیرید و حتما آن را عملی کنید.

دومین اشتباه تربیتی والدین، دوگانگی در تربیت فرزند

باید با همسرتان اصول تربیتی مشترکی را در پیش گیرید و با یکدیگر هماهنگ باشید زمانی که دو روش تربیتی را در نظر بگیرید کودکتان سردرگم می شود و به احتمال زیاد بدرفتاری های او افزایش می یابد، در صورتی که شما سخت گیر هستید و همسرتان بسیار سهل گیر، تعجب نکنید اگر فرزندتان وسایلش را به زمین می ریزد، ظرف غذایش را پرت می کند و یا تکالیفش را به درستی انجام نمی دهد شما باید در مورد تربیت فرزندتان با همسرتان حرف بزنید و با یکدیگر به توافق برسید.

در این خصوص مشاوره می تواند به شما و همسرتان کمک کند تا به یک وجه مشترک برسید و سبک فرزندپروری مشخصی را برای تربیت کودک تان در نظر بگیرید. هم  چنین جست و جو کردن برای رسیدن به روش مناسب می تواند مفید باشد، برای مثال آیا می دانستید که عطر زدن به کودک می تواند برای او مضر باشد؟

سومین اشتباه تربیتی والدین، رشوه دادن به کودک

رشوه دادن به کودک با شکست همراه خواهد بود، رشوه دادن روشی است که به انجام دادن کار خوب و یا انجام ندادن کار بد پاداش داده می شود، کودک با استفاده از این روش شرطی می شود که برای انجام وظایفش باید پاداش دریافت کند تا آن ها را به درستی انجام دهد، این مسئله در آینده مشکلاتی را برای او به وجود خواهد آورد، این مدل تربیتی باعث می شود که کودک برای به دست آوردن اهداف کوتاه مدت کاری را انجام دهد و به ندرت تلاش و کوشش می کند تا به اهدافش برسد.

رشوه دادن به کودک به او می فهماند که نسبت به توانایی های او شک دارید و آن ها را باور ندارید، پاداش هایی که به صورت رشوه به کودک داده می شود از نظر اخلاقی اشکالات زیادی دارد. پاداش باید بدون منظور و زمانی که از قبل اعلام نکرده اید در اختیار کودک قرار داده شود هم چنین پاداش باید نشانه قدردانی و تشکر والدین نسبت به شخصیت کودک باشد.

فحاشی کردن و داد زدن از روش های تربیتی نامناسب

اگر به کودکان القاب نامناسب مانند خنگ، کودن، احمق، بی عرضه و غیره را نسبت دهیم در این صورت کودکان دچار مشکلات عاطفی و رفتاری می شوند، کودکان نسبت به ایم مسائل بسیار حساس می باشند و در بسیاری اوقات والدین این القاب را برای نشان دادن خشم خودشان به کار می برند اما به کار بردن این اسامی کار را بدتر می کند ، شما نباید از این الفاظ استفاده کنید و بدون منظور و به شوخی به کودک تان کودن نگویید.

کودکان نیاز دارند تا امنیت روانی داشته باشند و در وهله اول باید این امنیت را برای آن ها فراهم کنید و رفتارهایی مانند فحاشی، داد و فریاد، سرزنش مداوم، لجبازی، بددهنی  و مشاجره کردن امنیت روانی کودک را از بین می برد در این حالت کودک دچار اضطراب و استرس می شود و احترام بین والدین و کودک از بین می رود و این مسئله باعث می شود اقتدار کودکان از بین برود. و کودک اعتماد به نفسش را از دست بدهد.

اشتباهات تربیتی والدین، تنبیه فیزیکی کودک

هر والدی خواسته یا ناخواسته حداقل برای یک بار کودکش را کتک زده است، تنبیه بدنی آثاری دارد و درک آن چندان دشوار نمی باشد ، در صورتی که کودک به صورت مداوم کودک بخورد در برابر درد مقاوم می شود و هم چنان به رفتارهای بد خود ادامه می دهد ، چون او دیگر حساسیتی نسبت به درد تنبیه ندارد.

در صورتی که کودک مورد تنبیه بدنی و کتک زدن قرار گیرد اثرات مخربی برای او به همراه خواهد داشت و زمانی که کودک مورد تنبیه قرار گیرد حس انتقام جویی و روحیه خصمانه در او پرورش می یابد.

هر رفتاری که شما با کودکتان دارید آن ها نیز یاد می گیرند که در آینده به طور ناخودآگاه نسبت به فرزندشان همان رفتار را داشته باشند، هر ضربه ای که به فرزندتان می زنید باعث از بین رفتن رابطه صمیمی میان شما و کودکتان می شود.

تنبیه بدنی در جمع باعث می شود تا شخصیت کودکتان مورد تحقیر قرار گیرد پس بهتر است به جای تنبیه بدنی با کودک تان حرف بزنید  و با آگاهی از اصول صحبت کردن با کودک او را متوجه اشتباهاتش کنید.

توجه داشته باشید که تنبیه ای که برای کودک در نظر می گیرید باید متناسب با عملکرد کودک باشد برای مثال به مدت دو ساعت از دیدن برنامه تلویزیونی مورد علاقه اش او را منع کنید و یا اسباب بازی مورد علاقه اش را بدون دعوا و مشاجره برای یک روز از او بگیرید و به او اجازه ندهید تا با آن بازی کند، تنبیه کودکان باید طوری باشد تا بر روی کودک تاثیر بگذارد و باعث تحقیر کودک نشود.

اشتباهات تربیتی والدین، نشان دادن فیلم ترسناک به کودک

گاهی اوقات والدین برای این که فرزندشان شجاع بار بیاید فیلم های ترسناکی را به او نشان می دهند در صورتی که کودکان نسبت به بزرگسالان درک کمتری نسبت به واقعیت ها دارند و به همین دلیل فیلم ترسناک برای آن ها خطرناک است و تاثیر عمیقی بر روی روان آن ها می گذارد، کودک اگر فیلم ترسناک مشاهده کند از آن تقلید می کند و به همسالان خود آسیب می رساند.

بیشتر کابوس های شبانه کودکان و از خواب پریدن آن ها به خاطر مشاهده کردن فیلم های ترسناک می باشد و هنگامی که بعد از دیدن فیلم های ترسناک کودک تنها در خانه بماند به مشکلات او افزوده می شود.

در صورتی دیدن فیلم های ترسناک توسط کودکان، تخیلات هیجانی و ترسناک در او پرورش داده می شود این تخیلات باعث افزایش اضطراب و استرس در دوران کودکی و بزرگسالی می شود ، در صورتی که فرد این طور تخیلاتی داشته باشد سیستم بدن او حالت های تدافعی به خود می گیرد و انرژی بدن و ذهن به جای این که به سمت جلو برود و رشد کند درگیر حل مسائل و تعارضات ذهنی اش می شود.

والدینی که کارهای خوب کودک را نادیده می گیرند

هر کودکی نیاز دارد تا توسط والدینش مورد تشویق قرار گیرد در صورتی که شما تنها به رفتار های بد کودک تان توجه می کنید و او را مورد سرزنش قرار می دهید و برای کارهای خوب او ارزش و احترامی قائل نیستید در این حالت به احتمال زیاد کودک کارها و رفتارهای شایسته اش را از بین می برد.

به همین دلیل رفتارهایی که انتظار دارید کودک در آینده آن ها را بروز دهد مورد تشویق قرار دهید تا او آن رفتارهایش پرورش یابد و تقویت نماید و با مهربانی به کودک تان نشان دهید که چقدر رفتارهای آن ها برای شما اهمیت دارد.

باید این نکته را در نظر بگیرید که تشویق و پاداش شما نباید به صورت افراطی باشد ، هم چنین کودکان با یکدیگر تفاوت هایی دارند برخی از آن ها به محبت، در آغوش گرفتن و تشویق و لمس بدنی نیاز بیشتری دارند و برای از آن ها نیاز به کلمات محبت آمیز و تعریف و تمجید مورد تشویق قرار می گیرند شما باید نیازهای همسرتان را شناسایی کنید و قلق او را به دست آورید. تبعیض میان کودکان را در نظر بگیرید و نباید به خاطر تفاوت در نیازهای کودک تان میان آن ها تفاوت هایی را بگذارید.

لوس کردن کودک از اشتباهات مدرن تربیتی

برخی از والدین فرزندشان را به حال خود رها می کنند و هر چیزی که می خواهد در اختیار او قرار می دهند و برای او هیچ محدودیت و قانونی در خانواده قائل نیستند، چنین والدینی باعث می شوند تا فرزندشان لوس و خودشیفته شود، کودکی در خانواده همه چیز به سرعت در اختیار او قرار داده می شود زمانی که وارد اجتماع و مدرسه شود با مشکلات بسیاری رو به رو خواهد شد زیرا در اجتماع همه در اختیار او نیستند و به نیازهای او توجه نمی کنند و نیازهایش به سرعت برآورده نخواهد شد و مشکلاتی برای او به وجود خواهد آمد.

فرزندتان در صورتی که در محیط خانواده آموزش ندیده باشد نسبت به توانایی هایش دچار ضعف و ناامیدی می شود و احتمال دارد هر رفتاری را از خود نشان دهد، برای رفتارهای کودک تان پاداش و تنبیه های صحیحی تعیین کنید و به او اجازه دهید تا خودش کارهایش را انجام دهد و هیچ وقت تسلیم خواسته ها و نیازهای او نشوید زیرا باعث لوس شدن او می شود.

کلام آخر

باید به این نکته توجه داشته باشید که اشتباهات تربیتی والدین می تواند بهداشت جسمی و روانی کودک را به خطر بیندازد و در آینده مشکلاتی را به وجود آورد و شکل گیری شخصیت کودک را با مشکلاتی رو به رو کند، هم چنین عملکرد او د زمینه های شغلی، تحصیلی و دیگر عملکردهای مهم با مشکلاتی رو به رو می شود برای آن که بتوانید به صورت صحیح فرزندتان را تربیت کنید باید از مشاوره در زمینه تربیت کودک کمک بگیرید تا با توجه به تجربه و دانش خود بتوانند اصول کلی و صحیح را در اختیارتان قرار دهند و در این زمینه مرحله به مرحله به شما کمک کنند.

مرکز مشاوره ستاره ایرانیان از مشاوران و متخصصان با تجربه ای تشکیل شده اند که در این خصوص اصول و روش های تربیتی صحیح را به شما آموزش می دهند و باعث می شوند تا از نظر اخلاقی و رفتاری کودکی سالم تربیت نمایید هم چنین این مرکز  مشاوره با داشتن مشاورانی با تجربه و برجسته در زمینه کودک ، شرایط فرهنگی، اجتماعی و فردی هر خانواده را در نظر می گیرد و با توجه به آن راهکارهای گوناگونی را در اختیار شما قرار می دهد.

سوالات متداول

از چه زمانی باید کودک خود را تربیت کنیم؟

از همان زمانی که کودک به دنیا می آید با انجام دادن رفتارهای ساده مانند بازی کردن، نگاه کردن و صحبت کردن می توانید بر شکل گیری شخصیت او اثر بگذارید و هم چنین بر روی عاطفه و رفتارهای بعدی او تاثیر گذار باشید، هم چنین تربیت مستقیم کودک از زمانی شروع می شود که او قدرت درک و پاسخ کلامی داشته باشد و بتواند مسائل را متوجه شود.

منبع : اشتباهات تربیتی والدین که کسی به شما نمی گوید

بهترین برخورد با کودک بد غذا با استفاده از مشاوره نوین

غذا خوردن کودکان همیشه یکی از دغدغه های اصلی والدین علی الخصوص مادران بوده است. بسیاری از مادران از بد غذایی فرزندان خود شکایت می کنند و با حالتی اندوهگین و ناامید می گویند که فرزند من در طول روز هیچی نمی خورد یا کودک من بسیار بد غذا است و خیلی کم غذا می خورد. در این مقاله به بررسی و درمان مشکل کودک بد غذا پرداخته شده است

آیا کودک من بدغذا است؟

گاهی اوقات مادران بر اساس واقعیت، میزان غذا خوردن فرزندشان را ارزیابی نمی کنند بلکه بر اساس فانتزی ذهنی و میزان انتظارات خودشان در مورد غذا خوردن فرزندشان قضاوت می کنند.

گاهی اوقات نیز فقط کافی است مادر، کودکی را مشاهده کند که بسیار خوش خوراک و حتی پر خوراک است و بیشتر از حد مورد نیاز غذا می خورد در چنین حالتی است که مادر بلافاصله فرزند خودش را با فرزندی که غذا خوردنش استثناء است و حتی درست و نرمال هم نیست مقایسه می کند و به این ترتیب اینطور برداشت می کند که فرزندش به اندازه کافی غذا نمی خورد، در حالی که این تصور کاملا اشتباه است، به این دلیل که معده کودکان بسیار کوچک است و به همین دلیل زود سیر می شوند اما چون ما نمی توانیم دیدگاه و انتظار واقع بینانه ای داشته باشیم همیشه از میزان غذا خوردن فرزندمان ناراضی هستیم و البته بدیهی است که اگر شما فرزندتان را با یک فرزند بسیار پرخور مقایسه کنید به این نتیجه می رسید که فرزندتان بی اشتها و بدغذا است، در صورتی که غذا خوردن فرزند شما کاملا نرمال است و جای نگرانی نیست.

اما برخی از کودکان واقعا بد غذا هستند و این بدغذایی آن ها سبب شده است که بدن آن ها به خوبی رشد نکند و بسیار ضعیف شوند. در چنین شرایطی نیاز هست که به دنبال راه چاره برای این مسئله باشیم.

در مورد برخی از مسائل برای اینکه بتوانیم راه حل مناسبی ارائه دهیم، پیدا کردن علت مشکل اهمیت بسیاری دارد، یعنی بر اساس علت مسئله راه حل ارائه شده متفاوت خواهد بود، بد غذایی کودکان نیز از دسته این مسائل است. بد غذایی کودکان دلایل مختلفی می تواند داشته باشد که اگر دلیل آن را پیدا کنیم می توانیم راه حل مناسب را برای رفع آن بکار بگیریم.

 دلایل بد غذایی کودکان

  • مشکلات جسمانی

برای اینکه بتوانیم مشکلی را از نظر روان شناختی مورد بررسی قرار دهیم در ابتدا نیاز است که از نظر عملکرد جسمانی فرد مطمئن شویم. برخی از مادران اولین کاری که برای پیدا کردن راه حل در مورد بی اشتهایی و بدغذایی کودک خود می کنند به روانشناس کودک مراجعه می کنند و از مشاور می خواهند که شیوه درست رفتاری را در برخورد با کودک بد غذا را آموزش دهند، اما نیاز است که بدانیم در بسیاری از مواقع کودک به دلیل مشکلات جسمانی از خوردن غذا امتناع می کند و اشتیاقی نسبت به آن نشان نمی دهد.

این مشکلات می تواند درد لثه و دندان باشد، می تواند مشکل در هضم غذا و یا یبوست باشد، گاهی اوقات نیز اشکال در فرو بردن و قورت دادن غذا به دلیل درد یا زخم زبان یا گلو است که باعث می شود کودک از غذا خوردن امتناع کند، به همین دلیل بهترین، مهمترین و اولین کار این است که در ابتدا به پزشک اطفال مراجعه کنید و فرزندتان را مورد معاینه پزشکی قرار دهید تا در ابتدا از سلامت جسمی او مطلع شوید و اگر فرزند شما از نظر شرایط جسمانی مشکلی دارد آن را حل کنید در غیر اینصورت با اطمینان از سلامت جسمانی فرزندتان به دنبال علت های دیگر باشید.

  • بدخوابی یا بیخوابی از دلایل بدغذایی کودکان

عدم خواب کافی می تواند روند طبیعی سیستم بدن را به هم بریزد و موجب اختلال در سلامت جسمانی کودک شود. در چنین شرایطی کودک بسیار بی حوصله می شود و اشتیاقی به انجام فعالیت های مورد نیاز ندارد. این مسئله می تواند در شرایط تغذیه ای کودک نیز تاثیر منفی بگذارد.

  • کم تحرکی

هرچقدر بدن فعالیت بیشتری داشته باشد سوخت و ساز بیشتری دارد و در چنین شرایطی کودک بیشتر احساس گرسنگی می کند، اما کودکی که تحرک لازم و مناسبی نداشته باشد طبیعتا سوخت و ساز زیادی نیز ندارد و کمتر احتمال دارد که گرسنه شود. بنابراین توجه به این امر اهمیت زیادی دارد. البته کم تحرکی کودک نیز می تواند علت فیزیولوژی داشته باشد که در اینصورت معاینه پزشک الزامی است.

مشکلات روانشناختی و شرایط محیطی نامساعد

شرایط روانشناختی کودک در میزان اشتهای او تاثیر بسیار زیادی دارد. برخی از والدین تصور می کنند که کودکان به افسردگی مبتلا نمی شوند اما متاسفانه باید بگوییم که کودکان نیز به اختلال افسردگی مبتلا می شوند و چنین چیزی می تواند یکی از تاثیرگذار ترین مسائل در میزان اشتهای کودکان باشد.

اضطراب و استرس نیز از دیگر اختلالات روانشناختی دخیل در اشتهای کودکان است. بنابراین توجه به شرایط خلقی و روانی کودک در بهبود اشتهای او بسیار مهم است.

اگر محیط خانواده پر تنش باشد و یا مادر و پدر شیوه درست ارتباطی با کودک را بلد نباشند، می توانند موجب ناراحتی های خلقی و ایجاد مشکلات روانشناختی در فرزندشان شود و طبیعی است که چنین کودکی میل و اشتیاق کافی به غذا خوردن نداشته باشد.

  • الگوی نامناسب

برخی از والدین انتظاراتی از کودک خود دارند که به هیچ وجه خودشان نسبت به آن پایبند نیستند، والدینی که از فرزندشان انتظار دارند شب ها زود بخوابند اما خودشان تا دیروقت بیدارند، والدینی که خودشان دخانیات مصرف می کنند ولی مدام به بچه گوشزد می کنند که چنین چیزی اصلا خوب نیست، والدینی که مدام پرخاشگری می کنند و رفتار مناسبی در منزل، جامعه و در حضور کودک ندارند اما مدام از پرخاشگری فرزند خود شکایت می کنند و اصرار دارند که فرزندشان بسیار آرام باشد و رفتاری عاری از پرخاشگری داشته باشد، در مورد غذا خوردن نیز، ما در بسیاری از مواقع والدینی را مشاهده می کنیم که الگوی تغذیه ای مناسب و منظمی ندارند و در عین حال مدام از بد غذایی فرزندشان شکایت می کنند و این انتظار را دارند که فرزندشان هیچ مشکلی در غذا خوردن نداشته باشد، اما آیا چنین چیزی ممکن است؟

واقعیت این است که والدین مهمترین و نزدیکترین الگو به فرزندانشان هستند، کودکان به شدت والدینشان را زیر نظر می گیرند و رفتار آن ها را تقلید و درونی می کنند، بنابراین در هر زمینه ای که تمایل دارید فرزندتان به درستی رفتار کند نیازمند این هستید که ابتدا خودتان به درستی رفتار کنید تا بتوانید آن رفتار را به فرزندتان آموزش دهید.

بنابراین وجود الگوی نامناسب در شیوه تغذیه ای کودکان اهمیت زیادی دارد.

مواردی را که توضیح دادیم از جمله دلایل بد غذایی و بی اشتهایی کودکان بود که با توجه به آن ها در می یابیم که برای رفع این مشکل در بسیاری از مواقع بررسی و معاینه متخصص از جمله پزشک و روانشناس و مداخله آن ها ضرورت دارد و بدون مراجعه به پزشک و یا روانشناس نمی توان این مشکل را حل کرد اما گاهی اوقات با تغییر اندک در رفتار می توانید این مشکل را در کودکان تان رفع کنید.

راهکارهای مناسب برای افزایش اشتها کودک بد غذا

  • واقع بین باشید

همانطور که گفته شد کودکان گنجایش کمی برای غذا خوردن دارند و زود سیر می شوند، بنابراین سعی کنید نسبت به این امر توجه کنید و بیش از گنجایش بچه به او اصرار نکنید که غذا بخورد، اگر کودک شما زود از غذا خوردن دست می کشد می تواند به این معنی باشد که او سیر شده است، اگر منحنی رشد او طبیعی است و مشکل جسمانی خاصی ندارد بنابراین لزومی ندارد که شما حساسیت زیادی خرج دهید.

  • تنوع غذایی را رعایت کنید

سعی کنید غذاهای متنوع و جدیدی را تهیه کنید و از یک برنامه روتین غذایی استفاده نکنید. گاهی والدین دو یا چند غذای خاص را آنقدر تکرار می کنند که کودک دچار دلزدگی می شود و دیگر تمایلی به غذا خوردن ندارد، مسلما تنوع غذایی شما می تواند این دلزدگی از غذا را در کودکان از بین ببرد و آن ها را برای غذا خوردن به وجد بیاورد.

همچنین سعی کنید کمی سلیقه و حوصله به خرج دهید و غذا را تزیین کنید تا بتوانید ذوق کودک تان را افزایش دهید، تزیین غذاها به شکل کودکانه می تواند تمایل به غذا خوردن را در کودکان دو چندان کند، خوشبختانه در حال حاضر به لطف تکنولوژی و فضای مجازی امکان دسترسی به انواع تزیین های غذایی وجود دارد، شاید فکر کنید که این کار بسیار سخت است اما با یکبار امتحان کردن متوجه خواهید شد که آنچنان که شما تصور می کنید این کار سخت و طاقت فرسا نیست، ضمن اینکه قرار نیست شما کار عجیب، غریبی بکنید همین که بتوانید تزیین ساده و مختصری داشته باشید کفایت می کند.

  • به ترجیحات و علاقمندی های کودکتان توجه کنید

اینکه شما به این مسئله توجه کنید که کودکان چه تمایلات غذایی دارد و به چه شیوه پختی علاقمند است اهمیت زیادی دارد. گاهی اوقات کودکان مثلا از تخم مرغ بدشان نمی آید ولی مثلا به نیمرو علاقه دارند نه تخم مرغ آب پز، بنابراین سعی کنید آنطور که فرزندتان دوست دارد غذا را برای او تهیه کنید، ولی سعی کنید تنوع غذایی خودتان را حفظ کنید، مثلا کودکتان به ماکارونی علاقه بسیار زیادی دارد اینطور نباشید که به خاطر علاقه او مدام ماکارونی درست کنید، کودک شما باید یاد بگیرد که انواع غذاها را امتحان کند، بنابراین به این امر توجه کنید و در توجه به تمایلات غذایی کودکان افراط نکنید.

  • حساسیت و اصرار زیادی برای غذا خوردن کودک نشان ندهید

اگر در یک وعده غذایی کودکتان تمایلی به خوردن غذا ندارد اصرار نکنید، به او باج ندهید که غذایش را بخورد احتمالا او سیر است، سعی کنید او را تشویق کنید ولی اگر ممانعت کرد اصراری نکنید و غذا را از مقابل او بردارید، گاهی کودکان متوجه حساسیت والدین در مورد مسئله ای خاص می شوند و از این حساسیت برای رسیدن به خواسته های شان استفاده می کنند، مثلا ممکن است کودک به مادر خود بگوید اگر اجازه ندهی که با تلفن همراهت بازی کنم من هم غذا نمی خورم یا اگر غذا بخورم باید اجازه بدی که امروز بیشتر تلویزیون تماشا کنم.

یا ممکن است گاهی کودک خود را به دلیل کار اشتباهش تنبیه کنید و او را از چیزی محروم کنید، در اینصورت ممکن است کودک برای اینکه با شما لجبازی کند غذایش را نخورد، در چنین صورتی او متوجه حساسیت شما شده است. او باید متوجه شود که غذا را به خاطر سلامتی خودش می خورد نه شما و نباید از غذا خوردن به عنوان راهی برای کنترل شما و رسیدن به خواسته هایش استفاده کند.

  • از فواید غذا خوردن برای او توضیح دهید

کودکان خیلی خوب می فهمند و شما می توانید در مورد بسیاری از مسائل با آن ها صحبت کنید، اما بسیار مهم است که با زبان خودشان صحبت کنید، آگاهی دادن در مورد فواید غذا خوردن و مضرات امتناع از غذا خوردن می تواند در تمایل کودکان به غذا خوردن بسیار موثر باشد. همچنین می توانید از ویدیو ها و کتاب های داستان برای آموزش و توضیح این موارد استفاده کنید.

  • به او مسئولیت بدهید

کودکان از اینکه مورد توجه و تاثیرگذار باشند بسیار لذت می برند. سعی کنید در کارهای آسان از کودکتان کمک بگیرید و به او مسئولیت بدهید. مثلا به او بگویید که امروز می خواهید که باهم آشپزی کنید، مثلا اگر در حال پخت کیک هستید مسئولیت هم زدن موارد را به او بسپارید و از او بابت کمکش تشکر کنید، اگر در حال درست کردن الویه هستید ظرف سس را به او بدهید و بگویید که او سس را در داخل مواد بریزد، طبیعی است که او به کمک و راهنمایی شما نیاز دارد ولی چنین مشارکتی برای کودک بسیار لذت بخش است علی الخصوص زمانی که از او بابت کمکش تشکر کنید.

در آماده کردن میز غذا یا سفره نیز به او مسئولیت بدهید، مثلا از او بپرسید که آیا دوست داری به مامان کمک کنی تا سفره رو بچینیم؟ و بعد از اعلام آمادگی او، مثلا لیوان ها را یکی یکی به او بدهید و از او بخواهید که آن ها را در سفره بچیند، کودک در چنین شرایطی اشتیاق زیادی برای غذا خوردن پیدا می کند.

  • الگوی تغذیه ای مناسبی داشته باشید

ساعت های مشخصی برای خوردن غذا و میان وعده داشته باشید و در این کار نظم داشته باشید. بی نظمی در الگوی تغذیه ای می تواند  کودکان را بسیار بد غذا کند.

  • در هنگام غذا خوردن به کودک سخت نگیرید

برخی از والدین به شدت روی نحوه غذا خوردن کودک حساس هستند و مدام به او گوشزد می کنند که لباس هایش را کثیف نکند و غذا را از بشقاب بیرون نریزد، درست است که کودک شما باید نظم و بهداشت را در غذا خوردن یاد بگیرد، اما در این مورد اول اینکه سعی کنید به سن کودک توجه کنید و اگر کودک شما سن کمی دارد در این مورد اصلا سخت نگیرید و در سن های بالاتر به مرور سعی کنید در مورد آداب درست غذا خوردن به او توضیح دهید، ولی از سخت گیری به فرزندتان در این مورد به شدت خودداری کنید، یادتان باشد که کودک شما برای غذا خوردن به آرامش نیاز دارد و شما نباید با سختگیری هایتان زمان غذا خوردن کودک را به شرایط سخت و استرس زا تبدیل کنید.

  • مراجعه به متخصص را جدی بگیرید

همانطور که پیش تر اشاره کردیم در برخی از موارد لزوم مراجعه به متخصص وجود دارد. ابتدا مراجعه به پزشک و معاینه شرایط جسمانی کودک و در صورت اطمینان از سلامت جسمانی، نیاز است که به روانشناس کودک مراجعه کنید و شرایط روانی و خلقی کودک را مورد بررسی قرار دهید تا بتوانید راه حل مناسب را دریافت کنید.

منبع : بهترین برخورد با کودک بد غذا با استفاده از مشاوره نوین 

تاثیر تشویق کودکان و انواع تشویق کلامی و غیر کلامی

در مورد علل و تاثیر تشویق کودکان چه می دانید؟ هر کدام از والدین به دنبال راهی برای تربیت موثر فرزندشان می باشند و برای این که نسبت به هدفتان آگاهی داشته باشید از بهترین روش های فرزند پروری که به ذهنتان می رسد استفاده خواهید کرد و در صورتی که نسبت به متدهای تربیتی و تاثیر آن ها آگاهی نداشته باشید در این حالت نخواهید توانست بسیاری از برخوردها و رفتارهای تان را عملی کنید.

احتمالا بر طبق مشاهدات خود متوجه شده اید که اگر از پاداش و تشویق های غیر اصولی استفاده کنید تاثیر منفی بر روی کودکتان خواهد گذاشت و باعث دور شدن او از اهداف تربیتی والدینش می شود .

برای آن که بتوانید رفتارهای غلط فرزندتان را اصلاح نمایید باید به صورت ریزبینانه تر به روش های تشویق و تنبیه کودک خود توجه داشته باشید، در ادامه این مقاله در مورد علل و پیامدهای تشویق کودکان بیشتر آشنا خواهید شد.

علل و تاثیر تشویق بر کودکان، چرا باید کودک خود را تشویق کنیم؟

کودکان ذاتا نیاز دارن تا مورد تشویق و پاداش قرار گیرند زیرا این کار به آن ها انگیزه لازم را می دهد تا کارهایشان را به درستی انجام دهند، در حقیقت آن ها برای انجام کارهای روزانه شان و یا دست یابی به اهداف ویژه در هر مرحله از رشد مانند راه رفتن، غذا خوردن، نشستن، رفتن به مدرسه و غیره نیاز به داشتن انگیزه و دریافت تشویق دارند.

دادن انگیزه و تشویق به آن ها کمک می کنند تا کارهای خودشان را راحت تر انجام دهند و به همین منظور والدین برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر در این زمینه می توانند روش های تشویق کودکان را مورد مطالعه قرار دهند.

چرا باید کودکان را تشویق کرد؟

در هر نوبت تشویق کودکان چه پاداشی بدهیم؟

باید این نکته را در نظر بگیرید که دادن انگیزه به کودک مساوی با پاداش نقدی مانند دادن عروسک، شکلات و پول و غیره به کودک نمی باشد شما باید ابتدا از انگیزه های بیرونی شروع کنید و به فرزندتان اجازه دهید تا به انگیزه های درونی برسد، منظور این می باشد که کودکتان را به صورتی افراطی به جایزه و پاداش وابسته نکنید و باید در این خصوص جانب اعتدال را رعایت کنید و به فرزندتان اجازه دهید تا به مرور انگیزه های درونی خودش را پیدا کند.

چطور تشویق کودکان را درونی و خودکار کنیم؟

در صورتی که شما کنجکاوی های طبیعی کودکتان را مورد تشویق قرار دهید، آن ها را به سمت انگیزه های درونی خود هدایت می شوند و به مرور زمان بدون آن که نیاز به جایزه و مشوق بیرونی داشته باشند می توانند کارهایشان را برای این که لذت ببرند انجام دهند، کودکانی که برای انگیزه گرفتن به خودشان متکی می شوند در بزرگسالی باعث می شود تا عزت نفس فرد افزایش یابد و سلامت روان را در سطح بالاتری تجربه خواهد کرد، این گونه تاثیر تشویق بر کودکان به مرور زمان حالت درونی و خودکار به خود می گیرد

تشویق موثر کودکان چگونه است؟

یکی از اشتباهات تربیتی والدین استفاده از روش های نادرست و غیر موثر برای تشویق کودکان می باشد، و در صورتی که تشویق در زمان مناسبی صورت گیرد تشویقی موثر خواهد بود و برای این که این نوع تشویق تاثیرگذاری بیشتری داشته باشد به جای این که به نتیجه کار توجه کنید به میزان تلاش و فعالیت فرزندتان تمرکز داشته باشید و سعی کنید آن ها را با تشویق های کلامی تقویت نمایید.

برای مثال اگر کودک تان با همسالان خود رقابت می کند می توانید به او بگویید که” ما به تلاش های تو افتخار می کنیم و هر نتیجه ای که به دست آوری برای ما ارزشمند خواهد بود و تلاش های تو بسیار برای ما ارزش دارد”، همچنین در این خصوص می توانید به مشاوره کودک مراجعه کنید تا در این زمینه شما را راهنمایی کند.

علل و تشویق بر کودکان، تشویق موثر چه مزایایی دارد؟

تشویق کردن اگر به صورت صحیح و به موقع باشد بر روی سلامت روان فرزندتان تاثیر مثبتی خواهد گذاشت از جمله تاثیرات موثر تشویق کودکان می توان به موارد زیر اشاره نمود:

  • بیشتر برای خودشان ارزش قائل می باشند و این خود ارزشمندی باعث می شود تا به عزت نفس بالاتری برسند.
  • تقویت عزت نفس، در صورتی که عزت نفس خود را بالا ببرند روحیه آن ها شادتر می شود و احتمال موفق شدن آن ها در حوزه های مختلف افزایش می یابد.
  • افزایش پشتکار و تداوم رفتارهای خوشایند در فرزند
  • افزایش انگیزه و دادن دید بهتر به دوره های بعدی رشد به خصوص در دوران نوجوانی
  • افزایش انگیزه های درونی
  • در صورتی که فرد از سلامت روان مناسبی برخوردار باشد در این حالت اختلالات مختلفی مانند افسردگی و اضطراب کاهش می یابد.

چگونه با استفاده از کلمات کودک را ستایش و تشویق کنیم

روش های زیادی برای ستایش کودک وجود دارد، اما همه کلمات تشویقی همانند یکدیگر نمی باشند. در صورت استفاده زیاد، برخی از انواع تشویق در واقع می تواند تاثیر خود را از دست دهند. در اینجا 7 نکته برای استفاده از کلمات تشویقی برای کودکان آورده شده است:

1.صادق باشید

والدین گاهی اوقات برای افزایش اعتماد به نفس کودک بیش از اندازه از کودک خود تعریف می کنند و معیار صداقت را رعایت نمی کنند.به خاطر داشته باشید که تحسین به دروغ می تواند آسیب زیادی به همراه داشته باشد. در این حالت کودک ممکن است تصور کند که لایق تشویق نمی باشد و خود را سرزنش کند.

2.از کلمات خاص استفاده کنید

به جای استفاده از کلمات همیشگی برای تشویق کودک سعی کنید خلاقیت به خرج دهید. سعی کنید هنگام تعریف کردن به بخشی از کار فرزندتان اشاره کنید و با این کار به او نشان دهید که به طور دقیق به کار او توجه کرده اید. این کار نتایج عالی به همراه دارد.

3.تلاش کودک را تحسین کنید نه موفقیت او را

یکی از دلایلی که انسان باهوش ترین حیوان روی زمین است این است که انسان همیشه قصد دارد علت و معلول مسائل را یاد گرفته و درک کند و این مسئله بر بزرگسالی او نیز تاثیر می گذارد. وقتی کودک خود را برای تلاشی که می کند ستایش کنید کودک موفقیت را به تلاش ربط می دهد و همه ما قادر به تلاش بیش تر هستیم ولی بیش تر اوقات نتیجه دست ما نیست. این طرز تفکر باعث می شود که کودک به افزایش مهارت ها و توانایی های خود باور پیدا کند.

4. از کنترل به وسیله تمجید کودک اجتناب کنید

وقتی کودک می بینند که احساس ارزشمندی او منوط به تأیید و قضاوت مثبت است، به دنبال اهدافی می رود که به واسطه آن ها مورد تایید قرار گرفته و احساس ارزشمندی پیدا کند. ممکن است والدین احساس کنند که این چیزی است که می خواهند اما کودکانی که احساس می کنند ارزش شخصی شان به تأیید دیگران بستگی دارد، تمایل ندارند که چیزهای جدیدی را امتحان کنند، زیرا می ترسند که نتوانند در مسائل جدید نیز موفق باشند. همچنین کودکان خلاقیت کمتری دارند زیرا نوآوری ممکن است هنجارهای فرهنگ را بر هم بزند و مورد قضاوت قرار بگیرند. این کودکان اعتماد به نفس کم تری دارند و دختران بیش تر از پسران تحت تاثیر آن قرار می گیرند.

5.از مقایسه خودداری کنید

بیش تر ما به مقایسه شدن در مدرسه، دانشگاه، محل کار یا خانواده را تجربه کرده ایم. گاهی اوقات این مقایسه برای این انجام می شود که کودک تلاش بیش تری داشته باشد یا پیشرفت کند. مشکل زمانی شروع می شود که کودک در این شرایط شکست بخورد. تصور کنید که مدیر شرکت تان شما را با همکار تان مقایسه می کند اگر عملکرد شما بهتر شود حتما حس خوبی پیدا می کنید اما اگر شکست بخورید احتمالا دچار ناراحتی یا حتی افسردگی می شوید. این امر برای کودکان نیز صدق می کند.

کودک پس از شکست مقایسه را متوقف نمی کند و به این مقایسه ادامه می دهد و حتی ممکن است تصور کند که همیشه شکست و موفقیت خود را باید با دیگران مقایسه کند و این امر می تواند به او آسیب بزند.

6. از تعریف بیش از اندازه دوری کنید

وقتی والدین کارهای ساده را تحسین کرده یا هر چیزی را بیش از حد تحسین کنند، بر کودک تاثیر منفی می گذارند. این کار دو تاثیر متفاوت به همراه دارد، اگر کودک اعتماد به نفس بالایی داشته باشد ممکن است باعث خودشیفتگی کودک شود. اگر کودک اعتماد به نفس کمی داشته باشد علاوه بر اینکه این کار باعث کاهش اعتماد به نفس کودک می شود باعث از بین بردن انگیزه کودک نیز می شود. این کار همچنین باعث می شود که کودک همیشه انتظار داشته باشد که مورد تحسین قرار بگیرد.

7. غیرمنتظره باشید

سعی کنید قابل پیش بینی نباشید می توانید یک یادداشت برای او بگذارید، کودک را در آغوش بگیرید تنها به کلمات تکیه نکنید. اگر تنها از کلمات استفاده کنید به مرور کلمات ارزش خود را از دست می دهند.

آشنایی با مرکز مشاوره ستاره ایرانیان

مرکز مشاوره ستاره ایرانیان سابقه های طولانی در خدمات مشاوره ای و ارائه خدمات درمانی دارد و در زمینه های مختلفی فعالیت می کند که از جمله آن کودک می باشد که جزء بهترین و جامع ترین مراکز خدمات روانشناسی است، این مراکز از متخصصین با تجربه جمع آوری شده اند و خدماتی با بهترین کیفیت ارائه می دهند.

ستاره ایرانیان به مراجعین این امکان را می دهد تا از ابزارهایی مانند تلفن و اینترنت برای مشاوره بهره مند شوند تا در کمترین زمان ممکن با متخصصان در زمینه های مختلف در ارتباط باشند در این خصوص می توانید از مشاوره کودک کمک بگیرید تا اصول و راهکارهای تشویق کودکان را به شما بیاموزد و با توجه به رفتاری که کودکان انجام می دهد به آن ها پاداش مناسبی بدهید، هم چنین می توانید روش های مناسب تربیت کودک را به خوبی یاد بگیرید و از آن استفاده نمایید.

سوالات متداول

تاثیر سبک های فرزند پروری بر تشویق کردن کودکان چگونه است؟

والدینی که سبک های تربیتی آن ها سهل گیرانه می باشد کودکان را بسیار تشویق می کنند و والدینی که سبک مستبدانه را در پیش می گیرند خیلی کم از روش های تشویقی استفاده می کنند، والدین باید به سبک فرزند پروری خودشان توجه داشته باشند زیرا این سبک ها در مورد تربیت کودک بسیار موثر و مفید خواهد بود و تاثیر بسیاری بر روی کودک می گذارد.

بهترین تشویق برای کودکان چیست؟

سعی کنید پاداش و تشویقی که در نظر می گیرید با توجه به رفتاری که کودکان انجام می دهند و هم چنین بر اساس علایقشان باشد ، ابتدا باید انگیزه ها و مشوق های بیرونی را در نظر بگیرید و از آن ها شروع کنید و به تدریج به فرزندتان اجازه دهید تا به انگیزه های درونی برسند و بدون نیاز به تشویق شدن، رفتارشان را به خاطر دوست داشتن و علاقه انجام دهند تا در فعالیت انجام شده موفق شوند.

منبع : تاثیر تشویق کودکان و انواع تشویق کلامی و غیر کلامی

ترس از مدرسه را به اشتیاق از مدرسه تبدیل کنید

ترس از مدرسه، علل، علائم و درمان ترس از مدرسه

ترس از مدرسه یکی از مشکلاتی است که کودکان دبستانی با آن رو به رو می شوند، البته احساس اضطراب برای کودکان در اوایل مدرسه تا حدودی طبیعی می باشد زیرا تجربه رفتن به مدرسه به منزله اولین جدایی از والدین می باشد و به منزله ورود به جامعه ای بزرگتر است اما بسیاری از کودکان اضطراب و ترس بیش از اندازه ای را تجربه می کنند به طوری برای آن ها سخت است تا با این شرایط خودشان را سازگار کنند.

این کودکان هنگام رفتن به مدرسه بسیار مقاومت می کنند و زمانی که مجبور به مدرسه رفتن می شوند آسیب و رنج های بسیاری را تحمل می کنند، برای آن که بتوانند ترس از مدرسه را در کودک خود بشناسید و آن را مورد کنترل قرار دهید این مقاله را تا انتها مورد مطالعه قرار دهید همچنین می تواند به مشاوره کودک مراجعه کنید تا در این زمینه به شما کمک کنند.

ترس از مدرسه چیست؟

کودکانی که به این مشکل دچار هستند دارای ترس افراطی، غیر منطقی و پایدار نسبت به مدرسه رفتن می باشند و زمانی که می خواهند از والدینشان جدا شوند مقاومت بسیاری انجام می دهند، ترس مفرط از مدرسه برای اولین بار معمولا در دوره پیش دبستانی، کودکستان و کلاس اول ظاهر می شود و در کلاس دوم به اوج می رسد، اما با این وجود خودداری از مدرسه رفتن می تواند در هر سنی به وجود آید.

ترس در دختران و پسران از مدرسه تقریبا به یک اندازه می باشد و این نوع ترس اضطراب و استرس زیادی را برای کودکان ایجاد می کند که در این حالت والدین علاوه بر درمان فوبیا، باید استرس و اضطراب کودک را کاهش دهند.

علائم ترس از مدرسه

بسیاری از والدین ممکن است در مورد مدرسه هراسی آگاهی چندانی نداشته باشند و علائم آن را جدی نگیرند و به همین دلیل آن مشکل را نادیده بگیرند این رفتار ها می تواند منجر به افزایش علائم استرس و اضطراب در فرزندان شود که در ادامه این مقاله علائم و نشانه های ترس از مدرسه را بیان می کنیم.

علائم رفتاری ترس از مدرسه

  • نسبت به مدرسه نرفتن بهانه تراشی می کنند و در برابر اصرار والدین مقاومت کرده و از مدرسه رفتن امتناع می کنند، این کودکان بیشتر تلاش می کنند تا والدین خود را قانع کنند تا به آن ها اجازه دهند در منزل بمانند.
  • چسبیدگی به پدر و مادر و امتناع از جدا شدن از والدین، دروغ گویی و فرار یا پنهان کردن برای اجتناب از رفتن به مدرسه، بسیاری از کودکان در این شرایط تظاهر به بیماری می کنند و تمایل دارند مدرسه را بپیچانند.
  • در هنگام جدایی از والدین و مدرسه رفتن، دچار پریشانی و ترس و اضطراب می شوند و قشقرق و سر و صدا به پا می کنند، این مسئله می تواند نشان دهنده وجود اختلال اضطراب جدایی در کودکان باشد.
  • در ساعت هایی که در مدرسه است در خواست مکرر برای برقراری تماس با والدین دارد.
  • بلند شدن از تخت خواب در هنگام صبح برای او دشوار است و با مشکلاتی رو به رو می شود.
  • امتناع از درگیری در فعالیت های گروهی با همسالان در مدرسه

علائم جسمانی ترس از مدرسه

کودکی از مدرسه می ترسد دچار اختلالات جسمانی می شود که شامل دل درد، سردرد، استفراغ، سرگیجه، خشکی دهان، تپش قلب، اسهال و ضعف هستند این علائم به ظاهر واقعی به نظر می رسند و علت آن به دلیل اضطراب و استرس بالایی است که کودک تجربه می کند علائم بیان شده معمولا در روز های تعطیل از بین می روند و همچنین پدر و مادر یا پزشک توصیه کنند که کودک چند روز در خانه بماند و استراحت کند این علائم بلافاصله از بین می روند اما در روز های قبل از رفتن به مدرسه یا همان روز علائم جسمانی مجددا ظاهر می شود و کودک تلاش می کند به مدرسه نرود.

علائم روانی ترس از مدرسه

کودکانی که دچار ترس از مدرسه می شوند غالبا علاوه بر واکنش ترس علائم و مشکلات روانی دیگری از خود نشان می دهند که شایع ترین این علائم اختلال در خواب، عصبانیت، پرخاشگری و جویدن ناخن، شب ادراری، لکنت زبان و ترس از تاریکی می باشد.

علل مدرسه هراسی

علت های مدرسه هراسی می تواند ریشه هاس محیطی، خانوادگی و یا فردی داشته باشد و یکی از عواملی که باعث این ترس می شود اختلال اضطراب جدایی می باشد و بسیاری از کودکان به این دلیل از مدرسه می ترسند و قادر نیستند از والدینشان جدا شوند و جدایی از والدین برای آن سخت و ترسناک می باشد.

برخی از کودکان به خاطر دلایلی مانند مسخره شدن یا زیره ذره بین بودن از سوی دیگران از مدرسه رفتن امتناع می کنند، این گروه از کودکان معمولا در مورد ارزیابی شدن و مورد قضاوت دیگران قرار گرفتن نگرانی شدید دارند، همچنین احتمال دارد که محیط مدرسه برای کودک ناخوشایند باشد و زمانی که این مشکلات حل نشود باعث ترس در کودک شده و به تدریج اختلال فوبیای اجتماعی در او ایجاد می شود.

ترس از مدرسه

در بعضی اوقات کودکان مشکلاتی با همسالان شان دارند را برای پدر و مادرشان بازگو نمی کنند چون این کار را نشان دهنده ضعف و ناتوانی خودشان در نظر می گیرند، گاهی اوقات احتمال دارد ترس کودکان از مدرسه به خاطر بدر فتاری های همسالان یا اولیای مدرسه با آن ها باشد، برخی از معلمان و کارکنان مدرسه احتمال دارد با کودکان رفتار نامناسب و سختگیرانه ای داشته باشند و یا کودکان را مورد تنبیه قرار می دهند.

راهکارهای مقابله با مدرسه هراسی در کودکان

برای این که مدرسه هراسی کاهش یابد و با درمان شود در این مقاله راهکار هایی را بیان می کنیم.

  • اجتناب از تنبیه شدید یا قضاوت شدن توسط دیگران و برچسب منفی زدن به کودک به خاطر عملکرد نامناسب و منفی که در مدرسه داشته است.
  • گفتگو با کودک و صحبت کردن در مورد ترس کودک از مدرسه، همدلی کردن با احساسات او و تلاش کردن برای این که دلایل اصلی ترس و اضطراب کودک را از طریق گفت و گو متوجه شود و شرایط کودک را بتواند درک کند.
  • کمک گرفتن تخصصی از مشاوران و روانشناسان برای حل مسائل فردی و خانوادگی که باعث تشدید شدن این مشکل شده و وابستگی شدید میان والدین و کودک به وجود آمده است و اضطراب و استرس جدایی.
  • ارزیابی و شناسایی مشکلات احتمالی در محیط مدرسه مثل بدرفتاری، مشکلات ارتباط با همسالان، قلدری و تشویق کودک برای صحبت در مورد آن ها.
  • تشویق و پاداش دادن برای به موقع رفتن به مدرسه و همچنین تشویق کردن برای انجام فعالیت ها و تکالیف مربوط به مدرسه.
  • شناسایی یک معلم و یا بزرگسال مورد اعتماد برای این که ارتباط نزدیکی با کودک برقرار کند.
  • برای این که اعتماد به نفس کودک را افزایش دهند و مهارت های ارتباط او را بهبود بخشند به کودک در این زمینه کمک می کنند و همچنین برای ارتباط مناسب با همسالان فضاهای مناسبی را ایجاد می کنند و کودک را مورد تشویق قرار می دهند تا تعامل خوبی با دیگران داشته باشند و فعالیت گروهی انجام دهند.

ترس از مدرسه، کلام آخر

برای این که به فرزندتان کمک کنید تا استرس های او کاهش یابد و ترس و اضطراب های او را مدیریت کنید باید روش های تربیتی صحیحی را در پیش گیرید و بتوانید با کودک ارتباط مناسبی برقرار کنید در این حالت کودک راحت تر مشکلاتش را با شما در میان می گذارد و برای حل این مشکلات از شما کمک می خواهد همچنین والدین نباید مشکلات فرزندشان را همیشه حل کنند و باید به او اجازه دهند تا فرزندشان از پس مشکلش برآید و آن را حل کند و در صورتی که احساس کردید مشکلات از کنترل شما خارج شده است و کودکتان ترس زیادی را به خاطر مدرسه رفتن تجربه می کند می توانید از مشاوره کودک  و خدمات مشاوره بهره مند شوید تا در این زمینه راهکارهای مناسب را در اختیار شما قرار دهد.

ترس از مدرسه در چه کودکانی بروز پیدا  می کند؟

همه کودکان ممکن است مدرسه هراسی یا ترس از مدرسه را ترجمه کنند و علاوه بر این کودکانی که بیماری مزمن دارد، کوچکترین فرزند خانواده هستند و همچنین تک فرزند هستند با مشکلاتی مواجه می شوند.

سعی کنید برای تربیت فرزندتان از روش هایی استفاده کنید تا وابستگی خود را به فرزندتان کاهش یابد و از لوس شدن جلوگیری به عمل آید تا مسائلی مانند ترس از محیط مدرسه در کودک به وجود نیاید.

منبع : ترس از مدرسه را به اشتیاق از مدرسه تبدیل کنید

درمان پرخاشگری نوجوانان به سادگی

پرخاشگری نوجوانان ، علل، پیامد ها و نحوه برخورد صحیح با پرخاشگری

پرخاشگری نوجوانان یکی از چالش هایی است که بسیاری از والدین با آن رو به رو می شوند و نمی توانند از پس آن بر بیایند، در نوجوانان برخی از تغییرات جسمی و روانی به وجود می آید که باعث بروز خشم و رفتار های پرخاشگرانه در نوجوان می شود اما در بسیاری از موارد پرخاشگری نوجوان به سبک های فرزند پروری والدین و نحوه برخورد آن ها با نوجوان بستگی دارد.

یکی دیگر از مشکلات در دوران نوجوانی زود رنجی می باشد. اگر نوجوان بیش از اندازه خشمگین شود و قادر نباشد رفتار خود را کنترل کند این مسئله ممکن است برای او آسیب زننده باشد، بنابراین بهتر است والدین آگاهی لازم درباره علل، ریشه، درمان و راهکارهایی برای پرخاشگری نوجوانان را کسب کنند تا بتوانند از نوجوان حمایت کنند تا او این دوره را با موفقیت پشت سر بگذارد.

والدین برای کاهش تنش میان خود و فرندان و پیشگیری از درگیری می توانند به مشاوره خانواده مراجعه کنند و از او کمک بخواهند.

پرخاشگری نوجوانان

خشم حالت هیجانی و بر انگیختگی می باشد که هنگام رو به رو شدن با مشکلات و مسائل روز مره و همچنین محرک های نامناسب محیطی به صورت های مختلف بروز پیدا می کند، خشم و پرخاشگری حالت هایی می باشد که همه انسان ها آن را تجربه کرده اند و چندین بار در طول زندگی با آن رو به رو شده اند و با آن آشنا هستند.

اما احساس خشم و پرخاشگری در دوران نوجوانی می تواند با شدت بیشتری بروز پیدا کند و نوجوان زمانی که از دنیای کودکی خود خارج شده است در حال تغییر و رو به رو شدن با بحران های بزرگسالی از جمله پذیرش مسئولیت های اجتماعی می باشد به همین دلیل اغلب پرخاشگری می کند. در حقیقت پرخاشگری یکی از ویژگی های دوران نوجوانی محسوب می شود.

ویژگی هایی که سبب پرخاشگری در دوران نوجوانی می شوند

نوجوانی مرحله ای است که فرد طی آن برای ورود به بزرگسالی آماده می شود، این دوره با تغییرات جسمی و روحی بسیاری همراه می باشد و نوجوانان در این دوره از زندگی ویژگی هایی را تجربه می کند که در پرخاشگری آن ها نقش زیادی دارد در ادامه این مقاله برخی از این ویژگی ها را به طور دقیق مورد بررسی قرار می دهیم.

پرخاشگری نوجوانان، ویژگی های جسمانی

فرد در دوره نوجوانی از نظر جسمانی تغییراتی در او ایجاد می شود و ویژگی هایی در او به وجود می آید که احتمال دارد باعث بروز پرخاشگری در او شود در زیر بعضی از این ویژگی ها را ذکر می کنیم:

  • آغاز بلوغ جسمانی
  • بروز صفات ثانویه و اولیه جنسی
  • سن ناشی گری
  • ناهماهنگی در حرکات
  • تغییرات هورمونی
  • احساس خستگی و درد عضلانی

پرخاشگری نوجوانان، ویژگی های شناختی

در دوران نوجوانی ویژگی های شناختی مانند رشد تفکر، قدرت استدلال، نظریه پردازی، رسیدن به مفهوم خود و رشد هویت، استقلال طلبی و مسئولیت پذیری در نوجوانان رشد می کند که ممکن است باعث شود که در این دوران نوجوان دچار بحران هویتی شود.

پرخاشگری نوجوانان، ویژگی های اجتماعی

در دوران نوجوانی، فرد نیاز دارد تا در گروه های مختلف همسالان خود عضو شود، هم چنین به کسب و کار، موقعیت های اجتماعی و تشخیص طلبی و به استقلال  نیاز دارد که از ویژگی های دوران نوجوانی به شمار می آیند نوجوان ممکن است در هر کدام از این نیاز ها با مشکلاتی رو به رو شوند که در این صورت دچار خشم و پرخاشگری می شود.

پرخاشگری نوجوانان، ویژگی های عاطفی

در دوران نوجوانی فرد ممکن است بی ثباتی در هیجانات، ناشی گری در ابراز احساسات و عواطف، ترس، کمرویی، خجالتی بودن، تخیل و رویا پردازی عواطف را تجربه کند و این ویژگی باعث شود شخصیتی زودرنج و حساس داشته باشد و نتواند احساسات خود را کنترل و مدیریت کند.

علل پرخاشگری نوجوانان چیست؟

پیش از آن که به دنبال راهکار های مناسب برای برخورد با پرخاشگری نوجوانان باشید ابتدا باید علل پرخاشگری را در آن ها پیدا کنید، خشم و پرخاشگری که در نوجوانان به وجود می آید علاوه بر ویژگی های ذکر شده احتمال دارد دلایل مختلفی داشته باشد که در زیر بخشی از آن را شرح داده ایم.

  • فعالیت هورمون های جنسی در دوره نوجوانی
  • فاکتور های ژنتیکی
  • رفتار های پرخاشگرانه قبلی
  • قربانی آزار جنسی یا فیزیکی بودن
  • در معرض خشونت قرار گرفتن در خانه و جامعه
  • پرخاشگری و خشم در رسانه ها
  • استفاده از الکل و مواد مخدر
  • حضور سلاح گرم در خانه
  • آسیب مغزی در اثر ضربه
  • تجاوز به حق و حقوق نوجوانان یا چشم پوشی از مالکیت او
  • آزار های کلامی و توهین به شخصیت نوجوان
  • تنبیه یا حمله های فیزیکی و بدنی به نوجوان
  • بی توجهی به علایق نوجوان
  • تحت فشار قرار دادن نوجوانان و مجبور کردن آن ها به انجام کار هایی که دوست ندارند
  • برخورد نامناسب با آن ها و امر و نهی زیاد در امور

با توجه به مواردی که بیان شد والدین باید شناخت خود را از این دوران حساس بالا ببرند و همچنین فرزندشان را نیز بشناسند تا بتوانند علت های پرخاشگری در دوران نوجوانی را تشخیص دهند و پیشگیری های لازم را در این مورد انجام دهند.

پرخاشگری نوجوانان

پرخاشگری نوجوانان، تفاوت پرخاشگری در دختران و پسران

هر دو جنس دختر و پسر احتمال دارد دچار خشم و پرخاشگری شوند اما معمولا پسران بیش تر دچار خشم می شوند و رفتار های پرخاشگرانه ای از خود بروز می دهند و علت این امر ممکن است به دلیل ویژگی های جسمی و نداشتن محدودیت های محیطی می باشد.

بر اساس مطلب بیان شده خشم و عصبانیت توسط پسران در خانواده و محیط بیشتر مورد قبول می باشد و به همین دلیل کم تر مورد بازخواست خانواده قرار می گیرند و برای آن ها تهدید و تنبیه ای وجود ندارد، در حالی که خانواده و محیط از دختران انتظار دارند شخصیت آرامی داشته باشند و کمتر عصبانی شوند و همچنین  از خشم و پرخاشگری آن ها جلوگیری کنند.

تاثیر خانه و مدرسه در بروز پرخاشگری نوجوانان

در بسیاری از اوقات احتمال دارد خشم و پرخاشگری  توسط نوجوان به دلیل رابطه گسسته او با والدینش باشد و هم چنین به دلیل عدم امنیت روانی نوجوان دچار پرخاشگری می شود و زمانی که نوجوانی در روابط خانوادگی مورد طر شدن، تهدید، تنبیه و تحقیر قرار بگیرد و والدین در نوع تربیت خود درست عمل نکرده باشند در این هنگام دچار عدم امنیت روانی شده است و برای این که از خود دفاع کند و محافظت نماید دست به پرخاشگری می زند.

در این هنگام نوجوان از طریق پرخاشگری کردن به مقابله با والدینش می پردازد، با این کار والدین سعی می کنند تا نوجوان را بیشتر تحت فشار قرار دهند تا تربیت درست تری داشته باشد و شرایطی شبیه خانواده در مدرسه هم وجود دارد با این تفاوت که به جای والدین، معلمان، مدیر و هم کلاسی های نوجوان هستند که با تحت فشار قرار دادن نوجوان باعث بروز خشم و پرخاشگری می شوند.

در صورتی که اگر والدین، معلمان و کسانی که با نوجوان در ارتباط هستند اطلاعات و آگاهی های خود را در مورد دوران نوجوانی و حساسیت آن افزایش دهند و با ویژگی های این دوران آشنا شوند بسیاری از مشکلات کاهش می یابد و هم نوجوان هم آن ها احساس بهتری پیدا می کنند.

پرخاشگری نوجوانان، پیامد های پرخاشگری در زندگی نوجوان

پرخاشگری باعث به وجود آمدن اختلالاتی در جسم و روان نوجوان می شود و هم چنین باعث می شود تا آن ها احساس گناه کنند و فکر کنند دنیا جای عادلانه ای برای زندگی نمی باشد و در این دوران خیال پردازی های غیر واقعی نیز رخ می دهد و نوجوان احساس طرد شدگی پیدا می کند.

یکی دیگر از پیامد های پرخاشگری در زندگی نوجوانان، به وجود آمدن رابطه گسسته و شکاف برداشته با والدین و دوستان می باشد و همین مورد باعث می شود که نوجوان منزوی و تنها شود و از محیط هایی مانند مدرسه، خانواده و محیط های اجتماعی فاصله بگیرید، بسیار دیده می شود که نوجوان ها تمایلی به حضور در مهمانی ها و دورهمی ها نداشته و ترجیح می دهند تنها یا با دوستان خود باشند.

با پرخاشگری نوجوان چگونه بر خورد کنیم؟

  1. شرایط و ویژگی های دوران نوجوانی را درک کنید و نحوه برخورد خود را با نوجوان تغییر دهید و به او اجازه دهید تا متوجه بزرگ شدن خود بشود و احساس امنیت داشته باشد.
  2. سعی کنید تا متوجه شوید دلیل خشم و پرخاشگری در نوجوان چه می باشد و از کجا و به چه دلیل نشات گرفته است.
  3. در حدی که نوجوان توانایی دارد به او مسئولیت بدهید و سعی کنید او را مورد تقدیر و تشکر قرار دهید و قدردانی کردن را فراموش نکنید.
  4. به او بگویید که خشم و پرخاشگری کردن چه پیامد ها و عوارضی در زندگی او دارد و آگاهی او را افزایش دهید.
  5. راه های کنترل خشم را به او آموزش دهید.
  6. در شرایطی که می توانید خشمگین شوید و پرخاشگری نمایید خشم خود را کنترل کنید و به او یاد دهید که چطور توانسته اید خودتان را مدیریت کنند و مشکلتان را حل نمایید.
  7. به او یاد بدهید با خشمگین شدن و فریاد زدن مشکلی حل نمی شود.
  8. نوجوان خودتان را با کسی مقایسه نکنید و سعی کنید در محیط خانه فضای آرامی را به وجود آورید تا در آرامش قرار گیرد.
  9. گاهی اوقات از توانایی ها و نقاط قوت او در جمع تعریف و تمجید کنید تا احساس خوبی داشته باشد.
  10. حریم شخصی اش را رعایت کنید و یک کنترل نسبی بر روی کارهایش داشته باشید.
  11. او را مجبور به کاری نکنید و اجازه دهید که خودش در مورد کارها انتخاب کند.
  12. در صورتی که نیاز است می توانید از مشاور و روانشناس کمک بگیرید تا راهنمایی های لازم را به شما بگوید.

چرا مرکز مشاوره روانشناسی ستاره ایرانیان

مرکز مشاوره ستاره ایرانیان سابقه چندین ساله در ارائه خدمات درمانی در زمینه های مختلف روانشناسی دارد و یکی از بهترین و جامع ترین مراکز مشاوره روانشناسی می باشد، این مرکز به شما کمک می کند  تا علل و علائم پرخاشگری را بشناسید و شیوه رفتاری مناسبی با نوجوان داشته باشید و در کنار این موضوع کارگاه هایی در زمینه نوجوان برای والدین برگزار می کنند تا آگاهی آن ها را افزایش دهند و تنش میان والدین و نوجوان را کاهش دهند و تلاش می کنند تا خانواده ای سالم تشکیل دهند و در جهت افزایش بهداشت جسمی و روانی حرکت کنند.

مرکز مشاوره ستاره ایرانیان در زمینه های مختلف روانشناسی اعم از خانواده، ازدواج، اعتیاد، جنسی، کودک، مشاوره، شغلی، تحصیلی و غیره خدمات جامع روانشناسی را انجام می دهد.

همچنین مشاوران به صورت تلفنی، اینترنتی به مراجعان امکان می دهد تا از خدمات بهره مند شوند و در کم ترین زمان از بروز ترین متخصصین استفاده کنند.

منبع : درمان پرخاشگری نوجوانان به سادگی

مراقب دیدن رابطه جنسی پدر و مادر و جنون کودک باشید

دیدن رابطه جنسی پدر و مادر | رابطه مقابل فرزندان ممنوع

زمانی که کودک رابطه جنسی پدر و مادرش را ببیند چه باید گفت؟ یکی از اتفاقات رایج و بسیار آسیب زننده این است که کودک به صورت بسیار اتفاقی رابطه پدر و مادرش را ببیند، ترس از این موضوع نباید باعث اضطراب از رابطه جنسی شود اما زوجین باید رابطه جنسی شان را مدیریت کنند و به گونه ای رفتار کنند که چنین اتفاقی برای آن ها به وجود نیاید.

این مسئله احتمال دارد سبب بروز مشکلاتی در زمینه برقراری رابطه عاطفی و زندگی زناشویی کودک در بزرگسالی فرزندتان شود و با توجه به این که بسیاری از کودکان احتمال دارد رابطه پدر و مادر شان را ببینند به همین دلیل لازم است تا والدین اطلاعات و آگاهی های خود را در این زمینه افزایش دهند که در ادامه این مقاله به صورت جامع در مورد آن بحث خواهیم کرد.

بعد از دیدن رابطه جنسی پدر و مادر توسط کودک چه باید کرد؟

اگر کودک تان به صورت اتفاقی وارد اتاق خوابتان شد و رابطه شما را دید قبل از هر چیز باید خونسردی خود را حفظ کنید و نباید آشفته و وحشت زده شوید و هرگز نباید فرزندتان را به خاطر آمدن به اتاق خوابتان و دیدن رابطه جنسی مورد سرزنش قرار دهید و با او دعوا کنید زیرا این کار باعث می شود تا نگرانی های فرزندتان افزایش یابد.

در این هنگام به آرامی لباس های خود را بپوشید و با ملافه خودتان را بپوشانید و حتما فرزندتان را بغل کنید و چک کنید که چی دیده است و چه مقدار از رابطه شما را متوجه شده است و بعد برای او توضیح دهید چیزی که او دیده است ابراز عشق و علاقه شما به یکدیگر بوده است.

همچنین به او بگویید” مامان باباها وقتی این کار رو می کنند یعنی همدیگر را خیلی دوست دارند و از کنار هم بودن خوشحال هستند و به همین دلیل یکدیگر را در آغوش می گیرند و می بوسند.”

چرا باید توضیح دهیم ؟

توضیح دادن در مورد این موضوع بسیار مهم می باشد زیرا هنگامی که بچه ها این صحنه را می بینند برداشت بد و وحشتناکی دارند و اکثر آن ها فکر می کنند که پدر و مادر در حال آزار و اذیت یکدیگر می باشند و یا بابا مامان را اذیت می کند و اگر این موضوع شفاف سازی نشود باعث شکل گیری دید منفی به پدر و رابطه جنسی می شود و اگر والدین در زندگی مشترک رابطه پر تنشی داشته باشند این موضوع باعث می شود تا نگرانی کودک چند برابر شود و ذهن کودک درگیر مسائل ناراحت کننده ای باشد.

در هنگام مکالمه با فرزندتان نکاتی که بسیار مهم است باید رعایت شود و به او اجازه دهید تا دیده ها، احساسات و ترس هایش را بعد از این ماجرا بیان کند تا احساسات او مورد پردازش قرار گیرد و بار سنگینی که در ذهن او به وجود آمده است کاهش یابد.

اگر بعد از دیدن رابطه از شما درخواست کرد تا چند شب در پیش او بخواهید این کار را انجام دهید اما به او اجازه ندهید تا در اتاق خوابتان بخوابد یا شما در تخته فرزندتان بخوابید بلکه مدتی در کنار او بمانید تا اضطرابش کاهش یابد و به خواب برود.

سوالات جنسی کودکان بعد از دیدن رابطه جنسی پدر و مادر

همه کودکان در مورد این که چطور به دنیا آمده اند و قبلا در کجا بوده اند و یا این که چرا در جشن عروسی پدر و مادرشان نیستند کنجکاوی می کنند و زمانی که کودکان رابطه جنسی پدر و مادرشان را می بینند سوالات جنسی آن ها افزایش می یابد، در این خصوص والدین باید اطلاعات و آگاهی های خود را افزایش دهند تا پاسخ صحیحی به سوالات جنسی کودکان بدهند و مراجعه به مشاوره کودک می تواند تا حد بسیاری در این زمینه به شما کمک کند.

دیدن رابطه جنسی پدر و مادر

پیامد های دیدن رابطه جنسی والدین بر کودک

زمانی که کودک با صحنه رابطه جنسی رو به رو می شود بار هیجانی این اتفاق بسیار بسیار برای او زیاد می باشد و منجر به اضطراب، ترس و حتی تحریکات جنسی در کودک می شود در این هنگام بسیار مهم می باشد که دیده ها و احساسات کودک را انکار نکنیم  و به هیچ وجه به او دروغ نگوییم و تنها باید به حرف های او گوش دهید و خیال کودک را از تصورات و خشنی که در رابطه دیده است راحت کنیم این امر باعث می شود تا کودک به صورت سالم تربیت شود و پیشگیری لازم نسبت به آسیب های روانی صورت گیرد.

مراجعین بسیاری که الان خودشان پدر و مادر شده اند با شرم و اضطراب بسیاری در مورد خاطرات کودکی خود درباره دیدن رابطه پدر و مادر شان حرف می زنند و همین مسئله نشان دهنده آسیب عمیق این ماجرا می باشد،اگر والدین رفتاری اشتباه با کودکشان که رابظه جنسی را دیده است داشته باشند در این صورت فرزند در بزرگسالی با مشکلات زیادی مانند افسردگی، اضطراب و مشکل در برقراری روابط عاطفی و اختلالات جنسی رو به رو می شود.

آشنایی با مرکز مشاوره ستاره ایرانیان

مرکز مشاوره ستاره ایرانیان در زمینه های مختلف روانشناسی اعم از خانواده، ازدواج، اعتیاد، جنسی، کودک، مشاوره، شغلی، تحصیلی و غیره خدمات جامع روانشناسی را انجام می دهد.

همچنین مشاوران به صورت تلفنی، اینترنتی به مراجعان امکان می دهند تا از خدمات بهره مند شوند و در کمترین زمان از بروز ترین متخصصین استفاده کنند.

هم چنین در صورتی که کودکتان به دلایل مختلفی از جمله دیدن رابطه جنسی پدر و مادر دچار ترس و پریشانی روانی و مشکلاتی مانند اضطراب و ترس شد می توانید از خدمات مشاوره کودک در این مراکز بهره مند شوید و با کمک مشاوران راهکار های لازم برای حل مشکلتان را بیابید.

منبع : مراقب دیدن رابطه جنسی پدر و مادر و جنون کودک باشید

نکاتی در برخورد با کودکان لجباز که کسی به شما نمی گوید

با کودکان لجباز چطور باید برخورد کرد؟ معمولا والدین در برخورد با کودکان لجباز احساس شکست می کنند زیرا کودکان لجباز به هیچ صراطی راضی نیستند و این موضوع والدین را بسیار کلافه و عصبانی می کند اما والدین می تواند به گونه ای با او رفتار کنند که لجبازی کودک از بین برود و  مطیع والدینش شود و به حرف هایشان گوش دهد.

در اولین قدم برای این که بتوانید فرزندتان را مطیع خود کنید باید صبر و آرامش داشته باشید و با استفاده از تکنیک هایی مانند همکاری کردن، مذاکره کردن، دادن حق انتخاب به او و غیره می توانید تا حدودی لجبازی کودک را از بین ببرید و با او رفتاری صحیح و درست داشته باشید در این مقاله به بررسی کامل برخورد با کودکان لجباز می پردازیم و در صورتی که کودکی لجبازی دارید می توانید از مشاور و متخصص در این زمینه کمک بگیرید تا راهکارهای لازم را در اختیار شما قرار دهد.

برخورد با کودک لجباز، تفاوت لجبازی و مصمم بودن

در ابتدا به وسیله متخصص باید تشخیص داده شود که آیا کودک با اختلال نافرمانی مواجه هست یا خیر؟ باید به این نکته توجه داشته باشید که بین لجبازی و مصمم بودن ( سرسخت بودن) تفاوت وجود دارد و نباید به اشتباه کودک لجباز را با کودک سرسخت یکی در نظر بگیرید زیرا میان این دو تفاوت های بسیاری وجود دارد.

به طور مثال کودکی که برای موفقیت در کاری بسیار سرسخت است را نباید با کودک لجباز یکی دانست سرسختی که از روی لجبازی باشد به خاطر جهل و ناپختگی کودک است و در این موقعیت کودک دوست دارد که مخالفت کند و ساز مخالف را بزند و تنها حرف خودش را قبول دارد و می خواهد آن را به کرسی بنشاند.

در واقع سرسختی اگر با اراده قوی و قاطعیت همراه باشد نشان دهنده مصمم بودن فرد می باشد و در صورتی که سرسختی با پافشاری بی جا و ستیزه جویی همراه باشد لجبازی را نشان می دهد.

برخورد با کودکان لجباز، ویژگی های اصلی

طرز رفتار ما با کودکان و فرزندان به چگونگی شناخت ما از ویژگی های آن ها و ریشه های رفتاری آن ها مربوط می شود و به همین دلیل باید هر پدر و مادری بهترین روش های رفتاری را در نظر بگیرد تا بتواند بهترین رفتار را با کودک خو داشته باشد، در ادامه مقاله اصلی ترین ویژگی های کودک لجبازی را بیان می کنیم تا با آن ها بیشتر آشنا شوید:

  • میل زیادی به استقلال داشتن و مستقل بودن دارند.
  • علاقه به مستقل بودن را با عصبانیت و تندخویی نشان می دهند.
  • نیاز شدیدی دارند تا توجه دیگران را به خود جلب کنند.
  • کج خلق می باشند.
  • آن طور که دلشان می خواهد کارها را انجام می دهند و به زمان اهمیت نمی دهند.
  • رفتار آن ها رئیس مآبانه می باشد.

برخورد با کودکان لجباز

برخورد با کودکان لجباز

برخورد با کودکان لجباز کار بسیار سخت و طاقت فرسایی می باشد و بسیاری از والدین را خسته و درمانده می کند برای آن که والدین به این مرحله نرسند باید آموزش های لازم را ببینند تا رفتار صحیحی با فرزندشان داشته باشند در این خصوص برای این که برخورد صحیحی با کودکتان داشته باشید باید به توصیه های زیر توجه و به آن عمل نمایید.

حفظ آرامش در برخورد با کودک لجباز

هنگام برخورد با کودک لجباز سعی کنید آرامش خود را حفظ کنید زیرا در این وضعیت حفظ آرامش بسیار مهم می باشد و در صورتی که نتوانید بر خشم خود غلبه کنید یک گفت و گوی عادی را به داد و بیداد ختم خواهید کرد و در آن تنها صدای جیغ تان شنیده می شود و کار به جایی نمی رسد شما باید این نکته را در نظر بگیرید که یک والد بالغ می باشید و کودک تان یک فرزند نابالغ است، به همین دلیل سعی کنید با آرامش با او حرف بزنید تا بتوانید به نتیجه صحیح و معقولانه ای برسید و در صورتی که شما آرامش داشته باشید کودک دست از لجبازی بر خواهد داشت.

حرف های کودک را بشنوید

برای این که با فرزندتان ارتباط خوبی داشته باشید و ارتباط شما دوستانه و دو طرفه باشد باید سعی کنید به حرف های او گوش دهید تا کودک نیز به حرف های شما توجه کند و به آن گوش دهد، در صورتی که کودک احساس کند به حرف هایش توجه نمی شود، حالت دفاعی به خودش می گیرد و شروع به لجبازی کردن می کند، در این شرایط به جای این که با او دعوا کنید یا به او دستور بدهید از او بخواهید دلیل مخالفت کردنش را بیان کند.

برقراری رابطه دوستانه درمان لجبازی کودک

کودکانی که با والدین خود راحت هستند و رابطه صمیمی دارند علاقه بیشتری از خودشان نشان می دهند تا به حرف های والدینشان گوش دهند و با آن ها مشورت کنند و در صورتی که کودک برای انجام کاری شروع به لجبازی کرد سعی کنید در کنار او بنشینید و از او بخواهید که با ملایمت و صمیمانه خواسته خود را مطرح نماید.

رابطه صمیمانه با کودک بسیار اهمیت دارد و به او کمک می کند که با دیگران بهتر ارتباط بگیرد و با آن ها کنار بیاید این مسئله زمانی که کودک در سن 7 سالگی است بیشتر نشان داده می شود.

دادن حق انتخاب به کودک

کودکان هم مانند بزرگسالان دوست ندارند به آن ها دستور بدهند و امر و نهی بشنوند مسلم است که به کودک امر کنی که مثلا ساعت ده باید به خواب برود در این حالت مخالفت می کند و شما باید به کودکتان چند حق انتخاب بدهید تا بتواند یکی را انتخاب کند مثلا به او بگویید” الان وقت خوابیدن است دوست داری قبل از خواب چه قصه ای را برایت تعریف کنم؟ “و در صورتی که کودک هم چنان مخالفت کرد با آرامش با او حرف بزنید و به او بگویید گزینه مخالفت کردن در میان انتخاب هایش نبوده است این جمله را هر چه قدر لازم باشد می توانید تکرار کنید اما باید مواظب باشید تا آرامش خود را از دست ندهید و با یکدیگر به جر و بحث نپردازید.

همکاری کردن در برخورد با کودکان لجباز

برای این که کودک ترغیب به انجام کاری شود باید با او بازی های سرگرم کننده ای را آماده کنید مثلا در صورتی که علاقه نداشت وسایل اتاقش را جمع کند اول خودتان شروع به جمع کردن کنید و به او بگویید هر کس زودتر جمع کرد و اتاق را تمیز کرد برنده می باشد، شما با همکاری کردن و بازی کردن با او می توانید لجبازی اش را تا حد زیادی کم کنید.

مذاکره کردن

اگر می خواهید کودک حرف گوش کنی داشته باشید زمانی که با شما به مخالفت می پردازد علت آن را از او بپرسید و برای این کار می توانید با او مذاکره کنید، مذاکره به این معنی نمی باشد که شما تسلیم حرف های کودک تان می شوید، بلکه به کودک نشان می دهید که برای خواسته او ارزش قائل می شوید به طور مثال اگر کودک برای خوابیدن در ساعت معینی با شما لجبازی کرد با او صحبت کنید تا علت مخالفتش را بشناسید و با یکدیگر در یک ساعت مشخصی به تفاهم برسید.

ایجاد آرامش در محیط

احتمال دارد لجبازی کودک به خاطر شرایط محیط باشد زیرا کودک رفتارهای دیگران به خصوص والدین را تقلید می کند و کودکی که والدینش را همواره در حال جر و بحث می بیند سعی می کند رفتاری شبیه آن ها داشته باشد، مشکلات زناشویی باعث می شود تا جو خانه متشنج شود و بر خلق و خوی کودک تاثیر بگذارد، زمانی که کودک در سن 2 تا 3 سالگی قرار دارد رفتار والدین برای او الگو می شوند و این موضوع باعث می شود تا لجبازی کودک افزایش یابد.

تقویت رفتار مثبت

باید والدین این نکته را در نظر بگیرند که به صورت ناخواسته لجبازی کودک را تقویت نکنند و باعث نشوند که کودک در مورد هر موضوعی به آن ها نه بگوید، زیرا والدینی که زیاد نه می گویند و با همه خواسته های کودک مخالفت می کنند باعث می شوند تا لجبازی در کودک تقویت شود برای جبران این کار می توانید بازی هایی را انجام دهید تا کودک به سمت رفتارهای مثبت کشیده شود و سوال هایی از او بپرسید که پاسخ آن ها بله باشد به عنوان نمونه آیا دوست داری بستنی بخوری؟ آیا دوست داری بازی کنی؟ آیا دوست داری با هم آب بازی کنیم؟

برخورد با کودکان لجباز، شایع ترین مشکلات والدین

از شایع ترین مشکلاتی که والدین با کودکان لجباز دارند کارهایی مانند دستشویی رفتن و غذا خوردن می باشد که در ادامه این مقاله به بررسی راهکارهایی برای حل این مشکل می پردازیم.

آموزش دستشویی رفتن به کودک لجباز

آموزش دستشویی رفتن به کودکان کار سختی می باشد و در صورتی که کودک لجباز باشد این کار سخت تر نیز می شود والدین باید در این شرایط صبور و خونسرد باشند و سعی کنند آرامش خود را حفظ کنند و با کودک به گفت و گو بنشینید و به او بگویید که چرا و چگونه می تواند این کارها را انجام دهد. اگر کودک از رفتن به دستشویی امتناع کرد عصبی نشوید و آرام باشید، اگر با کودک دعوا کنید و یا او را تنبیه کنید کار اشتباهی می باشد و باعث خواهد شد این مرحله به خوبی انجام نشود و کودک لجبازتر شود و در این شرایط صبر داشته باشید چون ممکن است کودک لجباز کمی دیرتر این کار را یاد بگیرد.

برخورد با کودکان لجباز، غذا دادن به کودک لجباز

برخی از بچه ها ممکن است بعضی از غذاها را دوست نداشته باشند و برای خوردن آن لجبازی کنند در این حالت نباید او را مجبور کنید تا غذا بخورد و هم چنین از دعوا کردن با او اجتناب کنید برای این کار باید غذا خوردن را به یک کار جذاب تبدیل کنید و به غذاها تنوع بدهید و هم چنین از ظرف های کودک با رنگ های مختلف استفاده کنید و به گونه های مختلفی غذا کودکتان را تزئین کنید و در با بازی کردن به او غذا بدهید و هم چنین می توانید به او پیشنهاد بدهید که اگر غذایش را تا آخر بخورد به او جایزه می دهید و می تواند بعد از آن دسر محبوبش را بخورد.

تنبیه کردن کودک لجباز

برای این که کودک لجباز خود را تنبیه کنید هیچ گاه از روش هایی مانند زدن و تنبیه بدنی استفاده نکنید، زیرا باعث می شود تا تنش ها و مشکلات در میان شما افزایش یابد و لجبازی او بیشتر شود در این شرایط باید از روش های محروم سازی استفاده کنید به عنوان مثال کودک به خاطر رفتار اشتباهش باید در اتاقش بماند و روی صندلی بنشیند و یا مدت زمان بازی مورد علاقه و تماشا کردن تلویزیون را کاهش دهید و اگر کودک نسبت به مقرراتی که گذاشتید سرپیچی کرد شما باید خلاقیت داشته باشید و سعی کنید آرامش خود را حفظ کنید و از کوره در نروید هدف شما این است که کودک تان به رفتار اشتباه خود پی ببرد و نه این که بخواهید او را تنبیه کنید یا شرایط را برای او سخت کنید.

در پایان والدین باید با علل مختلف لجبازی آشنا شوند و راهکارهای درمانی صحیحی در انجام دهند مرکز مشاوره ستاره ایرانیان در این خصوص مشاوره و روانشناسان باتجربه ای دارد که در کاهش لجبازی کودک و درمان آن به شما بسیار کمک می کند و راهکارهای صحیح را در اختیارتان قرار می دهد.

سوالات متداول

بهترین روش برخورد با کودکان لجباز چیست؟

باید رابطه دوستانه ای با کودک تان داشته باشید و سعی کنید آرامش خود را حفظ کنید و در محیط آرامی به مذاکره با کودکتان بپردازید تا لجبازی او کاهش یابد هم چنین می توانید رفتارهای مثبت را تقویت کنید و به او حق انتخاب بدهید و رفتار درستی با او داشته باشید تا لجبازی او کاهش یابد.

منبع : نکاتی در برخورد با کودکان لجباز که کسی به شما نمی گوید

زبان نوزاد

زبان نوزاد ، صداها و زبان نوزاد را چگونه بفهمیم؟

آشنایی با زبان کودک از اهمیت بسیاری برخوردار می باشد زیرا باعث می شود تا مادران به خصوص مادران کم تجربه با مشکلات و چالش های کمتری رو به رو شوند و نوزادان معمولا علائم و نشانه هایی از خود نشان می دهند که بیانگر مسئله و موضوع خاصی می باشد .

جالب است که بدانید ۹۰ درصد ارتباط بین نوزادان و بزرگسالان به صورت غیر کلامی می باشد در ادامه این مقاله می خواهیم معنایی زبان نوزاد و حرکات او را مورد بررسی قرار دهیم پس این مقاله را تا انتها مورد مطالعه قرار دهید.

معنای گریه نوزاد

بسیاری از والدین در اکثر مواقع متوجه گریه نوزاد نمی شوند و به همین دلیل بسیار ناراحت هستند و در بیشتر مواقع گریه نوزاد را به گرسنه بودن او ربط می دهند، صدای گریه نوزاد گاهی اوقات متفاوت می باشد و اگر والدین کمی دقت کنند و آگاهی لازم را داشته باشند متوجه می شوند که نوزاد قصد دارد چه چیزی را بگوید.

در ادامه به بررسی پنج کلام جهانی نوزادان در زمان گریه کردن می پردازیم و معنا و توضیحاتی در مورد آ  ها ارائه می دهیم.

زبان نوزاد، Nah یا Neh، صدای اونگه

زمانی که کودک گریه می کند و در ابتدای گریه او صدای (ن) شنیده می شود به این معنی است که کودک گرسنه می باشد و زمان شیر دادن و سیر کردن نوزاد است و همچنین اگر صدای ( ایننقهه) را در هنگام گریه کردن تشخیص دادید به معنای گرسنه بودن نوزاد می باشد.

Owh

اگر دقت کرده باشید این صدا شبیه زمانی است که نوزاد خمیازه می کشد و زمانی که گریه می کند این صدا را از خود بروز می دهد و به معنای خستگی او می باشد، در این حالت دهان نوزاد به صورت بیضی شکل باز می شود و لازم است که والدین شرایطی را مهیا کنند تا فرزندشان استراحت کند.

زبان نوزاد، Eh

زمانی که عضلات نوزاد منقبض می شود نوزاد این صدا را در خود ایجاد می کند و به معنای آن است که می خواهد آروغ بزند و ممکن است چند بار حرف را به صورت (Eh, Eh,Eh,Eh) تکرار کنند.

باید این نکته را در نظر بگیرید که نوزاد علاوه بر زمانی که شیر می خورد احتمال دارد نیاز به آروغ زدن داشته باشد و والدین باید به نوزاد کمک کنند تا آروغ بزند.

Eairh

زمانی که عضلات شکم نوزاد منقبض می شود این صدا را در خود ایجاد می کند، احتمال دارد زمانی که نوزاد نفخ دارد این صدا یا صداهایی مانند) (eerrhh را داشته باشد که در این زمان کودک نیاز دارد دردش را تسکین کنید و والدین باید به او کمک کنند تا نفخ او رفع شود.

برای این که نفخ نوزاد را بگیرید او را روی شکم بخوابانید و پشتش را ماساژ دهید و یا می توانید او را روی زمین بگذارید و ناحیه شکم او را ماساژ دهید، باید توجه داشته باشید که جهت ماساژ در جهت عقربه های ساعت باشد و محل آن در اطراف ناف به صورت دایره ای به شعاع ۵ سانتی متر باشد.

زبان نوزاد

زبان نوزاد، Heh

تشخیص این صدا راحت می باشد و احتمال دارد به صورت (Heh,Heh,Heh) یا (Ha,Ha,Ha) باشد، این صدا به معنی آن می باشد که کودک ناراحت است و باید والدین وضعیت کودک را مورد بررسی قرار دهند و شرایط او را مانند گرما، سرما، گرسنگی، تعویض پوشک یا محل نوزاد را چک کنند تا کودک به آرامش برسد.

البته باید توجه داشته باشید که هر نوزادی منحصر به فرد می باشد و احتمال دارد صدای گریه او با دیگران شبیه هم نباشد به همین دلیل با کسب تجربه و صداهای کلیدی گفته شده می توانید دلیل گریه نوزادتان را متوجه شوید، اگر زمان گریه صدای متفاوتی را می شنوید باید به صداهایی که بیشتر تکرار می شود توجه نمایید.

زبان نوزاد، معنای حرکات نوزادان

نوزادان حرکت های متفاوتی از خود نشان می دهند که می توانند معنای متفاوت و خاصی داشته باشد در ادامه این مقاله به طور مفصل این حرکات را مورد بررسی قرار می دهیم، البته برخی از این حرکات به تدریج از بین می رود و زمانی که کودک شروع به صحبت کردن می کند می تواند بیشتر نیازهای خود را به صورت زبانی بیان کند.

زبان نوزاد، رفلکس تکان دادن بازو

این رفلکس زمانی به وجود می آید که نوزاد صدای ناگهانی، نور روشن یا احساس تنهایی و عدم پشتیبانی به صورت ناگهانی تجربه می کند و در این موقعیت بازوان خود را تکان می دهد، جالب است بدانید که این حرکات تا ۴ ماهگی ادامه می یابد و بعد از آن به تدریج از بین می رود.

برای این که از این رفلکس جلوگیری کنید می توانید نوازادتان را در قنداق قرار دهید تا احساس امنیت بیشتری کند و احساس تنهایی و عدم پشتیبانی نداشته باشد.

زبان نوزاد، فشردن و نزدیک کردن زانو ها به یکدیگر

زمانی که مشکلات گوارشی برای نوزاد ایجاد می شود و دچار یبوست، گاز معده و مثانه اش پر می شود زانو هایش را به یکدیگر نزدیک می کند و فشار می دهد در این حالت باید پوشک نوزاد را چک  کنید و در صورت نیاز آن را تعویض نمایید.

در صورتی که متوجه شدید مشکل کودکان گاز معده می باشد به او کمک کنید تا آروغ بزند و اگر احساس کردید که فرزندتان دچار یبوست شده است باید به او مایعات بیشتری مانند آبمیوه و مایعات رقیق شده بدهید تا مشکل او حل شود و دردش کاهش یابد.

زبان نوزاد، مشت کردن دست ها

زمانی که نوزاد دست های خود را مشت می کند به معنی گرسنگی و اضطراب او می باشد اغلب نوزادان این حرکت را انجام می دهند و حتما دلیلی برای اضطراب و گرسنگی او نمی باشد البته باید والدین این مسئله را در نظر بگیرند و این موارد را مورد بررسی قرار دهند و اگر کودک گرسنه بود به او شیر و غذا بدهند.

اگر سن کودک بیشتر از سه ماه باشد، دائما مشت هایش را به هم گره می زند در این صورت بهتر است والدین او را به روانشناس نشان دهند.

زبان نوزاد، دست زدن به گوش ها

اگر نوزادتان گوش های خود را می گیرد به معنی آن است که آن ها کشف کرده است و لذت می برد اما اگر همزمان با گرفتن گوش گریه می کند در این صورت احتمال دارد گوش هایش عفونت کرده باشد و نوزاد از شدت درد گریه می کند در این هنگام باید او را به متخصص نشان داده تا معاینه شود و علت گریه او مشخص گردد.

زبان نوزاد، لگد زدن پاها

زمانی که نوزاد شروع به لگد زدن می کند یعنی خوشحال است و شادی می کند، مثلا زمانی که او را می شویید و در حمام است و آب بازی می کند احتمال دارد این حرکت را انجام دهد و جای نگرانی نمی باشد زیرا نشان دهنده خوشحال بودن او است، در این مواقع والدین می توانند با بازی کردن و خواندن شیر و آواز خوشحالی و شادابی کودک را دو چندان کنند تا او لذت بیشتری ببرد.

منبع : زبان نوزاد

رفتار با نوجوان پرخاشگر

رفتار با نوجوان پرخاشگر، بهترین راهکار چیست؟

دوره نوجوانی بسیار پر فراز و نشیب و با اهمیت می باشد و چگونگی رفتار با نوجوان پرخاشگر شخصیت نوجوان را می سازد و در شکل گیری هویت او تاثیر گذار می باشد، در این شرایط نقش والدین بسیار مهم و تعیین کننده می باشد.

معمولا نوجوانان تغییرات خلقی بسیاری را تجربه می کنند که یکی از این تغییرات خشم و پرخاشگری می باشد ، پرخاشگری در نوجوانان به میزان زیادی به بحران های دوران نوجوانی آنها مربوط می شود و والدین می توانند نیاز ها و احساسات فرزند خود را به خوبی درک کنند و برخورد مناسب و متعادلی با اشتباهات و پرخاشگری های داشته باشند، در این صورت محیط خانه به محیطی آرام برای فرزندان تبدیل می شود و زمینه برای رشد آن ها مهیا می گردد همچنین برای حل مشکل نوجوانان پیشنهاد می شود تا از مشاور کمک بگیرید تا در این زمینه راهنمایی های لازم را بگیرند.

رفتار با نوجوان پرخاشگر، نوجوانی و پرخاشگری

نوجوانی یک دوره بسیار پر اهمیت در زندگی فرد می باشد و فرد در آن دوره به دنبال پیدا کردن شخصیت و هویت مختص به خود می باشد و رسیدن به هویت واقعی به راحتی صورت نمی گیرد و مسلما به زمان نیاز دارد.

رفتار ها و تغییرات خلقی نوجوانان به خاطر تغییرات هورمونی به وجود می آید، پرخاشگری در دوره نوجوانی امری طبیعی است و نوجوانان در این دوره تحریک پذیر هستند و حالات عاطفی بسیاری را تجربه می کنند.

بسیاری از والدین نسبت به پرخاشگری فرزندان خود گله مند هستند زیرا پرخاشگری در خانواده یک امر استرس زا می باشد و به همین دلیل خانواده ها به دنبال راهی هستند تا مشکلات و پرخاشگری های نوجوان شان را کاهش دهند.

رفتار با نوجوان پرخاشگر، دلایل عصبانیت و پرخاشگری نوجوانان

پرخاشگری در نوجوانان دلایل بسیاری دارد، آگاهی های لازم نسبت به این دلایل می تواند به برخورد بهتر والدین با فرزندان کمک کند، این دلایل موارد زیر را در بر می گیرد:

دلایل زیست شناختی

بر اساس تحقیقات انجام شده هنگامی که هورمون تستسترون ( هورمون پرخاشگری) افزایش می یابد خشم و عصبانیت در نوجوانان افزایش می یابد و زمانی که قند خون فرد کاهش می یابد نیز فرد عصبی و پرخاشگر می شود بنابراین کاهش قند خون یکی از دلایل زیست شناختی می باشد.

دلایل روانشناختی

دلایلی مانند افسردگی و احساس گناه از متداول ترین نوسانات خلقی در نوجوانان می باشد و نوجوان زمانی که تحت تاثیر این عوامل و مشکلات قرار می گیرد پرخاشگر می شود، الگو های شخصیتی نیز در بروز خشم و پرخاشگری بسیار تاثیر می گذارند.

دلایل اجتماعی

بسیاری از دلایل پرخاشگری در نوجوان را می توان به چالش های محیطی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی آن ها در دوران نوجوانی نسبت داد و هم چنین از این موارد می توان به تاثیر خانواده، فقر و یادگیری و تربیت در محیط خانواده اشاره کرد و در این زمینه می تواند مطالعه مفید باشد و اطلاعات جامعی را در خدمت شما قرار دهد.

رفتار با نوجوان پرخاشگر

رفتار با نوجوان پرخاشگر

زمانی که نوجوان عصبی و پرخاشگر می شود والدین چه برخوردی می کنند؟ به طور معمول در اکثر مواقع والدین برای این که قدرت خود را در این شرایط حفظ کنند پا به پای نوجوان داد می زنند و میل به انجام این کار در والدین طبیعی می باشد چرا که والدین تحمل ندارند که قدرت شان توسط فرزندشان از بین برود و آن ها با انجام این کار نوجوان را به یک مبارزه و دعوای بزرگ تر دعوت می کنند و به همین دلیل یک دعوای طولانی میان شما و فرزندتان به وجود می آید.

برای این که برخورد بهتری با فرزندتان داشته باشید باید قبل از شروع دعوا یک جلسه خانوادگی ترتیب دهید و او را به آرامش دعوت کنید، زمانی که شما نوجوان خود را به گفت و گو دعوت می کنید به او احترام می گذارید و احساس مهم بودن و با ارزش بودن را به او نشان می دهید، هم چنین برخورد درست باعث می شود تا نوجوان مهارت های اجتماعی، مهارت صحیح حل مسئله، مسئولیت پذیری و همکاری را بیاموزد.

رفتار با نوجوان پرخاشگر، توصیه های مهم

برای مقابله با نوجوان پرخاشگر راهکار هایی وجود دارد که این راهکار ها شامل موارد زیر می باشد.

  1. وقت گذراندن با نوجوان

براساس تحقیقات انجام شده باید زمان بیشتری را با نوجوان خود بگذرانید و برای او وقت بگذارید، وقت گذراندن با نوجوان از خشم و سرکشی آن ها کم می کند، بسیاری از والدین پس از وقت گذراندن با نوجوان خود تغییراتی در رفتار فرزند خود مشاهد می کنند.

  1. تشویق کردن

تشویق کردن باعث می شود تا حس وابستگی در نوجوان به وجود آید و به عبارتی انگیزه او برای پرخاشگری از بین می رود، توصیه می شود به جای این که نوجوان را به خاطر اشتباهاتش سرزنش کنید، رفتار های مثبت او را در نظر بگیرید و او را تشویق کنید زیرا تشویق کردن یکی از راه های موثر برای ایجاد انگیزه در نوجوان می باشد.

  1. تهدید نکردن

دقت کنید که در هنگام دعوا و مشاجره نوجوان خود را تهدید نکنید مثلا در هنگام دعوا به او نگویید که “اگر دعوا را تمام نکنی حق نداری از خانه خارج شوی ” این رفتار نه تنها مشاجره را تمام نمی کند بلکه نوجوان عصبی تر شده و دعوا جدی تر می شود .

برای پایان دادن به دعوا به نوجوان خود بگویید “اگر این رفتار را تمام نکنی باید منظر عواقب آن باشی “و بعد از گفتن این حرف اتاق را ترک کنید شما باید این نکته را در نظر بگیرید که رفتار با نوجوان پرخاشگر باید با دقت خاصی انجام شود و لحن صحبت کردن با نوجوان پرخاشگر بسیار مهم می باشد.

  1. کنترل نکردن

تمام والدین تمایل زیادی به کنترل فرزندشان دارند که یکی از بزرگترین عوامل درگیری می باشد، نوجوانان از کنترل شدن بیزار هستند و نسبت به آن واکنش های بسیار جدی نشان می دهند، والدین باید بدانند که همیشه نمی توانند فرزندشان را کنترل کنند و آن وظیفه دارند تا قوانین را به فرزندشان آموزش دهند و با تشویق و تنبیه مناسب، قوانین را در آن ها درونی سازی کنند.

  1. عدم درگیری جسمی

این نکته را فراموش نکنید که فرزند شما دیگر کودک نمی باشد و از غرور و قدرت برخوردار است، درگیری و تنبیه فیزیکی باعث می شود تا او عصبانی تر شود و از زور و قدرت خود برای مقابله با شما استفاده کند، هم چنین این روش به او یاد می دهد تا مشکلات خود را با دعوا و درگیری جسمی حل کند، در صورتی که درگیری جسمی و کتک زدن نوجوان می تواند باعث بحران هویت او شود.

  1. علت خشم را پیدا کنید

توصیه می شود به جای آن که تلاش کنید پرخاشگری نوجوان را کاهش دهید دنبال علت آن باشید، احتمال دارد پرخاشگری در نوجوان علت هایی همچون افسردگی، اضطراب، مشکل در مدرسه و غیره باشد. با پیدا کردن علت مشکل می توان آن مشکل را حل کرد و پرخاشگری در نوجوان کاهش می یابد.

  1. از یک مشاور کمک بگیرید

در صورتی که نتوانید رفتار های پرخاشگرانه کودک خود را کنترل کنید و یا آن ها را حذف کنید لازم است تا در این زمینه از مشاور و روانشناس کمک بگیرید تا روانشناس با در نظر کردن همه جوانب آموزش های لازم در این زمینه و تکنیک های رفتار با نوجوان پرخاشگر را به شما آموزش می دهد و به این طریق شما می توانید مشکلات خود را مدیریت کنید، این نکته را در نظر بگیرید که مشاوره هم برای شما و هم برای فرزندتان مفید می باشد و به همین دلیل توصیه می شود تا از مشاوره رواننشاسی نوجوان استفاده کنید.

مراکز مشاوره

مراکز مشاوره می تواند در زمینه رفتار با نوجوان و مخصوصا با نوجوان پرخاشگر به شما کمک کنند و در این کنار مشاوره با برگزاری کارگاه هایی در زمینه نوجوان برای والدین این امکان را فراهم کند تا تنش ها میان شما و نوجوان کاهش یابد، علاوه بر این والدین می توانند با دریافت مشاوره خانواده در راستای شکل گیری خانواده سالم و افزایش بهداشت جسمی و روانی تمامی اعضا حرکت کنند.

منبع : رفتار با نوجوان پرخاشگر

11 نکته در مورد تربیت کودک که کسی به شما نمی گوید

زمانی که زوجین تصمیم می گیرند که صاحب فرزند شوند ممکن است مهمترین دغدغه شان این باشد که از پس هزینه های آن بر بیایند و بتوانند نیازهای مالی فرزندشان را تامین کنند اما ممکن است کمتر کسی به این مسئله توجه کند که آیا از لحاظ روانی آمادگی این را دارند که مسئولیت تربیت کودکی را بر عهده بگیرد و آیا با نحوه تربیت کودک آشنا است یا خیر؟

اما باید بدانیم که کسب مهارت های فرزند پروری و آشنایی با نحوه تربیتی کودک، یکی از مهمترین مواردی است که زوجین قبل از فرزندآوری باید به آن توجه کنند.

شما به عنوان یک والد، قرار است مسئولیت تربیت موجودی را بر عهده بگیرید که چیزی از دنیای بیرونی نمی داند و طبق نظریه رفتارگرایی، مانند لوح سفیدی است که هیچ چیز در آن نوشته نشده است و این شما هستید که قرار است به او کمک کنید تا هویت خود را پیدا کند، شخصیت خود را بسازد و به دنیای بیرونی نگاه کند.

این شما هستید که می توانید به او بفهمانید که دنیا جای قابل اعتمادی است یا اینکه اصلا جای قشنگی نیست و ارزش زندگی کردن ندارد و نمی توان به کسی اعتماد کرد. در واقع این شما هستید که با رفتار خود تاثیر بسیار پررنگی در روند زندگی او در آینده خواهید داشت.

ما در این مقاله قصد داریم که شما را با روش و نحوه تربیتی کودک آشنا کنیم تا با بهره مندی از این مطالب و البته مطالعه بیشتر، از منابع مختلف، بتوانید به بهترین نحو فرزند خود را به درستی تربیت کنید. موارد زیر به شما کمک می کند تا به خوبی کودک خود را تربیت کنید.

شیوه های صحیح تربیت کودکان

  • در دسترس باشید

اولین و مهمترین نکته برای اینکه بتوانید این مسئله را بسنجید که آیا شما آمادگی فرزند آوری را دارید یا خیر، این است که ببینید آیا می توانید به اندازه کافی در دسترس فرزندتان باشید یا خیر؟ و آیا می توانید زمان کافی را به فرزندتان اختصاص دهید یا خیر.

یادتان باشد که بچه به این نیاز دارد که از وجود والد خودش به اندازه کافی بهره ببرد، اگر شما صاحب فرزند شوید و فرزندتان مدام در مهد کودک باشد و بعد از آن مدام نزد پدر بزرگ، مادر بزرگ یا پرستار باشد و چیزی از حضور مادر در زندگی اش نفهمد، باعث می شوید که سبک دلبستگی ناایمن در فرزندتان شکل بگیرد.

البته منظور از حضور والد و سرپرست فقط حضور فیزیکی نیست، بلکه حضور روانی نیز به اندازه حضور فیزیکی و حتی بیشتر نیز اهمیت دارد. برخی از مادران، که با وجود اینکه تمام طول روز را در کنار فرزندشان هستند اما توجه کافی به فرزند خود ندارند و حوصله کافی را برای فرزندشان خرج نمی کنند، همین امر نیز به نوبه خود می تواند آسیب زا باشد.

در مقابل برخی از مادران با وجود شاغل بودن، زمان هایی را که در منزل و در کنار فرزندشان حضور دارند به اندازه کافی برای فرزندشان وقت می گذارند و به او محبت کلامی و رفتاری می کنند و پاسخگوی نیازهای فرزندشان هستند و به نوعی طوری رفتار می کنند که نبودن هایشان را جبران می کنند و همین امر می تواند مانع از شکل گیری دلبستگی ناایمن و بروز آسیب در کودک شود. بنابراین در دسترس بودن و پاسخگویی سریع به نیاز های روانی، عاطفی و جسمی کودک، به خصوص در سالهای اولیه زندگی بسیار اهمیت دارد و اگر چنین رفتار نکنید می توانید باعث دید منفی و عدم اعتماد به دنیای بیرونی در ذهن کودکتان شوید.

نحوه تربیت کودک

  • الگوی خوبی برای فرزندتان باشید

قبل از اینکه بخواهید اصول تربیتی را روی فرزندتان پیاده کنید، نیاز است که به رفتارتان توجه کنید. اگر می خواهید فرزندی خوب تربیت کنید در ابتدا نیاز است که خودتان از اصول اخلاقی به درستی پیروی کنید.

شما نمی توانید فردی پرخاشگر باشید اما از فرزندتان انتظار داشته باشید صبور و آرام باشد، چون کودکان آن چیزی را که می بینند یاد می گیرند و کسی که بیشترین تعامل را با کودک دارد و کودک بیشترین مشاهدات رفتاری و تاثیر پذیری را از او دارد والد کودک است، بنابراین به رفتار خودتان توجه بسیار داشته باشید.

اگر فانتزی ذهنیتان این است که کودکی شاد داشته باشید، باید خودتان سعی کنید محیط شاد را برای فرزندتان فراهم کنید، اگر دلتان می خواهد فرزند منظمی داشته باشید، در درجه اول خودتان باید فرد منظمی باشید.

در مورد آموزش دیگر رفتارها نیز چنین است، به همین دلیل قبل از بچه دار شدن سعی کنید کمی خودتان را واکاوی کنید و اگر که فکر می کنید مشکلی در رفتار و شخصیتتان دارید که می تواند در تربیت کودک، اختلال ایجاد کند، در ابتدا برای رفع آن مشکل تلاش کنید و بعد اقدام به بچه دار شدن کنید.

یادتان باشد شما در برابر فرزندتان مسئولید، به همین دلیل این امر بسیار اهمیت دارد که بتوانید به درستی با او برخورد کنید و در بکارگیری روش های تربیتی درست توانمند باشید.

  • در برخورد با کودک و وضع قوانین ثبات داشته باشید

ثبات داشتن در امر تربیتی کودک اهمیت زیادی دارد. برخی از والدین هم در محبت کردن به کودکانشان و هم در وضع قوانین داشتن ثبات کافی را رعایت نمی کنند. مثلا پیش می آید که در برخی از زمان ها فرزندشان را غرق در محبت می کنند و توجه زیادی به او می کنند، در مقابل در برخی شرایط دیگر کاملا بی حوصله می شوند و توجهی به فرزند خود نمی کنند یا روش های تنبیهی سختی را اعمال می کنند، این کار باعث می شود که کودک در آنالیز رفتارهای والد خود دچار تناقض شود و نتواند تعبیر درستی از شرایط داشته باشد. این امر احتمال ابتلای افراد به اختلال دو قطبی را زیاد می کند.

همچنین با بزرگتر شدن کودک، والدین سعی می کنند قوانینی را  در مورد امور خانه و رفتارهای کودک وضع کنند. یادتان باشد که هر قانونی را که برای کودک تعیین می کنید باید نسبت به آن پایبند باشید.

مثلا اگر که زمان خواب کودک را ساعت 9 شب تعیین کرده اید، باید نسبت به اجرای این قانون محکم باشید و مدام در مقابل کودک کوتاه نیایید، این کار باعث می شود کودک قوانین را جدی نگیرد و به دیگر توصیه های شما نیز توجه کافی را نداشته باشد، البته انعطاف پذیری نیز امر بسیار مهمی است و نباید اینطور باشید که تحت هیچ شرایطی حاضر نباشید کوتاه بیایید، مثلا ممکن است یک روز در هفته پیش بیاید که شما مهمان باشید یا مهمان داشته باشید و روز بعد نیز، روز تعطیل باشد، در چنین شرایطی با یادآوری به کودک که امشب استثنا است می توانید به کودک اجازه دهید تا مدت زمان بیشتری را بیدار بماند.

دقت داشته باشید که برای آموزش مواردی مثل ساعت خواب، بهتر است از ابتدای دوران کودکی، سعی کنید خودتان زمان خواب منظمی داشته باشید تا بتوانید این الگوی خواب را در فرزندتان ایجاد کنید. اگر که شما و همسرتان همیشه تا دیروقت بیدار باشید، طبیعتا نمی توانید از فرزندتان انتظار داشته باشید که زود خوابیدن را یاد بگیرد.

  • از روش های تشویقی و تنبیهی به درستی استفاده کنید

کودک همانقدر که به تشویق نیاز دارد به تنبیه نیز نیاز دارد. ما با تشویق کردن می توانیم کودک را به کارهای خوب ترغیب کنیم و کارهای خوب را در کودک تقویت و پایدار کنیم، با تنبیه نیز می توانیم رفتارهای نادرست کودک را حذف کنیم. بنابراین استفاده از تنبیه و تشویق در اصول تربیتی کودک نقش مهمی دارد. اما دقت کنید که تشویق و تنبیه هر کدام دارای قواعد و اصولی هستند و نیاز است که شما با آگاهی از این اصول، آن ها را در شیوه تربیتی کودک به کار بگیرید.

تشویق و تنبیه هر کدام به دو بخش تقسیم می شوند:

  1. تشویق مثبت، تشویق منفی
  2. تنبیه مثبت، تنبیه منفی

پسوند مثبت و منفی به معنای خوب یا بد بودن آن ها نیست، بلکه به ارائه یا عدم ارائه محرک به کودک بستگی دارد. در ادامه آن ها را مفصل توضیح می دهیم تا بیشتر به آن ها آشنا شوید.

  • تشویق مثبت و تشویق منفی

همانطور که گفتیم هدف از تشویق (مثبت و منفی)، افزایش رفتارهای مثبت در کودک است، ما از طریق تشویق می توانیم به کودک رفتارهای درست را بیاموزیم و آن ها را در کودک تثبیت کنیم.

اگر شما به کودک خود قول دهید که در صورت مرتب کردن اتاقش او را به پارک می برید یا برایش چیزی می خرید از تشویق مثبت استفاده کرده اید. یعنی یک چیز خوشایند را در قبال یک رفتار درست به کودک خود ارائه داده اید (تشویق مثبت= ارائه محرک خوشایند در صورت انجام رفتار مناسب).

اما اگر که در قبال کار خوب کودک چیزی به او ارائه ندهید ولی به جای آن محرک آزاردهنده ای را حذف کنید از تشویق منفی استفاده کرده اید. مثلا فرض کنید که کودک شما مدام در حال غر زدن به کودک خود هستید که چرا اتاقش را تمیز نمی کند، کودک متوجه می شود که با تمیز کردن اتاقش غر زدن های شما قطع می شود در اینصورت برای اجتناب از محرک ناخوشایند (غر زدن های مادر)، اتاقش را تمیز می کند.

مثالی دیگر اینکه به کودک خود بگویید که برنامه غذایی امروزمان غذایی بود که مورد علاقه ات نبود، اما حالا که اتاقت را تمیز کردی تصمیم دارم امروز،آن غذا را درست نکنم (تشویق منفی = حذف محرک ناخوشایند برای افزایش رفتار درست در کودک).

  • تنبیه مثبت و منفی

تنبیه مثبت به این معنی است که شما برای اینکه رفتار نامطلوبی را در فرزندتان حذف کنید، یک محرک ناخوشایند را در صورت انجام کار نامطلوب در کودک به او ارائه می دهید. منطق این روش تنبیهی این است که وقتی کار نادرست با پیامد نامطلوب همراه شود به مرور آن رفتار حذف می شود.

مثلا به کودک خود می گویید به خاطر بی اهمیت بودنت نسبت به تمیز بودن اتاقت و به دلیل جمع نکردن وسایلت مجبور هستی که به مدت 5 دقیقه روی صندلی بشینی و از جابت تکان نخوری (البته این زمان نسبت به سن کودک متغیر است، برای کودکان کوچکتر از 5 سال، زمان نشستن روی صندلی باید کمتر در نظر گرفته شود. همچنین دقت کنید که صندلی ای که برای تنبیه در نظر می گیرید تا حد امکان باید در جایی قرار بگیرد که هیچ وسیله سرگرم کننده و محرک خوشایندی وجود نداشته باشد).

کتک زدن کودک و پرخاشگری کلامی نیز نوعی تنبیه مثبت است (ارائه محرک ناخوشایند در جهت حذف رفتار منفی)، اما این روش، روشی کاملا غلط است و به هیچ عنوان توصیه نمی شود. کتک زدن تنها باعث ایجاد اضطراب و استرس در کودک می شود و ممکن است رفتار نادرست را فقط به صورت موقتی در کودک حذف کند، اما حتی در صورت حذف همیشگی رفتار نامطلوب، به دلیل آسیب هایی که در اثر کتک زدن، به سلامت روان کودک وارد می کند، روش کاملا نادرستی است و والدین باید تا حد امکان از آن خودداری کنند.

اما تنبیه منفی، بهترین نوع تنبیه است و می تواند در روش تربیتی کودک بسیار موثر باشد.

 

هر کودکی علایق مخصوص به خود را دارد و یک مادر، تا حدود بسیار زیادی نسبت به علایق فرزند خودش آگاه است. شما از این علایق می توانید در جهت اصلاح و کاهش رفتارهای نامطلوب فرزندتان استفاده کنید. مثلا فرض می کنیم که کودک شما علاقه شدیدی به تماشای برنامه های تلویزیونی دارد و به همین منظور شما یک ساعت در روز را به تماشای تلویزیون به کودکتان اختصاص داده اید.

در این بین کودک شما در حین بازی با دوستش او را هل می دهد و به او پرخاشگری می کند، در چنین حالتی شما می توانید به او بگویید که به خاطر رفتار نادرستش امروز از تماشای تلویزیون محدود است و یا اینکه مدت زمان کمتری را می تواند تلویزیون تماشا کند.

البته در مورد این مثال نباید طوری برخورد کنید که کودک احساس کند که دوستش اهمیت بیشتری از او دارد و شما به دوستش علاقه بیشتری دارید، بلکه نیاز است که حتما به او توضیح دهید که چرا رفتارش نادرست بوده و به او بگویید که همیشه او را بیشتر از هر شخصی دوست دارید، اما رفتاری را که انجام داد رو نمی پسندید چون ممکن بود باعث آسیب رساندن به شخصی دیگر شود (تنبیه منفی = حذف محرک خوشایند در جهت حذف رفتار نامطلوب).

دقت کنید که هم در تنبیه و هم در تشویق نیاز است که علت رفتارتان را به او توضیح دهید. مثلا اگر قصد دارید به دلیل تمیز کردن اتاقش او را تشویق کنید، ابتدا به او محبت کلامی کنید و بعد در ادامه بگید که به خاطر اینکه اتاقت را تمیز کردی تصمیم گرفته ام به عنوان جایزه، به خاطر  رفتار خوبت، تو را به پارک ببرم. در تنبیه نیز توضیح دادن علت، بسیار مهم است. مثلا اگر قصد دارید فرزندتان به علت به زبان آوردن کلمه ای زشت تنبیه کنید، حتما علت آن را به او توضیح دهید (به دلیل اینکه حرف زشتی را به زبان آوردی امروز به مهمانی نمی رویم).

سعی کنید در بکارگیری قواعد تشویق و تنبیه محکم و قاطع باشید و حتما به حرف هایی که زدید عمل کنید، اگر به کودک خود قول داده اید که او را به پارک ببرید حتما این کار را را انجام بدهید و اگر به کودک خود گفته اید به دلیل رفتار نادرستش او را از چیزی محروم می کنید حتما به آن عمل کنید.

  • مهربان باشید

یادتان باشد که کودک شما بیشتر از هر چیز به محبت شما نیاز دارد، بنابراین در همه حال با او مهربان باشید، از گفتن کلمه دوستت دارم به او دریغ نکنید، کمال گرا نباشید و از وضع قوانین سرسختانه و نامتناسب با سن کودک خودداری کنید،  فرصت بازی و تفریح را به او بدهید، به هیچ عنوان فرزند خود را با دیگر کودکان مقایسه نکنید، بر توانمندی های فرزندتان تاکید کنید و او را برای انجام کارهای مورد علاقه اش تشویق کنید.

  • فرزند پروری مشارکتی داشته باشید

همانقدر که مادر در تربیت کودک نقش دارد، حضور و مشارکت پدر نیز به همان اندازه می تواند در تربیت کودک تاثیر مثبت بگذارد، بنابراین سعی کنید در تربیت فرزندتان مشارکت داشته باشید. (پدران با بازی کردن مداوم با کودکان می توانند تاثیر بسیار مثبتی بر سلامت روان فرزندانشان داشته باشند).

  • مطالعه کنید و از مشاور کمک بگیرید.

یادتان باشد هر چقدر که اطلاعات بیشتری داشته باشید، بهتر می توانید کودک خودتان را تربیت کنید، بنابراین مطالعه داشتن و افزایش آگاهی، امری بسیار مهم است. همچنین سعی کنید از مشاوران کودک نیز برای پیشگیری از بروز رفتارهای نادرست و حذف رفتارهای نامطلوب در کودکان خود، کمک بگیرید.

اگر قصد دریافت مشاوره در زمینه کودک و نوجوان دارید می توانید از متخصصان با تجربه و متخصص مرکز مشاوره ستاره ایرانیان، راهنمایی دریافت کنید.

منبع : 11 نکته در مورد تربیت کودک که کسی به شما نمی گوید