بهترین مطالب در مورد مشاوره کودک و نوجوان در سنین مختلف

کودکان گنجینه های زندگی بشر هستند.

پدر و مادر تمام زندگی خود را وقف رشد انان می کنند.

اما اگر این تلاش ها هدفمند نباشد.

کودک با مشکلات جدی روبرو خواهد شد.

مقالات مشاوره کودک و نوجوان

در این بخش مقالات بسیار معتبر و تاثیرگذاری در زمینه تربیت کودکان فراهم شده است.

این مقالات می تواند شما را در تربیت صحیح و درست فرزندتان یاری کند.

سایت مشاوره خانواده همواره با تیمی تخصصی سعی داشته تا زندگی خوبی را برای کودکان در بستر خانواده به وسیله آموزش والدین فراهم کند.

مقالات مشاوره کودک و نوجوان

برخی مشکلات کودکان

در این بخش مقالاتی برای غلبه بر مشکلات کودکان ارائه شده است.

موضوعات در نظر گرفته مشکلات عمومی و فراگیری هستند که باید در مورد کودکتان دقت کنید.

برای مثال کودک آزاری و تجاوز به کودکان در تمام جهان یک بحران در دوره کودکی است.

یا فوبیا های افراد در دوره کودکی شکل می گیرد و در صورت عدم درمان بیماری فوبیا روز به روز بزرگتر می شود.

دعوا و کشمکش میان فرزندان همچون دعوای برادر و خواهر در محیط خانواده می تواند برای همه طاقت فرسا باشد.

یا اعتیاد به موبایل به گوشی های همراه که یک مشکل فراگیر در خانه و مدرسه تبدیل شده است.

به دلیل ناآگاهی خانواده کودک دچار بلوغ زودرس می شود.

دوست دارید دلیل پرخاشگری نوجوان خود را بدانید.

کودک شما شبها مشکل ادراری دارد وبه دنیال درمان شب ادراری هستید.

فامیل و دوستان از رفتار کودک شما شکایت می کنند و نیاز به درمان بیش فعالی او دارید.

سوختگی کودکان، بهترین روش های درمان و اقدامات لازم در سوختگی کودکان

سوختگی کودکان، بهترین روش های درمان و اقدامات لازم در سوختگی کودکان

سوختگی در کودکان نیاز به مراقبت بیشتری دارد چون ممکن است آسیب های زیادی به همراه داشته باشد چون پوست کودکان نازک است و در مقایسه با بزرگسالان توانایی آن ها کم است تا از خودشان مراقبت کنند.

به همین دلیل باید والدین و یا مراقبین کودک اطلاعات کافی در مورد سوختگی داشته باشند تا در صورت نیاز بتوانند اقدامات لازم برای پیشگیری و درمان فوری سوختگی انجام دهند.

سوختگی اگر شدید باشد می تواند به عفونت های بسیار بدی منجر شود که در صورت بی توجهی خطرات بسیاری برای کودک به همراه دارد و ممکن است منجر به مرگ کودک شود و سوختگی یکی از شایع ترین اتفاقات است که برای کودکان اتفاق می افتد.

اگر کودک شما دچار سوختگی شد باید محل سوختگی را زیر آب سرد قرار دهید و بعد از آن با باند یا گاز روی آن را ببندید.

اگر سوختگی بسیار شدید بود باید سریع به پزشک و مراکز درمانی مراجعه کنید و همچنین برای کاهش ترس و پیشگیری از عواقب آن می توانید از مشاور کمک بگیرید.

سوختگی کودکان

پوست کودکان بسیار ظریف و نازک است و هنگام سوختگی نسبت به بزرگسالان بیشتر به آن ها آسیب می رسد.

کودکان نمی توانند از خود دفاع کنند و ممک است در شرایط مختلفی دچار سوختگی شوند آن ها در صورت تماس با غذاها و مایعات داغ و یا سوختگی با برق و مواد شیمیایی دچار سوختگی شوند.

برای مقابله با سوختگی در کودکان باید از بروز حادثه جلوگیری کنید تا کودکان گرفتار سوختگی نشوند در این زمینه باید والدین به کودک خود آموزش های صحیح را بدهد تا به وسایلی که احتمال سوختگی دارد نزدیک نشود و به درستی کودک خود را تربیت کند.

انواع سوختگی کودکان

سوختگی به چهار دسته تقسیم می شود که درجه سوختگی در دسته های مختلف متفاوت می باشد.

چهار دسته را در زیر مورد بررسی قرار می دهیم.

سوختگی درجه اول: بخشی بیرونی پوست آسیب دیده است و بر روی پوست التهاب و قرمزی به وجود می آید، پوست قرمز می شود.

سوختگی درجه دو: در این وضعیت لایه های زیرین پوست درگیر سوختگی شده است و تاول هایی بر روی پوست ایجاد می شود و این تاول ها پوست نازک و شفافی دارند که در زیر آن آب جمع می شود.

سوختگی درجه سه: این سوختگی بسیار وسیع می باشد و لایه های عمیقی از پوست را درگیر کرده است.

سوختگی درجه چهار: این سوختگی بسیار وسیع تر بوده و شدت زیادی دارد به طوری که استخوان ها و سایر اندام ها را دچار مشکل می کند.

متخصصین برای اینکه سطح سوختگی را در کودکان تشخیص دهند و ببینتتد چه میزان از بافت های آن ها آسیب دیده است به سه تا چها روز زمان نیاز دارند.

هنگامی که کودک به سوختگی درجه سه و درجه چهار دچار می شود در این مواقع کودک باید در بیمارستان و تحت مراقبت های خاص باشد تا مشکلات دیگری برای او به وجود نیاید.

سوختگی کودکان، اقدامات لازم در زمان سوختگی

هنگامی که کودک دچار سوختگی شده است برای جلوگیری از پیشرفت سوختگی باید اقدامات لازم را انجام دهید

این اقدامات بسته به نوع سوختگی متفاوت می باشد و با توجه به شدت سوختگی به دو دسته تقسیم می شود در ادامه به آن ها اشاره کرده و مورد بررسی قرار می دهیم.

سوختگی های خفیف و نسبتا خفیف

در شرایط که وسعت سوختگی زیاد نیست به آن سوختگی خفیف گفته می شود و نیازی نیست که به مراکز درمانی مراجعه شود.

در این هنگام با استفاده از اقدامات زیر برای بهبود یافتن پوست استفاده می شود.

  • در اولین اقدام باید روند سوختگی را در کودک متوقف کنید اگر بخشی از موادی که باعث سوختگی شده بر روی پوست کودک وجود دارد و یا لباس و وسائل تزیینی کودک دچار حرارت شده است باید آن ها را از کودک دور کنید و مواد سوختنی را با روشی مناسب از روی پوست پاک کنید.
  • محلی که سوخته است را زیر آن سرد قرار دهید و به هیچ عنوان از یخ، خمیردندان و یا مواد دیگر بر روی سوختگی استفاده نکنید و بهترین روش همان آب سرد می باشد.
  • پس از آنکه محل سوخته شده را خشک کرد با استفاده از پنبه یا گاز تمیز محل سوختگی را ببندید.
  • اگر کودک بعد از سوختگی بسیار بی تابی و بی قراری می کند و درد زیادی دارد بهتر است با مشورت پزشک به کودک خود مسکن بدهید یا از پمادهای موضعی استفاده کنید.
  • برخی از گیاهان و مواد غذایی مانند عسل و آلوئه ورا می تواند برای بهبود سوختگی خوب و مناسب باشد اما قبل از استفاده از هر موادی بر روی پوست باید نظر متخصص را بپرسید چون ممکن است بعضی از این مواد باعث عفونت در زخم و مشکلات دیگری شوند.

سوختگی کودکان

سوختگی های شدید و جدی

اگر کودک دچار سوختگی های شدیدی شده است باید به مراکز درمانی مراجعه کنید تا تحت نظر پزشک باشد البته تا رسیدن به مراکز درمانی می توانید اقداماتی انجام دهید که برای کودک مفید می باشد.

این اقدامات در زیر ذکر شده است.

  • ابتدا باید جریان سوختگی را قطع کنید، اگر لباس کودک آتشگرفته است آن را خاموش کنید و به آرامی از بدن او بیرون آورید.

وسایل تزیینی  و یا وسایلی که کودک با آن دچار سوختگی شده است و داغ است را از کودک خارج کنید ولی به بسیاری که به بدن کودک چسبیده شده است دست نزنید.

اگر سوختگی از طریق جریان برق اتفاق افتاده است باید در اولین فرصت جریان برق ایجاد شده را قطع کنید.

  • محل سوخته شده را در زیر آب خنک قرار دهید و یا از کمپرس سرد استفاده کنید، اگر سوختگی با مواد شیمیایی اتفاق افتاده است موضع سوخته شده را برای چند دقیقه به خوبی زیر آب بشویید.
  • تا رسیدن به مراکز درمانی بدن را گرم نگه دارید و کودک را با پتویی تمیز بپوشانید.
  • سوختگی در کودکان باعث می شود تا بدن آن ها کم آب شود بهتر است در طی فرایند درمان از مایعات و آب بیشتری استفاده کنید.
  • در اولین فرصت و بسیار سریع کودک را به یک مراکز درمانی برسانید و یا با اورژانس تماس بگیرید.

سوختگی کودکان، نشانه های عفونت

هنگامی که کودکان دچار سوختگی می شوند زخم هایی بر روی پوست آن ها به وجود می آید و برای اینکه از عفونت کردن زخم ها جلوگیری شود باید محل سوختگی تمیز نگه داشته شود تا زخم ها دچار عفونت نشود اما در بعضی موارد ممکن است نتوان جلوی عفونت را گرفت و زخم ها دچار عفونت شوند.

والدین باید نشانه های عفونت را بشناسند تا از فراگیر شدن آن پیشگیری کنند و اقدامات لازم را برای درمان آن انجام دهند.

در زیر مهم ترین نشانه های عفونت ذکر شده است:

  • تب ولرز
  • احساس درد در محل سوختگی
  • سفید شدن روی زخم ها
  • بوی بد در محل زخم ها
  • ورم و التهاب پوستی
  • تورم در قسمت لنف ها

سوختگی کودکان، راهکارهایی برای پیشگیری

پیشگیری کردن از سوختگی در کودکان بسیار بهتر و موثرتر می باشد نسبت به درمان سوختگی، زیرا راه های سوختگی در کودکان بسیار متنوع است و کودکان می توانند به دلیل تماس با حرارت، برق و مواد شیمیایی دچار سوختگی شوند.

بهتر است برای جلوگیری از سوختگی کودکان اقدامات پیشگیرانه ای را انجام داد و با رعایت اقدامات لازم از کودک در برابر این حوادث محافظت کرد.

نمونه های مراقبتی

به نمونه های مراقبتی که در زیر ذکر شده است توجه کنید.

  • مواد شیمیایی را از دسترس کودکان دور کنید و در آن ها را محکم و با دقت ببندید.
  • برای تمامی پریزها و سیم هایی که ممکن است خطر برق گرفتگی داشته باشد را با درپوش، چسب محکم کنید و همچنین اقدامات ایمنی لازم را انجام دهید.
  • از سنسورهای تشخیص حرارت و یا کپسول های آتش نشانیدر محل زندگی خود داشته باشید تا در صورت نیاز استفاده کنید.
  • وسایلی مانند کتری آب جوش، بخاری یا سایر وسایل داغ را در محلی قرار دهید که احتمال آسیب دیدن به کودک کمتر باشد و کودک برخوردی با آن ها نداشته باشد.
  • در زمان آشپزی و یا هنگامی که مایعات و اشیا داغی در دست دارید کودک را در آغوش نگیرید.
  • هنگام حمام کردن کودک ابتدا درجه آب را تنظیم کنید و از داغ بودن آن به طور متوسط و متناسب با شرایط کودک مطمئن شوید و بعد کودک را بشویید.
  • مراقب کودک باشید و زمانی که به سمت اجسام داغ می رود به او تذکر دهید تا به منبع حرارت نزدیک نشود.
  • کودک خود را با نکات ایمنی و حساس تربیتی آشنا کنید و به طور دقیق به او آموزش دهید تا خطرات از فرزندان شما دور بماند.

سوختگی کودکان، اقدامات روان شناختی

سوختگی در کودکان علاوه بر خطرات جسمانی می تواند مشکلات روحی به همراه داشته باشد و این حالت زمانی که کودک به خاطر سوختگی راهی بیمارستان شود و در آن جا بستری شود افزایش پیدا می کند.

کودک به دلیل محیط بیمارستان و درد داشتن محل سوختگی و اقدامات درمانی که تجربه می کند ممکن است دچار ترس و اضطراب در کودک شود و به عنوان یک خاطره تلخ در ذهنش بماند.

به همین دلیل تا بزرگسالی از درمان و معالجه تصویر تلخی در ذهنش وجود داشته باشد.

کودکانی که دچار اضطراب جدایی، دلبستگی  ناایمن و یا خلق دشوار هستند بستری شدن در محیط بیرون از خانه برای آن ها آسیب هایی به همراه خواهد داشت و در صورتی که با یان شرایط در کودک خود مواجه شده اید بهتر است از روانشناس کودک کمک بگیرید.

سوختگی ها بعضی اوقات اثر آن ها برای مدت طولانی یا همیشه بر روی پوست باقی می ماند در صورتی که این وضعیت برای کودک نگرانی ایجاد کند و یا نسبت به سوختگی حس خوبی نداشته باشد و حس زیبایی خود را از دست بدهد.

باید برای جلوگیری از این باور او یا بروز بیماری های مانند افسردگی و اضطراب از روانشناس و مشاور کمک بگیرید تا کودک شما بتواند به خوبی با مشکل خود کنار بیاید و دچار افسردگی و اضطراب نشود.

منبع : سوختگی کودکان، بهترین روش های درمان و اقدامات لازم در سوختگی کودکان

خواسته های کودکان، بچه های پرتوقع که همه چیز می‌خواهند

خواسته های کودکان، بچه های پرتوقع که همه چیز می‌خواهند

بسیاری از کودکان درخواست های و خواسته های آن ها نامطلوب است و والدین متوجه آن می شوند چون خواسته های کودکان به دو دسته مطلوب و نامطلوب تقسیم می شود.

والدین وقتی متوجه خواسته نامعقول فرزندشان می شوند نسبت به آن واکنش نامناسب نشان می دهند و همین واکنش نامناسب باعث می شود تا کودکان عکس العمل های مانند بد خلقی، لجبازی و پرخاشگری نشان دهند و درخواست های نامطلوب دیگری داشته باشند.

والدین باید با برخورد صحیح با فرزند خود داشته باشند و بر اساس آشنایتی که با فرزند خود دارند دلیل این رفتار او را بشناسند تا بتوانند این مسئله را تا حد زیادی کنترل کنند تا خواسته ای نامطلوب کودک کاهش یابد.

خواسته های کودکان

کودک یکی از اعضای خانواده به حساب می آید و او هم مانند دیگر اعضا خواسته هایی دارد اما خواسته های کودک به دو دسته تقسیم می شود، که به آن ها خواسته های مطلوب و نامطلوب می گویند.

والدین به خواسته های منطقی و مطلوب کودک به خوبی جواب مثبت می دهند و آن ها را قبول می کنند.

اما بسیاری از کودکان خواسته ها و درخواست های بیش از حد می کنند و یا در مکان و شرایط نامناسب تقاضاهایی از والدینش دارند که والدین نمی توانند آن ها را برآورده کنند ولی کودکان بر انجام آن ها پافشاری می کند.

پافشاری کردن کودک و قبول نکردن درخواست او توسط والدین باعث ایجاد مشکلات و تنش هایی میان رابطه والد و فرزند می شود و روز به روز این تنش ها بیشتر می شود.

دلیل خواسته های نامطلوب در کودک

کودکان به دلایلی خواسته های نامطلوبی دارند که در زیر برخی از این دلایل را مورد بررسی قرار می دهیم.

  1. پرتوقع بودن پدر و مادر

کودکان از والدین تقلید می کنند به همین دلیل بعضی از رفتارهای آن ها به خاطر رفتار مادر و پدر می باشد، چون کودک محصول خانواده می باشد و پرتوقع بودن والدین بر روی کودک تاثیر می گذارد.

یکی از دلایل در خواست زیاد کودکان پرتوقع بودن پدر و مادر می باشد، کودک با مشاهده و الگو گرفتن از پدر و مادرش این رفتارها رایاد می گیرد.

  1. خواسته های کودکان، محبت بیش از حد والدین به کودک

والدینی که محبت زیادی به کودکشان می کنند باعث می شوند تا کودک فکر کند به خاطر محبت و حمایت زیاد پدر و مادرش می تواند به خواسته هایش برسد.

محبت زیاد باعث می شود تا کودک لوس شود و درخواست های نا به جا داشته باشد و والدین به خواسته های کودک جواب مثبت نمی دهند.

خواسته های کودکان

  1. تشویق و پاداش زیاد

والدین نباید به کودک خود پاداش های بیجا دهند چون در این صورت کودک توقع دارد والدین به همه درخواست هایش توجه کند و در خواست های زیادی از والدینش خواهد داشت.

والدین به کودک پاداش و هدیه بدهند خوب است اما باید هدیه و پاداش متناسب با سطح عملکرد و رفتار کودک باشد تا کودک پرتوقع نشود.

نحوه برخورد با خواسته های نامطلوب

والدین باید از همان ابتدا شیوه های برخورد با کودک را یاد بگیرند و به خوبی با آن ها برخورد کنند زیرا واکنش و برخورد والدین با در خواست های کودکان می تواند مشخص کند که خواسته کودکشان چه می باشد و آیا خواسته آن ها مطلوب است یا خواسته غیر مطلوبی دارند.

  1. توضیح و آموزش به کودک

والدین باید مورد پاسخ های خود با کودک صحبت کنند و بدانند که صحبت کردن و آموزش دادن به کودک می تواند برایش مفید باشد و بسیار کمکش می کند.

والدین باید دلیل نه گفتن و رد کردن در خواست کودک را به خوبی برایش توضیح دهند بسیاری از کودکان منظور والدین را درک نمی کنند و برای رسیدن به خواسته خود پافشاری می کنند و لجبازی را ادامه می دهند.

اما والدین باید به آموزش خود ادامه دهند چون یک مسئله زمان بر و طولانی می باشد و این رفتار برای تربیت کودک لازم است.

اگر والدین با کودک خود صحبت نکنند و بدون توضیح و آموزش با خواسته او مخالفت کنند کودک لجباز و پرخاشگر خواهد شد و لجبازی و پرخاشگری او بیشتر می شودو رابطه بین والدین و کودک از بین می رود و روابط خدشه دار و اختلافاتی به وجود می آید.

اما اگر والدین دلیل رد کردن درخواست ها را توضیح دهد کودک به مرور زمان یاد می گیرد که درخواست های نامطلوب خود را چگونه کاهش دهد.

  1. خواسته های کودکان، رفتار و سبک فرزند پروری مقتدرانه

والدین اگر سبک درستی برای تربیت کودک انتخاب کنند می توانند با کودک خود روابط خوبی داشته باشند.

والدینی که سبک فرزندپروری آن ها مقتدرانه است در حین اینکه با کودک خود مهربان هستند و رابطه صمیمی دارند می توانند حد و مرزهایی را برای کودک خود مشخص کنند تا کودک به خوبی به حرف های پدر و مادرش گوش دهد.

والدین باید از همان دوران نوزادی به طور جدی و قاطعانه و مستقیم به برخی از خواسته های کودک جواب نه بدهند .

مادر اگر از همان ابتدا با جدیت به برخی از خواسته های نامطلوب کودک با محبت و صمیمت مخالفت کند می تواند به کودک یاد بدهد که والدین نباید به همه در خواست های آن ها جواب بدهند و داشتن درخواست لزوما به معنی برآورده شدن آن از طرف والدین نمی باشد.

مهربان و صمیمی بودن با کودک و در عین حال با قاطعیت نسبت به درخواست های نامطلوب کودک ایستادگی کردن باعث خواهد شد به مرور زمان درخواست های نامطلوب کودک کاهش پیدا کند و به حداقل برسد.

  1. حق انتخاب به کودک

بعضی اوقات کودک برای اینکه بتواند دیده شود و دیگران به او توجه کنند و ابراز وجود کند درخواست های زیادی را انجام می دهد والدین باید به کودک خود توجه داشته باشند و به او حق انتخاب دهند.

هنگامی که کودک شما درخواستی منطقی و معقول و مطلوب دارد گزینه های مختلفی به او پیشنهاد دهید تا حق انتخاب داشته باشد و خودش یک گزینه را انتخاب کند.

این رفتار باعث می شود تا کودک احساس کند که می تواند شرایط زندگی خود را کنترل کند و اعتماد به نفس او افزایش می یابد.

  1. خواسته های کودکان، پیشنهاد جایگزین

علاوه بر اینکه کودک حق انتخاب دارد والدین می توانند هنگامی که کودک درخواست نامطلوبی دارد به او پیشنهاد دیگری دهند تا با درخواست خودش جایگزین شود.

کودک بعضی اوقات به شرایط و موقعیت توجه نمی کند و از جانب والدین درخواستی دارد اما والدین می توانند با دادن پیشنهادی بهتر و جایگزین، درخواست های کودک را هدفمند کنند.

سخن آخر

والدین باید به این نکته توجه داشته باشند که یک روش بر روی همه کودکان جواب نمی دهدو اگر یک روش برای دوستان و آشنایانتان موفقیت آمیز بوده است ممکن است برای کودک دیگر خوب و مفید نباشد.

پس برای برخورد با کودک باید والدین روش های مختلفی را امتحان کنند اگر هیچ روشی جواب نداد و راه های مختلفی را امتحان کردید و کلافه شده اید بهتر است از یک روانشناس و مشاور کودک کمک بگیرید.

روانشناس و مشاور کودک با بررسی دقیق شرایط کودک و خانواده راه حل و روش های مناسبی را در اختیار والدین قرار می دهد.

منبع : خواسته های کودکان، بچه های پرتوقع که همه چیز می‌خواهند

15 نکات کلیدی روش تربیتی صحیح که والدین باید بداند

همه والدین می دانند داشتن فرزند و تربیتش علی رغم شیرینی هایی که دارد یکی از سخت ترین و پرچالش ترین کارهای دنیا است. اغلب والدین قبل از تولد فرزند در مورد روش تربیتی صحیح برای آن ها اضطراب دارند و سعی دارند از روش هایی استفاده کنند که برای شکوفایی استعداد آن ها و تربیت صحیحشان بهترین و درست ترین باشد.

نکات تربیتی کودکان

از آن جا یکی از مهم ترین دغدغه های والدین تربیت صحیح فرزند است، در این قسمت قصد داریم به منظور کاهش استرس والدین نسبت به تربیت کودک، نکات و موارد مهمی تربیتی که نیاز است والدین بدانند را معرفی کنیم.

1. گوش دادن به حرف های فرزند

یکی از راه های افزایش اعتماد به نفس در کودکان این است که والدین به حرف های آن ها گوش بدهند و با برقراری تماس چشمی و قطع نکردن صحبت هایش، به او نشان دهند که حرف های او برایشان مهم و با اهمیت است. زمانی که کودکتان با شما صحبت می کند و به دنبال پیشنهاد یا کمک شما نیست، نباید هیچ کاری انجام دهید و فقط به او گوش دهید و یا سوالاتی مثل “در رابطه با فلان موضوع چه نظری داری؟” از او بپرسید.

گوش دادن فعال به کودک باعث می شود او به ادامه دادن حرف و ارتباطش با شما ترغیب شود.

2. نکات تربیتی کودکان: اجازه ی اشتباه کردن به فرزند دادن

یکی از روش های یادگیری در کودکان اشتباه کردن است. آن ها با اشتباه کردن در زمینه های مختلف یاد می گیرند که چگونه باید مسائل را حل کنند. وقتی کودکتان کاری را اشتباه انجام می دهد نباید وسط کار او را از اشتباهش باز دارید، بلکه باید اجازه دهید او خود متوجه اشتباهش شده و آن را تصحیح کند، مگر اینکه اشتباه کودکتان خطر جانی یا سلامتی برای او داشته باشد؛ این کار باعث افزایش اعتماد به نفس در کودک می شود و مهارت های او را نیز تقویت می کند.

روانشناسان بر این عقیده اند که کودکان زمانی که اشتباهی مرتکب می شوند فقط به حمایت والدین خود نیاز دارند تا به تلاش خود برای تصحیح آن و انجام درست آن کار ادامه دهند. زمانی که کودک این گونه تفکر را می آموزد، مهارت های حل مساله او تقویت شده و احتمال موفقیت آن ها در بزرگسالی نیز بالا می رود.

3. آموزش قدردانی به فرزند از نکات کلیدی در روانشناسی تربیتی کودک

یکی از راه های رسیدن به شادی و رضایت از زندگی قدردانی کردن است، زیرا زمانی که قدردان چیزی هستیم در حقیقت داریم از اتفاقات مثبت زندگی خود لذت می بریم و تمرکز خود را از اتفاقات منفی برداشته ایم. زمانی که ما حس قدردانی نسبت به داشته های خود داریم و آن را به دیگران هم ابراز می کنیم ارتباط قوی و پایداری با آن ها برقرار می کنیم.

این موضوع باید از زمان کودکی به فرزندان آموزش داده شود و در آن ها نهادینه گردد؛ زیرا کودکی که نسبت به داشته های خود قدرشناس و سپاس گزار است احساس شادی بیشتری خواهد کرد، حس همدلی در او تقویت می شود، همچنین در آینده می تواند روابط دوستانه ی بیشتری داشته باشد و در نتیجه کمتر تنها خواهد ماند.

4. وقت گذراندن با فرزند بیرون از خانه

والدین باید زمانی را برای تفریح و گردش در بیرون از خانه و در طبیعت اختصاص دهند، زیرا این کار باعث افزایش روحیه، کاهش پرخاشگری در کودک شده و همچنین باعث می شود با ذهن بازتری روی فعالیت ها و اقدامات دیگر خود تمرکز کنید. فعالیت هایی مثل دوچرخه سواری، پیاده روی، شنا، قایق رانی و گردش در طبیعت باعث کاهش استرس و اضطراب می شود.

5. تشویق و تمجیدِ فرزند

احساسات منفی مثل خشم، عصبانیت و ترس باعث ترشح مواد شیمیایی در بدن می شود که تاثیر آن ها نسبت به احساسات مثبت مثل امید و شادی قوی تر و پایدارتر است، به همین دلیل خاطرات بد و اتفاقات منفی بیشتر در ذهن می ماند و ذهن به وفور آن ها را مرور می کند.

یکی از راه هایی که محققان آن را پیشنهاد می کنند این است که باید کودک خود را مورد تشویق و تمجید قرار دهید و این کار باید به روشی انجام شود که بیشترین اثرگذاری را داشته باشد. زمانی که شما کودکِ خود را به خاطر باهوش بودن، منظم بودن و انجام کارهای مثبتش مورد تشویق و تمجید قرار می دهید باعث تقویت شادی در او خواهید شد. شما باید کودک خود را به خاطر انجام فعالیت های مثبت و تلاش هایش تشویق کنید.

اما این نکته را در نظر بگیرید که در این کار افراط نکنید، و به خاطر هر کار کوچکی او را مورد تشویق قرار ندهید برای مثال تشویق و تمجید از کودکی 8 ساله که خودش لباسش را می پوشد، کاملا بی معنی است و حتی می تواند اثرات منفی روی او داشته باشد.

6. داشتن سرگرمی مشترک و بازی کردن با فرزند

بازی کردن کودکان باعث تقویت و رشد قوه ی تخیل، مهارت و توانایی جسمی، عاطفی و شناختی آن ها می شود. بازی کردن برای رشد مغز بسیار مهم است. کودکان در سنین پایین از طریق بازی با دنیای پیرامون خود تعامل کرده و با آن آشنا می شوند، همچنین بازی باعث کشف استعداد و مهارت های کودک شده و توانایی پیش برد کارهای خود را به او می دهد و مهارت های کار تیمی و رهبری یا حتی پیروی از رهبر گروه را در آن به تقویت می کند.

محبوب ترین هم بازی برای کودکان، والدینشان هستند. بازی والدین با فرزندان علاوه بر کمک به کشف مهارت ها و استعداد کودک و ایجاد رابطه قوی بین کودک و والدین، باعث کاهش استرس در والدین نیز می شود.

بازی کردن بخش مهمی از دوران کودکی است پس نباید بازی کردن با فرزندان را به خاطر افزایش سن آن ها کنار بگذارید؛ بلکه باید بازی های جدید متناسب با سن کودک خود را پیدا کنید و با او همراه شوید.

7.نکات تربیتی کودکان:آموزش همدلی و دلسوز بودن به فرزندان

اینکه فقط دیگران کودک را دوست داشته باشند و با او مهربان باشند کافی نیست، کودک شما باید یاد بگیرد که دیگران را دوست داشته باشد و با آن ها همدل و مهربان باشد، فقط در این صورت است که او از درون احساس رضایت و شادی را تجربه خواهد کرد.

متاسفانه بعضی از والدین با جملات خود و طی روز پیام هایی به کودک خود می دهند که بیانگر شرطی بودن عشق  محبت آن ها نسبت به فرزندشان است؛ برای مثال به این پیام را به کودک خود می دهند که “فقط وقتی خوب هستی تو را دوست دارم ” یا “من تو تا وقتی که من را دوست داری، دوست دارم”. این در صورتی است که کودک باید عشق بدون قید و شرط را تجربه کند و بیاموزد، تا بتواند نسبت به دیگران نیز این گونه رفتار کند و با آن ها همدل و مهربان باشد.

8. ابراز عشق و آغوش گرفتن فرزند

والدین باید عشق و محبت را به فرزند خود نشان دهند. تماس فیزیکی مثل بغل کردن، نوازش و بوسیدن اعضای خانواده می تواند یکی از راه های نشان دادن محبت و عشق باشد. این کار باعث می شود کودک احساس امنیت داشته باشد و خودش نیز محبت کردن را بیاموزد.

همچنین باید کودک خود را در آغوش بگیرید و او را نوازش کنید، اینکار به هر دوی شما احساس مثبت و خوبی خواهد داد. این نکته را به خاطر داشته باشید که سیستم حسی بدن ما برای رفع نیازهای ما با اجتماع ساخته شده و تماس فیزیکی یکی از راه های برقراری ارتباط و تقویت احساسات مثبت در انسان ها می باشد.

15 نکات کلیدی روش تربیتی صحیح که والدین باید بداند

9. آموزش تعادل در احساس و رفتار به فرزند

قشر جلوی مغز که عواطف را تعدیل می کند، به تأثیر و تعامل والدین نیز حساس است. زمانی را در نظر بگیرید که با کودک خود به بازار رفته اید و کودک شما از شما می خواهد که برایش اسباب بازی بخرید و شما درخواستش را رد می کنید. در این حالت معمولا بچه ها ابتدا غر می زنند و اگر به خواسته ی خود نرسند، شروع به داد و فریاد و حتی گریه کردن در خیابان می کنند.

این شرایط برای هر پدر و مادری استرس زا و عصبانی کننده خواهد بود، اما رفتار شما می تواند تعیین کننده ی نوع رفتار و واکنش فرزندتان در این موقعیت و در شرایط مشابه به آن در آینده باشد. اگر شما در این شرایط برای ساکت کردنش، اسباب بازی را برای او بخرید، به او یاد داده اید که با تکرار این رفتار در موقعیت های مشابه می تواند به خواست هایش برسد و همچنین اگر از کودک عصبانی شود، سر او داد بکشید یا او را رها کنید نیز اثرات منفی روی او خواهد داشت.

والدین به جای رفتارهای نامناسب با فرزندشان، باید واکنش های مناسب عاطفی را برای شرایط خاص یاد گرفته و از آن الگوبرداری کنند تا رفتار مناسبی با فرزند خود داشته باشند. در این حالت کودک نیز رفتار درست را یاد می گیرد و آن را تکرار می کند.

10. پاسخ دادن به سوالات فرزند از  نکات تربیتی کودکان

دنیای کودکان پر است از سوالات مختلف و گاهی عجیب و غریب که باعث سردرگمی والدینشان می شود. عده ای تصور می کنند که کودکانی که زیاد سوال می پرسند، غیر عادی هستند؛ ولی باید گفت نه سوالات زیاد کودک غیرعادی است و نه جواب دادن والدین به آن ها کار سختی است. زیرا کودکان به شنیدن جزئیات تمایلی ندارند و یک پاسخ ساده و کوتاه می تواند برای آن ها کافی باشد. این در حالی است که بزرگترها برای سوالات کودکان به دنبال جواب های کامل و جزئی هستند.

واکنش والدین در مقابل سوالات کودکان بسیار با اهمیت است و تاثیر زیادی در شکل‌ گیری شخصیت فرزندان دارد. نکته‌ بسیار مهمی که باید به آن توجه کنیم این است که در هیچ شرایطی برای پاسخ دادن به سوالات، به فرزندتان دروغ نگویید؛ این کار باعث آسیب زدن به رابطه والدین و فرزند می شود زیرا آن ها فکر می کنند که والدینشان دروغ گو و یا نادان هستند و در نتیجه نمی توانند به آن ها اعتماد کنند.

11. عدم مقایسه فرزند با دیگران

شما باید به عنوان والدین این را بپذیرید که هر کودک شخصیت مستقل از دیگران دارد و از ویژگی ها، استعدادها و مهارت های متفاوتی برخوردار است. وظیفه شما به عنوان والدین است که این مهارت و استعداد را کودک خود پیدا کرده و به شکوفایی آن کمک کنید، نه اینکه آن ها را تغییر دهید و شبیه آن چه خود می خواهید یا فکر می کنید درست است، کنید.

بعضی از والدین برای تنبیه یا تحریک فرزند برای انجام دادن کاری که خودشان می خواهند، از مقایسه کردن استفاده می کنند. اما باید بدانید که شما به هیچ وجه نباید کودک خود را به کودکان دیگر مقایسه کنید، این کار نه تنها باعث پیشرفت و موفقیت کودک نمی شود بلکه اثرات منفی زیادی روی روحیه کودک شما دارد و باعث کاهش عزت نفس و اعتماد به نفس او خواهد شد.

12. انجام بازی های فکری با فرزند

مغز کودکان انعطاف پذیری و توانایی یادگیری بسیار بالایی دارد، این دوران بهترین زمان برای آموزش به کودکان و تقویت مهارت های ذهنی و فکری آن ها است. بهتر است در این دوران با کودک خود بازی های فکری مثل درست کردن پازل درست کردن، را انجام دهید و هم چنین آن ها را با زبان های خارجی و خواندن کتاب آشنا کنید.

13. ایجاد حس رقابت در فرزند

یکی از مهارت هایی که باید به کودکان آموزش داده شود، مهارت رقابت سالم با دیگران است. کودک باید یاد بگیرد که در زندگی هم برد و هم باخت وجود دارد و او باید تلاش خود را برای برنده شدن کند ولی اگر باخت نیز مشکلی به وجود نخواهد آمد.

14. نکات تربیتی کودکان: آموزش خوب صحبت کردن

رشد زبانی، یعنی نحوه سخن گفتن، یکی از مهم ترین و سازنده ترین ابعاد رشدی هر فردی است. نوع آموزشی که والدین در این زمینه به کودکانشان می دهند، تاثیر مستقیمی روی خوش زبان و یا بد زبان شدن فرزندان دارد.

والدین باید به کلماتی که در حین صحبت با فرزند خود یا حتی دیگران استفاده می کنند، توجه زیادی داشته باشند زیرا این کلام تاثیر زیادی روی مهارت گفتاری کودک در آینده دارد.

لازم است که همه والدین، با مراحل رشد زبانی کودک آشنا شوند و راهکارهای مناسب برای آموزش صحیح آن به فرزندان را یاد بگیرند.

15. آموزش درست غذا خوردن به فرزند

یاد دادنِ آداب غذا خوردن به فرزند برای بسیاری از والدین کلافه کننده است. آن ها آرزوی روزی را دارند که فرزندشان بدون آن که غذایش را روی لباسش بریزد یا حداقل تا شعاع دوری از دور دهانش غذا نچسبیده باشد، غذایش را تمام کند.

واقعیت این است درست غذا خوردن کودک تا زمانی که آداب آن را یاد نگرفته اند، برای بسیاری از والدین فقط یک رویا است. شما نمی توانید منتظر معجزه ای در روش غذا خوردن فرزند خود باشید، آن هم زمانی که خودتان همیشه با عجله و سرپا غذا می خورید و یا وقت کافی برای غذا خوردن با فرزندتان را ندارید. شما باید روش درست غذا خوردن را از همان ابتدای کودکی که فرزندتان شروع به غذا خوردن می کند، به او یاد بدهید تا این رفتار نیز مانند سایر رفتارهای مرتبط با سبک زندگی برای فرزندتان تبدیل به یک عادت شود.

سایر نکاتی که والدین باید برای پرورش فرزندانشان بدانند

نکات دیگری که لازم است در تربیت فرزندان به آن توجه کنید عبارتند از:

  • به کودک خود جملاتی مثل ساکت شو، سکوت کن و یا حرف نزن را نگویید.
  • آن ها را با کتاب خواندن آشنا کنید، برایش کتاب قصه بخوانید.
  • اجازه ندهید زمان فراغت فرزندتان فقط با موبایل و تبلت و بازی رایانه ای پر شود، به آن ها یاد بدهید که چگونه اوقات فراغت خود را بدون این وسایل بگذرانند.
  • با فرزند خود موسیقی خوب و مناسب گوش دهید.
  • قوانین زیاد و سخت گیرانه ای برای کودکتان تعیین نکنید.
  • در تربیت کودک خود ثابت قدم باشید.
  • انتظارات خود از فرزندتان را متناسب با سن، توانایی و مهارت های او تعیین کنید و انتظارات مشخص و مختصری از آن ها داشته باشید.

منبع : 15 نکات کلیدی روش تربیتی صحیح که والدین باید بداند 

عدم توانایی دوستیابی کودکان ، دلایل و راه های مقابله

عدم توانایی دوستیابی کودکان، دلایل و راه های مقابله

عدم توانایی دوستیابی در کودکان به چه علت می تواند باشد؟ یکی از مهم ترین روابط در کودکی، دوستی با همسالان و داشتن همبازی می باشد. روابط دوستی که در سنین کودکی شکل می گیرند یکی از مهم ترین روابطی است که در زمان کودکی تجربه می کنند و از هم سن و سالان خود چیزهای زیادی یاد می گیرند.

بنابراین والدین برای بهبود این روابط و داشتن رابطه های دوستی درست در این سنین ، به کودکان خود مهارت های ارتباطی و دوستیابی را می آموزند اگر چه دوستی هایی که در زمان کودکی به وجود می آید زیاد پایه و ثباتی ندارد اما از نظر تربیتی و رشد شخصیتی و اجتماعی کودکان اهمیت بسیاری دارد.

در خصوص مسائلی که مربوط به کودکتان می شود می توانید از مشاور کودک مشورت بخواهید تا راهکارهای لازم را به شما بدهد.

عدم توانایی دوستیابی کودکان چرا اهمیت دارد؟

بسیاری از کودکان از همان ابتدا که راه رفتن را یاد می گیرند دوستیابی را هم می آموزند و مهارت بالایی در برقراری رابطه دوستی دارند و در مقابل بعضی ها رابطه دوستی آن ها ضعیف می باشد و توانمندی لازمی برای برقراری دوستی ندارند و به همین دلیل منزوی، گوشه گیر و تنها می شوند و به طور مداوم به والدینشان می چسبند.

اگر چه این تفاوت ها تا حدی فردی و ذاتی می باشد اما رابطه برقرار کردن با دیگران مهارتی می باشد که انسان ها در طول زندگی آن ها را فرا می گیرد، از آنجایی که انسان ها موجودی اجتماعی هستند دوست دارند تا در زندگی عضو گروه هایی باشند و برای خود دوستانی را در نظر بگیرند و کودکان هم به همین دلیل از سنین ۴ تا ۵ سالگی شروع به دوستیابی می کنند و در این زمینه توانمندی هایی را کسب می کنند.

دوست گریزی یا عدم توانایی در دوستیابی کودکان

در این میان کودکانی دیده می شوند که تمایلی به برقراری رابطه دوستی و برقراری رابطه و دوستیابی ندارند و به همین دلیل همیشه تنها و گوشه گیر هستند و از رشد اجتماعی عقب می افتند و بعضی از کودکان تمایلی بسیاری دارند تا همبازی داشته باشند و دوستانی را برای خود پیدا کنند اما همیشه ناکام می مانند و فکر می کنند “چون کسی آن ها را دوست ندارد پس دوستی هم ندارند”. والدین و مربیان به خاطر این که با این مشکلات رو به رو نشوند باید سه گام زیر را مورد بررسی قرار دهند.

  1. کشف علت مشکل دوست یابی

در صورتی که کودکتان در دوستیابی مشکل دارد سعی کنید تا دلیل آن را پیدا کنید و در این مورد با او حرف بزنید و به سوالات و ابهاماتش پاسخ دهید، بسیاری از کودکان گاهی اوقات علاقه زیادی به داشتن دوست دارند اما به دلیل مشکلات سطحی در این امر ناتوان هستند و نمی توانند با دیگران ارتباط دوستی برقرار کنند.

اگر در خصوص دوست یابی با مشکلاتی مواجه شدید و متوجه علت عدم دوست یابی نشدید می توانید از مشاور و متخصص در این زمینه کمک بخواهید.

  1. برنامه ریزی برای حل مشکل دوست یابی

با کودک تان در مورد روابط اجتماعی و پذیرش این که نیاز به دوستانی دارد تا با آن ها بازی کند صحبت نمایید. می توانید آن ها را در کلاس های مختلف ثبت نام کنید و تا متوجه اهمیت روابط گروهی شود و بتواند برای خود دوستانی را پیدا کند.

یکی دیگر از مواردی که می توانید برای آن برنامه ریزی کنید گردش های خانوادگی می باشد این اجتماع های خانوادگی فرصت مناسبی را به کودکان می دهد تا بتواند با هم سن و سالان خود رابطه دوستی برقرار کنند و دوستانی را داشته باشند، یکی دیگر از فواید گردش های خانوادگی این است که کودکتان ناظر روابط دوستی شما با دیگران می باشد و می تواند به دور مستقیم روابطی که شما با دیگران برقرار می کنید را ببیند، سعی کنید در این تفریحات و گردش های خانوادگی الگوی خوبی برای کودکتان باشید.

  1. نحوه پاسخ به مشکل دوست یابی

حواستان باشد تا بر روی موضوع دوستیابی پافشاری نکنید و به کودک تان اجازه دهید کم کم خودش متوجه اهمیت دوستیابی شود و کودکتان را انگشت نمای دیگران نکنید و با گفتن جملاتی مانند به” دایی سلام کن ” سعی نکنید به او آموزش دهید با دیگران ارتباط دوستانه بر قرار کند.

علاوه بر این به کودکتان برچسب خجالتی بودن، تنها یا ساکت بودن را نزنید زیرا با این کار رفتارهای نامناسب اجتماعی او را بیدار می کنید. شما باید سعی کنید در کلاس های آموزشی مهارت های دوستیابی و برقراری ارتباط ثبت نام کنید و به روانشناس مراجعه کنید تا به کودکتان آموزش دهید  مهارت ها و توانمندی های دستیابی را بیاموزد.

دلایل عدم توانایی دوستیابی کودکان چیست؟

برای پاسخ به این سوال باید جوانب مختلف را در نظر بگیرید تا با مهمترین دلایل که باعث عدم توانایی دوستیابی کودکان می شود آشنا شوید و شما می توانید با استفاده از مشاوره تلفنی این دلایل را به صورت ریشه ای مورد بررسی قرار دهید.

  1. عزت نفس پایین

یکی از عواملی که باعث می شود تا به روابط دوستی و دوستیابی در کودکان کمک شود این است که آن ها چه تصوری در ذهنشان دارند؟ اینکه آن ها چقدر خودشان را دوس داشتنی و مهم می دانند و تا چه میزان می توانند در برقراری رابطه دوستی با دیگران توانمند باشند، این مطالب بیان شده عواملی هستند که در دوست یابی کودکان مهم و ضروری می باشد.

عدم توانایی دوستیابی کودکان

والدین می توانند عزت نفس کودکانشان را افزایش دهند و با این کار می توانند به دوست یابی آن ها کمک کنند.

  1. تجربه اضطراب بیش از حد

یکی از عواملی که مانع دوست یابی و برقراری درست با کودکان می شود اضطراب و نگرانی آن ها می باشد اما برای این که دلیل این اضطراب را متوجه شوید و ریشه آن را به دست آورید باید از روانشناس کمک بگیرید تا به صورت درست شما را راهنمایی کند.

  1. عدم آگاهی از مهارت های ارتباطی

در بسیاری از موارد مشکل اصلی کودکان در دوستیابی عدم توانایی در مهارت های ارتباطی می باشد، هنگامی که کودک فرصت کافی برای بازی با هم سن و سالان خود نداشته باشد و این مهارت ها را یاد نگیرد و والدین هم نتوانند آموزش های لازم را به کودک بدهند و یا اهمیت مهارت ارتباطی را دست کم بگیرند در این صورت نمی تواند دوستی برای خودش پیدا کند و روابط دوستانه داشته باشد.

  1. تجربه اختلالات رفتاری

اختلالات رفتاری باعث می شود تا کودک در دوستیابی ضعیف باشد و توانایی صحیح و درستی نداشته باشد، به وجود آمدن اختلالاتی مانند اوتیسم  و افسردگی با انزوا و گوشه گیری در فرد، باعث می شود تا کودک تمایلی برای داشتن دوستانی در کنار خود نداشته باشد، علاوه بر موارد گفته شده اختلالاتی از جمله بیش فعالی باعث می شود تا فرد در روابط دوستی پرخاشگری از خود نشان دهد در این حالت دیگران را از خود طرد می کند و باعث دور شدن آن ها می شود.

راهکارهایی برای حل مشکل عدم توانایی دوستیابی کودکان

والدین برای این که عدم توانایی کودکان را حل نمایند می توانند از راهکارهایی که در زیر بیان شده است استفاده کنند.

  1. کودک را در کلاس آموزشی ثبت نام کنید

می توانید کودک تان را در کلاس های مختلف با محتوای مختلف ثبت نام کنید در این شرایط فقط تنها موقعیت دوستیابی کودک مهم می باشد که در فضایی آرام و بدون فشار به دوستیابی بپردازد و همچنین در کنار پیدا کردن دوست، کودک با مهارت های دیگری هم آشنا می شود و به مرور زمان اجتماعی تر شده و مهارت های مختلفی را فرا می گیرد.

  1. دوستش را به خانه دعوت کنید

برای این که کاستی ها و نواقص روابط کودک تان آشکار شود می توانید دوستش را به خانه دعوت کنید تا با او بازی کند و بعد از آن رابطه دوستی آن ها را در نظر بگیرید و درباره چگونگی حل نواقص در رابطه دوستی اطلاعاتی را کسب کنید.

یکی دیگر از راه های ارتباطی این است که به کودکتان بگویید با کسانی دوست شود که شباهت بسیاری با او دارند و یا در زمینه ای با هم اشتراک دارند به عنوان مثال اگر کودک شما به ورزش های رزمی علاقه دارد به کودکانی نزدیک شود که با آن ها احساس نزدیکی می کند و شباهت بسیاری با آن ها دارد.

  1. خودتان دست به کار شوید

یکی از اقداماتی که والدین می توانند انجام دهند این است که خودشان هم سن و سالانی برای کودکشان انتخاب کنند و برای گردش دسته جمعی یا مهمانی با هم معاشرت داشته باشند.

با این حال والدین باید بدانند که بعد از مدتی لازم می باشد تا کودک راه و روش ادامه رابطه را یاد بگیرد و مستقل کارهای خود را انجام دهد و به والدین متکی نباشد.

  1. بازی راهی لذت بخش برای رفع عدم توانایی دوستیابی کودکان

یکی از راه های ارتباطی مناسب با کودکان بازی کردن می باشد و به دلیل جذابیتی که بازی برای کودکان دارد باعث می شود تا مهارت های دوستیابی در مدرسه یا محیط های دیگر را بهتر و راحت تر فرا بگیرد و همچنین می توانید با اجرای بازی یا نمایش با کودکتان در خانه، مهارت های ارتباطی و دوستیابی را به آن ها آموزش دهید.

کلام آخر

یکی از مهارت های مهم دوستیابی می باشد که والدین باید آن را به کودکشان آموزش دهند اما با این وجود کودکان احتمال دارد حالت هایی مانند انزوا و گوشه گیری را تجربه کنند و در دوستیابی با مشکلاتی رو به رو شوند علاوه بر این ها بعضی از حالت ها و ویژگی ها فردی از جمله عزت نفس پایین در این مسئله نقش دارد.

در این خصوص باید به روانشناس و متخصص کودک مراجعه شود تا همه جوانب را مورد بررسی قرار دهد و در صورتی که کودک با اختلال  و مشکلاتی دست و پنجه نرم می کند بتواند آن ها را حل و فصل نماید، در این راستا مرکز مشاوره ستاره ایرانیان می تواند با ارائه خدمات در زمینه کودک به شما کمک کند.

منبع : عدم توانایی دوستیابی کودکان ، دلایل و راه های مقابله

لجبازی در کودکان ۲ و ۳ ساله | بهترین برخورد را داشته باشید

لجبازی در کودکان ۲ و ۳ ساله، بهترین برخورد را داشته باشید

لجبازی در کودکان ۲ تا ۳ ساله امری شایع می باشد و بسیاری اوقات این رفتار والدین را کلافه کرده است و آن ها را وادار به تسلیم می کند. آیا واقعا کوتاه آمدن در برابر لجبازی های کودک صحیح می باشد؟ کودک در این سن دوست دارد تا استقلال خود را تثبیت کند و کارها را با لجبازی و به شیوه خودش انجام دهد، در این هنگام اگر والدین رفتار مناسبی از خودشان نشان ندهند کودک در آینده با مشکلاتی رو به رو می شود و یاد می گیرد که با لجبازی و پرخاشگری کارهایش را انجام دهد و زمانی که در اجتماع تقاضای او به درستی برآورده نشود نسبت به توانایی های خود دچار یاس و ناامیدی خواهد شد، به همین دلیل اگر کودک لجبازی دارید بهتر است از مشاوره کودک کمک بگیرید و با یاری مشاور به رفتار های صحیح او پی ببرید.

لجبازی کوکان ۲ و ۳ ساله، علت اصلی

کودکان ۲ ساله شخصیت خود شیفته دارند و باید در مورد تربیت کودکان ۲ تا ۳ ساله آگاهی لازم را داشته باشید زیرا در این سن کودکان در سطحی از دوره رشدی قرار دارند که تمام دنیا متعلق به خودشان می دانند و تمایل دارند تا هر چیزی که می خواهند سریعا برای آن ها فراهم شود و زمانی که چیزی از او سلب می کنید و یا با محدودیت هایی رو به رو می شود واکنش های خود را به صورت لجبازی و جیغ زدن نشان می دهد تا حق خود را از دیگران بگیرد، حتی احتمال دارد احساسات و عواطفش آن قدر برانگیخته شود که راهی برای بروز آن ها پیدا نکند و شروع به لجبازی کردن نماید.

علت دیگر لجبازی ناتوان بودن کودک است چون قادر نیست کاری که می خواهد را به درستی انجام دهد و ناامیدی خود را با لجبازی کردن نشان می دهد، در هر صورت لجبازی به خاطر هر علتی که باشد قابل پذیرفتن نیست و شما باید این رفتار را در کودک تان تغییر دهید و به او بفهمانید که با لجبازی کردن کاری پیش نمی رود و لجبازی کردن رفتار صحیحی نمی باشد.

واکنش صحیح در مقابل لجبازی کودکان

والدین لازم است ابتدا علت لجبازی کودک ۲ و ۳ ساله خود را بیابند و آگاهی لازم در مورد آن را به دست آورند تا در این صورت بتوانند واکنش صحیح که همان بی اعتنایی است را از خودشان نشان دهند این شیوه در طولانی مدت مناسب است و باعث تغییر رفتار لجبازی در کودک می شود، همچنین در بعضی مواقع کودک برای این که توجه شما را به خودش جلب کند لجبازی می کند.

به طور مثال فرض کنید کودک از شما آبمیوه در خواست کرد و شما آن را در خانه ندارید و در این صورت شروع به داد و بیداد می کند و از شما می خواهد تا همین الان برای او آبمیوه فراهم نمایید اگر شما به خواسته او توجه کنید و آن را برآورده نمایید سبب تشویق رفتار لجبازانه او می شوید.

بر اساس اصول روانشناسی بی توجهی باعث خاموشی رفتار می شود و هنگامی که کودک شما شروع به جیغ و فریاد می کند و یا خودش را به زمین می کوبد در این صورت شما محل را ترک کنید و به کار خودتان ادامه دهید؛ تلویزیون تماشا کنید، آشپزی کنید با دیگری صحبت کنید  و به کودک نشان دهید که نسبت به رفتارش بی توجه هستید به این طریق می توانید لجبازی کودکان ۲ و ۳ ساله خودتان را کاهش دهید.

در مواجهه با لجبازی کودکان محل را ترک کنید

در بسیاری اوقات لجبازی با بهانه گیری کودک با هم همزمان می شود و ممکن است کودکی دو ساله برای رسیدن به خواسته خود اصرار ورزد و پافشاری نماید و ساعت ها به جیغ و فریاد زدن بپردازد در این هنگام شما باید نسبت به او بی اعتنا باشید و در بی اعتنایی به او مصمم باشید و اگر از اتاق بیرون آمدید و او به دنبال شما آمد بدانید که کار خود را درست انجام داده اید زیرا او به دنبال شنونده می باشد.

واکنش دیگر این است که کودک را مجبور کنید روی صندلی بنشیند و بیرون نیاید و خودتان از اتاق بیرون بروید جایی که شما را نبیند، و به او بفهمانید که حق ندارد صندلی خود را برای دقایقی که شما تعیین کرده اید ترک کند و باید همانجا بماند و به او اجازه دهید تا جیغ و داد خود را در همان جا ادامه دهد.

لجبازی در کودکان 2 و 3 ساله

لجبازی کودکان ۲ و ۳ ساله، بهترین روش برخورد

گاهی اوقات لجبازی کودک هدفدار می شود و اگر او بداند که با لجبازی کردن به هدف خود نمی رسد آن را تکرار نمی کند. زمانی که کودک رفتار درستی از خود نشان می دهد و بد اخلاقی نمی کند و جیغ و فریاد نمی زند در این صورت او را تشویق کنید و چیزی که دوست دارد و شما صلاح می دانید به او هدیه بدهید تا یاد بگیرد اگر خوش رفتار باشد می تواند پاداش بگیرید.

باید به این نکته توجه کنید که پاداش کودک نباید به صورت رشوه باشد و باید به او بفهمانید که زمانی که کاری را به او محول می کنید باید به درستی انجام دهد و نباید جیغ و فریاد زدن او مانع انجام کار شود.

اجازه ندهید تا لجبازی کودکتان بر روی تصمیمات شما اثر بگذارد و نظرات شما را تغییر دهد و در صورتی که هیچ کدام از روش ها مناسب نبود احتمال دارد لجبازی کودکتان علت ریشه ای داشته باشد و در این صورت باید از مشاوره روانشناس کمک بگیرید تا علت آن را شناسایی کند و اقدامات لازم برای درمان را انجام دهد.

نقش روانشناس در کاهش لجبازی کودکان ۲ تا ۳ ساله

روانشناسان متخصص که در زمینه کودک فعالیت می کنند باید علت لجبازی کودک را بیابند و بعد به کاهش عواملی که باعث لجبازی می شود کمک کنند و با استفاده از راهکار های کاربردی و اصولی پیشگیری های لازم برای لجبازی و درمان آن انجام دهند.

در بعضی اوقات والدین رفتار های اشتباهی دارند که باعث تقویت و افزایش لجبازی کودکان می شود و در صورتی که لجبازی تداوم داشته باشد در بلند مدت و بزرگسالی تاثیرات نامطلوبی بر روی فرد خواهد گذاشت.

در همین راستا مرکز مشاوره ستاره ایرانیان با استفاده از مشاوران برجسته در زمینه کودک به شما کمک می کند تا لجبازی در کودکان ۲ و ۳ ساله کاهش یابد این مرکز به صورت حضوری و تلفنی پاسخ گو مراجعین می باشد.

منبع : لجبازی در کودکان ۲ و ۳ ساله | بهترین برخورد را داشته باشید

10 ویژگی والدین موفق که باید بدانید

همه ما می دانیم که پدر و مادر بودن شغل سختی است که آن را در هیچ مدرسه ای به ما آموزش نمی دهند و این مساله، کار را سخت تر می کند. برای اینکه بتوانیم والدین موفقی باشیم، باید اصول و روش تربیتی والدین موفق را بدانیم و نحوه برخورد آن ها با فرزندشان را بشناسیم.

ما در این مقاله سعی داریم با راهنمایی کردن و پیشنهاد راه کارهای کاربردی و عملی به شما، زندگی به عنوان پدر و مادر را برای شما آسان تر کنیم تا شما بتوانید در کنار یادگیری نکاتی برای والدین موفق شدن، از تربیت فرزند خود لذت ببرید، پس با ما همراه باشید.

ویژگی ها و روش تربیت والدین موفق

۱- در مورد ارتباط فیزیک آگاه و محتاط هستند:

بعضی از والدین از این می ترسند که ارتباط فیزیک نزدیک و یا حتی اجازه دادن به کودک برای خوابیدن پیش والدینش، باعث ایجاد وابستگی شدید در او شود. اما باید بدانید که کودکان خصوصا در سال های اولیه زندگی، به بغل شدن، حمل شدن و نوازش شدن و این دست ارتباطات فیزیکی نیاز دارند و کودکانی که این نیاز در آن ها به درستی برطرف شده است، نسبت به عشق خانواده به خودش مطمئن تر بوده و اعتماد به نفس بالاتری خواهد داشت.

۲- برای اجرای قوانین خانوادگی قاطعانه برخورد می کنند:

بسیاری از والدین برای خانه و خانواده قوانینی وضع می کنند اما یا آن را خیلی زود فراموش می کنند یا نسبت به اجرای آن بی تفاوت هستند و یا اینکه در برابر اصرار فرزند خود برای عدم اجرای آن تسلیم می شوند. اما والدین موفق نسبت به اجرای قوانین وضع شده، کاملا قاطع برخورد می کنند، در حالی که مهربانانه رفتار می کنند.

اگه قرار است فرزندتان فقط یک ساعت در روز مجاز به بازی های رایانه ای باشد، باید این قانون اجرا شود حتی اگر کودکتان اوقات تلخی کند یا ناراحت شود. زیرا در غیر این صورت کودک یاد می گیرد که با پافشاری، گریه و داد و بیداد کردن می تواند به خواسته خود برسد و دفعات نیز برای قوانین و خواسته های والدینش ارزشی قائل نخواهد شد.

10 ویژگی والدین موفق  که باید بدانید

۳- عادات‌، رفتار و اخلاق خوب به فرزند خود یاد می دهند و خودشان هم آن ها را انجام می دهند:

آموزش عادات، رفتار و اخلاق خوب، تاثیرات بلند مدتی به اندازه ی طول عمر، بر فرزندان دارد. رفتارهای خوب، اخلاق پسندیده و شخصیت خوب به مجموعه ای رفتار اطلاق می شود که در عرف جامعه آن را به ادب و مقبولیت اجتماعی می شناسیم.

فرزندان فقط زمانی این رفتارها را می آموزند که این رفتارها را به صورت عملی در شما، به عنوان والدین و الگوی خود مشاهده کنند و شما نیز به آن ها یاد بدهید. یک راه کار کاربردی و مفید این است که لیستی از رفتارهای خوب و عادات مفید و ارزش های اجتماعی تهیه کرده و آن را به دیوار اتاقتان بچسبانید تا همیشه با دیدن و خواندنش، موارد ذکر شده در لیست به شما یادآوری شود.

4- قبل از اینکه نصیحتی کنند، خودشان به آن عمل می کنند:

برخی والدین سعی دارند فقط با نصیحت کردن و حرف زدن با کودکان به آن ها چیزی را یاد بدهند. اما باید به این نکته توجه کرد که کودکان آینه رفتار والدینشان هستند، به این معنا که آن ها رفتاری را که می بینند تقلید کرده و انجام می دهند نه چیزهایی که صرفا با به صورت زبانی به آن ها گفته می شود. والدین موفق از این موضوع آگاهی دارند و نسبت fه انجم آن حساس هستند.

پس اگر شما عادت دارید که ساعت ها جلوی تلویزیون لم داده و فوتبال تماشا کنید، نباید از فرزندتان که تمام طول روز را تلویزیون می بیند عصبانی شوید. یا اگر شما عادت به خواندن کتاب ندارید و کودک شما هیچ وقت شما را در حال مطالعه نمی بیند، خیلی بعید است که نصیحت و تشویق شما به فرزندتان برای کتاب خواندن، او را به فردی کتاب خوان تبدیل کند. پس اگر می خواهید کودک شما کاری یا رفتاری را انجام داده یا از انجام آن خودداری کند، قبل از اینکه آن را به او گوشزد کنید به خودتان نگاهی بیندازید و رفتار خود را نسبت به آن موضوع در نظر بگیرید، اگر رفتار شما خلاف آن چیزی است که می خواهید به فرزند خود یاد بدهید، باید اول خودتان را اصلاح کنید.

5- بر میزان و کیفیت خواب فرزندشان نظارت دارند:

خواب، یکی از نیازهای ضروری برای انسان ها می باشد. کودکان در طول روز به خواب بیشتری نسبت به بزرگسالان نیاز دارند. کیفیت خواب تاثیر زیادی بر سلامت فردی دارد و برای عملکرد فیزیکی و روانی مطلوب ضروری می باشد. اختلال در میزان و کیفیت خواب باعث بروز مشکلاتی مثل کاهش حافظه، افسردگی، چاقی و غیره می شود. والدینی که می خواهند در بزرگ کردن فرزند خود موفق باشند و افرادی سالم به جامعه تحویل دهند باید بر میزان و کیفیت خواب فرزند خود نظارت داشته باشند و محیط مناسب برای خواب آرام آن ها را فراهم کنند.

6- پیوند صمیمی و قوی با فرزند خود برقرار می کنند:

بسیاری از والدین از اینکه دختر و پسر جوانشان در دسترس نیستند، معترض و ناراحت هستند. این ناراحتی اغلب با شکایت هایی مثل، منزوی و ساکت بودن فرزند، پاسخ های کوتاه و بی حوصله به هر سوال دادن، همراهی نکردن خانواده و غیره بیان می شود.

برای اینکه خانواده با فرزندشان در بزرگسالی این مشکلات را نداشته باشند باید از همان کودکی ارتباط صمیمی و قوی، با کودک خود برقرار کنند تا فرزندشان نیز در صورت بروز مشکلات، بتواند به آن ها اعتماد کرده و مشکلاتش را با والدینش در میان بگذارد. والدینی که می خواهند، در تربیت کودک خود موفق باشند، باید با کودک خود ارتباط قوی بسازند، شنونده ای فعال برای حرف هایش باشند، در مورد مسائل با او صحبت کنند، در مقابل اشتباهاتش صبور باشند و آن ها را سرزنش نکنند، با دیگران حتی خواهر یا برادر خودشان مقایسه شان نکنند، به آن ها حس تحقیر و تمسخر شدن ندهند، برای تک تک فرزندانشان باید وقت جداگانه بگذارند و وقتی را برای تفریح با آن ها اختصاص دهند.

با انجام این دست کارها می توان پیوند قوی تری با فرزند خود ایجاد کرد تا آن ها بتوانند حتی در زمان بلوغ و بزرگسالی، این پیوند را نگه دارند و در بروز مشکلات روی والدین خود حساب کنند.

7- مسئولیت پذیر هستند

تربیت و بزرگ کردن فرزندان را به عنوان فقط یک مسئولیت سخت نگاه نکنید، تصور نکنید که آن ها با پیشرفت، سلامتی یا لذت بردن شما در تضاد هستند یا این که مسائل مهم تری وجود دارد که بخاطرِ داشتن فرزند نمی توانید به آن ها رسیدگی کنید. والدین موفق این را می دانند که داشتن فرزند انتخاب خودشان بوده است، پس مسئولیت انتخاب خود را می پذیرند و فرزند خود را با درست ترین شیوه تربیت می کنند.

نکته مهم این است که اگر شما از وجود بچه لذت ببرید، پدر و مادر بودن هم برای شما نقشی دلپذیر و دوست داشتنی خواهد بود. مادران زیادی وجود دارند که مدام از اینکه مجبور به نگهداری از فرزند خود هستند، یا شب تا صبح را کنار کودک بیمار خود بیدار بوده اند، یا اینکه مجبورند در طول شب بیدار شوند تا به کودک خود شیر بدهند، در حالی که شوهرشان در خواب آرام غرق است، شکایت می کنند.

اما این سختی ها پایانش می ارزد، اگر زمانی که کودکتان بزرگ شد و گهواره اش خالی شد، بتوانید به عقب نگاه کنید و از اینکه کارتان را خوب انجام داده اید و فرزندانتان را درست تربیت کرده اید، احساس خوشحالی و رضایت داشته باشید. هیچ حسی نمی تواند جای این حس رضایت را بگیرد.

8- به حرف های فرزندشان را گوش می دهند.

حقیقت تمامی رابطه های موفق این است که در موارد لازم، کم تر حرف بزنید و بیشتر شنونده باشید. در رابطه والدین و فرزندان هم این موضوع حتی با سطح بالاتری باید وجود داشته باشد. والدین موفق وقتی کودکشان می خواهد با آن صحبت کند یا برای بیان حرفی به سراغشان می روند، کار خود را متوقف کرده و به سمت کودک خود می روند و فعالانه به حرف های او گوش می دهند. باور کنید با این کار تمام بدخلقی های کودک شما متوقف خواهد شد.

9- خواسته های خود را با آرامش و منطق بیان می کنند:

یکی از از اصول دیپلماسی این است که صدای آرام قدرتمندتر از فریاد و صدای بلند است؛ والدین موفق این نکته را می دانند و آن را رعایت می کنند.

زمانی را تصور کنید که وارد اتاق فرزندتان می شوید و با یک اتاق کاملا شلوغ و به هم ریخته مواجه هستید، قطعا این صحنه شما را عصبانی می کند و ممکن است کنترل خود را کمتر از 5 ثانیه از دست بدهید و عصبانیت خود را با داد زدن بر سر کودک خالی کنید.

اما به عنوان یک قانون این را به یاد داشته باشید که وقتی عصبانی هستید به هیچ وجه با فرزند خود صحبت نکنید یا داد نزنید. باید زمان کوتاهی را صبر کنید تا کمی آرام شوید، سپس می توانید با آرامش و بدون دعوا و داد با اون صحبت کنید. می توانید به جای فریاد کشیدن از تنبیه و محروم کردن او از کارهای مورد علاقه اش، استفاده کنید، برای مثال اگر کودکتان قانونی را شکست، اجازه ندارد تلویزیون ببیند، یا از بازی با رایانه به مدت یک هفته محروم است. می توانید تنبیه مد نظر خود را اجرا کنید اما این کار باید در کمال خونسردی و آرامش انجام گیرد، نه با عصبانیت و تهاجم و بالا بردن صدا.

10-به فرزند خود از سنین کم وظایفی در خانه محول می کنند:

اغلب والدین از اینکه کارهای خانه را به کودک خود بسپارند، امتناع می کنند، چون تصور می کنند کودک باید کودکی کند و نباید از همان ابتدا به آن ها سخت گرفت و کاری از آن ها خواست و یا اینکه چون معمولا کودک کارها را با دقت و ظرافت پایین تری انجام می دهد و زمان بیشتری هم طول می کشد، ترجیح می دهند خودشان آن کار را انجام دهند؛ اما این کار اشتباه است.

والدین موفق این نکته را می دانند که کودک از سنین کم باید مسئولیت ها و وظایفی مطابق با سن و توانایی هایش داشته باشند، تا هم مهارت های اولیه زندگی را یاد بگیرید و هم  بتواند در آینده به فردی مسئولیت پذیر و با اعتماد به نفس تبدیل شود.

اگر کودک شما از سن پایین دوست دارد در کارهای خانه مثل شستن ظرف، جارو کردن و غیره کمک کند و شما به آن ها این اجازه را ندهید، به این خاطر که انجام کار توسط کودکتان، برای شما کار بیشتری به دنبال دارد؛ با این کار باعث می شوید که او در آینده نیز در کارهای خانه به شما کمک نکند، زیرا شما در کودکی به او اجازه کار کردن نداده اید یا او را بخاطر انجام کارش تشویق نکرده اید.

نکته مهم دیگری که باید بدانید این است که هرگز نباید در قبال انجام کارهای خانه به فرزند خود پول یا هدیه ای به عنوان پاداش بدهید، زیرا خانه هتل نیست، پس هر شخصی چه بزرگ چه کوچک، برای تمیز نگه داشتن و انجام کارهای خانه باید مسئولیت هایی داشته باشد و کودک شما نیز باید این موضوع را کاملا بفهمد.

منبع : 10 ویژگی والدین موفق که باید بدانید 

10 دلیل اصلی بدرفتاری کودکان که والدین نمی دانند+ راه حل کاربردی

گاهی رفتار نامناسب کودکان برای والدین غیرقابل تحمل شده و باعث می شود والدین واکنش نامناسبی با کودکان خود داشته باشند که می تواند آثار بدی بر رشد آن ها بگذارد. والدین بهتر است که دلیل بدرفتاری کودک خود را پیدا کرده و روش مناسبی برای حل آن به کار گیرند.

دلایل رفتار نامناسب کودکان

این که والدین از رفتار نامناسب فرزند خود احساس خوشایندی داشته باشند، امری کاملا بعید است، در نتیجه آن ها در جست و جوی روشی هستند که بتوانند رفتار و عادات بد و ناخوشایند فرزندشان را اصلاح کنند. فاکتورهای زیادی می تواند در ایجاد این رفتارهای نامناسب موثر باشند که برخی از آن ها هم نامعلوم است، اما در این مقاله می خواهیم 10 فاکتور احتمالی که می تواند سبب بروز این عادات در کودکان شود را معرفی کنیم و در هر مورد راه کار برخورد با آن را نیز بیان خواهیم کرد.

1. حس کنجکاوی

تمایل کودکان به شناختن دنیای اطرافشان، می تواند احساس عجیب و غریبی در آن ها به وجود آورد. آن ها به چیزهای غیرمعمولی مثل ” اگر قفسه کتاب ها به زمین بیوفتد، چه می شود ؟” یا “ترکیب کردن ماست و نوشابه چه می شود؟” فکر می کنند. سوالات و فکرهایی که کودکان به آن علاقه مندند و روی ذهن آن ها تاثیر گذار خواهد بود. این سوالات برای کودکان سوالت بزرگ علمی هستند حتی اگر از نظر شما خنده دار و ساده باشند. رفتار نامناسب در مواجهه با این افکار و سوالات در کودک می تواند باعث ایجاد خشم در آن ها شود.

راه کار

برای جواب دادن به سوالات غیرمعمولی ذهن کودکتان، با آن ها آزمایش کنید و به او اجازه دهید تحت نظارت شما آزمایش های خاصش را انجام دهد.

10 دلیل اصلی بدرفتاری کودکان که والدین نمی دانند+ راه حل کاربردی

2. مشکلات ارتباطی

در سنین 1 تا 2 سالگی، کودکان عموما حرف های بی معنی می زنند، در نتیجه برقراری ارتباط زبانی با اطرافیانشان کار بسیار سختی برای آن ها خواهد بود. زمانی را تصور کنید که کودک شما ببیند که فردی عروسکش را برداشته است، او نمی تواند با گفتار خود آن فرد را متوجه کند که نباید به عروسکش نزدیک شود، پس کودک گریه می کند یا حتی خشمگین می شود؛ در این حالت نباید این کار کودک را پرخاشگری حساب کرد، زیرا کودک در این حالت فقط می خواهد به فرد مقابلش بگوید که این عروسک متعلق به او است و کسی اجازه دست زدن به آن را ندارد.

راه کار

در این مواقع بهتر است با کودک خود با آرامی و مهربانی صحبت کنید و همه چیز را برایش توضیح دهید. این کار باعث می شود که کودک توانایی برقراری ارتباط با شما را بدست آورد. اطمینان داشته باشید که فرزند شما در طی فرایند رشد خود، قوانین لازم را می آموزد.

3. عدم تکامل سیستم عصبی

کودکان 3 تا 4 سال هنوز بر رفتار خود کنترل کاملی ندارند پس قوانین خانواده را نادیده می گیرند تا کارهایی که دلخواهشان است را انجام دهند. حتما کودکی را دیده اید که برای رفتن به بیرون در فصل تابستان، دوست دارد چکمه های زمستانی خود را به پا کند و با اصرار و پافشاری زیاد نیز موفق به انجام آن شده است.

همچنین کودکان تجربه های احساسی کمی دارند، پس کوچک ترین و پیش پا افتاده ترین اتفاقات می تواند، آن ها را به گریه بیندازند. برای مثال خراب شدن یک اسباب بازی هم باعث ناراحتی و رنجیده خاطر شدنش می شود.

راه کار

باید در حین این که کارهای خود را انجام می دهید به کارهای کودک خود هم نظارت کنید، طوری که ناراحت یا آزرده نشوند.

4. تمایل به مستقل شدن و ساخت شخصیت مورد نظر

فرزند شما با اینکه سن کمی دارد اما دیدن کارتون های مختلف، می تواند موجب شکل گیری شخصیت و حتی ایجاد تفکر مستقل درباره زندگی در او شود. اگر علایق و سلایق کودک نادیده گرفته شوند می تواند باعث ایجاد آسیب و ضربه روحی در کودک شود و هم چنین در صورت بی توجهی والدین به کودکان، ممکن است کودک به دروغ گفتن تمایل پیدا کند.

راه کار

زمانی را برای گوش دادن به حرف های کودکتان در نظر بگیرید، حرف های او را بشنوید و آن ها را جدی بگیرید، این کار باعث افزایش اعتماد به نفس در کودکتان می شود.

5. تغییرات زندگی

کودک با تغییرات زندگی، تغییر پیدا می کنند در نتیجه برای داشتن رشد خوب و هماهنگ، نیازمند ثبات است. هرگونه تغییری در زندگی چه مثبت و چه منفی می تواند منجر به تغییر در رفتار در کودکان شود، پس زمانی که کودک بعد از تغییراتی که در زندگیش به وجود آمده است، بدرفتار و پرخاشگر شود، امری عادی است. این تغییرات می تواند طلاق والدین، جابجا شدن مدرسه به خاطر تغییر محل زندگی، رفتن به مدرسه و یا تولد فرزند جدید و غیره باشد.

راه کار

به کودک خود اجازه دهید با دوستانش ارتباط برقرار کرده و با آن ها بازی کند، در عین حال یک محیط پرثبات و امن را برای او فراهم کنید. این کار باعث افزایش اعتماد به نفس در کودک خواهد شد.

6.  غذاهایی با قند بالا

از آن جا که والدین گزارش می کنند که کودکشان با استفاده از مواد غذایی شیرین، تغییرات نامطلوب و رفتارهای نامناسب بروز داده اند، بررسی تاثیر مصرف مواد غذایی شیرین بر رفتار کودک، به بحث داغی بین متخصصان اطفال تبدیل شده است. مطالعات نیز نشان می دهد که مصرف شیرینی بیش از حد باعث بیش فعال در کودکان می شود.

راه کار

فقط نوشابه و شکلات نیست که میزان قندی بسیار بالایی دارد، برخی مواد غذایی دیگر مثل ماست های طعم دار، بستنی، ترکیب میوه های خشک که کودکان با شیر می خورند نیز سطح قند خون را بالا می برند، در نتیجه باید این مواد غذایی را شناسایی کرده و میزان استفاده از این مواد غذایی در برنامه کودک را به حداقل رساند.

7. ارثی بودن

گاهی اوقات بدرفتاری کودکان زمینه ارثی دارد و از پدر و مادر به کودکان به ارث می رسد و باعث ایجاد بیش فعالی در کودک می گردد. اما این بدان معنا نیست باید والدین را سرزنش کرد. گاهی اوقات این والدین به قدری مورد سرزنش و اتهام دیگران قرار می گیرند که دچار آسیب روحی می شوند، در نتیجه هم والدین و هم کودک روحیه بسیار بدی پیدا می کنند.

راه کار

بیش فعالی نوعی اختلال عصبی- رفتاری است. برای تشخیص این نوع اختلال باید به پزشک متخصص مراجعه کرد تا آن ها بتوانند در زمان کمی بیش فعالی کودک را درمان یا کنترل کنند.

8. اوقات فراغت بسیار کم

کودکان در زندگی مدرن امروز بسیار مشغول و درگیر هستند، زیرا زمان زیادی را در مدرسه، کلاس های آموزشی فوق برنامه، کلاس های ورزشی، کلاس های هنری و غیره می گذرانند و تقریبا 90 درصد روز خود را بیرون از منزل سپری می کنند. یکی از نیازهای ضروری کودکان در سنین کم، بازی کردن با دوستان هم سنشان است که به خاطر شرکت در کلاس های مختلف نه تنها از نیاز محروم می شوند، بلکه حتی فرصت زیادی برای استراحت کردن هم نخواهند. زمانی که کودک با این مشکل مواجه می شود، فقدان بسیار سختی را تجربه می کند که می تواند باعث ایجاد خشونت در آن ها شود.

راه کار

نباید زمان کودک را آنقدر از کلاس های آموزشی پر کنید که کودک فرصت استراحت کردن هم نداشته باشد. هیچ اشکالی ندارد اگر شما دوست دارید، فرزند خود را در کلاسی ثبت نام کنید، اما باید این نکته را هم در نظر بگیرید که زمانی را برای بازی کردن آن ها با دوستانشان باقی بگذارید تا آن ها سرگرم شوند. کودکان حین بازی کردن و تعامل با دوستان هم سن خود، روش های برقراری ارتباط را یاد می گیرند که باعث می شود در آینده نیز ارتباط بهتر و مطلوب تری با دیگران برقرار کنند.

9. خودمختاری کودکان

روانشناسان معتقدند که کودکان در زمان خردسالی، نوعی احساس خودمختاری را تجربه می کنند که نمی توان آن ها را به سادگی برای انجام دادن کاری قانع کرد. کودکان به انجام کارهایی تمایل نشان می دهند که خودشان دوست دارند. اگر گفت و گوی کودک خود را زیر نظر بگیرید و به حرف های آن ها دقت کنید، متوجه خواهید شد که آن ها فقط حرف و نظر خود را قبول دارند و نظرات دوستانشان را قبول نمی کنند، دلیل این نوع رفتار احساس خودمختاری در سنین پایین می باشد.

راه کار

تنها راه کار برای رفع این مشکل صبر کردن است. شما باید تا 4 سالگی کودکتان صبر کنید، زیرا آن ها در این سن، به تدریج متوجه می شوند که در دنیای اطرافشان چه اتفاقاتی می افتد و همچنین نحوه ی صحیح ارتباط برقرار کردن، بازی با هم سن هایشان و به اشتراک گذاشتن وسایل بازیشان با دوستان خود را یاد می گیرند.

10. افسردگی

یکی از حالات ذهنی نامطلوبی که انسان را از انجام کارهایش باز می دارد، افسردگی است. زمانی که والدین از فرزند خود چیزی می خواهند و پاسخ منفی می گیرند، ممکن است ناراحت و عصبانی شوند و در نتیجه واکنش تند و با عصبانیت نسبت به فرزند خود نشان دهند. این رفتار نامطلوب می تواند باعث ایجاد خشونت، استرس و افسردگی در کودک شود.

راه کار

باید شرایط و دلایلی که می تواند منجر به افسردگی و ایجاد تنش در فرزندتان شود را شناسایی کنید و مانع ایجاد چنین شرایطی برای کودک شوید. نباید زمانی که فرزندانتان حالت روحی مناسبی ندارند، از آن ها چیزی در خواست کنید زیرا این مساله می تواند باعث بروز آسیب هایی در آن ها شود که در آینده نیز مشکلات جدی برای زندگیشان به وجود می آورد.

منبع : 10 دلیل اصلی بدرفتاری کودکان که والدین نمی دانند+ راه حل کاربردی 

مراقبت از نوزاد یک ماهه و جلوگیری از مرگ

مراقبت از نوزاد یک ماهه

مراقبت از نوزد یک ماهه بسیار اهمیت دارد زیرا نوزاد در ابتدای زندگی خود می باشد و بسیار حساس و ضعیف است و به راحتی بیمار می شود، نیاز های اصلی نوزاد یک ماهه شامل نیاز های جسمی و روانی می باشد که مواردی از جمله تغذیه صحیح، دفع ادرار و مدفوع، حمام کردن و برقراری ارتباط عاطفی را شامل می شود.

هر چند والدین در ماه اول زندگی نوزاد به بهداشت جسمی و روانی کودک بیش تر توجه داشته باشند فرزند با مشکلات کمتری در آینده رو به رو خواهد شد، بسیاری از مادران که تجربه اول آن ها است و جوان و بی تجربه هستند ممکن است در شیوه مراقبت از نوزاد با مشکلاتی رو به رو شوند که البته این مسئله بسیار طبیعی می باشد، در ادامه این مقاله به راه های صحیح مراقبت از نوزاد یک ماهه می پردازیم و هم چنین مراجعه به مشاور کودک نیز می تواند در زمینه مراقبت از نوزاد کمک کننده باشد.

اهمیت مراقبت از نوزاد یک ماهه در چیست؟

مراقبت صحیح از نوزاد در یک ماهه ابتدای زندگی بسیار مهم می باشد و این یک ماه نقش بسیار مهمی در سرنوشت زندگی کودک دارد زیرا بدن او در این یک ماه بسیار ضعیف است و از نظر جسمانی و روانی تا حد زیادی به مادر نیاز دارد.

در این شرایط نحوه ای که مادر یا سایر مراقبین به نیاز های نوزاد پاسخ می دهند می تواند در شکل گیری سبک دلبستگی کودک نقش بسیاری داشته باشد، هم چنین باید در این دوران بیش از هر زمان دیگری مراقب نحوه تغذیه کردن کودک، خواباندن او، تعویض پوشک و مواردی از این قبیل باشید زیرا نوزاد تازه به محیط خارج از رحم قدم گذاشته است و هنوز با آن محیط سازگار نشده است و به همین دلیل نیاز دارد تا خودش را با شرایط وفق دهد و برای کودک باید زمان بیشتری بگذارید.

همچنین در کنار این مسائل بیان شده به دلیل این که آمار مرگ و میر در یک ماهه اول در نوزادان زیاد است و احتمال سندروم مرگ ناگهانی نوزاد وجود دارد باید در این زمان مراقبت از نوزاد دو چندان شود و بسیار مهم می باشد.

مراقبت صحیح از نوزاد یک ماهه

نیاز های کلی و فیزیولوژیک نوزاد یک ماهه شامل مواردی مانند تغذیه، ادرار و مدفوع و حمام کردن می باشد و هم چنین نوازاد یک ماهه نیاز های دیگری هم دارد که در ادامه این مقاله به نکات مهمی در مورد هر یک خواهیم پرداخت.

با مراجعه به مشاوره کودک می توانید به آگاهی کاملی نسبت به نیاز ها و شیوه های صحیح مراقبت از نوزاد برسید که به سلامت جسمی و روانی کودک کمک بسیاری می کند.

تغذیه نوزاد

  • بلافاصله بعد از زایمان به نوزاد شیر بدهید زیرا این عمل باعث می شود تا شیر مادر بیشتر شود.
  • شیر روز های اول ( آغوز) که زرد رنگ می باشد را حتما به نوزاد بدهید زیرا برای او بسیار مفید و مغذی می باشد و نوزاد را در برابر بیماری ها ایمن می کند.
  • پس از این که به نوزاد شیر دادید او را به صورت ایستاده در آغوش بگیرید و کمر او را ماساژ دهید تا باد معده اش خالی شود. ( برای مراقبت بهتر از کودک باید نحوه آروغ گرفتن نوزاد را یاد بگیرید.)
  • پس از شیر دهی نوزاد را به پهلوی راست بخوابانید تا شیر به ریه های نوزاد وارد نشود و احتمال ورود شیر به ریه ها به حداقل برسد.
  • برای شیر دادن به نوزاد از هر دو سینه خود استفاده کنید.
  • تا حد امکان سعی کنید از شیر خود به نوزاد بدهید و زمانی که از نوزاد دور هستید شیر خودتان را بدوشید، شیر دوشیده شده شش ساعت در فضای اتاق و دو روز در یخچال سالم می ماند.
  • به تعداد دفعات ادرار و مدفوع نوزاد در طول روز توجه کنید که آیا شیر مادر برای او کافی می باشد یا خیر، شش تا هفت بار دفع کردن ادرار و مدفوع در روز طبیعی است.
  • برای مراقبت صحیح از نوزاد تا شش ماه اول فقط از شیر خود به نوزاد بدهید و از دادن سایر غذاهای کمکی به نوزاد خودداری کنید.
  • هنگامی که می خواهید به نوزاد شیر بدهید نوزاد را در بغل بگیرید و سر او را کمی بالاتر بیاورید.
راقبت از نوزاد یک ماهه، مدفوع نوزاد

مدفوع نوزاد در ۲۴ ساعت تا پنج روز اول سیاه رنگ و چسبیده می باشد و هنگامی که نوزاد با شیر مادر تغذیه کند مدفوع او به تدریج شل، زرد و یا قهوه ای می شود و زمان و تعداد دفعات مدفوع نوزاد مشخص نمی باشد و بستگی به تغذیه نوزاد دارد.

هنگامی که نوزاد مدفوع می کند پوشک او را سریع عوض کنید و نگذارید پوشک کثیف مدت زمان زیادی بر روی تن کودک باشد و نکته ای که باید بدانید این است که اگر نوزاد تا ۴۸ ساعت اول مدفوع نکرد حتما به پزشک مراجعه کنید.

همچنین اگر به صورت متعادل به نوزاد شیر می دهید اما متوجه شدید که اجابت مزاج نوزاد افزایش یافته است و به اسهال دچار شده در این صورت باید حتما به پزشک مراجعه کنید عوامل مختلفی بر روی اسهال نوزادان تاثیر می گذارد که از جمله آن می توان به دچار شدن به عفونت ها، حساسیت غذایی یا دارویی که از طریق شیر مادر به فرزند منتقل داد می شود اشاره کرد، هم چنین قرار گرفتن در محیط تنش زا می تواند یکی از عوامل اسهال باشد.

مراقبت از نوزاد یک ماهه، حمام کردن نوزاد

بهترین زمان حمام نوزاد دو روز یک بار یا سه روز یک بار می باشد و اگر نوزاد را زیاد حمام ببرید پوست او خشک می شود، دمای آب برای حمام کردن نوزاد باید نزدیک به ۵۰ درجه باشد تا پوست نوزاد اذیت نشود.

هم چنین بهتر است در زمان حمام کردن از سر و صورت نوزاد شروع کنید و بعد پایین تنه او را بشویید و هم چنین دمای اناق و حمام باید گرم باشد تا نوزاد بعد از حمام کردن سرما نخورد و دچار لرز نشود.

مراقبت از نوزاد یک ماهه

واکسیناسیون

واکسن زدن نوزاد اهمیت بسیاری دارد زیرا نوزاد از بیماری هایی مانند کزاز، سیاه سرفه، هپاتیت، سرخک، سرخچه، فلج اطفال و غیره محافظت می کند، واکسن جنبه درمانی ندارد و برای پیشگیری از بیماری های شایع که در کودکان می باشد استفاده می شود پس بهتر است واکسیناسیون نوزاد را جدی بگیرید.

مراقبت از ناف نوزاد

ناف نوزاد در یک ماه اول بسیار حساس می باشد بند ناف ۷ تا ۱۵ روز بعد از تولد جدا می شود در این زمان باید بهداشت نوزاد رعایت شود تا ناف عفونت نکند و مشکلی برای او ایجاد نشود، باید روزانه با دقت ناف نوزاد را بشویید و همیشه پوشک نوزاد را پایین تر از ناف ببندید تا ناف نوزاد آلوده نشود و زمانی که ناف نوزاد ورم کرد و قرمز شد و ترشحات چرکی از آن خارج شد حتما به پزشک مراجعه کنید.

مراقبت از نوزاد یک ماهه، لباس پوشاندن نوزاد

لباس پوشاندن نوزاد یکی از نکات مهمی است که در فصل های تابستان و زمستان باید به آن توجه بسیاری شود، این مسئله بر روی مقاومت بدن کودک تاثیر می گذارد و در آسیب پذیری او بر روی انواع بیماری ها تاثیر بسیاری دارد.

برای مثال والدین اگر در فصل سرد بیش از اندازه کودک را بپوشانند و محیط خانه را بیش از اندازه گرم کنند به طور ناخواسته آستانه تحمل کودک را در برابر هوای سرد کاهش می دهند و همین امر باعث می شود تا فرزندشان در برابر بیماری های فصلی نظیر سرماخوردگی آسیب پذیری بیشتری داشته باشد و سریع سرما خورد و بیمار شود.

همچنین بدن نوزاد به خصوص در یک ماه اولیه تولد در هوای گرم و مرطوب بسیار آسیب پذیر می باشد و در صورتی که نتوانید دمای بدن نوزاد را از طریق لباس های مناسب پایین بیاورید خطر مواجه با گرما زدگی برای او بیشتر می شود در این هنگام سعی کنید پا و سر نوزاد را خنک نگه دارید و از انداختن پتوی ضخیم بر روی کودک بپرهیزید و هم چنین تعداد لباس های نوزاد را کم کنید.

برقراری ارتباط عاطفی با نوزاد

زمانی که نوزاد بیدار است سعی کنید با او بازی کنید و او را در آغوش بگیرید و محبت و حمایت خود را به او نشان دهید تا از این طریق دلبستگی نوزاد به شما  شکل بگیرد و افزایش یابد، همچنین برطرف کردن نیازهای عاطفی فرزندتان در این دوره اهمیت بسیاری دارد و می تواند در رشد هیجانی او در کلیه دوره ها تاثیر بسیاری بگذارد.

بسیار اهمیت دارد که در این دوران متناسب با نیاز های نوزاد به او پاسخ دهید نه آن طور که خودتان احساس می کنید، به طور مثال به علائمی که از نوزاد دریافت می کنید بیشتر توجه کنید و با توجه به آن علائم به نیاز های کودکتان پاسخ دهید.

زمانی که کودک تان گریه می کند همان زمان به سمت او بروید و اگر احساس کردید که گرسنه است او را در آغوش کشیده و به او شیر دهید همچنین شیر دادن را زمانی که می بینید کودک بازیگوش تر شده است و دیگر بی قراری نمی کند متوقف کنید.

این امر به کودکتان نشان می دهد که به او توجه می کنید و نیاز های او در اولویت قرار دارد و به خوبی به آن ها رسیدگی می شود.

منبع : مراقبت از نوزاد یک ماهه و جلوگیری از مرگ

مدت زمان درمان بیش فعالی از نظر متخصص

مدت زمان درمان بیش فعالی

مدت زمان درمان بیش فعالی چقدر می باشد؟ یکی از دغدغه های افرادی که برای بیش فعالی شان به روانپزشک مراجعه نمی کنند این است که آن ها گمان می کنند که در صورتی که دوره دارو درمانی آغاز شود تا آخر عمرشان باید دارو مصرف نمایند. یکی از اختلالات اعصاب و روان بیش فعالی می باشد که با فعالیت بیش از حد و غیر معمول فرد همراه است اما برای آن درمان های بسیاری وجود دارد.

یکی از روش های درمانی دارو درمانی می باشد که در کنار درمان های روانشناختی و رفتاری، بهترین تاثیر را بر روی فرد می تواند بگذارد و بهترین کار این است که از افراد متخصص و روانشناس کمک بخواهند تا اطلاعات لازم در مورد بیش فعالی را در اختیار شما قرار دهند، در ادامه این مقاله در مورد روش های درمانی بیش فعالی و طول مدت آن مطالبی بیان شده است.

علائم بیش فعالی

قبل از آن که به بررسی مدت زمان درمان بیش فعالی بپردازیم لازم است در مورد اختلال بیش فعالی آگاهی های لازم را به دست آوریم، بیماری بیش فعالی در کودکان و بزرگسالان به وجود می آید و یکی از نشانه های آن فعال بودن به صورت غیر معمول می باشد، ارتباط داشتن با افرادی که به بیماری بیش فعالی مبتلا می باشند دشوار است و والدین، معلمان، همکاران و کارفرمایان با سختی های بسیاری رو به رو می شوند.

کودکان و بزرگسالانی که به بیماری بیش فعالی دچار می شوند به خاطر این مسئله و نحوه واکنش مردم به اختلالاتی مانند افسردگی و اضطراب دچار می شوند.

اختلالات بیش فعالی علائم و نشانه هایی مخصوص به خودش را دارد که در زیر برخی از این علائم را بیان می کنیم:

  • فعالیت فیزیکی مداوم و زیاد
  • رفتارهای پرخاشگرانه و تحریک پذیری بالا
  • بروز رفتارهای ناگهانی و تکانه ای
  • ناراحت شدن و پریشانی با کوچک ترین مسئله
  • نداشتن تمرکز در انجام کارهایی مانند درس خواندن و یادگیری

نکته ای که باید به آن توجه شود این است که بیش فعالی قابل درمان می باشد و برای درمان آن روش های روانشناختی و دارویی زیادی ابداع شده است بنابراین می توانید به راحتی نشانه ها و علائم این بیماری را کنترل کنید و از شدت یافتن این بیماری جلوگیری نمایید. در صورتی که بتوانید این بیماری را به موقع تشخیص دهید مدت درمان آن کاهش خواهد یافت بنابراین تشخیص به موقع اهمیت بسیاری دارد.

مدت زمان درمان بیش فعالی

برای بسیاری از خانواده ها این سوال پیش می آید که فرزندشان تا کی می خواهد داروهای بیش فعالی را استفاده کند؟ ممکن است لازم نباشد کودک تان به مدت طولانی از این دارو ها استفاده کند زیرا مدت زمان استفاده از به شدت علائم و روند بهبودی آن بستگی دارد، برای این که نشانه های بیش فعالی بهبود یابد به زمان زیادی نیاز دارد اما نمی توان گفت که کودک تا کی باید از این داروها استفاده کند تا به طور کامل بهبود یابد، علاوه بر دارو باید از مداخلات روانشناختی و روان درمانی استفاده شود تا فرد نتیجه بهتری در دوره درمان خود کسب کند، افراد می توانند تحت نظر پزشک باشند و مصرف دارو و دوز مصرفی شان را به مرور زمان کاهش دهند.

مدت زمان درمان بیش فعالی با توجه به اثربخشی داروها

ارزیابی میزان اثربخشی داروها نقش بسیار مهمی در درمان بیش فعالی دارد، و افرادی مانند والدین، معلمان و خود کودک مبتلا به بیش فعالی در تعیین اثر بخشی دارو نقش بسیار مهمی دارد، زمانی که کودک مبتلا به بیش فعالی بزرگ می شود نوع دارو و دوز مصرفی آن با صلاح دید پزشک دچار تغییر می شود برای آن که پی ببرد آیا این دارو برای بیماری فرد اثر بخش می باشد یا خیر، از همان ابزار های ارزیابی استفاده می شود که در زمان تشخیص اولیه مورد استفاده قرار گرفته است، در صورتی که مصرف دارو فایده ای نداشته باشد و اثر بخشی آن کاهش یابد در این صورت باید مصرف آن دارو کم شود.

پس از آن علائم و نشانه های بدون مصرف دارو را مورد ارزیابی قرار می دهد تا پزشک در آن  خصوص اطلاعاتی را کسب کند و در صورتی که صلاح بداند نوع دارو را عوض کند و داروی دیگری را جایگزین می کند تا بهبودی بیشتری حاصل شود، بیماری بیش فعالی یک نوع اختلال عصبی می باشد که در طول زندگی ادامه پیدا می کند و براساس تحقیقاتی که در این زمینه انجام شده است، حدود ۶۰ درصد از افرادی که در کودکی به بیش فعالی دچار می شوند در دوران نوجوانی و بزرگسالی علائم و نشانه هایی مانند بی قراری و کم توجهی را تجربه می کنند.

کاهش تدریجی دارو

تعداد زیادی از مبتلایان به بیماری بیش فعالی تا سال ها مشکلاتی مانند انزوای اجتماعی، نارسایی تحصیلی و مشکلات روانشناختی دست و پنجه نرم می کنند و به همین دلیل باید این بیماری به صورت مستمر و ادامه دار درمان شود و درمان آن پایدار باشد، در این صورت باید بین تنظیم دوز دارو و اثر بخشی دارو نظارت کاملی صورت گیرد و این دو به یکدیگر مربوط می شوند، مدت زمان درمان بیش فعالی با توجه به علائم و نشانه های هر فرد و شرایط اختلال او متفاوت می باشد.

در صورتی که علائم و نشانه های کودک بیش فعال در طول یک سال هیچ تغییری نکند و ثابت بماند در این صورت بهبودی حاصل نخواهد شد و باید دارو به تدیج کاهش یابد و زمانی که بدن فرد به طور کامل پاکسازی شد باید علائم و نشانه های او دوباره مورد بررسی قرار گیرد و روند جایگزین دارو و یا ادامه روند مصرف دارو به درستی تحت نظر پزشک انجام شود.

زمان قطع داروهای بیش فعالی

در اغلب اوقات به صورت واضح مشخص می شود که  داروها به چه میزانی بر روی عملکرد فرد تاثیر می گذارند و آیا باید مصرف این داروها قطع شود و یا ادامه داشته باشد، آیا لازم است دارو های بیش فعالی را تا آخر عمر مورد مصرف قرار داد؟، با توجه به این موضوع که داروهای که برای درمان بیش فعالی مورد استفاده قرار می گیرند اما با عوارض جانبی همراه می باشند، آیا مصرف آن ها به صلاح فرد خواهد بود؟، آیا در دوران نوجوانی می توانید مصرف این داروها را قطع کنید؟

این ها سوالاتی است که در ارتباط با مدت زمان درمان بیش فعالی پیش می آیند و ذهن والدین را به خودشان درگیر می کنند، اما باید آن ها تحت نظر پزشک این دارو ها را قطع و یا مصرف کنند.

برای این که عوارض جانبی کاهش یابد باید نوع و دوز این دارو ها را تغییر داد زیرا تغییر دوز دارو ممکن است تاثیر بیشتری نسبت به قطع آن داشته باشد، بسیاری از والدین زمانی که مشاهده می کنند عملکرد کودک شان بهتر شده و بهبود یافته است بدون آن که با پزشک مشورت نمایند داروها را هر سال تمدید می کنند، اما آن ها باید نظر پزشک را در اولویت قرار دهند و خانواده و پزشک باید به دنبال نشانه هایی باشند تا بر اساس آن مصرف داروهایشان را قطع کنند، این نشانه ها شامل موارد زیر می باشد.

نشانه هایی برای قطع دارو و اتمام مدت زمان درمان بیش فعالی

  • کودک یا به صورت کلی فردی که به بیماری بیش فعالی مبتلا می باشد حداقل به مدت یک سال در مدتی که دارو مصرف می کند هیچ گونه علائم و نشانه ای از فعالیت زیاد مانند بی قراری و کم توجهی از خود نشان نمی دهد.
  • نیازی به افزایش دوز دارو نمی باشد علی رغم این که در طی یک سال یا دو سال گذشته وزن شخص مبتلا زیاد شده است.
  • علائم و نشانه های بیش فعالی در زمانی که فرد فراموش می کند دارو را مصرف کند بسیار اندک می باشد.

باید به این نکته توجه داشته باشید که همه کودکان در دوران رشد و بزرگ شدنشان نمی توانند داروهایشان را قطع کنند و مدت زمان استفاده از داروهای بیش فعالی می تواند بیشتر طول بکشد اگر چه علائم و نشانه های این اختلال ممکن است به مرور زمان کم شود اما از بین نمی رود و بسیاری از کودکان بسته به شدن علائم ممکن است بدون استفاده از دارو حالت ها و نشانه های خودشان را کنترل کنند، برخی دیگر در دوران دبیرستان و حتی دانشگاه به مصرف دارو نیاز دارند.

بهترین زمان برای قطع داروهای بیش فعالی

در این بخش از مقاله می خواهیم در مورد مدت زمان درمان بیش فعالی اطلاعاتی را بیان کنیم و توضیحاتی در مورد بهترین زمان برای قطع داروهای بیش فعالی بدهیم و زمانی که با دستور و تشخیص پزشک تصمیم گرفتید مصرف داروهای بیش فعالی را قطع کنید در این صورت باید زمان مناسبی را برای این کار انتخاب نمایید.

زیرا متوقف کردن داروهای بیش فعالی در آغاز سال تحصیلی جدید یا زمان هایی که کودک شرایط استرس زایی را تجربه می کند مناسب نمی باشد و احتمال دارد باعث شکست شود.

در چه شرایطی مصرف دارو را متوقف کنیم؟

سعی کنید زمان خوبی را برای قطع کردن دارو انتخاب کنید زمانی که کودک روند خوبی ندارد و یا در تعطیلات به سر می برد زمان خوبی نمی باشد زیرا خواسته هایی که مدرسه از کودک دارد مانند خواندن، رفتن به کلاس و انجام تکالیف در این زمان مورد ارزیابی قرار نمی گیرد و پزشک نمی تواند ارزیابی صحیحی بر روی کودک داشته باشد و به قطعی در مورد بهبودی علائم و نشانه ها نظرش را بیان کند.

بعد از این که دارو قطع شد کودک باید هم چنان تحت نظر پزشک باشد و بررسی های لازم بر روی او انجام شود و مشخص شود که آیا می تواند کارهایش را به درستی و باتوجه و تمرکز انجام دهد یا خیر؟

مدت زمان درمان بیش فعالی

در صورتی که نشانه ها و علائم اختلال آشکار شود به طوری که بر روی تکالیف درسی و یا تعامل با دوستان و اطرافیان تاثیر بگذارد باید دارو دوباره مورد استفاده قرار گیرد و در این شرایط حتما باید از پزشک کمک بخواهید و با او صحبت کنید، بعد از آن که دارو قطع کردید حتما بررسی های لازم را انجام دهید و مطمئن شوید که آیا فرزند شما از پس کارهایش به خوبی بر می آید یا خیر.

مشورت با پزشک متخصص کودک

اگر علائم و نشانه های بیش فعالی او آشکارتر و واضح تر شده است و بر روی تکالیف مدرسه او تاثیر می گذارد و یا رفتار او با دوستان و خانواده و دیگران دچار تغییراتی شده است پس از مصرف دارو با پزشک متخصص کودک مشورت نمایید و موضوع را مورد بررسی قرار دهید.

می توانید از معلم فرزندتان بخواهید تا پرسش نامه ارزیابی بیش فعالی را در مورد کودکتان به مدت دو هفته پر نمایند و پرسشنامه مشابه ای نیز برای والدین وجود دارد بعد از پرم کردن فرم، آن را در اختیار درمانگر قرار دهید تا در مورد مصرف مجدد دارو و یا قطع کامل آن، پزشک به طور قطعی نظرش را بیان کند.

درمان کم توجهی در کودکان و مدت زمان درمان بیش فعالی

در این بخش از مقاله به روش های مختلف روانشناختی و تاثیر آن ها در مدت زمان درمان بیش فعالی پرداخته ایم، والدین باید این اختلالات را به موقع بشناسند در این صورت درمان بیش فعالی بهتر انجام خواهد شد و برای این که کودک را درک کنید باید علائم و نشانه هایی که از خود بروز می دهد را در نظر بگیرید، درمان اختلال بیش فعالی از طریق دارو و مشاوره انجام می شود و در صورتی که از هر دو در کنار یکدیگر استفاده شود اثرگذاری بیشتری خواهد داشت، درمان های روانشناختی به کودکی که به بیش فعالی مبتلا است کمک می کند تا بتواند به خوبی رفتارهایش را کنار کند و بر روی رفتارهایش نظارت داشته باشد.

رفتار درمانی برای درمان بیش فعالی در کودکان

رفتار درمانی که توسط درمانگر و یا روانشناس انجام می شود بخش مهمی از درمان بیش فعالی می باشد که با استفاده از روان درمان صورت می گیرد ، هدف از رفتار درمانی این است که رفتارهای مثبت کودک تقویت شود و یادگیری آن برای او آسان گردد و رفتارهایی که ناخواسته اتفاق افتاده است و مشکلاتی را برای فرد به وجود آورده است کاهش یابد، در این شرایط از شرطی سازی استفاده می شود و اساس کار محرک و پاسخ می باشد.

در جلسات مشاوره ای که برگزار می شود آموزش های لازم به کودک و والدین داده می شود و درمانگر از کودک می خواهد تا تکالیفی را برای جلسه بعدی انجام دهد.

آموزش والدین در رفتار درمانی

والدین با شرکت کردن در این جلسات مهارت های جدیدی را در ارتباط با فرزندی که مبتلا به بیش فعالی می آموزد و مهارت های لازم برای برقراری ارتباط موثر را یاد می گیرد و در کنار این ها درمانگر به آن ها کمک می کند تا مهارت هایی مانند آموزش کودک، راهنمایی و مدیریت رفتارهای او را در خودشان تقویت نمایند.

والدین اگر به کودک کمک کنند و آموزش های لازم را به او بدهند در این صورت رابطه والد فرزند بهبود می یابد و تقویت خواهد شد و حتی به بهبود رابطه فرزند با والدین در دوران نوجوانی کمک بسیاری می شود و از این طریق مشکلات در میان آن ها برطرف می شود.

آموزش کودکان در رفتار درمانی

در جلسات درمانی روان درمانگر آموزش هایی را به کودک می دهد و به او کمک می کند تا رفتارهای صحیح و سازگارانه ای داشته باشد، این رفتارها جایگزین رفتارهایی می شوند که به کودک و اطرافیانش آسیب هایی وارد می کند و باعث به وجود آمدن مشکلاتی می شود.

علاوه بر موارد بیان شده درمانگر رفتاری را به کودک یاد می دهد و احساسات خود را به گونه ای بیان می کنند که باعث به وجود آمدن مشکلاتی برای خود و یا دیگران نشوند.

علاوه بر روان درمانی روش های دیگری مانند دارو درمانی، استفاده از رژیم غذایی مناسب، بازی کردن با کودک، ورزش و غیره به کودک کمک می کند تا مهارت های جدیدی را یاد بگیرد و مهارت های اجتماعی کودک را افزایش دهد.

تمام موارد بیان شده بر اساس برنامه درمانی متعادل می باشند و عملی کردن این برنامه ها باید تحت نظر روانشناس، مشاور متخصص و باتجربه صورت گیرد در این صورت به مرور زمان عملکرد کودک در مدرسه و در اجتماع بهبود خواهد یافت و هم چنین استرس و فشاری که بر خانواده وارد می شود به خاطر وجود این بیماری کاهش می یابد.

ورزش و تاثیر آن در مدت زمان درمان بیش فعالی

یک راه ساده و موثر برای کمک به درمان علائم و نشانه های بیش فعالی در کودکان و کنترل رفتارهای آن ورزش کردن می باشد که باعث می شود توجه و تمرکز کودک افزایش یابد. فعالیت های بدنی باعث می شوند تا سطح هورمون دوپامین و هم چنین هورمون های دیگر که بر روی تمرکز فرد تاثیر می گذارد افزایش یابد، ورزش کردن مانند دارو عمل می کند اما عوارض های دارو را ندارد به طور مثال رقص، ژیمناستیک، ورزش های رزمی و اسکیت ورزش هایی هستند که نیاز به تحرک و فعالیت های بسیاری دارند و می توانند در کنار بیش فعالی علائم بیش فعالی را کنترل و آن ها را کاهش دهند.

برای این امر باید کودکان را تشویق کنید تا در فعالیت ها و ورزش های گروهی شرکت کنند و به این صورت روحیه و مهارت های اجتماعی کودک افزایش می یابد.

اهمیت خواب مناسب در درمان بیش فعالی کودکان

یکی از روش هایی که در کنار روش های روانشناختی و دارویی مدت زمان درمان را کاهش می دهد خواب مناسب می باشد، در صورتی که خواب منظم و با کیفیت باشد باعث می شود تا درمان اختلالات کودک با سرعت بیشتری انجام شود و مدت زمان درمان کاهش یابد.

در بسیاری از موارد مصرف داروهای محرک باعث می شود تا مشکلاتی در خوابیدن کودکان به وجود آید برای این که خواب کودکان بهبود یابد باید فعالیت های او را در عصر محدود کنید، محیط و مکانی که می خوابد آرامش بخش باشد و سر و صدا را حداقل باشد.

اهمیت رژیم غذایی در درمان بیش فعالی

بر اساس مطالعات و تحقیقات انجام شده برنامه ریزی برای یک رژیم غذایی مدیریت شده و مناسب باعث می شود تا درمان بیش فعالی با سرعت بیشتری انجام شود و روند بهبودی آن سریع تر باشد، در این خصوص باید هر کدام از وعده های غذایی و میان وعده ها حاوی کمی پروتئین و کربوهیدرات پیچیده باشند، مصرف این غذاها باعث می شود تا هوشیاری کودک در مدت زمانی طولانی به خوبی حفظ شود و تمرکز و توجه لازم را داشته باشد.

نکته دیگری که باید به آن توجه شود این است که بین غذای اصلی و میان وعده ها باید کمتر از سه ساعت فاصله بیفتد تا قندخون فرد مبتلا ثابت باقی بماند و میزان تحرک در حالت تعادل و خوب باقی بماند، بدین وسیله تمرکز و توجه کودک زیاد می شود و ارزیابی موادی مانند روی، آهن ومنیزیوم که در بدن کودک وجود دارد در برنامه درمانی قرار می گیرد و نقش بسیار مهمی در بهبود علائم و نشانه های بیماری دارد.

روش نوروفیدبک در درمان بیش فعالی

نوروفیدبک یک روش غیرتهاجمی و موثر می باشد و از مزیت هایی که این روش دار می تواند عوارض جانبی دارو درمانی را در روش نوروفیدبک حذف کرد، در این روش نحوه عملکرد مغز دچار تغییراتی می شود و رفتارهای ناسازگارانه از بین می رود، استفاده از روش نوروفیدبک در کنار روش های روانشناختی مانند رفتار درمانی و ورزش می تواند کمک بسیاری به درمان کند و برای انجام این روش حتما نظر درمانگر را جویا شوید و در زمینه با او مشورت کنید.

روش های دارویی در درمان بیش فعالی

در این بخش از مقاله مدت زمان درمان بیش فعالی به معرفی داروهای موثر برای این بیماری پرداختیم، دارو درمانی گاهی اوقات خط اصلی درمان به شمار می آید و به تنهایی نمی تواند موثر باشد ولی در کنار روان درمانی می تواند مفید و موثر باشد، برخی از داروهایی که در درمان این اختلال موثر واقع می شوند شامل موارد زیر است که باید به دستور پزشک تجویز و مصرف شود  و در صورتی که در میزان این دارو ها افزایش یا کاهش دوز وجود داشته باشد مشکلاتی برای فرد مصرف کننده به وجود می آید. و عوارض و آسیب هایی را برای فرد به همراه دارند.

  • دکستروآمفتامین و آمفتامین (Focalin)
  • کسترو آمفتامین (Dexedrine, Dextrostat)
  • لیسدکسام فتامین
  • متیل فنیدات ( ریتالین)

سخن آخر

یکی از اختلالات بیش فعالی می باشد که بیش تر در کودکان بروز پیدا می کند و آن ها و خانواده شان را با مشکلاتی رو به رو می کند، در صورتی که فرد به روانشناس مراجعه کند و از روش های رفتار درمانی استفاده کند تا حدودی می تواند این علائم و نشانه ها را بهبود بخشد زیرا درمان دارویی به تنهایی کفایت نمی کند و نتیجه مطلوبی را به همراه نخواهد داشت.

دارو باعث می شوند تا آن بیماری کنترل شود و رفتارها را کاهش می دهند و باعث افزایش تمرکز و توجه می شوند اما برای این که مهارت های اجتماعی در کودک افزایش یابد و به شیوه مناسب تربیت صورت گیرد باید از مشاوران متخصص در این زمینه کمک بخواهید تا راهنمایی های لازم را انجام دهند، هم چنین بسیاری از بزرگسالان به خاطر بیش فعالی مشکلاتی مانند افسردگی را تجربه می کنند و باید با آن دست و پنجه نرم کنند در این صورت استفاده از مشاوره روانشناسی مفید خواهد بود و می تواند بسیار کمک کننده باشد.

منبع : مدت زمان درمان بیش فعالی از نظر متخصص

فرایند اجتماعی شدن کودک |سرانجام بد کودکان منزوی

فرایند اجتماعی شدن کودک ( راهنمای روان شناختی)

فرایند اجتماعی شدن کودک یا همان جامعه پذیری مرحله ای مهم در رشد انسان به حساب می آید و اولین محیط اجتماعی که کودک با آن ارتباط برقرار می کند خانواده می باشد و برقراری ارتباط با والدین اولین نیاز اجتماعی کودک شناخته می شود.

و زمانی که کودک با پدر و مادر خود ارتباط برقرار می کند احساس امنیت و خوشحالی می کند و با ادامه این روند سطح روابط اجتماعی کودک در آغوش خانواده گسترش می یابد و بعد وارد اجتماعی دیگری مانند جامعه، اقوام و دوستان می شود.

اگر والدین نسبت به اجتماعی شدن فرزندان آگاهی و شناختی کاملی داشته باشند فرایند اجتماعی شدن برای فرزندان هموارتر خواهد شد و به این منظور در این مقاله به معرفی فرایند اجتماعی شدن کودک پرداخته ایم  و در صورتی که احساس می کنید کودک شما کمتر اجتماعی می باشد و بیشتری به گوشه گیری تمایل دارد در این هنگام حتما به مشاوره کودک مراجعه کنید و از او کمک بخواهید.

فرایند اجتماعی شدن کودک، نقطه آغاز

روانشناسی کودک در ابتدا بسیار مهم می باشد و والدین باید اطلاعات کاملی در مورد آن داشته باشند و با روانشناس متخصصی در ارتباط مستمر قرار بگیرند، و بر اساس نظر پژوهشگران تاثیر پذیری کودک از همان قبل تولد آغاز می شود به گونه ای که کودک در شکم مادر سطحی از درک و فهم را دارد و از آن تاثیر می پذیرد اما بعد از تولد و خروج از رحم این سطح بسیار گسترده تر می شود زیرا  کودک با محیط خارج به صورت مستقیم ارتباط می گیرد. در این هنگام علاوه بر تاثیر پذیری کودک فرصت تاثیرگذاری را به دست می آورد و با محیط خارج تعاملاتی را برقرار می کند و در این شرایط هر فعالیت که خانواده و افراد نسبت به کودکشان انجام می دهند بر روی رشد او تاثیر می گذارد.

به عنوان مثال صحبت کردن با کودکی که هنوز زبان باز نکرده است باعث می شود تا مهارت های ارتباطی او توسعه یابد و تعامل کودک با محیط اطراف به مرور زمان شامل محیط بزرگ تری می شود به عنوان مثال در سن دو سالگی علاوه بر این که از مصاحبت با پدر و مادر لذت می برد تمایل دارد تا به بازی با کودکان دیگر بپردازد و با آن ها سرگرم شود.

فرآیند اجتماعی شدن کودک هیچگاه قطع نمی شود ولی تا سن خاصی برای افراد یکسان می باشد و با سرعت بیشتری ادامه می یابد و بعد از آن سرعتش کندتر می شود. در نتیجه فرایند اصلی اجتماعی شدن کودک به معنی تاثیرگذاری و تاثیر پذیری او از محیط های اطراف از همان ابتدای تولد شروع می شود و تا پایان عملکرد مغز ادامه می یابد، و همچنین بیان شده است که پرورش مهارت های ارتباطی کودک در طول زمان به فرایند اجتماعی شدن او کمک بسیاری می کند.

فرایند اجتماعی شدن کودک، دوران اوج

دوران ۱ تا ۷ ماهگی کودک

میزان تاثیرپذیری کودک از یک ماهگی تا ۳۶ ماهگی در اوج می باشد و دوران یک  ماهگی دورانی است که کودک ارتباط سمعی و بصری خود را در آن تقویت می کند و زمانی که با او صحبت می کنید باید به چشمانش نگاه کنید و با او ارتباط بصری برقرار کنید و همچنین برای کودکتان ملودی شاد و آرام بخش بگذارید تا گوشش از صداهای اضافی خالی شود.

پس از این دوران در زمان سه ماهگی کودک آن توانایی هایی که یاد گرفته است را به کار می گیرد و وقت زیادی را صرف تماشای محیط اطرافش می کند و در این دوران کودک تمایل دارد محیطی که در آن قرار دهد را توسعه دهد و با آن ارتباط برقرار کند.

فرایند اجتماعی شدن کودک

در سن چهار ماهگی نتیجه این تلاش را می بیند و در این دوران سعی می کند تا محیط ارتباطی خود را توسعه دهند و در سن هفت ماهگی مهارت های ارتباطی او فزایش می یابد کودکان در این سن تمایل خاصی به بازی با همسالان خود نشان نمی دهند و دوست دارند بیشتر وقتشان را صرف شناخت و الگوبرداری از محیط اطراف نمایند. همه این موارد به تنهایی نشان دهنده سلامت نوزاد می باشد.

فرایند اجتماعی شدن کودک، دوران ۱۲ ماهگی و ۲۳ ماهگی

در سن ۱۲ ماهگی کودک به خانواده اش وابسته می شود و هنگامی که از پدر و مادر و نزدیکان دور شود احساس نگرانی می کند و بعد از این دوران در سن ۲۳ ماهگی مهارت های اکتسابی او فعلیت پیدا می کند و به مرحله ظهور می رسد در این زمان او فرصت انتخاب همنشین و دوست را پیدا می کند و با آزادی بیشتری نسبت به دوره قبل وارد اجتماع می شود. اگر خانواده بر روی این دوره ها شناخت داشته باشد می تواند کودک را همراهی کند که بسیار تاثیرگذار و نتیجه بخش خواهد بود.

دوران ۲۴ تا ۳۶ ماهگی

در این سن کودک کاملا خود محور می باشد و دوست ندارد به جای دیگران باشد و تصور می کند که دیدگاه دیگران نسبت به خودش همین می باشد در سن ۲ تا ۳ سالگی کودک بعضی چیزها را مانند رعایت کردن بازی و تقسیم کردن چیزها با دیگران را می آموزد و والدینش در این یادگیری به او کمک می کنند و این مسائل باعث می شود تا رشد شناختی کودک افزایش یابد.

بهبود فرایند اجتماعی شدن کودک

بر اساس مطالبی که در بالا گفته شده است پدر و مادر هر چه نقش تکمیلی خود را بهتر بازی کنند نتیجه به دست آمده برای کودک مطلوب تر خواهد بود، برقرار کردن ارتباط مستمر با کودک از طرف خانواده اولین نیاز اساسی کودک می باشد و هر چه کیفیت این ارتباط بیشتر باشد نتیجه به دست آمده صحیح تر و مطلوب تر خواهد بود، همچنین خانواده ها اگر محیط امن اطراف کودک را افزایش دهند در اجتماعی شدن کودک تاثیر بسیاری خواهند داشت  و دعوت شدن دوستان و نزدیکان و برقراری روابط اجتماعی بیشتر راهی برای رسیدن به این مطلوبیت می باشد.

همچنین اگر کودکان در محیط های گروهی شرکت داشته باشند توانایی اجتماعی آن ها زودتر پیشرفت می کند و در تعامل با گروه های دیگر، اهمیت خانواده برای کودک بیش از پیش برجسته خواهد شد.

فرایند اجتماعی شدن کودک، وظایف والدین

به خاطر داشته باشید که رشد شخصیتی و فرایند اجتماعی کودکان اهمیت بسیاری دارد و به حمایت کامل و صحیح شما مرتبط می شود تا در این مسیر موفق تر عمل کند پس سعی کنید وظایف خودتان را در این مسیر فراموش نکنید و به بهترین شکل حامی فرزندتان باشید. هم چنین علاوه بر پدر و مادر دیگر اعضا که با کودک در ارتباط هستند مانند پدربزرگ ها و مادر بزرگ ها و خواهر و برادر و دیگر اقوام نقش بسیاری در رشد و پیشرفت جنبه های اجتماعی دارند و با توجه به این موضوع بهتر است در همه مراحل رشد کودک از مشاور کمک بگیرید تا راهکارهای لازم را به شما ارائه دهد و در این زمینه شما را راهنمایی کند.

در این زمینه مرکز مشاوره ستاره ایرانیان با داشتن مشاورانی برجسته می تواند بسیار به شما کمک کنند تا اصول و راهبردهای اصلی و کاربردی را فرا بگیرید و به اجتماعی شدن کودک تان کمک کنید و در صورتی که کودکتان به دلایل مختلف منزوی و گوشه گیر است و تمایل ندارند با دیگران ارتباط برقرار کنند از مشاوران کمک بگیرید تا همه جوانب را مورد بررسی قرار دهند و به والدین کمک کنند تا مشکل را به طور صحیح تشخیص دهند و روند درمان را به درستی طی کنند.

همچنین مشاوران به صورت تلفنی، اینترنتی به مراجعان امکان می دهد تا از خدمات بهره مند شوند و در کمترین زمان از بروز ترین متخصصین استفاده کنند.

منبع : فرایند اجتماعی شدن کودک |سرانجام بد کودکان منزوی