روانشناسی نوجوان ۱۴ ساله
جنبه های مختلف رشد در ۱۴ سالگی و از نظر روانشناسی نوجوان ۱۴ ساله – زمان مطالعه ۵ دقیقه روانشناسی نوجوان ۱۴ ساله چهارده سالگی سنی محوری می باشد. در حالی که برخی از کودکان ۱۴ ساله شروع به حرکت در مسیر رسیدن به فردی مسئول می کنند، برخی دیگر شروع به طغیان می کنند […]
روانشناسی نوجوان | چرا مشاوره زندگی نوجوان را نجات می دهد؟
روانشناسی نوجوان ، چرا مشاوره برای نوجوانان ضروری است
مشاوره روانشناسی نوجوان برای دوران حساس نوجوانی لازم و حیاتی می باشد زیرا نوجوانی دورانی است که در آن چالش های بسیاری روی می دهد و نوجوان با تغییرات زیادی همراه است و باید به این دوران دقت و توجه ویژه ای داشته باشید زیرا این دوره نقش مهمی در شکل گیری شخصیت فرد دارد.
روانشناسی نوجوان به والدین کمک می کنند تا با مشکلات و تغییرات دوره های نوجوانی به خوبی آشنا شوند و طرز برخورد با این مشکلات را بدانند زیرا بسیار طرز برخورد والدین با نوجوان مهم می باشد و روانشناس نوجوان امکاناتی برای والدین فراهم می کند تا سبک های فرزند پروری و شیوه های ارتباطی با نوجوان را به صورت صحیح آموزش ببیند و در هنگام برخورد با نوجوان آن نکات را در نظر بگیرد.
دوره نوجوانی بسیار پر تنش و چالش بر انگیز است و روانشناسی نوجوان در حل این بحران ها نقشی بسیاری دارد و بسیار پر اهمیت و راهگشا است، در ادامه این مقاله به بررسی روانشناسی نوجوان می پردازیم و اطلاعات مهمی را در مورد آن بیان می کنیم.
مشاوره روانشناسی نوجوان
مشاوره نوجوان نقش بسیار مهمی دارد و پلی میان والدین و نوجوان می باشد او می تواند به والدین کمک کند تا ارتباط صحیح و موثری با نوجوان خود داشته باشند و والدین با علایق و دیدگاه های نوجوان خود آشنا می شود و در این خصوص آگاهی کسب می کند که فرزندش را با دیدگاه خود قضاوت نکند و ویژگی های دوران رشد و بلوغ او را در نظر بگیرد.
یکی از کارهایی که معمولا والدین انجام می دهند نصیحت کردن نوجوان است که باعث گارد گرفتن او می شود مشاوره نوجوان به والدین می آموزد که بدون نصیحت کردن با فرزندشان ارتباط کلامی برقرار کنند و با او صحبت کنند، همچنین برای حل برخی از مشکلات دوران نوجوانی، والدین نیاز به راهکارهای صحیح دارند و باید از آموزش های تخصصی استفاده کنند و مشاور در این خصوص کمک بسیاری به فرد می کند.
والدین باید این نکته را در نظر بگیرند که کمک گرفتن از روانشناس به این معنی نمی باشد که والدین نمی توانند از عهده نوجوان خود بربیایند، بلکه مشاور می تواند به والدین کمک کنند تا بهترین رفتار را داشته باشند و در لحظه تصمیم های درست تری را بگیرند، با این کار برقراری ارتباط میان والدین و فرزندان راحت تر می شود.
مشاوره روانشناسی بلوغ دختران
بلوغ در تمام دنیا برای دختران بسیار زودتر از پسران اتفاق می افتد و دوره ای است که در آن تغییرات جسمی و روانی بسیاری به وجود می آید و شخصیت و رفتارهای نوجوان با تغییراتی همراه می گردد، نوجوانان در این دوره با چالش ها و سوالات بسیاری رو به رو می شوند که اگر به درستی به آن ها پاسخ دهند و راه حل صحیح و مناسبی را پیدا نکنند استرس و اضطراب بسیاری در آن ها ایجاد می شود و احتمال دارد درگیر مشکلات متعددی مانند افسردگی و اعتیاد شوند.
به همین دلیل بسیار مهم می باشد که والدین در برخورد با این تغییرات چه واکنش هایی از خودشان نشان دهند و در صورتی که رفتارهای آن ها نامناسب و اشتباه باشد ارتباط صمیمانه میان آن ها از بین می رود و مشکلات و چالش هایی به وجود می آید.
والدین اگر به روانشناس نوجوان مراجعه کنند و از او کمک بخواهند در این خصوص راهکارهای صحیحی به والدین خواهند داد تا پاسخ دهی صحیحی نسبت به افکار نوجوانان داشته باشند.
یکی از مشکلات شایع در میان دختران نوجوان بلوغ زود رس می باشد که باعث می شود مشکلات خلقی، عصبی و رفتاری دوران بلوغ شدیدتر شود و اگر بلوغ زیر هفت سال به وجود آید باید حتما جدی گرفته شود و در صورتی که در آن سن به بلوغ زودرس توجهی نشود مشکلات رفتاری و روانی بسیاری برای دختران به وجود خواهد آمد هنگامی که والدین به روانشناس مراجعه کنند آن ها می توانند تا حدودی مشکلات و چالش های این دوره را حل نمایند.
روانشناسی نوجوان، مشاوره روانشناسی بلوغ پسران
دوران بلوغ در دختران و پسران با تغییرات بسیاری همراه می باشد ولی آن ها با یکدیگر تفاوت هایی دارند، پسران نسبت به دختران از هیجان و شیطنت بالایی برخوردار هستند و به همین دلیل در دوران بلوغ مشکلات رفتاری آن ها بیشتر می باشد و درگیری های بیشتری با اعضای خانواده خواهند داشت.
برای این که این مشکل به صورت صحیح حل شود والدین باید رابطه دوستانه و صمیمانه خود را با نوجوان حفظ کنند و پدر از تجربیات دوران بلوغ خود با فرزندش حرف بزند و در صورتی نبود پدر، کمک گرفتن از مشاوره نوجوان بسیار مفید می باشد و توضیحات و راهنمایی های جامعی در این خصوص در اختیار والدین، اعضای خانواده و فرد نوجوان قرار می دهند.
یکی از مشکلات جدی در میان پسران بلوغ دیررس می باشد و باعث به وجود آمدن مشکلات جدی مانند مشکلات خانوادگی، اجتماعی، منزوی شدن و گوشه گیر شدن می شود مشاوره و روانشناس نوجوان می تواند توضیحات مفیدی را به خانواده و خود نوجوان ارائه دهد تا با چالش ها راحت کنار بیایند و از مشکلات بعدی پیشگیری کنند.
درمان پرخاشگری نوجوانان به سادگی
پرخاشگری نوجوانان ، علل، پیامد ها و نحوه برخورد صحیح با پرخاشگری
پرخاشگری نوجوانان یکی از چالش هایی است که بسیاری از والدین با آن رو به رو می شوند و نمی توانند از پس آن بر بیایند، در نوجوانان برخی از تغییرات جسمی و روانی به وجود می آید که باعث بروز خشم و رفتار های پرخاشگرانه در نوجوان می شود اما در بسیاری از موارد پرخاشگری نوجوان به سبک های فرزند پروری والدین و نحوه برخورد آن ها با نوجوان بستگی دارد.
یکی دیگر از مشکلات در دوران نوجوانی زود رنجی می باشد. اگر نوجوان بیش از اندازه خشمگین شود و قادر نباشد رفتار خود را کنترل کند این مسئله ممکن است برای او آسیب زننده باشد، بنابراین بهتر است والدین آگاهی لازم درباره علل، ریشه، درمان و راهکارهایی برای پرخاشگری نوجوانان را کسب کنند تا بتوانند از نوجوان حمایت کنند تا او این دوره را با موفقیت پشت سر بگذارد.
والدین برای کاهش تنش میان خود و فرندان و پیشگیری از درگیری می توانند به مشاوره خانواده مراجعه کنند و از او کمک بخواهند.
پرخاشگری نوجوانان
خشم حالت هیجانی و بر انگیختگی می باشد که هنگام رو به رو شدن با مشکلات و مسائل روز مره و همچنین محرک های نامناسب محیطی به صورت های مختلف بروز پیدا می کند، خشم و پرخاشگری حالت هایی می باشد که همه انسان ها آن را تجربه کرده اند و چندین بار در طول زندگی با آن رو به رو شده اند و با آن آشنا هستند.
اما احساس خشم و پرخاشگری در دوران نوجوانی می تواند با شدت بیشتری بروز پیدا کند و نوجوان زمانی که از دنیای کودکی خود خارج شده است در حال تغییر و رو به رو شدن با بحران های بزرگسالی از جمله پذیرش مسئولیت های اجتماعی می باشد به همین دلیل اغلب پرخاشگری می کند. در حقیقت پرخاشگری یکی از ویژگی های دوران نوجوانی محسوب می شود.
ویژگی هایی که سبب پرخاشگری در دوران نوجوانی می شوند
نوجوانی مرحله ای است که فرد طی آن برای ورود به بزرگسالی آماده می شود، این دوره با تغییرات جسمی و روحی بسیاری همراه می باشد و نوجوانان در این دوره از زندگی ویژگی هایی را تجربه می کند که در پرخاشگری آن ها نقش زیادی دارد در ادامه این مقاله برخی از این ویژگی ها را به طور دقیق مورد بررسی قرار می دهیم.
پرخاشگری نوجوانان، ویژگی های جسمانی
فرد در دوره نوجوانی از نظر جسمانی تغییراتی در او ایجاد می شود و ویژگی هایی در او به وجود می آید که احتمال دارد باعث بروز پرخاشگری در او شود در زیر بعضی از این ویژگی ها را ذکر می کنیم:
- آغاز بلوغ جسمانی
- بروز صفات ثانویه و اولیه جنسی
- سن ناشی گری
- ناهماهنگی در حرکات
- تغییرات هورمونی
- احساس خستگی و درد عضلانی
پرخاشگری نوجوانان، ویژگی های شناختی
در دوران نوجوانی ویژگی های شناختی مانند رشد تفکر، قدرت استدلال، نظریه پردازی، رسیدن به مفهوم خود و رشد هویت، استقلال طلبی و مسئولیت پذیری در نوجوانان رشد می کند که ممکن است باعث شود که در این دوران نوجوان دچار بحران هویتی شود.
پرخاشگری نوجوانان، ویژگی های اجتماعی
در دوران نوجوانی، فرد نیاز دارد تا در گروه های مختلف همسالان خود عضو شود، هم چنین به کسب و کار، موقعیت های اجتماعی و تشخیص طلبی و به استقلال نیاز دارد که از ویژگی های دوران نوجوانی به شمار می آیند نوجوان ممکن است در هر کدام از این نیاز ها با مشکلاتی رو به رو شوند که در این صورت دچار خشم و پرخاشگری می شود.
پرخاشگری نوجوانان، ویژگی های عاطفی
در دوران نوجوانی فرد ممکن است بی ثباتی در هیجانات، ناشی گری در ابراز احساسات و عواطف، ترس، کمرویی، خجالتی بودن، تخیل و رویا پردازی عواطف را تجربه کند و این ویژگی باعث شود شخصیتی زودرنج و حساس داشته باشد و نتواند احساسات خود را کنترل و مدیریت کند.
علل پرخاشگری نوجوانان چیست؟
پیش از آن که به دنبال راهکار های مناسب برای برخورد با پرخاشگری نوجوانان باشید ابتدا باید علل پرخاشگری را در آن ها پیدا کنید، خشم و پرخاشگری که در نوجوانان به وجود می آید علاوه بر ویژگی های ذکر شده احتمال دارد دلایل مختلفی داشته باشد که در زیر بخشی از آن را شرح داده ایم.
- فعالیت هورمون های جنسی در دوره نوجوانی
- فاکتور های ژنتیکی
- رفتار های پرخاشگرانه قبلی
- قربانی آزار جنسی یا فیزیکی بودن
- در معرض خشونت قرار گرفتن در خانه و جامعه
- پرخاشگری و خشم در رسانه ها
- استفاده از الکل و مواد مخدر
- حضور سلاح گرم در خانه
- آسیب مغزی در اثر ضربه
- تجاوز به حق و حقوق نوجوانان یا چشم پوشی از مالکیت او
- آزار های کلامی و توهین به شخصیت نوجوان
- تنبیه یا حمله های فیزیکی و بدنی به نوجوان
- بی توجهی به علایق نوجوان
- تحت فشار قرار دادن نوجوانان و مجبور کردن آن ها به انجام کار هایی که دوست ندارند
- برخورد نامناسب با آن ها و امر و نهی زیاد در امور
با توجه به مواردی که بیان شد والدین باید شناخت خود را از این دوران حساس بالا ببرند و همچنین فرزندشان را نیز بشناسند تا بتوانند علت های پرخاشگری در دوران نوجوانی را تشخیص دهند و پیشگیری های لازم را در این مورد انجام دهند.
پرخاشگری نوجوانان، تفاوت پرخاشگری در دختران و پسران
هر دو جنس دختر و پسر احتمال دارد دچار خشم و پرخاشگری شوند اما معمولا پسران بیش تر دچار خشم می شوند و رفتار های پرخاشگرانه ای از خود بروز می دهند و علت این امر ممکن است به دلیل ویژگی های جسمی و نداشتن محدودیت های محیطی می باشد.
بر اساس مطلب بیان شده خشم و عصبانیت توسط پسران در خانواده و محیط بیشتر مورد قبول می باشد و به همین دلیل کم تر مورد بازخواست خانواده قرار می گیرند و برای آن ها تهدید و تنبیه ای وجود ندارد، در حالی که خانواده و محیط از دختران انتظار دارند شخصیت آرامی داشته باشند و کمتر عصبانی شوند و همچنین از خشم و پرخاشگری آن ها جلوگیری کنند.
تاثیر خانه و مدرسه در بروز پرخاشگری نوجوانان
در بسیاری از اوقات احتمال دارد خشم و پرخاشگری توسط نوجوان به دلیل رابطه گسسته او با والدینش باشد و هم چنین به دلیل عدم امنیت روانی نوجوان دچار پرخاشگری می شود و زمانی که نوجوانی در روابط خانوادگی مورد طر شدن، تهدید، تنبیه و تحقیر قرار بگیرد و والدین در نوع تربیت خود درست عمل نکرده باشند در این هنگام دچار عدم امنیت روانی شده است و برای این که از خود دفاع کند و محافظت نماید دست به پرخاشگری می زند.
در این هنگام نوجوان از طریق پرخاشگری کردن به مقابله با والدینش می پردازد، با این کار والدین سعی می کنند تا نوجوان را بیشتر تحت فشار قرار دهند تا تربیت درست تری داشته باشد و شرایطی شبیه خانواده در مدرسه هم وجود دارد با این تفاوت که به جای والدین، معلمان، مدیر و هم کلاسی های نوجوان هستند که با تحت فشار قرار دادن نوجوان باعث بروز خشم و پرخاشگری می شوند.
در صورتی که اگر والدین، معلمان و کسانی که با نوجوان در ارتباط هستند اطلاعات و آگاهی های خود را در مورد دوران نوجوانی و حساسیت آن افزایش دهند و با ویژگی های این دوران آشنا شوند بسیاری از مشکلات کاهش می یابد و هم نوجوان هم آن ها احساس بهتری پیدا می کنند.
رفتار با نوجوان پرخاشگر
رفتار با نوجوان پرخاشگر، بهترین راهکار چیست؟
دوره نوجوانی بسیار پر فراز و نشیب و با اهمیت می باشد و چگونگی رفتار با نوجوان پرخاشگر شخصیت نوجوان را می سازد و در شکل گیری هویت او تاثیر گذار می باشد، در این شرایط نقش والدین بسیار مهم و تعیین کننده می باشد.
معمولا نوجوانان تغییرات خلقی بسیاری را تجربه می کنند که یکی از این تغییرات خشم و پرخاشگری می باشد ، پرخاشگری در نوجوانان به میزان زیادی به بحران های دوران نوجوانی آنها مربوط می شود و والدین می توانند نیاز ها و احساسات فرزند خود را به خوبی درک کنند و برخورد مناسب و متعادلی با اشتباهات و پرخاشگری های داشته باشند، در این صورت محیط خانه به محیطی آرام برای فرزندان تبدیل می شود و زمینه برای رشد آن ها مهیا می گردد همچنین برای حل مشکل نوجوانان پیشنهاد می شود تا از مشاور کمک بگیرید تا در این زمینه راهنمایی های لازم را بگیرند.
رفتار با نوجوان پرخاشگر، نوجوانی و پرخاشگری
نوجوانی یک دوره بسیار پر اهمیت در زندگی فرد می باشد و فرد در آن دوره به دنبال پیدا کردن شخصیت و هویت مختص به خود می باشد و رسیدن به هویت واقعی به راحتی صورت نمی گیرد و مسلما به زمان نیاز دارد.
رفتار ها و تغییرات خلقی نوجوانان به خاطر تغییرات هورمونی به وجود می آید، پرخاشگری در دوره نوجوانی امری طبیعی است و نوجوانان در این دوره تحریک پذیر هستند و حالات عاطفی بسیاری را تجربه می کنند.
بسیاری از والدین نسبت به پرخاشگری فرزندان خود گله مند هستند زیرا پرخاشگری در خانواده یک امر استرس زا می باشد و به همین دلیل خانواده ها به دنبال راهی هستند تا مشکلات و پرخاشگری های نوجوان شان را کاهش دهند.
رفتار با نوجوان پرخاشگر، دلایل عصبانیت و پرخاشگری نوجوانان
پرخاشگری در نوجوانان دلایل بسیاری دارد، آگاهی های لازم نسبت به این دلایل می تواند به برخورد بهتر والدین با فرزندان کمک کند، این دلایل موارد زیر را در بر می گیرد:
دلایل زیست شناختی
بر اساس تحقیقات انجام شده هنگامی که هورمون تستسترون ( هورمون پرخاشگری) افزایش می یابد خشم و عصبانیت در نوجوانان افزایش می یابد و زمانی که قند خون فرد کاهش می یابد نیز فرد عصبی و پرخاشگر می شود بنابراین کاهش قند خون یکی از دلایل زیست شناختی می باشد.
دلایل روانشناختی
دلایلی مانند افسردگی و احساس گناه از متداول ترین نوسانات خلقی در نوجوانان می باشد و نوجوان زمانی که تحت تاثیر این عوامل و مشکلات قرار می گیرد پرخاشگر می شود، الگو های شخصیتی نیز در بروز خشم و پرخاشگری بسیار تاثیر می گذارند.
دلایل اجتماعی
بسیاری از دلایل پرخاشگری در نوجوان را می توان به چالش های محیطی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی آن ها در دوران نوجوانی نسبت داد و هم چنین از این موارد می توان به تاثیر خانواده، فقر و یادگیری و تربیت در محیط خانواده اشاره کرد و در این زمینه می تواند مطالعه مفید باشد و اطلاعات جامعی را در خدمت شما قرار دهد.
رفتار با نوجوان پرخاشگر
زمانی که نوجوان عصبی و پرخاشگر می شود والدین چه برخوردی می کنند؟ به طور معمول در اکثر مواقع والدین برای این که قدرت خود را در این شرایط حفظ کنند پا به پای نوجوان داد می زنند و میل به انجام این کار در والدین طبیعی می باشد چرا که والدین تحمل ندارند که قدرت شان توسط فرزندشان از بین برود و آن ها با انجام این کار نوجوان را به یک مبارزه و دعوای بزرگ تر دعوت می کنند و به همین دلیل یک دعوای طولانی میان شما و فرزندتان به وجود می آید.
برای این که برخورد بهتری با فرزندتان داشته باشید باید قبل از شروع دعوا یک جلسه خانوادگی ترتیب دهید و او را به آرامش دعوت کنید، زمانی که شما نوجوان خود را به گفت و گو دعوت می کنید به او احترام می گذارید و احساس مهم بودن و با ارزش بودن را به او نشان می دهید، هم چنین برخورد درست باعث می شود تا نوجوان مهارت های اجتماعی، مهارت صحیح حل مسئله، مسئولیت پذیری و همکاری را بیاموزد.
نشانه های نیاز نوجوان به درمان و مشاوره
در دوران نوجوانی نوسان حالات هیجانی امری طبیعی محسوب می شود. هورمون ها در حال تغییر هستند، تحمل زندگی می تواند به نظر دشوار برسد، و با تجربه ی اندک زندگی، جوان ممکن است احساس سردر گمی کند. زمانی که والدین مشغول کار هستند، یا یک جدایی طبیعی بین او و خانواده رخ می دهد، نوجوان ممکن است بجای خانواده به دوستان خود روی آورد.
حمایت همسالان می تواند برای برخی مشکلات و مسائل پیش روی نوجوان مفید واقع شود. اما زمانی که علایم بیماری های روانی در او ظاهر می شوند، چیزی بیشتر از یک دوست خوب مورد نیاز است.
مشکل اینجاست که نوجوانان ممکن است متوجه معنای احساساتی را که تجربه می کنند نشوند. به عنوان یک پدر یا مادر، حفظ ارتباط نزدیک با فرزندتان بسیار اهمیت دارد، زیرا بدینوسیله در صورت بروز هرگونه تغییر یا علایم بیماری روانی در فرزند تان، می توانید به سرعت متوجه شوید.
بیماری های روانی شامل افسردگی، اضطراب، اختلال دو قطبی، اسکیزوفرنی، اختلال شخصیت مرزی، اختلال استرس پس از ضایعه ی روانی (PTSD)، اختلال نقصان توجه (ADD)، اختلال نقصان توجه و بیش فعالی (ADHD) و بسیاری دیگر از اختلالات می توانند زندگی روزمره نوجوان شما را با اختلال مواجه سازند.
چنانچه نوجوان دچار بیماری روانی باشد و اقدام مناسبی برای تشخیص و درمان آن صورت نگیرد، نوجوان ممکن است در تلاش برای خود درمانی و رهایی از عوارض و علائم ناشی از بیماری خود، به استفاده از مواد مخدر و الکل روی آورده، و یا دچار اختلالات خوردن شده، تا از این طریق به نوعی بی حسی و احساسی کاذب از بهبودی و رهایی از بیماری خود برسد.
نشانه های نیاز نوجوان به درمان و مشاوره
در اینجا به راه هایی برای تشخیص نیاز نوجوان شما به درمان های سلامت روانی اشاره شده است:
تغییرات پیوسته ی خلقی و روحی: چگونه میان کج خلقی ها و دمدمی مزاج بودن های معمول دوران نوجوانی و تغییرات مداوم روحی که علایم واقعی بیماری های روانی هستند تمایز قائل شویم؟ شما فرزند خود را بهتر از هر کس دیگر می شناسید. اطمینان داشته باشید که شما می توانید تغییرات در روحیات دختر یا پسر خود را که با شخصیت و شناختی که از او دارید مطابقت ندارند را تشخیص دهید.
تغییر در رفتار: این موضوع در رابطه با رفتارهای فرزند شما نیز صدق می کند. مطمئنا با بالا رفتن سن نوجوان رفتارهای او نیز تغییر خواهند کرد، اما در صورتی که احساس می کنید رفتار او آنچنان دچار تغییر شده است که احساس می کنید با فردی کاملا متفاوت مواجه شده اید، این می تواند نشانه ای از بیماری روانی یا سوء مصرف مواد مخدر باشد.
بروز پیامد ها در مدرسه و در میان دوستان: یک بیماری روانی می تواند منجر به از دست دادن تمرکزشود که عملکرد فرد را در مدرسه و توانایی او در حفظ رابطه با دوستان و همسالان خود تحت تاثیر قرار می دهد.
علایم جسمی: کاهش انرژی، تغییر در عادات خواب و تغذیه، دردهای مکرر معده، سردرد، کمردرد، و بی توجهی به وضع ظاهری و بهداشت فردی (مانند حمام کردن و آراستن ظاهر خود) می توانند علایمی باشند حاکی از نیاز فرد به درمان های روانی.
خود درمانی: مشاهده ی هرگونه علامتی از مصرف مواد مخدر یا الکل، خود آزاری، اختلال خوردن، یا دیگر اشکال رفتارهای فرار از رنج روحی، ممکن است مستقیما با بیماری های روانی در ارتباط باشند. تلاش برای کسب احساس بهتر می تواند حاکی از یک نیاز شدید برای درمان های روانی در فرد باشد.
اگر هرکدام از این علائم را در فرزند خود مشاهده کردید، از متخصصان کمک بگیرید. همه ی بیماری های روانی را می توان با ارزیابی، تشخیص، و درمان مناسب، بهبود بخشیده و مهار کرد.