فرآیند اصلی روان درمانی یا CCP یک رهیافت درمانی است که بر مبنای آگاهی بوده است.

خود اکتشافی و درمان را از طریق تاکید و تمرکز بر آگاهی عمیق و مداوم نسبت به فرآیندهای ذهنی و بدنی فرد انجام می دهد.

در اغلب موارد، درمان به صورت یک مسئولیت و کار مشترک در نظر گرفته می شود که طی آن درمانگر فرد درمانجو را همراهی می کند تا به یک شناخت عمیق نسبت به تجربیات خود دست یابد.

درمانگر به صورت یک تسهیل کننده عمل می کند و به افراد کمک می کند تا به درون خود توجه کنند.

نسبت به مواردی که در زمان فعلی تجربه می کند، آگاه باشد.

این مطالعه تفکری در مورد خود بوده و افراد می توانند ریشه های گذشته مربوط به مشکلات خود را پیدا کنند و یک شناخت مشخصی نسبت به آن چیزی که هستند، پیدا کنند.

آنها با پردازش این اطلاعات در زمان حال، امیدوار خواهند بود تا با خلاقیت و انعطاف پذیری بالاتر، رهیافت ها و رفتارهای گذشته خود را ترک کنند.

فهرست مطالب

• توسعه و تاریخچه فرآیند اصلی روان درمانی
• فرضیات و اهداف مربوط به فرآیند اصلی روان درمانی
• شرایط و مشکلات درمان شده با استفاده از فرآیند اصلی روان درمانی
• محدویت ها و نگرانی های مربوط به فرآیند اصلی روان درمانی

توسعه و تاریخچه فرآیند اصلی روان درمانی

فرآیند اصلی روان درمانی در سال 1982 و توسط مائورا سیلز[1] معرفی شد که در این کار با همسر خود ، فرانکلین سیلز[2] همکاری داشت و با همکاری یکدیگر این رهیافت را توسعه دادند.

CPP ارائه کننده ترکیبی از فلسفه شرقی و روانشناسی غربی می باشد.

این روش تا حد زیادی متکی به اصول و روش های بودیسم، همانند: تمرکز بر آگاهی، همدردی، و پذیرش های غیر مشروط می باشد.

همچنین این رهیافت از اصول بینش و نگرش بودیسم نسبت به درد و درمان انسان، به عنوان راهنما استفاده کرده است.

همچنین CPP تحت تاثیر نظریه های روان پویشی غرب و تکنیک های درمان غرب که شامل سیگموند فروید، کار جانگ[3] و نظریه های ویلیام رونالد فیربیرن و دونالد وینکوت[4] ، که مخالف و متضاد با نظریه های اولیه بود، قرار گرفته است.

مبنای نظری CPP توسط فرانکلین سیز و در کتاب وی به اسم  بودن و شدن: روان پویشی، بودیسم و ریشه های شخصیت و خویشتن توضیح داده شده است.

فرضیات مربوط به فرآیند اصلی روان درمانی

CPP بر مبنای این فرض می باشد که در اصل، همه افراد در یک وضعیت غریزی از سلامتی، آگاهی، همدردی و بینش قرار دارند. باور بر این است که وضعیت اصلی غیر شرطی و همیشگی است و به وضعیتی که ما خودمان را در آن می بینیم، بستگی ندارد.

با این وجود، زمانی که ما شخصیت خودمان را رشد و شکل می دهیم، این وضعیت غریزی سلامتی و آزادی می تواند مبهم و نا مفهوم باشد.

ما خودمان و دنیا را از طریق روش های عادی بیان می کنیم، و مجموعه ای از الگوها، بینش ها و خواسته ها را تکرار می کنیم.

تعداد زیادی از این الگوها تحت تاثیر تجارب و روابط گذشته ما قرار دارد.

این موارد مربوط به جنبه هایی هستند که خارج از محدوده آگاهی هوشیارانه ما می باشند.

این حرکت که ما را از وضعیت اصلی دور می کند و شخصیت ما را شکل می دهد، همان چیزی است که به عنوان فرآیند اصلی از آن یاد می شود.

در حالی که وضعیت اصلی ما آن چیز است که بیان می کند ما چه کسی هستم، فرآیند اصلی بیانگر این است که ما چگونه و چه طور هستیم.

مشاوره فرآیند اصلی برای کمک به افراد طراحی شده است تا نسبت به این فرآیند شکل دهی آگاهی کسب کنند.

روش هایی که این فرآیند آنها را اذیت می کند، را مشاهده کنند.

این روش به ویژه به افراد کمک می کند تا:

• فرآیند اتوماتیک خود را به تاخیر بیاندازند، بنابراین این فرآیند ها می تواند بررسی شوند و در مواقع مورد نیاز تعدیل شوند.
• به موارد روان شناسی دسترسی پیدا می کنند که قبلا مخفی بوده است، بنابراین این امر می تواند در یک محیط امن انجام شود.
• با وضعیت اصلی ارتباط برقرار کنند و گرایش طبیعی خود به سمت یک زندگی سالم را تسریع کنند.

سایت “مشاوره خانواده” با کادری تخصصی همواره در کنارشماست و به راهنمایی شما می پردازد.

روان شناسی فرآیند اصلی به چه نحوی کار می کند؟

آموزش عمیق و کامل CPP در موسسه کارونا، که توسط مائورا و فرانکلین سیلز در 1984 تاسیس شده است، ارائه می شود.

این موسسه دو برنامه آموزشی مختلف را با درجه ارشد در CPP ارائه می دهد که عبارتند از:

یک دوره چهار ساله کارشناسی ارشد در روان شناسی فرآیند اصلی بر مبنای آگاهی، و یک دوره سه ساله فوق تخصصی کارشناسی ارشد در مورد روش روان درمان بخشی مبنی بر آگاهی. هر دو مورد از این برنامه ها با مشارکت دانشگاه میدل  سکس[5] در لندن، انگلستان ارائه می شود.

شرکت در دوره کارشناسی ارشد چهار ساله برای عموم افراد آزاد می باشد و تجارب حرفه ای آنها در نظر گرفته نمی شود.

در حالی که دوره کارشناسی ارشد فوق تخصصی برای افرادی ارائه می شود که قبلا در تمامی رشته ها و شاخه های درمانی، دارای تجربه باشند.

دانشجویان بعد از دوره آموزشی می توانند کار کنند تا مدرک معتبری را از شورای روان درمانی بریتانیا (UKCP) و یا انجمن مشاوره ای و روان درمانی بریتانیا دریافت کنند.

همچنین روان درمانگران فرآیند اصلی که دارای مدرک معتبری از UKCP هستند، می توانند به عضویت انجمن روان درمانگران فرآیند اصلی (ACPP) در آیند.

هدف این انجمن کمک به ارتقاء و حمایت از فعالیت های درمانگران در این زمینه می باشد.

شرایط و مشکلاتی که با استفاده از فرآیند اصلی روان درمانی رفع شده است

برخی از افراد ترجیح می دهند تا یک درمانگر را پیدا کنند و وارد پروسه درمانی CPP می شوند تا در مورد خودشان شناخت بیشتری پیدا کنند.

ظرفیت های بالقوه خود را رشد دهند. با این وجود، مشاهده شده است که CPP برای درمان یک سری از مشکلات کاربرد دارد.

این مشکلات و شرایط عبارتند از:

• افسردگی
• اضطراب
• استرس
• مشکلات مربوط به عزت نفس
• مشکلات رابطه ای
• استرس بعد از آسیب
• اختلالات تغذیه ای
• عصبانیت
• داغ دیدگی، غصه و زیان
• مشکلات مربوط به تعدیل / انتقال یا گذر

در دوره های فرآیند اصلی روان درمانی چه مواردی اتفاق می افتد؟

در دوره های فرآیند اصلی روان درمانی چه مواردی اتفاق می افتد؟

فرآیند اصلی روان درمانگران یک رهیافت جدیدی را در مورد هر یک از افراد بکار می گیرند.

از منابعی استفاده می کنند که فرد به محیط درمانی آورده است.

از تمایل درونی و منحصر به فرد وی برای درمان حمایت می کند.

با این وجود، CPP برخی خصوصیاتی دارد که در طول تمامی دوره ها و بین درمانگران مختلف، یکسان می باشد.

یکی از این مولفه ها ایجاد یک رابطه درمانی امن و بدون قضاوت می باشد.

این مورد، فرد درمانجو را تشویق می کند خود واقعی تر، کنجکاو تر و دارای مقبولیت بیشتر را پیدا کند.

علاوه بر آن، به دلیل اینکه بیشتر آسیب های روانی در حین رابطه ها ایجاد می شود، مشغول شدن در رابطه مراقبتی و بدون قضاوت می تواند تاثیرات درمانی قابل توجهی داشته باشد. ادامه مطلب

رویکرد انرژی درمانی بهبود سلامتی فرد از طریق تمرکز بر توازن و جریان انرژی مابین بدن، مغز، عواطف، و روح می باشد. انرژی اصلی core energetic نامیده می شود.

در این فرآیند درمانی فرض می شود که خصوصیات غریزی یک شخص، منعکس کننده خصوصیات جهانی عشق، عقل، آرامش و قدرت بوده و درمانگران واجد شرایط مربوط به این رهیافت درمانی، به افراد کمک می کنند تا به یک وضعیت مناسبی از این خصوصیات درونی درست یابند.

فهرست مطالب

• توسعه رویکرد انرژی درمانی
• سه لایه شخصیتی
• چهار مرحله مربوط به رهیافت انرژی درمانی
• تکنیک ها و روش های مربوط به رویکرد انرژی درمانی
• مشکلات حل شده با استفاده از رویکرد انرژی درمانی
• آموزش رویکرد انرژی های اصلی
• محدودیت ها و نگرانی های مربوط به رویکرد انرژی درمانی

توسعه رویکرد انرژی درمانی

توسعه رویکرد انرژی درمانی در اوایل دهه 1970 و توسط جان سی. پیراکوس[1] که یک دکتر بالینی بود، تاسیس شد.

این رهیافت درمانی بر مبنای عقاید و آموزش های پزشک ها، دانشمندان و فیلسوفانی ایجاد شده است که از وجود داشتن نیروی مثبت و خلاق مابین انسان ها حمایت می کردند.

این نظریه به شدت تحت تاثیر کار ویلهلم ریچ[2] قرار گرفته بود. ریچ معتقد بود که انرژهای درونی مسدود شده، بدن را شکل می دهند و منجر به رشد الگوهای زندگی منفی می شوند.

پیراکوس، همانند ریچ، بر این باور بود که محرک های انسانی از نظر مبنایی خوب هستند و این محرک ها باید مورد تشویق و حمایت قرار گیرند تا فرآیند درمان را تسهیل بخشند.

پیراکوس قبل از اینکه به همراه ریچ، و به کمک الکساندر لاون[3] تحلیل بیو انرژتیک – که نوعی روان درمانی بدنی می باشد –  ایجاد کنند، خودش بیمار و دانشجوی ریچ بوده است.

آنها به همراه یکدیگر موسسه بیو انرژتکیز را در سال 1955 تاسیس کردند، که در ادامه کار ریچ برای توسعه رهیافت جدید بوده است.

آنها ایده مبنایی – داشتن یک ارتباط فعال و پر انرژی با زمین- را برای پیشرفت حس امنیت درونی برای افراد درمانجو، معرفی کردند.

همچنین پیراکوس و لاون مشاهده کردند که افرادی که در موقعیت مناسب و به صورت سرپا ( به جای اینکه متکی به مربی باشند) قرار گرفته بودند، از یک سری مزایا بهره مند شده بودند.

آنها یک موقعیت مناسب را پیدا کردند و به صورت سرپا ایستادند که منجر به ایجاد یک دامنه وسیعی از حرکت ها و تغییر وضعیت ها شده است و در نهایت منجر به ایجاد جریان انرژی بهتری شده است.

همسر پیراکوس، اوا[4] اصول فکری مربوط به کارهای پث[5] را به وی معرفی کرد و به وی کمک کرد تا ارتباط موجود مابین روانشناسی، پزشکی و مذهب را تشخیص دهد.

وی در نهایت از بیو انرژتیکز جدا شد و با همسر خود همکاری کرد تا ایده های خود را در مورد نحوه کمک بهتر به افراد درمانجو پیگیری کند.

پیراکوس تکنیک های درمانی بدن را با بیو انرژتکیز و مفهوم فکری پث ادغام کرد و رویکرد انرژی های درمانی را تشکیل داد.

در سال 1973، پیراکوس موسسه انرژی های اصلی را در نیویورک تاسیس کرد.

سه لایه شخصیتی

رویکرد انرژی درمانی فرض می کند که انسان دارای سه لایه شخصیتی می باشد که هر کدام از آنها انرژی های متفاوتی دارند.

بر اساس این مدل، انسان در هر موقعیت و لحظه ای  از طریق این سه لایه شخصیتی خودش واکنش نشان می دهد.

شخصیت اول رویکرد انرژی درمانی

ماسک بیرون ترین لایه است و بر اساس این مدل، نشانگر بخشی می باشد که در معرض دید دنیای پیرامون قرار می گیرد.

استراتژی های بقا و مکانیسم های دفاعی با هم ادغام می شوند و با استفاده از آن در برابر رنج، اشتباهات، و نیازهایی تامین نشده در گذشته اجتناب می شود یا آنها از بین برده می شوند.

ماسک بیانگر جنبه ای از شخصیت می باشد که تلاش دارد تا فرد، به ایده آل ترین وضعیتی دست یابد که افراد دیگر فرض می کنند.

لایه ماسک باعث می شود که مشخصات فرد قوی تر شود و در نتیجه تشخیص و شناخت مشکلی که به صورت نا آشکار ایجاد شده است، سخت می شود.

احساسات سرکوب شده می توانند به صورت فشار ماهیچه ای و شکل های بدنی مشخصی همانند برآمدی چانه، شانه های خمیده و غیره خودشان را نشان دهند.

همچنین ماسک می تواند مشخصات مربوط به خود برتر را هم دچار تغییر کند. دوست داشتن می تواند به انکار خود و یا رفتارهای فرمان بری و مطیع بودن تغییر یابد.

قدرت می تواند تغییر یابد و به شکل رفتارهای عصبی و یا کنترل شده تبدیل شود.

همچنین بینش به شکل های مختلف بی توجهی و صرفنظر تبدیل می شود.

به دلیل اینکه ظاهری که فرد از خود به دنیای بیرون نشان می دهد، نسبت به باطن فرد متفاوت می باشد.

انرژی موجود در ماسک ها معمولا ایستا و راکد می باشد – این موضوع در رابطه با افرادی که آگاهی کامل نسبت به خود دارند و می توانند مشخصات درونی خود را بروز دهند، صحیح و معتبر نمی باشد.

سایت “مشاوره خانواده” به تدوین مقالات تخصصی و عمومی به منظور ارتقا سطح مشاوره در کشور عزیزمان می پردازد.

شخصیات دوم رویکرد انرژی درمانی

خود سطح پایین جنبه ای از شخصیت می باشد که در زیر ماسک قرار دارد.

این بخش نشانگر انرژی شناخته نشده و رد شده بوده و منعکس کننده جنبه مخرب شخصیت می باشد و هدف آن، مخفی نگه داشتن این بخش ها از سایر افراد و عدم مشاهده آن توسط دیگران می باشد.

بر خلاف ماسک که فرض می شود دارای انرژی ثابت و خسته کننده باشد، خود سطح پایین دارای انرژی و قدرت غنی تر و مفید تری می باشد.

خود سطح پایین در نتیجه تصمیم برای اجتناب از درد و با هزینه های مختلف ایجاد می شود.

این امر می تواند فرد را از احساسات و یا بخش های از بدن که منجر به درد می شود، دور کند. با این وجود، جدا شدن از احساسات به منظور اجتناب از درد می تواند به پیشرفت بی تفاوتی نسبت به خود و دیگران شود.

در نهایت، این بی تفاوتی می تواند منجر به ایجاد رفتارهای خشن و نامناسب نسبت به خود و دیگران شود.

شخصیت سوم رویکرد انرژی درمانی

خود عالی یک لایه شخصیتی می باشد که در قسمت زیر خود سطح پایین قرار دارد.

این لایه شخصیتی نشان می دهد که کدام یک از افراد به صورت واقعی در قسمت اصلی لایه شخصیتی خود قرار دارند.

این خود عالی به عنوان محرک انرژی زندگی در نظر گرفته می شود و یک آگاهی را نسبت به هویت و شخصیت فرد نشان می دهد.

این امر نه بد و نه خوب است؛

در مقابل، این یک امر حقیقی و صحیحی می باشد.

خود عالی مقارن با یک ظرفیت بیشتر در رابطه با ارتباط با دیگران و احساس انرژی و سر زندگی بیشتر می باشد.

افراد را تشویق می کند تا احساس شادی و زنده دلی بیشتری داشته باشند.

همچنین این لایه شخصیتی تمایل زیادی به رشد مستمر و نمو کردن دارد.

مشخصات مربوط به خود عالی شامل عشق ، قدرت، بینش، رهبری، شجاعت و صداقت درونی و سایر موارد می باشد.

همانند لایه های شخصیتی ماسک و خود سطح پایین، خود عالی هم در بدن فرد قابل مشاهده می باشد.

بنابراین، افرادی که قادرند به صورت صحیح و موثقی کیفیت ها و شخصیت های مربوط به خود عالی را بیان کنند.

می تواند رضایت، خوشحالی و شادی بیشتری در طول زندگی روزمره خود تجربه کنند.

چهار مرحله مربوط به رویکرد انرژی درمانی

طرفداران رویکرد انرژی درمانی بر این باور هستند که انرژی های درونی متوقف شده و نبود آگاهی نسبت به جنبه های مختلف شخصیتی می تواند در نتیجه تفکرات، احساسات و رفتارهای ناهنجار ایجاد شوند.

درمانگران انرژی های اصلی می خواهند تا این موانع را از بین ببرند و آگاهی خود را از طریق یک فرآیند چهار مرحله ای و در طول درمان ارتقاء دهند.

مراحل مربوط به این فرآیند شامل نفوذ به ماسک، تغییر شکل خود سطح پایین، در اولویت و مرکز قرار گرفتن خود عالی و ارتباط برقرار کردن با برنامه زندگی جهانی می باشد.

این فرآیند می تواند شبیه سفر برای خود اکتشافی می باشد و فرد با انجام موفق هر یک از مراحل، به مرحله بعد وارد می شود.

لایه اول رویکرد انرژی درمانی

نفوذ به لایه شخصیتی ماسک در اولین مرحله می تواند ترسناک باشد، در نتیجه ممکن است برخی از افراد درمانجو خودشان را با لایه شخصیتی ماسک بشناسند.

افرادی که می دانند هر فردی دارای یک لایه شخصیتی ماسک است.

و نیز افرادی که نمی توانند نیاز های خود را تامین کنند (هر چند که در گذشته قادر به تامین نیاز های خود بوده اند)، در عبور از این مرحله با چالش کمتری مواجه هستند.

یک روانشناس متخصص رویکرد انرژی درمانی می تواند توضیح دهد که این لایه های شخصیتی ماسک منجر به تحریف شدن شخصیت ها و کیفیت های ذاتی مربوط به خود عالی می شود و به افراد کمک کنند تا قبل از اینکه خصوصیات طبیعی شان از بین برود، این لایه شخصیتی را بشناسند و در آن نفوذ کنند.

لایه دوم رویکرد انرژی درمانی

دومین مرحله از این فرآیند شامل تغییر و تبدیل خودِ سطح پایین می باشد.

به دلیل اینکه این لایه شخصیتی شامل افراد دارای محرک ها و عواطف می باشد که در اغلب موارد سعی می کنند از دیگران جدا و مخفی باشند، به خطر افتادن و تغییر در خود سطح پایین می تواند چالش زا باشد.

در این مرحله، افراد مراجعه کننده به درمان می توانند آسیب ها و زخم های گذشته خود را شناسایی کنند.

نسبت به زخم هایی که به دیگران زده اند، احساس پشیمانی و ندامت داشته باشند.

در طول این مرحله، یاد آوری این نکته که همه افراد دارای یک خود سطح پایین هستند، یک نکته مهم و مفیدی می باشد.

برای مشخص و شناسایی کردن همه جوانب شخصیتی یک فرد، صادق بودن با خودِ درونی و شجاع بودن ضروری می باشد.

با این وجود، ممکن است یک درمانگر این قابلیت را داشته باشد تا با یاد آوری این نکته که این سفر در مرحله خود سطح پایین به اتمام نمی رسد.

تا سطح خود عالی ادامه دارد، باعث اطمینان آفرینی مجدد در این افراد شود.

این آگاهی می تواند باعث شود که افراد برای ادامه دادن پروسه درمانی همچنان انگیزه داشته باشند.

با این وجود، درمانگرها معمولا قبل از این مرحله ارزیابی می کنند که آیا افراد درمانجو این آمادگی را دارند که در معرض خود سطح پایین قرار گیرند.

این امر بدان دلیل است که در معرض خود سطح پایین قرار گرفتن می تواند تاثیرات منفی برای افرادی داشته باشد که برخی از مشکلات، از قبیل قصد خود کشی یا استرس بعد از آسیب را تجربه کرده اند.

لایه سوم رویکرد انرژی درمانی

سومین مرحله از این فرایند عبارت از قرار گرفتن در سطح خود عالی می باشد و بیانگر یک پیشروی طبیعی از مرحله دوم می باشد.

در مراحل قبلی، از انرژی برای سرکوب کردن عواطف و احساسات ناخواسته در سطوح شخصیتی ماسک و خود سطح پایین استفاده می شد.

این احتمال وجود داشت که احساسات ناخواسته سرکوب شده در مراحل قبل، در افراد درمانجو شکل بگیرد و بر روی رفتار آنها تاثیر گذار باشد و به همین دلیل سرکوب می شدند.

این انرژی می تواند در روان و در بدن فرد حضور داشته باشد و هدف آن به دست آوردن یک درک و بیان مستقل و آزاد، از خود عالی خلاق می باشد.

لایه چهارم رویکرد انرژی درمانی

چهارمین و آخرین مرحله به صورت برنامه زندگی جهانی و همگانی شناخته می شود.

در این مرحله، افراد با دنیای پیرامون ارتباط برقرار می کنند.

اساسا هدف از این مرحله این است که افراد درمانجو نسبت به به هم پیوستگی ها و ارتباطات داخلی مابین تمامی سبک های زندگی آگاهی پیدا کنند.

همچنین در این مرحله اصل تقابل هم نقش ایفا می کند.

این اصل بیانگر این است که با افزایش تعداد افرادی که به رشد کردن، داشتن یک رابطه آزاد و بیان خود اصلی شان ادامه می دهند، آنها تاثیر بیشتری بر روی جهان و جریان زندگی می گذارند.

تکنیک ها و تمرینات مربوط به رویکرد انرژی درمانی

انرژی و هوشیاری مولفه های اصلی مربوط به نظریه انرژی درمانی اصلی می باشند. سلامتی خوب بستگی به جریان انرژی بین بدن، مغز، عواطف و احساسات و اراده فرد دارد.

علاوه بر آن، برای شناسایی جریان انرژی افراد، افزایش آگاهی شخصی و درمان ذهن و بدن، اغلب دوره های درمانی مناسب می باشد که شامل کاربرد تکنیک های درمانی متنوعی هستند.

در حالی که ارتباط زبانی و شفاهی یک نقش مهمی را در طول درمان ایفا می کند.

همچنین متخصصان انرژی های اصلی از بدن فیزیکی، به عنوان یک ابزار مهم و حیاتی برای تشخیص و اندازه گیری درمان استفاده می کنند.

در بیشتر فرم های درمانی استفاده شده، فرد درمانجو به یک مربی متکی است،.

ولی در رویکرد انرژی درمانی، افراد تشویق می شوند تا در یک موقعیت مناسب و سرپا قرار داشته باشند و انرژی را از طریق پاها و ساق پاها به زمین منتقل کنند.

این موقعیت حاکی از آگاهی شخص، برقراری ارتباط، و مسئول بودن با ایستادن بر روی دو پا می باشد.

دوره های رویکرد انرژی درمانی

این دوره های رویکرد انرژی درمانی می تواند شامل موارد زیر باشد:

• تمرینات فیزیکی
• ماساژ عضلات خاص توسط خود فرد
• تمرینات تنفسی
• تمریناتی که منجر به از بین رفتن مشکلات روانی و خالی شدن آن می شود.
• روزنامه نگاری کردن
• هنر
• رقص
• اظهارات غیر زبانی

مشکلاتی که با استفاده از رویکرد انرژی درمانی درمان شده اند

رویکرد انرژی درمانی تلاش دارد تا به افراد درمانجو کمک کند که از طریق خود شناسی به یک تبدیل و تغییر دست یابند.

این روش درمانی می تواند برای درمانی تعدادی از مشکلات ذهنی، رفتاری و حتی فیزیکی که مرتبط با احساسات سرکوب شده می باشند، به کار برده شود.

این فرآیند می توانند در برخی از موارد مشکل باشد، ولی نشان داده شده است.

که این روش از طریق شناخت عواطف و احساسات عمیق، منجر به بهبود عاطفی و فیزیکی وسیع و قابل توجه در افراد می شود.

مشکلات رویکرد انرژی درمانی

همچنین مشاهده شده است که این رویکرد انرژی درمانی برای برخی از مشکلات مفید می باشند. این مشکلات عبارتند از:

• آسیب به خود یا خود زنی
• قصد خود کشی
• PTSD
• سوء استفاده های فیزیکی، عاطفی و جنسی
• چالش های رابطه ای و جنسی
• مشکلات مربوط به شخصیت
• مشکلات مربوط به عصبانی بودن
• مشکلات مربوط به تصویر بدن
• اضطراب، درد و افسردگی

آموزش رویکرد انرژی درمانی

موسسه انرژی های اصلی ارائه دهنده برنامه های گواهی نامه ای 4 ساله می باشد.

این برنامه معمولا به صورت سالانه و از اکتبر تا ژوئن اجرا می شود و در طول هفته پنج جلسه دارد (جمعه تا عصر یکشنبه).

در دو سال اول این برنامه به افراد درمانجو کمک می شود تا به صورت منطقی، عاطفی و فیزیکی با اصول مربوط به رویکرد انرژی درمانی ارتباط برقرار کرده و با آن سر و کار داشته باشند.

بخش ماقبل بالینی برنامه شامل کاربردهای می باشد که منجر پیشرفت محسوس در سیستم های انرژی شخص و عملکردهای آن می شود، یک مرحله ای است که بیشتر به صورت تجربی انجام می گیرد.

در طول دو سال نهایی برنامه، درخواست کنندگان دوره تکنیک های بالینی، دانش و حمایت های عملی را دریافت می کنند.

این افراد تحت آموزش با یک ناظر کار می کنند و در طول سال سوم خود، با تعداد محدودی از افراد درمانجو سر و کار دارند.

در سال چهارم، این افراد بر روی حوزه های خاص و کار گروهی متمرکز می شوند.

ادامه مطلب

برای پخش فایل مرورگر خود را آپدیت کنید یا از اینجا فایل را دانلود نمایید. علت خونریزی بعد از ارضا شدن برای خونریزی کردن بعد از ارضا شدن دلیل های متفاوتی موجود می باشد که شامل موارد زیر خواهد شد: عفونت کردن قارچی واژینال:  رشد کردن بیش از اندازه قارچ های معمولی که در منطقه […]

روش مشاوره پیوسته یا مفهوم پیوسته، یک روش درمانی بوده و بر مبنای این قضیه شکل گرفته است که افراد باید در دوران کودکی تحت مراقبت مناسبی قرار گیرند تا در ادامه زندگی خود به بالاترین وضعیت سلامت فیزیکی، عاطفی و روانی دست یابند.

این مراقبت باید شامل تجارب غریزی باشد و شبیه تجاربی است که فرد در طول تکامل کسب می کند.

این تجارب در حال پیشرفت به عنوان روش پیوسته و زنجیره انسانی شناخته می شود.

فهرست مطالب

• تاریخچه مفهوم پیوسته
• روش پیوسته چه چیزی است؟
• نظریه مراقبت روش پیوسته
• نگرانی ها و محدودیت های مربوط به روش پیوسته

تاریخچه مفهوم روش مشاوره پیوسته

جین لیدلوف[1] به عنوان یک کودک در دام جنگل و به خصوص، کاراکتری به اسم تارزان افتاده بود.

تا زمانی که جین تحت تاثیر فرهنگ غربی قرار نگرفته بود، معتقد بود که جنگل یک زندگی پاک و صادقانه ای را ارائه می دهد.

وی به عنوان یک شخص بالغ این فرصت را داشت تا ما بین قبیله یئکونا[2] در جنگل های ونزوئلا زندگی کند.

در طول سه سال، لیدلوف شروع به انجام سفر هایی کرد، وی نحوه زندگی قبیله ها و روش آنها برای بزرگ کردن نوزاد را مشاهده کرد.

وی ملاحظه کرد که کودکان به ندرت ناراحت می شوند و هیچ وقت با این کودکان بحث و جدل صورت نمی گیرد؛

این مشاهدات منجر به ایجاد ایده ای شد که در نهایت به شکل مفهوم پیوسته در آمد.

در سال 1975، لیدلوف کتاب خود در زمینه روش پیوسته را با عنوان مفهوم پیوسته: در جست و جوی خوشحالی های از دست رفته، چاپ کرد.

روش روانشناسی پیوسته چیست؟

واژه روش پیوسته، همانطور که توسط سازنده آن جین لیدلوف مورد استفاده قرار می گرفت، نه تنها به تجارب زندگی یک فرد مجرد اشاره می کند، بلکه به خانواده ، طایفه، انجمن و نوع آنها هم اشاره دارد.

مفهوم پیوسته فرض می کند که عامل اصلی توسعه انسانی بهینه، ایجاد اطمینان نسبت به ارائه مراقبت های ضروری از فرد است که از زمان نوزادی به وی ارائه می گردد و ادامه دار و  مستمر می باشد.

لیدلوف معتقد است که وجود انسان، به انتظار غریزی مربوط به تامین نیازهای وی بستگی دارد.

برای مثال، ممکن است کودکان این انتظار را داشته باشند که دیگران نسبت به گریه آنها فورا واکنش نشان دهند.

با این وجود، کودکانی که در بیمارستان ها متولد می شود به دلیل هنجار های فرهنگی و مشکلات سلامتی، این اجازه را ندارند که با مادر یا مراقبت خود ارتباط دائمی داشته باشند.

تاثیر منفی تجارب بر رشد

بر اساس عقیده لیدلوف، برخی از تجارب می توانند تاثیر منفی بر روی رشد بگذارند که عبارتند از:

• جدایی سریع از مادر به دلایل پزشکی
• انجام وظایف مادری توسط فردی غیر از مادر و در جایی که مادر در آنجا نیست
• جدا سازی فیزیکی یا قرار گرفتن در جایی که در آنجا فقط صدای گریه بچه های دیگر وجود دارد
• زمان های تغذیه بر اساس برنامه مشخص
• تنهایی خوابیدن در خانه
• تنها ماندن برای چند ساعت
• بی توجهی به گریه نوزاد برای جلوگیری از لوس شدن وی

درمانگران مراقبت روش پیوسته بر این باور هستند که این تجارب می تواند منجر به شکل گیری این عقیده در ذهن کودکان شود که آنها جامعه ستیز، نا توان در مراقبت شخصی و یا ناتوان در تامین انتظارات والدینی هستند.

مفهوم پیوسته بر اساس این اصل شکل گرفته است که اگر نیازها و الزامات مربوط به روش پیوسته تامین گردند، کودک به یک فرد راحت، سالم و توانا تبدیل خواهد شد.

بنابراین، کودک نسبت به توانایی هایی که دارد مطمئن می شود و در طول رشد خود احساس موفقیت های لازم را به دست می آورد.

این الزامات مربوط به روش پیوسته عبارتند از:

ارتباط فیزیکی

ارتباط فیزیکی به صورت تکراری و از طریق لمس مادر صورت می گیرد و کودک همواره توسط مراقب خود حمل می شود.

این امر جزو وظایف روزانه مراقب می باشد.

خواب

نوزادان تا زمانی که بتوانند به صورت مستقل بخوابند، نیاز دارند تا با والدین خود بخوابند.

تغذیه

زمان های تغذیه باید بر اساس علامت ها و خواسته های کودک مشخص شود و نه بر اساس یک برنامه مشخص.

پرورش و تربیت

باید واکنش های مراقب نسبت به علائم کودک، از قبیل گریه یا پیچ و تاب خوردن و ناراحتی، بدون قضاوت، بی رغبتی و یا دخالت صورت گیرد.

واکنش ها باید با مراقبت، با آرامش و به صورت مناسب انجام گیرند.

استدلال برای نظریه پیوستگی در روانشناسی

افرادی که مفهوم پیوسته را قبول دارند، این نظریه را مطرح می کنند در زمانی که نوزادان یک واکنش و درمان مثبتی را تجربه می کنند، به احتمال بیشتری آنها این حس را پیدا می کنند که مراقبان از آنها این انتظار را دارند که در زمان کودکی و بلوغ یک فرد مشارکتی، اجتماعی و موفقی باشند.

این انتظارات براحتی قابل تامین هستند، چرا که این کودکان فکر نمی کنند که بتوانند به یک فرد دیگر تبدیل شوند و خروجی ها و نتایج جانشین وجود داشته باشد.

در این روش، نوزادان راهنمایی می شوند تا غریزه خود مراقبتی قوی خود را باور کنند و به دلیل مراقبت هایی که دریافت می کنند، بتوانند به طور کامل این خود مراقبتی را انجام دهند.

نظریه مراقبت روش پیوسته، در مرحله اول بر روی والدین تمرکز می کند و به آنها تکنیک هایی می آموزد که با استفاده از آن، می توانند در رشد  مناسب و بهزیستی عاطفی کودک شان نقش مفیدی داشته باشند.

با این وجود، روش پیوسته قابل اعمال بر روی افراد بزرگسالی می باشد که نیازهای اولیه آنها به صورت مناسب تامین نشده است.

بزرگسالان با تمرکز بر تکنیک های تنفسی، حرکت، واکنش های شنیداری، مکالمه درونی و ارتباط مناسب می توانند در طول درمان روش پیوسته شرکت داشته باشند.

بعد از آن افراد راهنمایی می شوند تا به رشد مناسب خود دست یابند و سطوح مختلف مربوط به خودشان را بررسی کنند.

سایت “مشاوره خانواده” با کادری متخصص همواره در کنار شماست. ادامه مطلب

مشاوره بر مبنای روان درمانی فکری شاخه ای از روان شناسی می باشد که شامل فلسفه بودیایی شرقی و روش های مرسوم بالینی مربوط به روان شناسی غربی می باشد.

که با روانشناسی شناختی رفتاری در ارتباط است.

این نوع از روان درمانی بر مبنای این ایده شکل گرفته است که همه افراد دارای یک بینش درونی می باشند که برای درمان یافتن از درد، ضروری می باشد.

افرادی که به درمان مراجعه می کنند تا خودآگاهی خود را افزایش دهند، سلامت کلی خود را بهبود بخشند و حس بهزیستی عمومی را ارتقاء دهند، می توانند از روش درمانی فکری، به عنوان یک رهیافت مفید و موثر بهره مند شوند.

فهرست مطالب روان درمانی فکری

• مشاوره بر مبنای روان درمانی فکری چه چیزی است؟
• نظریه مربوط به روان درمانی فکری
• تکنیک های مربوط به روان درمانی فکری
• چرا روش روان درمانی فکری یک روش منحصر به فردی می باشد؟
• مشاوره بر مبنای روان درمانی فکری به چه نحوی می تواند مفید باشد؟
• آموزش روان درمانی فکری
• محدودیت ها و نگرانی های مربوط به روان درمانی فکری

پیشینه روان درمانی فکری

روان درمانی فکری در دهه 1970 و توسط یک متخصص مدیتیشن تبتی، به اسم چوگیام توگپا رینپوچ[1] ، که یکی از افراد مهم در انتقال، معرفی و اشاعه بودیسم در دنیای غرب بوده است، گسترش داده شد.

وی برای انجام این کار خود با یک چالش جدی روبرو بود.

این چالش عبارت از این تفکر بود که بودیسم تنها یک ایدئولوژی و طرز تفکر مذهبی است و کاربرد دیگری ندارد.

رینپوچ برای توضیح مشخص فلسفه بودیسم و ایجاد یک مفهوم ملموس و قابل درک از آن برای غربی ها، زبان و نظریه روان شناسی غرب را مورد پذیرش قرار داد و در کارهای خود از آن استفاده کرد.

وی از عبارات و کلماتی از قبیل “افسردگی” و “الگوی ذهنی ناخود آگاه”  استفاده کرد تا افراد بتوانند با استفاده از آن، مدیتیشن را به عنوان چیزی غیر از روش ها و تمرینات مذهبی رمزی و مبهم تصور کنند.

وی در سال 1974 موسسه نروپا[2] (که بعدا به دانشگاه نروپا تبدیل شد) رادر بولدر، کولورادو تاسیس کرد تا کلاس های مربوط به روان شناسی فکری را ارائه دهد.

از آن زمان، روان درمانی فکری جزء روش های و تمرینات درمانی بوده است که تکنیک های تفکری  بودیسم را با نظریه و کاربرد های روان شناسی غربی ترکیب می کند.

رابطه روانشناسی فکری و مکاتب شرقی

مشاوره بر مبنای روان درمانی فکری برخی از جنبه های بودیسم، همانند مدیتیشن، آگاهی و مفهوم “سلامت عقلی مناسب”  می باشد که همراه با آن، یک مفهوم مشخصی از سلامتی، استفاده از رابطه درمانی صمیمی، و کشف مراحل مربوط به توسعه بشری که جزو روش های مرسوم درمانی غرب می باشد، مورد استفاده قرار می دهد.

روان درمان های فکری بر این باورند که افراد ذاتا خوب هستند و دارای یک ظرفیتی می باشند که سلامت عقلی مناسب نامیده می شود.

این مفهوم اصلی بیانگر چیزی است که مشاوره خانواده بر اساس روان درمانی فکری از آن، به عنوان ماهیت بنیادین وجودی انسان حمایت می کند و عبارت است از اینکه:

همه افراد در درون خود دارای یک بینش طبیعی هستند،

و این بینش می تواند برای دستیابی به سلامتی و خود آگاهی مورد استفاده قرار گیرد.

باور بر این است که سلامت عقلی مناسب همواره، حتی در زمانی که به صورت کامل مشاهده نشود، وجود دارد.

هدف از روان درمانی فکری کمک به افراد برای کشف کردن سلامت عقلی مناسب و متصل شدن به منابع درونی برای دست یابی به یک بهزیستی ارتقاء یافته می باشد.

نظریه مشاوره بر مبنای روان درمانی فکری

نظریه روان درمانی فکری بر اساس اصول بودیسم ساخته شده است و از فلسفه بودیسم به عنوان چارچوب نظری اصلی خود استفاده می کند.

با این وجود، این رهیافت شامل نظریه مربوط به مدل های روان شناسی مرسوم، همانند رهیافت های روان پویشی و بشر دوستانه می باشد.

مبنای اصلی رهیافت روان درمانی فکری از چهار حقیقت اصلی بودیسم ایجاد شده است که عبارتند از:

حقیقت مربوط به رنج

افراد تمایل دارند تا تجارب دردناک و رنج آور خود را انکار کنند، یا آن را نادیده می گیرند و یا اینکه در مورد آن بحث و جدل می کنند.

ولی در حقیقت همه افراد چنین تجاربی دارند، و الگوی زندگی آنها بر اساس رنج می باشد.

حقیقت مربوط به مبدا رنج

رنج در نتیجه تلاش برای ایجاد یک درک ثابت و غیر قابل تغییر نسبت به خود یا نفس ایجاد می شود.

بر اساس تفکرات بودیسم این عامل خودش منجر به ایجاد رنج می شود، به دلیل اینکه هیچ خود ثابت و مشخصی وجود ندارد. افراد همواره در حال تغییر هستند.

حقیقت مربوط به توقف رنج

افراد بعد از آنکه شناخت پیدا می کنند که تلاش آنها برای ایجاد یک خود ثابت، تلاشی بیهوده است، این توانایی را پیدا می کنند تا رنج را متوقف کنند.

آنها می توانند خود واقعی شان را بپذیرند و با از بین بردن ظواهر مربوط به یک خود غیر واقعی و فریبنده، در خود ها و هستی های اصلی خودشان احساس راحتی داشته باشند.

حقیقت مربوط به مسیر و راه

بعد از آنکه افراد، خود های واقعی شان را بپذیرند، آنها نسبت به مسیری که منحصر به فرد و مختص خودشان می باشد، آگاهی و شناخت پیدا می کنند.

این پروسه طولانی مدت و ثابت مربوط به توسعه، راه دستیابی به اهداف آنها می باشد.

برای برخی از افراد، روان درمانی می تواند در طی این فرآیندهای مذکور مفید باشد.

تکنیک ها و روابط درمانی

این حقایق یک راهنمای کلی مربوط به درمان می باشد،در حالی که در اصول مربوط به روان شناسی غربی، ساختار ارائه می شود.

چهار حقیقت اصلی ذکر شده می تواند به عنوان راهنمایی برای درمان در نظر گرفته شود، در حالیکه تکنیک ها و روابط درمانی دارای نقش حمل کننده و خودرو می باشند.

تاثیر مربوط به نظریه روان پویشی، می تواند به عنوان روشی در نظر گرفته شود که روان درمانی فکری با استفاده از آن، اقدامات صورت گرفته در دوره درمانی را مفهوم سازی می کند.

همچنین این روش شامل نظریه بشر دوستانه می باشد.

تاکید ویژه ای بر روی ارزش رابطه درمانی و اهمیت توجه به شرایط فعلی در طول درمان دارد. برخی از جنبه های مربوط به روانشناسی مرسوم، به عنوان عوامل مهم در روان درمانی فکر در نظر گرفته شده اند که عبارتند از:

جلسات مدیتیشنی و آگاهی شاماتها[3]

در طول این جلسات مدیتیشن، درمانگر به افراد کمک می کند تا تفاوت مابین بودن در زمان کنونی و سایر زمان ها را کشف کند.

این تمرین آگاهی، به افراد اجازه می دهد تا انحرافات و اریب ها را بشناسند.

به این آگاهی دست یابند که انتظارات خود یا نفس، منجر به از بین بردن سلامت عقلی مناسب آنها می شود.

مایاتری[4]

درمانگر به افراد درمانجو کمک می کند تا تمام خود ها و تجربیات واقعیشان را بپذیرند.

معمولا به افراد آگاهی و شناخت داده می شود و این افراد با استفاده از آن می توانند روش هایی را پیدا کنند تا از چالش هایی که خود واقعی شان با آن مواجه است، ممانعت و جلوگیری به عمل بیاورند.

همچنین افراد درمانجو می توانند روش هایی را یاد بگیرند تا یک دید کنجکاوانه و ملایمی نسبت به تمام تجربیات خودشان داشته باشند.

مواردی را که با ایده آنها در رابطه با “خود ثابت” مخالف دارد را رد نکنند.

معمولا هدف از این روش، ایجاد حس “رفاقت و پذیرش بی شرط” نسبت به خود و دیگران می باشد.

برخورد و رد شدن

درمانگر از یک سری تکنیک ها استفاده می کند تا افراد درمانجو در زمان حال بمانند.

آنها با وقوع تجربیات خودشان، آن را لمس می کنند و اجازه می دهند تا رد شود و از ایجاد زیان و آسیب در واکنش های عاطفی جلوگیری کنند.

پروسه هشیاری

این پروسه شامل هوشیاری و مایاتری می باشد:

در هوشیاری و یا آگاهی، درمانگر با ایجاد تجارب، بر روی این تجارب تمرکز می کند و در مایاتری، “مشاوره خانواده” به تجربه اجازه می دهد تا خود واقعی اش باشد (به طور کامل و بدون دخالت انجام گیرد) و بعد از آن اجازه می دهد تا رد شود.

برای مثال، در صورتی که یک فرد عصبانی شود و سر درمانگر داد بزند، در ابتدا ممکن است که درمانگر یک حس دفاعی داشته باشد.

در اغلب موارد این ریتم بر روی تبادل مابین درمانگر و فرد درمانجو تاثیر مثبتی دارد.

چرا روش روان درمانی فکری یک روش منحصر به فرد است؟

یکی از تفاوت های مابین روان درمانی رایج و روان درمانی فکری، توجه کردن روان درمانی فکری بر روی شرایط و علامت های مربوط به سلامت روانی می باشد.

بیشتر رهیافت های غربی تمایل دارند تا بر روی منبع درد فرد متمرکز شوند و این گونه مشکلات را تشخیص دهند تا علائم مربوط به آن را بهبود دهند.

از طرف دیگر، روان درمانی فکری تاثیرات آسیب ها و چالش های عاطفی گذشته را به عنوان حدودی در نظر می گیرد که می تواند مانع از بینش درونی فرد شود و این بینش نتواند در درمان این تاثیرات به فرد کمک کند.

طرفداران روان درمانی فکری بر این عقیده هستند که آگاه سازی خود نسبت به واقعیتی که دارد و بتواند تمام اتفاقات چالش زا و مشکلات تجربه شده را به صورت کامل درک می کند، کلید اصلی دست یابی به درمان می باشد.

هدف غالب روش های درمانی مرسوم غربی، کمک به افراد برای قرار گرفتن در یک وضعیت جدیدی می باشد که این افراد علاقه دارند در آن شرایط قرار گیرند.

در مقابل، روان درمانی فکری تلاش دارد تا به افراد کمک کند که خود های واقعی را بشناسد و مورد پذیرش قرار دهد و بتواند از طریق پذیرش و بینش درونی به یک راه حل درمانی دست یابد.

روان درمانی بالینی به چه نحوی کمک می کند؟

برای افرادی که تمایل به افزایش آگاهی دارند، روش روان درمانی فکری می تواند مفید باشد.

افزایش آگاهی می تواند به افراد کمک کند تا تاثیرات مربوط به مشکلات سلامت روان را به خوبی تشخیص دهند و آن را حل کنند.

برای مثال، فردی که عادات خریدش در نتیجه اضطراب و استرس ایجاد می شود و در نهایت منجر به اضطراب و استرس بیشتری می شود، می تواند یاد بگیرد تا در موقعی که تمایل به خرید دارد، یک علامتی برای خود بگذارد.

هر مشکل و احساسی را که در آن زمان تجربه می کند را آزمون کند، و تلاش کند تا با استفاده از تمرینات و روش های جدید، اضطراب را کاهش دهد و از ایجاد اضطراب جدید جلوگیری کند.

بنابراین افرادی که دچار آسیب می شوند، می توانند با استفاده از روان درمانی فکری، رنجی را که از آن اتفاق ایجاد  شده است را شناسایی کنند و آن را بپذیرند.

طرفداران روان درمانی فکری بر این باورند که با پذیرش تجارب دردناک و داشتن یک دید مشخص و دقیق نسبت به آنها، افراد می توانند سلامت عقلی و یا عقل سلیم خود را پیدا کنند و با استفاده از آن درمان یابند.

در نتیجه این افراد در ادامه زندگی خود می توانند وضعیت بهزیستی بهتری را تجربه کنند.

ممکن است تاثیرات مربوط به احساسات منفی، که در نتیجه شرایط خاص از قبیل اضطراب یا افسردگی ایجاد می شوند، در زندگی فرد ادامه دار باشد.

یک رهیافت روان درمانی فکری می تواند به این افراد کمک کند تا واقعیت را بپذیرند و راه حل هایی را پیدا کنند و در نتیجه به جای تلاش برای از بین بردن این احساسات، رابطه خود را با این وضعیت مناسب تر کنند.

تحقیقات انجام شده توسط روان درمانی بالینی

یکی از تحقیقات انجام شده در مورد زنان دارای سرطان سینه به این نتیجه رسیده است که این افراد با استفاده از رهیافت خود بهبودی فکری می توانند به وضعیت بهزیستی بهتری دست یابند.

بعد از 20 هفته از شروع برنامه، بیشتر افراد شرکت کننده در این مطالعه، احساس استرس و ترس کمتری را گزارش دادند.

همچنین این زنان عنوان کردند که یک سری مهارت ها را یاد گرفته اند که برای مقابله با احساسات منفی و اقدامات درمانی به این افرا کمک می کند.

به دلیل اینکه روش روان درمانی تنها به داشتن تفکر مثبت تاکید نمی کند و علاوه بر آن افراد درمانجو را تشویق می کند که تفکر و شناخت باز و مناسبی نسبت به تمام تفکرات و تصاویر منفی و مثبت داشته باشند.

همچنین این روش علاوه بر افراد دارای سرطان، برای افراد که با دیگر بیماری های جدی و خطرناک مواجه هستند، نیز مفید می باشد.

در صورتی که این روش نسبت به تفکرات منفی افراد سرطانی در مورد بیماری شان بی توجه باشد، می تواند منجر به ایجاد وضعیت بدتر برای این افراد شود. ادامه مطلب