روش درمانی مختصر و متمرکز بر راه حل

درمان بی اشتهایی کودک

درمان بی اشتهایی کودک

درمان بی اشتهایی کودک : بی اشتهایی مرضی یک اختلال خوردن است که عموماً در نوجوانی شروع می شود و مشخصه آن عدم حفظ وزن بدن در کمینه دامنه نرمال قد، وزن و قالب بدن است.

بیمار جدی بودن مشکل و کاهش وزن را انکار کرده و دارای تصویر از بدن مختل است. علیرغم اینکه بیمار به طور خطرناکی لاغر است، اما احساس می کند چاق است. به علاوه، ممکن است روی شکل و اندازه بخش خاصی از بدن متمرکز باشد.

درمان بی اشتهایی کودک

درمان بی اشتهایی کودک

درمان بی اشتهایی کودک

بی اشتهایی مرضی به دو زیر دسته عمومی تقسیم می شود.

نوع محدود شونده که شامل محدودیت شدید مصرف غذا و روی آوردن به ورزش اجباری افراطی است.

نوع دیگر حشو خواری و تخلیه است که شامل مصرف محدود مواد غذایی همراه با دوره های متناوب حشو خواری است که در پی آن تخلیه انجام می شود.

استفراغ خود القا و استفاده از مواد قی آور، ملین ها، مسهل ها، دیورتیک ها یا انما از روش های شایع تخلیه در این بیماران است. در هر دو نوع استفاده افراطی از سرکوب کننده های اشتها یا قرص های رژیمی رایج است.

تخلیه و پاکسازی و نیمه گرسنه نگهداشتن خود ممکن است موجب عدم تعادل الکترولیت ها و مشکلات قلبی شود، که نهایتا موجب مرگ بیمار می شود.

گرسنگی کشیدن موجب دامنه وسیعی از علائم طبی می شود.

تغییر سطح هورمون رشد، کاهش ترشح هورمون های جنسی، تکامل ناقص بافت مغز استخوان، ناهنجاری های ساختاری مغز، نقص عملکرد قلبی، مشکلات گوارشی در این بیماران رایج است.

یکی از مشکلات قابل توجه همراه با بی اشتهایی مرضی در نوجوانان رکود بالقوه رشد، تاخیر در شروع قاعدگی، کاهش توده استخوان است.

زمانی که الگوی نرمال خوردن بازیافت شده و مصرف مسهل ها قطع گردید، نوجوان ممکن است در خطر ابتلا به عوارض بیماری باشد.

درمان بی اشتهایی کودک

درمان بی اشتهایی کودک

معیارهای تشخیصی بی اشتهایی مرضی (Anorexia Nervosa)

  • امنتاع در حفظ وزن بدن در محدوده کمینه یا بالاتر دامنه طبیعی وزن به سن و قد (برای نمونه، کاهش وزن منجر به حفظ وزن بدن در کمتر از 85% وزن مورد انتظار؛ یا شکست در افزایش وزن به میزان مورد نظر در طی دوره ای از رشد، که در نتیجه آن وزن بدن کمتر از 85% وزن مورد انتظار باشد)
  • ترس شدید از بالا رفتن وزن یا چاق شدن، گرچه شخص لاغر و کم وزن است
  • اختلال در شیوه ای که شخص وزن یا سایز بدن خود را تجربه می کند، تاثیر بی مورد وزن یا اندازه بدن بر خود ارزشیابی شخص، یا انکار جدی بودن کاهش وزن جاری
  • آمنوره (Amenorrhea) در دخترانی که در سن قاعدگی هستند برای نمونه، نداشتن حداقل سه سیکل قاعدگی متوالی (زن زمانی مبتلا به آمنوره در نظر گرفته می شود که پس از تجویز هورمون هایی از قبیل استروژن دچار قاعدگی شود).

نوع محدود شونده:

  • در طی حمله جاری بی اشتهایی مرضی، شخص به طور منظم رفتار حشو خواری و پاکسازی نشان نمی دهد (برای نمونه، خوردن غذاهای فست فود و قی کردن عمدی یا سوء استفاده از مسهل ها، ملین ها، دیورتیک ها یا انما)

نوع حشو خواری و تخلیه:

  • در طی حمله جاری بی اشتهایی مرضی، شخص به طور منظم رفتار حشو خواری و پاکسازی نشان دهد (برای نمونه، خوردن غذاهای فست فود و قی کردن عمدی یا سوء استفاده از مسهل ها، ملین ها، دیورتیک ها یا انما)

 

عوامل روانشناختی متعددی با بی اشتهایی مرضی در ارتباط است. خصیصه های شخصیتی از قبیل کمال طلبی (perfectionism) و رفتار مکرر اجباری (compulsiveness) در این بیماران رایج است.

پایین بودن اعتماد به نفس نیز در این اختلال نقش دارد. در بسیاری از موارد، کاهش وزن به عنوان یک پیشرفت و موفقیت تجربه می شود و اعتماد به نفس شخص به وزن و سایز بدنش متکی می شود. در این مواقع ممکن است نوجوان توسط همسالان، خانواده، فرهنگ عمومی برای کاهش وزن تحت فشار باشد.

در بیماران مبتلا به بی اشتهایی مرضی اختلالات خلقی نیز رایج است. در بعضی از موارد، افسردگی اساسی (major depression) ممکن است در اثر محرومیت تغذیه ای رخ دهد. این افراد ممکن است در موقعیت های اجتماعی مستقل و روان نبوده و از نظر عاطفی محدود باشند.

پویایی و روابط خانوادگی می تواند در وقوع علائم نقش داشته باشد. رفتارهای خوردن ظاهرا به شیوه ناخودآگاه و در تلاش برای کنترل وزن شکل می گیرد، زمانی که والدین کنترل کننده و بیش مراقبت کننده باشند.

در بعضی از نوجوانان، کاهش وزن و فقدان خصیصه های جنسی ثانویه به خاطر ناتوانی در پذیرش بلوغ و ورود به بزرگسالی است.

تجسم ایده آل بودن اجتماعی فرهنگی لاغری، خوردن نامناسب که معیارهای بی اشتهایی مرضی را ندارد، در بین دختران ایالات متحده و نقاط دیگر جهان مرسوم است و در بین پسران نیز در حال افزایش است.

درمان بی اشتهایی کودک

درمان بی اشتهایی کودک

نرخ شیوع بی اشتهایی در کودکان

  • بیشتر از 90 درصد مبتلایان بی اشتهایی مرضی مونث هستند
  • نرخ شیوع بیماری در نوجوانان 15 تا 24 ساله در دختران 14.6 درصد و در پسران 1.8 درصد است.
  • نرخ مرگ میر بین 6 تا 15 درصد است، نیمی از این مرگ و میر به صورت خودکشی است.
  • میزان شیوع اختلال در کشورهای صنعتی غربی، جمعیت سفید پوست، زنان طبقه اجتماعی متوسط و بالا بیشتر است. افزایش تنوع قومی و اجتماعی اقتصادی در بین مبتلایان در حال گزارش است. میزان فرهنگ پذیری در بین مهاجران در شیوع اختلال موثر است.
  • عوارض قلبی در 87% مبتلایان جوان رخ می دهد
  • عوارض کلیوی تقریبا در 70% جوانان مبتلا دیده می شود

علائم بالینی بی اشتهایی کودک

  1. کاهش وزن ناگهانی و بی دلیل
  2. ظاهر لاغر و نحیف، از دست دادن چربی زیر جلدی
  3. تغییر عادات خوردن، زمان غیر معمول غذا خوردن
  4. ورزش و فعالیت جسمی مفرط
  5. آمنوره (فقدان قاعدگی)
  6. پوست خشک و پوسته انداز
  7. وجود لانوگو (Lanugo) یا کرک جنینی در اندام، پشت یا صورت
  8. زرد رنگ شدن پوست
  9. اختلال خواب
  10. یبوست یا اسهال مزمن، شکم درد، نفخ
  11. سایش مروی (در اثر استفراغ مکرر)
  12. خلق افسرده
  13. تمرکز بیش از حد و افراطی بر موفقیت بالا (فرد در صورت عملکرد متوسط یا زیر متوسط دچار زجر و ناراحتی می شود)
  14. تمرکز مفرط بر غذا، خوردن، ظاهر بدن
  15. ساییدگی مینای دندان و عاج دندان در سطوح زبانی (اثرات تاخیری استفراغ مکرر)

عوارض بی اشتهایی مرضی

  1. قلبی: بردیکاردی، تاکیکاردی، آریتمی، افت فشار خون (هیپوتانسیون)، نارسایی قلبی
  2. گوارشی: التهاب مری (esophagitis)، زخم معده، بزرگی کبد یا هپاتومگالی (hepatomegaly)
  3. کلیوی: ناهنجاری سطح اوره سرم و الکترولیت ها (هیپوکالمی، هیپوناترمی، هیپوکلرمی، آلکالوز متابولیک هیپوکلرمیک)، ادم گوده گذار (pitting edema)
  4. خونی: کم خونی خفیف و لکوپنی (رایج) و ترمبوسیتوپنی (نادر)
  5. اسکلتی: پوکی استخوان، شکستگی پاتولوژیک استخوان
  6. آندوکرین: کاهش قدرت باروری، بالا رفتن سطح کورتیزول و هورمون رشد، بالا رفتن گلوکونئوژنز (gluconeogenesis)
  7. متابولیک: کاهش نرخ متابولیک پایه، اختلال تنظیم دما، اختلالات خواب
  8. مرگ ناشی از عوارض: مرگ در اثر ایست قلبی و اختلال تعادل الکترولیت ها، مرگ ناشی از خودکشی

آزمایشات و تست های تشخیصی  بی اشتهایی مرضی

  1. الکتروکاردیوگرام (نوار قلب) – برادیکاردی (کاهش ریت قلبی) شایع است
  2. فشار خون ایستاده و خوابیده – برای بررسی هیپوتانسیون
  3. سطح اوره سرم، الکترولیت ها، کراتینین (در موارد شدید هر سه ماه یکبار پایش شود) – ممکن است نشانگر پایین بودن سطح ازت اوره خون در اثر دهیدراسیون (کم آبی) و مصرف ناکافی پروتئین، آلکالوز متابولیک و هیپوکالمی ناشی از استفراغ باشد.
  4. تجزیه ادرار، سطح کراتینین ادرار (در موارد شدید، ماهانه پایش شود) – ممکن است pH بالا باشد؛ کتون ها ممکن است در ادرار ظاهر شوند
  5. شمارش کامل سلول های خونی، شمارش پلاکت (در موارد شدید هر سه ماه یکبار پایش شود) – معمولا سطوح نرمال است؛ ممکن است آنمی نورموکرومیک(normochromic)، نورموسیتیک (normocytic) وجود داشته باشد (کم خونی با رنگ و شکل طبیعی سلول های قرمز خون)
  6. سطح قند خون ناشتا (FBS) ممکن است در اثر سوء تغذیه پایین باشد (در موارد شدید 3 ماه یکبار پایش شود)
  7. تست های عملکرد کبدی (در موارد شدید سه ماه یکبار پایش شود) – نتایج غیر طبیعی نشانگر گرسنگی شدید است
  8. سطح هورمون محرک تیروئید (TSH) و کورتیزول (در موارد شدید دو بار در سال چک شود)
  9. تراکم استخوانی (در موارد شدید سالانه پایش شود) – برای تعیین استئوپنی (osteopenia) یا کاهش سلول های استخوانی
  10. ترکیبات بدن (معمولا توسط پرگار مخصوص یا غوطه وری در آب اندازه گیری می شود) – برای تعیین افت توده های مهم بدنی
  11. وجود هیپرکاروتنمی یا بالا رفتن سطح کاروتن خون (hypercarotenemia) که موجب زردی پوست می شود و تحت عنوان شبه یرقان یا یرقان کاذب (pseudojaundice) شناخته می شود که حاصل رژیم غذایی گیاهخواری یا کاهش متابولیسم است.
درمان بی اشتهایی کودک

درمان بی اشتهایی کودک

درمان بی اشتهایی کودک

این اختلال به صورت سرپایی درمان می شود مگر مشکلات طبی خاصی رخ داده باشد. رویکرد بین شغلی برای اطمینان از برآیند مطلوب درمانی لازم است. درمان سرپایی شامل پایش طبی، برنامه ریزی غذایی برای بازسازی وضعیت تغذیه ای و روان درمانی است. رویکردهای درمانی شامل رواندرمانی فردی، خانوادگی و گروهی است.

درگیری خانواده در روند درمان ضروری و حیاتی است. استفاده از داروهای سایکوتروپیک فقط بایستی بعد از تثبیت افزایش وزن شروع شود. ممکن است از دارو برای درمان افسردگی، اضطراب، رفتارهای وسواس – اجبار استفاده شود.

در صورتی بستری کردن اندیکاسیون دارد که وزن نوجوان نسبت به وزن ایده آل بدن بیشتر از 20% کم باشد یا بیمار قادر نباشد به صورت سرپایی رژیم درمانی را رعایت و پیگیری کند؛ عوارض و کمبودهای نورولوژیک، هیپوکالمی (افت پتاسیم خون) یا آریتمی قلبی وجود داشته باشد. بستری شدن به اقامت مختصر برای تمرکز بر بازیافت حاد وزن و تغذیه مجدد محدودم ی شود.

بستری شدن در بخش روانی نسبت به بخش های عمومی کودکان مرجح است، از آنجایی که مددجو به مراقبت پرستاران دارای تجربه بهداشت روان و پروتکل های تغذیه مجدد و بیماری های روانی نیاز دارند. تغذیه مجدد با 1200 تا 1500 کیلوکالری در روز شروع شده و هر 4 روز یکبار 500 کیلو کالری اضافه می شود تا زمانی که به 3500 کیلوکالری در مددجویان مونث و 4000 کیلوکالری در مددجویان مذکر برسد. تغذیه مجدد به درجاتی آپاتی، لتارژی و وسواس مرتبط با غذا را کاهش می دهد.

پایش دقیق در طی تغذیه مجدد ضروری است. علائم حیاتی بایستی به طور منظم چک شود و به غلظت الکترولیت ها، ادم محیطی، عملکرد قلبی ریوی بیمار توجه خاص شود. در حدود 6% نوجوانان بستری سندرم تغذیه مجدد (Refeeding syndrome) رخ می دهد. علائم آن در دامنه ادم موقت مچ پا تا علائم جدی مثل طولانی شدن فاصله QT نوار قلب و ضعف، گیجی، نقص عملکرد عصبی عضلانی در اثر هیپوفسفاتمی متغیر است.

سندرم تغذیه مجدد بیشتر در مددجویانی رخ می دهد که وزن بدن آن ها کمتر از 70% وزن مورد انتظار و ایده آل بدن است یا کسانی که تغذیه تزریقی یا روده ای دریافت می کنند، یا زمانی که تغذیه مجدد دهانی خیلی شدید است.

داروهای زیر ممکن است برای این بیماران تجویز شود:

  1. ضد افسردگی ها – ممکن است مهار کننده های انتخابی بازجذب سروتونین (برای نمونه؛ فلوکستین (fluoxetine)، سرترالین (sertraline)، پاروکستین (paroxetine)) در صورت وجود ورزش افراطی و اجباری تجویز شود
  2. جایگزینی استروژن – ممکن است برای رفع آمنوره درمان جایگزینی استروژن تجویز شود.

فرآیند پرستاری بی اشتهایی مرضی

بررسی و شناخت پرستاری بی اشتهایی مرضی

  1. وضعی روانی بیمار با استفاده از ابزارهای روان سنجی بررسی شود. پرسشنامه معاینه اختلال خوردن (Eating Disorder Examination) برای مصاحبه های ساختاردهی شده طراحی شده است. خود گزارشی بالینی شامل پرسشنامه اختلال خوردن (Eating Disorder Inventory) برای سنین 14 سال و بالاتر استفاده می شود. تست نگرش خوردن (Eating Attitudes Test) و پیمایش اختلال خوردن کودکان (Kids Eating Disorder Survey) ممکن است برای بچه های سن مدرسه استفاده شود. پرسشنامه افسردگی بچه ها (Children’s Depression Inventory) ممکن است برای بررسی سطح افسردگی بچه های 7 تا 17 ساله استفاده شود.
  2. قد و وزن بیمار با استفاده از چارت رشد و شاخص توده بدن (BMI) بررسی می شود. اندازه گیری وزن بدون لباس و بعد از دفع ادرار انجام می شود.
  3. الگوی دفع بررسی می شود.
  4. نوع، مقدار و دفعات تمرین و ورزش را بررسی کنید
  5. از نظر نشانه های افسردگی بررسی کنید.

تشخیص های پرستاری بی اشتهایی مرضی

  • عدم تعادل تغذیه: کمتر از نیاز بدن
  • اختلال فرآیند خانوادگی در پاسخ به بحران موقعیتی
  • ریسک نارسایی سطح مایعات
  • عدم تحمل فعالیت
  • سازگاری ناموثر
  • پایین بودن مزمن اعتماد به نفس
  • اختلال تصویر از بدن
  • انزوای اجتماعی در رابطه با آشفتگی وضعیت بهزیستی و سلامتی

مداخلات پرستاری بی اشتهایی مرضی

  1. مشارکت در تیم بین شغلی که از روش های متعدد از قبیل رواندرمانی گروهی و فردی، تعلیم اطمینان بخشی، موسیقی یا هنر درمانی و آموزش تغذیه ای استفاده می کند.
  2. حمایت از درگیری خانواده که نقش حیاتی در بهبودی بیمار دارند
  3. درگیر کردن اعضای خانواده در تدوین طرح تغذیه مکمل
  4. ارائه اطلاعات در مورد مصرف کافی مواد غذایی و تاثیر مصرف کافی غذا بر سطح انرژی و سلامت و رفاه روانی
  5. برنامه ریزی وعده های غذایی مشترک با دیگران، ثبت مقدار غذای مصرفی، پایش فعالیت در طی 2 ساعت پس از خوردن غذا
  6. شروع طرح ورزشی خاص برای تقویت برآیندهای رفتاری مثبت
  7. برقراری رابطه براساس اعتماد متقابل برای تقویت گفتمان و بیان احساسات و عواطف
  8. تقویت حس مسئولیت نوجوان و درگیر کردن وی در برنامه درمانی و بهبودی

برنامه ریزی ترخیص و مراقب در منزل

  1. توصیه رواندرمانی برای درمان اختلال تصویر از دبن و مفهوم از خود
  2. ارجاع نوجوان و خانواده وی به منابع اجتماعی؛ برای نمونه گروه های حمایتی و متخصصان مراقبت بهداشت روانی

برآیندهای مددجو

  1. وضعیت سلامت جسمی فرد بهبود یافته و افزایش وزن یکنواخت و منطقی (حدود یک پوند در هر 4 روز) خواهد داشت.
  2. فرد الگوی سالم مصرف مواد غذایی خواهد داشت.
  3. اعتماد به نفس شخص افزایش یافته و عملکرد روانشناختی وی بهبود خواهد یافت.

منابع

  1. American Psychiatric Association: Diagnostic and statistical manual of mental disorders, ed 4, text revision (DSM-IV-TR), Washington, DC, 2000, The Association.
  2. American Psychiatric Association Work Group on Eating Disorders: Practice guideline for the treatment of patients with eating disorders (revision), Am J Psychiatry; 157(Suppl 1):1, 2000.
  3. Carpenito L: Handbook of nursing diagnosis, ed 8, Philadelphia, 2005, JB Lippincott.
  4. Ebeling H et al: A practice guideline for treatment of eating disorders in children and adolescents, Ann Med; 35(7):488, 2003.
  5. Sparks S, Taylor C: Nursing diagnostic reference manual, ed 6, Philadelphia, 2005, Lippincott, Williams & Wilkins.
  6. Yager J, Andersen AE: Anorexia nervosa, N Engl J Med; 353(14):1481, 2005.

 

درمان پرخوری عصبی در کودکان

درمان پرخوری عصبی در کودکان

درمان اختلالالات تغذیه در کودکان: یکی از اختلالات تغدیه در کودک پرخوری عصبی است.

درمان پرخوری عصبی در کودکان

پرخوری عصبی (Bulimia nervosa) یا بولیمیا یک اختلال تغذیه ای و روانشناختی است که به صورت مصرف سریع مقادیر زیاد غذا (حشو خواری) و در پی آن رفتارهای مختلف مورد استفاده برای پیشگیری از افزایش وزن، مشخص می گردد. خوردن در زمان های مختلف شبانه روز رخ می دهد.

استفراغ خود – القاء (استفراغ عمدی) شایعترین روش مورد استفاده در این بیماران برای پیشگیری از افزایش وزن است.

سایر روش های تخلیه مورد استفاده این بیماران شامل:

  • مصرف مسهل،
  • تنقیه یا انما،
  • دیورتیک ها و
  • همچنین داروهای ملین،
  • داروهای تیروئید،
  • قرص های رژیمی،
  • داروهای سرکوب کننده اشتها،
  • محرک ها و مکمل های تغذیه ای است
  • و بیماران دیابتی مبتلا به این اختلال ممکن است تزریق انسولین خود را نادیده بگیرند.
درمان پرخوری عصبی در کودکان

درمان پرخوری عصبی در کودکان

پرخوری عصبی در کودکان

عوارض اختلال بیشتر در رابطه با روش تخلیه مورد استفاده است. زمانیکه حجم زیادی مواد غذایی خورده شود، تخلیه کردن بی اثر است زیرا هضم سریعتر بوده و بیشتر غذای مصرفی هضم و جذب می شود.

اگر مسهل مصرف شود، مایعات و الکترولیت ها از طریق روده بزرگ دفع می شوند، اما جذب غذا در روده کوچک صورت می گیرد. ناشتا ماندن و ورزش مفرط نیز در تلاش برای جبران غذای مصرفی و پیشگیری از افزایش وزن استفاده می شود.

بیشتر افراد مبتلا دچار الگوی مزمنی از رفتار فزون خواری  یا تخلیه و پاکسازی می شوند.

شروع حشو خواری ممکن است در اثر اوقات تلخی و بی قراری، استرس، احساسات منفی در رابطه با تصویر از بدن باشد.

بخاطر وجود احساس شرم و خجالت همراه با این رفتار، معمولا زیاده خواری در خفا انجام می شود. در طی دوره زیاده خواری این افراد عموما احساس می کنند کنترلی روی خوردن خود ندارند. در عده ای از این مددجویان استفراغ کردن خود به یک هدف تبدیل می شود.

مشکلات ناشی از کنترل تکانه از قبیل سوء مصرف الکل و دزدی از فروشگاه ها همراه با بولیمیا دیده می شود.

همانند افراد مبتلا به بی اشتهایی مرضی، این افراد نیز بطور افراطی روی بدن خود متمرکز هستند.

ارزش به خود این افراد به ظاهر فیزیکی آنها متصل است. برخلاف افراد مبتلا به بی اشتهایی مرضی، افراد مبتلا به پرخوری مرضی بیشتر در دامنه طبیعی وزن برحسب سن و قد هستند، اما ممکن است حدود 5 کیلوگرم (10 پوند) وزن بیشتر یا کمتر داشته باشند.

معیارهای تشخیصی پرخوری مرضی براساس دستنامه تشخیصی و آماری اختلالات روانی، چاپ چهارم، متن اصلاح شده (DSM-IV-TR) در کادر زیر آمده است.

معیارهای تشخیصی پرخوری مرضی (بولیمیا)

  1. 1- وقوع حملات عود کننده زیاده خواری (حشوخواری). مشخصه حمله زیاده خواری عبارتست از:
    • الف) خوردن غذا در زمان های متغیر (برای نمونه؛ هر 2 ساعت یکبار)، مقدار غذای قطعا بیشتر از آنچه که اکثریت مردم در طی همان دوره زمانی و تحت شرایط مساوی مصرف می کنند.
    • ب) احساس نداشتن کنترل بر روی غذا خوردن خود بخصوص در طول حمله حشور خواری (برای نمونه؛ شخص احساس می کند که نمی تواند از خوردن بایستد یا مقدار یا نوع غذای مصرفی خود را کنترل کند)
  2. 2- رفتارهای جبرانی عود کننده و تکراری نامناسب برای جلوگیری از افزایش وزن از قبیل استفراغ عمدی، سوء مصرف مسهل ها، دیورتیک ها، انما، سایر داروها، ناشتایی و روزه گرفتن، ورزش افراطی
  3. 3- حشو خواری و رفتارهای جبرانی نامناسب به طور متوسط حداقل دو بار در هفته و به مدت 3 ماه رخ دهد
  4. 4- خود – ارزشیابی شخص به طور نامناسبی تحت تاثیر شکل بدن و وزن وی باشد.
  5. 5- این اختلال بطور قطعی و منحصر در طی حملات بی اشتهایی مرضی رخ ندهد.
درمان پرخوری عصبی در کودکان

درمان پرخوری عصبی در کودکان و بزرگسالان

نوع تخلیه ای:

در طی حمله جاری پرخوری مرضی شخص بطور منظم از استفراغ عمدی، مسهل ها، دیورتیک ها یا انما بطور نابجا استفاده نماید.

نوع غیر تخلیه ای:

در طی حمله اخیر پرخوری مرضی شخص از سایر رفتارهای جبرانی نامناسب از قبیل ناشتایی یا ورزش افراطی استفاده نماید اما از استفراغ عمدی یا مصرف نابجای مسهل ها، دیورتیک ها یا انما بطور منظم استفاده نکند

تشخیص پرخوری مرضی مشکل است زیرا افراد دچار بولیمیا دارای وزن طبیعی یا بالای متوسط هستند، ممکن است نشانه فیزیکی نداشته باشند و در مورد وضعیت خود صحبت نمی کنند، علائم عموما جامع نیست و خانواده بیمار نیز ممکن است وجود بیماری را انکار کنند.

اقلیت ها و مردان عمدتا مشکل را نادیده می گیرند، زیرا درمانگران اختلالات خوردن را بیشتر یک مشکل در زنان طبقه اقتصادی اجتماعی بالا می دانند. بعلت خجالت کشیدن و احساس گناه، مردان بیشتر از زنان از افشای رفتار اختلال خوردن امتناع می کنند. دوره بیماری از نظر سری نگهداشتن و مشکلات سلامت جسمی در مردان و زنان یکسان است.

ریسک فاکتورها در مردان شامل ورزش های سنگین که نیازمند کم بودن چربی بدن است یا نسبت به وزن حساس هستند (شنا، ژیمناستیک، کشتی)، تجارب منفی زندگی، مسخره شدن، سوء رفتار فیزیکی، همجنس گرایی، وجود بیماری ها و اختلالات روانی همزمان است.

در طی فصل کشتی گیری، 17% از کشتی گیرهای دبیرستان دارای معیارهای کوتاه مدت اختلال خوردن هستند و عده معدودی از این افراد پس از پایان فصل بهبود نیافته و به اختلال خوردن ادامه می دهند.

عموما مردان از ورزش و تمرین افراطی پس حشو خواری بجای تخلیه کردن استفاده می کنند. اختلال تصویر از بدن در زنان موجب برآورد بالا و غیر منطقی وزن می شود. یکی از ریسک های ثبت شده مذکر هم جنس باز است نه بخاطر گرایش جنسی بلکه بخاطر اهمیتی که به عضلانی و بی چربی بودن بدن می دهند.

از آنجایی که یک مرد ایده آل یعنی مردی که دارای بدن عضلانی و بدون چربی است، مردان به احتمال بیشتری وزن خود را کم برآورد می کنند. عکس بی اشتهایی (anorexia)، همراه با بد شکلی بدن (dismorphia) به عنوان هسته اختلال را پر اشتهایی (bigarexia) می نامند. اغلب در تلاش برای افزایش توده عضلانی و کم کردن چربی بدن تا حد غیر ممکن، از استروئیدها بطور نابجا استفاده می شود.

 

درمان پرخوری عصبی در کودکان

درمان پرخوری عصبی در کودکان

میزان بروز پرخوری عصبی در کودکان

  1. پرخوری مرضی حدود 2 تا 4 درصد دختران نوجوان و کمتر از 1 تا 5% پسران نوجوان را مبتلا می کند.
  2. بیشتر افراد مبتلا به پرخوری علائم بیماری را در نیمه آخر نوجوانی نشان می دهند.
  3. نسبت ابتلای زنان به مردان 10 به 1 است؛ هرچند مطالعاتی وجود دارد که نسبت 3 به 1 را قید کرده اند.
  4. برخلاف بی اشتهایی مرضی، پرخوری مرضی ربطی به طبقه اجتماعی ندارد، غالبا در طبقات اجتماعی اقتصادی بالای جامعه رخ می دهد.
  5. همزمانی با اختلالات اضطرابی و عاطفی و اختلال وسواس – اجبار وجود دارد.
  6. پنجاه درصد از مبتلایان به پرخوری مرضی دارای وابسته ای الکلی یا وابستگان الکلی با نرخ بالای ابتلا به اختلال خوردن، چاقی و اختلالات عاطفی هستند.
  7. شمار بالایی از نوجوانان همه معیارهای DSM-IV-TR برای تشخیص پرخوری یا بی اشتهایی مرضی را ندارند اما عواقب و نتایج سایکولوژیک و فیزیولوژیک اختلال خوردن را تجربه می کنند.

علائم بالینی پرخوری عصبی در کودکان

  1. تعدادی از افراد مبتلا به بولیمیا دارای وزن و قد طبیعی هستند، عده ای چند کیلو اضافه وزن دارند و عده ای نیز چند کیلو کم وزن هستند.
  2. پرخوری در خفا و تنهایی یکی از راه های کنار آمدن با اضطراب و استرس است.
  3. در یک حمله شخص مبتلا ممکن است هزاران کالری مصرف کند.
  4. احساس ناتوانی در توقف خوردن یا نداشتن کنترل بر زیاده خواری پس از خوردن رخ می دهد
  5. گرچه خود خوردن ممکن است لذت بخش باشد، پس از آن خلق افسرده، احساس گناه و انتقاد از خود رخ می دهد
  6. دزدیدن یا مخفی کردن غذا
  7. استفاده از دستشویی در طی یا پس از غذا به صورت بهانه
  8. رژیم گرفتن و ورزش افراطی اجباری
  9. پیش اشتغالی با وزن و ظاهر فیزیکی. مددجو ممکن است از ظاهر خود نگران بوده و نگرانی بی موردی در مورد جذابیت جنسی خود داشته باشد.
  10. اختلال تصویر از بدن و اختلال مفهوم از خود
  11. افسردگی و کج خلقی
  12. ویار برای غذا، ممکن است ویار هر غذایی وجود داشته باشد اما بیشتر ویار غذاهای حاضری و حشو یا کربوهیدرات ها وجود دارد
  13. زیاده خواری به طور متناوب با دوره های ناشتا و روزه گرفتن و خوردن طبیعی همراه می شود

عوارض پرخوری عصبی در کودکان

سیستم پوششی:

خشکی پوست، خشکی غشاهای مخاطی، تورگور پوستی ضعیف، نشانه راسل (Russell’s sign) [نشانه راسل تشکیل اسکار و پینه بر روی بند انگشتان است]

صورت / چشمان

پف صور، تورم غده پاروتید و زیر فکی (سایالودنوزیس [sialadenosis] یا التهاب غدد بزاقی، ظاهر سنجاب یا موش خرما داشتن صورت[chipmunk])، خونریزی ملتحمه

دهان و گلو

التهاب حاد یا مزمن مری، پارگی مری، تغییر رنگ دندان، ساییدگی مینای دندان، پوسیدگی دندان ها

قلبی و عروقی

آریتمی ها، برادیکاردی، تاکیکاردی، فشار خون بالا، طپش قلب، افت فشار خون وضعیتی، سمیت میوکارد در اثر مصرف اپیکا (ipecac) یا داروی قی آور، پنومونی آسپیراسیون

گوارشی

تندرنس یا درد شکم، التهاب معده، اتساع معده، سندرم روده تحریک پذیر، قولنج، تاخیر در تخلیه معده

ادراری تناسلی

یبوست، اسهال، هموروئید، خونریزی مقعد، بیرون زدن مقعد (پرولاپس مقعد)، نارسایی حاد و مزمن کلیوی، وجود خون (هماچوری) یا پروتئین (پروتئینوری) در ادرار

عضلانی اسکلتی

گرفتگی های کزازی، کرامپ، تون عضلانی ضعیف عضلات شکم، ضعف عضلات

آندوکرین (غدد درونریز): بالا بودن سطح کورتیزول (هیپرکورتیزولیسم)

عصبی روانی

تشنج، نوروپاتی محیطی، بی خوابی، اختلال عملکرد درسی یا اجتماعی در نتیجه بیش اشتغالی با غذا، افسردگی، بد خلقی، اضطراب، خشونت، اختلال وسواس – اجبار، سوء مصرف مواد، قصد خودکشی

هماتولوژیک (خونی): کم خونی، لکوپنی

عروق محیطی: ادم

درمان پرخوری عصبی در کودکان

درمان پرخوری عصبی در کودکان و نوجوانان

تشخیصی راه درمان پرخوری عصبی در کودکان

اغلب نتیجه آزمایشات این بیماران در دامنه طبیعی است، اما بدین معنی نیست که نرخ موربیدیتی و مورتالیتی این بیماران بالا نیست.

  • سطح الکترولیت های سرم: برای شناسایی عدم تعادل الکترولیت ها در اثر تخلیه محتویات گوارشی از قبیل هیپوکالمی، هیپوناترمی، هیپوکلرمی، هیپوکلسمی، هیپوگلیسمی، هیپومنیزیمی، آلکالوز متابولیک
  • سطح آمیلاز سرم: بالا بودن سطح آمیلاز سرم نشانگر آن است که مددجو استفراغ عمدی داشته است (سطح آمیلاز سرم در طی 2 ساعت پس از استفراغ بالا رفته و به مدت 2 هفته بالا می ماند)
  • پانل چربی خون: بررسی سطح چربی های خون از نظر بالا رفتن سطح آنها؛ در طی ناشتا و روزه نگهداشتن خود، تریگلیسیرید ذخیره در بدن هیدرولیز شده و به گلیسرول و اسیدهای چرب تجزیه می شود و به داخل جریان خون آزاد می شود
  • الکتروکاردیوگرام: برای بررسی عوارضی مثل آریتمی های قلبی نوار قلب بیمار گرفته شده و بررسی می شود
  • شمارش کامل سلول های خونی: برای بررسی و شناخت آنمی در اثر نارسایی تغذیه ای
  • تست عملکرد کلیوی: برای بررسی احتمال سوء مصرف دیورتیک ها
  • آزمایش مدفوع: تعیین وجود فنل فتالئین (phenolphthalein) ناشی از سوء مصرف مسهل ها
  • غربالگری داروها: بررسی وجود متامفتامین (methamphetamine) که برای کاهش وزن، کنترل اشتها و طلب لذت ممکن است مصرف شود
  • گازهای خون:تعیین وجود آلکالوز متابولیک (در اثر استفراغ) یا اسیدوز متابولیک (در اثر مصرف افراطی مسهل)
  • سایر آزمایشات ممکن است برای تعیین یا تایید اختلالات و عارضه های همزمان انجام می شود از قبیل پرکاری تیروئید، بیماری کرون، بیماری نورولوژیک، دیابت ملیتوس

درمان طبی پرخوری عصبی در کودکان

معمولا درمان این اختلال به صورت سرپایی انجام می شود مگر اینکه مشکلات طبی جدی پدیدار شود.

عواملی که روی نوع درمان تاثیر دارند شامل طول مدت و شدت بیماری، رویکردهای درمانی قبلی و برآیند آنها، تظاهرات خاص بیماری، در دسترس بودن برنامه درمانی، وضعیت بیمه و منابع مالی است.

رویکرد بین شغلی برای اطمینان از بهترین برآیند درمان در این مددجویان لازم است. تیم درمانی خوب از متخصص کودکان، متخصص تغذیه، پرستار، رواندرمانگر، و درمانگرهای متخصص اختلالات خوردن تشکیل می شود.

درمان سرپایی شامل پایش طبی، شروع طرح تغذیه برای بازیافت وضعیت تغذیه ای و رواندرمانی فردی یا خانوادگی است.

خانواده درمانی برای سال های اول نوجوانی مفید است، بهتر است نوجوانان نزدیک به جوانی و بزرگسالی را تحت هر دوی فرد درمانی و خانواده درمانی قرار داد.

درمان شامل کمک به فرد در یادگیری پایش خود و شناخت الگوهای فکری مختل در مورد وزن، غذا، تصویر از بدن و روابط است. هدف از درمان بازیافت و از سر گیری الگوی خوردن نرمال است. مشخص شده است که فلوکستین (پروزاک) برای کاهش رفتار حشوخواری و فزون خواری مفید است.

اگر بیمار نتواند فلوکستین را تحمل کند، سایر داروهای مهار کننده انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) استفاده می شوند. اگر این عارضه زودتر درمان شود، پیش آگهی بهتراست، قبل از اینکه به تخلیه خود برای کاهش وزن روی آورد. د

رمان روزانه و درمان در منزل تنها زمانی استفاده می شود که درمان سرپایی و بستری های کوتاه مدت جواب ندهد، زیرا این درمان ها هزینه بر هستند و بعضی از شرکت های بیمه حتی این نوع درمان ها را پوشش نمی دهند؛ بنابراین والدین و درمانگران با گزینه های محدودی مواجه هستند.

فرآیند پرستاری پرخوری مرضی

بررسی و شناخت پرستاری پرخوری مرضی

  1. تاریخچه دقیقی از بیمار گرفته شود و بررسی و شناخت فردی انجام شود که شامل سابقه دوره های حمله پرخوری مرضی، اطلاعات مربوط به پویایی های خانوادگی و همچنین عملکرد روانی اجتماعی است.
  2. تمامی نوجوانان مبتلا از نظر درک از تصویر از بدن و سابقه تغذیه ای غربالگری شوند. در مورد تخلیه کردن بطور مستقیم سئوال شود و این پیش درآمد را در نظر داشته باشید که این روش در یک نوجوان راه غیر معمولی برای کاهش وزن نیست. سایر سئوالات شامل جمع آوری اطلاعات در مورد درک از تصویر از بدن، تاریخچه رژیم گرفتن مکرر، عدم رضایت از وزن خود، پیش اشتغالی با غذا است.
  3. معاینه فیزیکی دقیقی انجام شود که شامل اندازه گیری قد، وزن پس از دفع ادرار در یک گان بیمارستانی (برای جلوگیری از حمل وزنه مخفی) و علائم حیاتی (بررسی وجود افت فشار خون وضعیتی، فشار خون بالا و برادیکاردی) است.
  4. در مورد تاریخچه خانوادگی، سبک ارتباط و نگرش خانواده، درجه حمایت خانوادگی و میزان تقویت استقلال و جدایی نوجوان توسط خانواده اطلاعات جمع کنید. بیماران مبتلا به پرخوری مرضی ممکن است سابقه اختلالات عاطفی و بخصوص افسردگی را گزارش کنند.
  5. همسالان و همکلاسی های نوجوان و همچنین روابط صمیمی و عشقی وی را بررسی کنید.
  6. توانایی نوجوان در ابراز احساسات خود بخصوص خشم و ترس را بررسی کنید، از آنجایی که نوجوانان معمولا در شناخت و ابراز اینگونه عواطف و احساسات مشکل دارند.
  7. روش سازگاری نوجوان با استرس و اضطراب را تعیین کنید، از آنجایی که جوانان ممکن است مشکلات خشونت و طغیان، دزدی، سوء مصرف مواد و الکل، خود اختگی و قصد یا اقدام به خودکشی را تجربه کنند.
  8. وضعیت روانی شخص را بررسی کنید تا سطح آگاهی وی از غیرطبیعی بودن رفتار خود را مشخص کنید، که ممکن است به صورت افسردگی، انزوا، احساس گناه، انتقاد از خود، مشکل در تمرکز و یا بی خوابی ابراز شود.
  9. در صورت نیاز از ابزارهای روانشناختی استفاده کنید، از قبیل:

  • (الف) مقیاس افسردگی بک (Beck Depression Inventory) نسخه نوجوانان برای بررسی سطح افسردگی
  • (ب) معاینه اختلال خوردن (Eating Disorder Examination) برای انجام مصاحبه ساختاردهی شده
  • (ج) چک لیست اختلال خوردن (Eating Disorder Inventory) برای اندازه گیری خود – گزارشی که در جوانان 14 ساله یا بالاتر قابل استفاده است
  • (د) تست نگرش خوردن (Eating Attitudes Test) برای بچه های سن دبستان مناسب است
  • (ه) پیمایش اختلال خوردن کودکان (Kids Eating Disorder Survey) برای بچه های سن مدرسه راهنمایی مناسب است.

تشخیص های پرستاری پرخوری مرضی

  • اختلال تغذیه: کمتر از نیاز بدن
  • ریسک کمبود حجم مایعات
  • اختلال تصویر از بدن
  • پایین بودن مزمن اعتماد به نفس
  • سازگاری ناموثر
  • اختلال در فرآیندهای خانوادگی
  • اختلال تعاملات اجتماعی

مداخلات پرستاری پرخوری مرضی

  1. اطلاعاتی در مورد مصرف کافی مواد غذایی و تاثیر ناکافی بودن سطح انرژی دریافتی و سلامت روانی برای بیمار و خانواده وی فراهم سازید
  2. اهمیت مصرف روزانه 2000-3000 میلی لیتر (2 تا 3 لیتر) مایع در روز را آموزش دهید.
  3. سطح سرمی آزمایشات را پایش و مقادیر غیر طبیعی گزارش شود
  4. به نوجوان کمک کنید برداشت های منفی از خود را بررسی کرده و خصیصه های مثبت خود را بشناسد
  5. به نوجوان کمک کنید درک واقع بینانه ای از تصویر از بدن خود داشته باشد
  6. رابطه درمانی بر اساس اعتماد ایجاد کنید که افشای احساسات و عواطف مربوط به تصویر از بدن، مفهوم از خود، ترس ها و نگرانی ها را ترغیب کند.
  7. در ایجاد و استفاده از راهبردهای مشکل گشایی و سازشی موثر کمک کنید
  8. مهارت های اجتماعی مناسب را آموزش، تمرین دهید و ایفای نقش کنید. شانس فعالیت های گروهی برای استفاده از مهارت های اجتماعی برای مددجو فراهم سازید.
  9. رویکرد خانواده محوری در ارائه خدمات استفاده کنید که در آن خانواده در تصمیمات درمانی دخالت داده می شود

برنامه ریزی ترخیص و مراقبت در منزل

  1. روان درمانی را برای درمان اختلال در تصویر از بدن و مفهوم از خود توصیه کنید.
  2. اهمیت رعایت برنامه درمانی و مشاوره و ویزیت های پیگیری را به بیمار و خانواده وی گوشزد کنید.
  3. بیمار به گروه های حمایتی اختلال خوردن محل زندگی اش معرفی شود.
  4. رژیم دارویی، عوارض جانبی، احتمال قطع مصرف داروها، پروتکل اورژانس را بازنگری کنید.

برآیندهای مددجوی مبتلا به پرخوری مرضی

  1. نوجوان وزن خود را در دامنه نرمال بر حسب سن نگه خواهد داشت.
  2. نوجوان از مکانیسم های موثرتر سازگاری با عواطف منفی استفاده خواهد کرد.
  3. نوجوان الگوهای خوردن نرمال را بکار خواهد گرفت.
  4. نوجوان قادر خواهد بود افزایش اعتماد به نفس خود را نشان دهد که بصورت ابراز کلامی جوانب مثبت خود و سوء برداشت های تصویر از بدن خود مشخص خواهد شد.
  5. نوجوان در فعالیت های مناسب برای مرحله تکاملی خود مشارکت خواهد کرد.

منابع:

  1. American Academy of Pediatrics (Committee on Adolescence): Identifying and treating eating disorders, Pediatrics 2003;111;204–211 2003.
  2. American Psychiatric Association: Diagnostic and statistical manual of mental disorders, ed 4, text revision (DSM-IV-TR), Washington, DC, 2000, The Association.
  3. Bean P et al: Eating disorders in men: Update, J Men’s Health Gender 2(2):186, 2005.
  4. Bryant-Waugh R, Gowers S: Management of child and adolescent eating disorders: Current evidence base and future directions, J Child Psychol Psychiatry 45(1):63, 2004.
  5. Kondo D, Sokol M: Eating disorders in primary care: A guide to identification and treatment, Postgrad Med Online: www.postgradmed. com/issues/2003/11_03/kondo.htm, 2006.
  6. Shannon R: Eating disorders in adolescent males, Prof School Counsel: www.findarticles.com/p/articles/mi_m0KOC/is_1_8/ai_n6335450. Accessed December 16, 2006.
  7. Townsend MC: Eating disorders. In: Townsend MC, editor: Nursing diagnosis in psychiatric nursing: Care plans and psychotropic medications, ed 6, Philadelphia, 2004, FA Davis.
  8. Willcutts S: Nutritional problems. In: Nettina S: Lippincott manual of nursing practice, ed 8, Ambler, PA, Lippincott, Williams & Wilkins, 2006.

 

پیشگیری از کودک آزاری و سوء استفاده جنسی از کودک

پیشگیری از کودک آزاری و سوء استفاده جنسی از کودک

پیشگیری از کودک آزاری و سوء استفاده جنسی از کودک در قانون حفظ امنیت کودکان و خانواده سال 2003 آمده است، کودک آزاری و قصور در حداقل خود چنین تعریف شده است: “هرگونه اقدام یا قصور در اقدام والد یا مراقب که موجب مرگ، صدمه جسمی یا عاطفی شدید، سوء رفتار جنسی یا بهره برداری کودک شود یا هر گونه عمل یا قصور که کودک را مشرف به خطر جدی آسیب قرار دهد» کودک آزاری یا قصور گفته می شود.

پیشگیری از کودک آزاری و سوء استفاده جنسی از کودک

مشاوره خانواده سوء رفتار به چهار نوع اصلی تقسیم می شود:

  1. سوء رفتار جسمی (فیزیکی)
  2. سوء رفتار جنسی
  3. سوء رفتار عاطفی (آسیب روانی، کلامی یا ذهنی)
  4. قصور و نادیده گرفتن کودک

جالب است بدانیم که همیشه سوء رفتار عاطفی در حضور سایر اشکال کودک آزاری وجود دارد. در تحقیقات اخیر انواع یا طبقات دیگری برای سوء رفتار گزارش شده است از جمله کودک آزاری مادرزادی، سوء رفتار برادر و خواهرها، رها کردن بچه.

سوء رفتار با بچه در تمامی جوامع، فرهنگ ها، گروه های نژادی یا قومی، مذاهب، طبقات اجتماعی اقتصادی و گروه های شغلی دیده می شود. هرچند بیشتر در بین والدین نوجوان و خانواده های کم درآمد بیشتر دیده می شود. ریسک فاکتورها و آماره های مرتبط با سوء برخورد با بچه ها با توجه به ارتباط آنها با والدین، بچه ها، خانواده ها و محیط به زیر گروه هایی تقسیم می شوند.

عامل کودک آزار شخصی است که مسئول رفاه و سلامت بچه است از قبیل والدین یا مراقبین، کسانی که بچه را آزار داده یا نادیده می گیرند. والدینی که مرتکب کودک آزاری می شوند، خود در دوران کودکی تحت سوء رفتار جسمی، جنسی، عاطفی یا قصور بوده اند.

هرچند تمامی بچه هایی که این تجارب را داشته اند به والدی کودک آزار و بد برخورد تبدیل نمی شوند

. تقریبا 80% مجرمان والدین هستند. سایر افراد تنها مسئول 6% کودک آزاری ها هستند و والدینی که ازدواج نکرده اند مسئول 4% موارد کودک آزاری و قصور هستند. افراد دیگری که به نوعی با کودک در ارتباط مشخص هستند (از قبیل مشاور اردو، کارمند مدرسه) یا رابطه نامعلوم دارند نیز ممکن است مرتکب کودک آزاری شوند.

ویژگی های شایعی که در والدین کودک آزار شناسایی شده است شامل پایین بودن اعتماد به نفس، هوش پایین، انزوای اجتماعی، افسردگی، نداشتن تحمل هراس، نارس بودن، نداشتن مهارت والدی یا مهارت های سازشی، کمبود دانش در رابطه با تکامل کودک، مشکلات ازدواج و زندگی تاهلی، تک والدی یا والدین خیلی جوان، حاملگی های کم فاصله، مصرف مواد و اعتیاد، بیماری جسمی و رفتار جنایی است.

ویژگی های زیادی برای کودکان قربانی کودک آزاری تعیین شده است.

ریسک قربانی بودن کودکانی بالاتر است که بطور نارس متولد شوند، دچار ناهنجاری و معلولیت مادرزادی هستند یا کودکان پر گریه، بیماری مکرر یا کودکان دارای نیازهای خاص. کودکان تا سه سالگی بیشتر از سنین دیگر در خطر کودک آزاری جسمی هستند.

دختران اندکی بیشتر از پسرها قربانی کودک آزاری می شوند (52% در مقابل 48% موارد). کودکان 3 ساله یا بالاتر بیشتر در معرض سوء رفتار جنسی قرار می گیرند.

کودکان بعضی از خانوارها از قبیل خانواده های تک سرپرست (77% ریسک بالاتر کودک آزاری جسمی و 87% قصور فیزیکی، 80% ریسک بالاتر جراحت جدی یا آسیب بدنی) نسبت به خانواده های دو سرپرست؛ بیشتر در معرض کودک آزاری هستند.

کودکان خانوارهای پر جمعیت نسبت به خانواده های تک فرزند سه برابر بیشتر در معرض کودک آزاری قرار می گیرند.

این مسئله در مورد کودکان خانواده های دارای استطاعت مالی نسبت به خانواده های کم درآمد نیز صادق است و کودکان خانوارهای دارای مشکل اقتصادی به احتمال 18 برابر بیشتر در معرض سوء رفتار جنسی و 56 برابر در خطر سوء رفتار عاطفی و 22 برابر بیشتر در خطر آسیب جسمی جدی قرار می گیرند.

کودکانی که کمتر از 2 سال در یک خانه زندگی می کنند و کودکانی که کمتر از 5 سال در یک جامعه بوده اند، ریسک بالاتری برای کودک آزاری دارند.

عوامل محیطی مرتبط با کودک آزاری شامل تعصبات قومی یا نژادی، شرایط بد زندگی، کمبود منابع اجتماعی و خانوادگی، دسترسی ناچیز به مراقبت بهداشتی و خدمات پیگیری، فشار اقتصادی، عقاید فرهنگی متفاوت در رابطه با نقش بچه در خانواده، نگرش فرهنگی متفاوت به استفاده از تنبیه بدنی است. قوانین محافظت از کودکان نارسا نیز یکی دیگر از ریسک فاکتورهای محیطی است.

مطالعات نشان داده اند که تقریبا نیمی از کودکانی که توسط مراقب خود کشته می شوند، پس از شکایت به خدمات رفاه کودکان کشته می شوند. اگر سوء رفتار و آزار کودک جدی و چشمگیر باشد، حفظ تمامیت خانواده دیگر هدف مداخله نخواهد بود.

پیشگیری از کودک آزاری و سوء استفاده جنسی از کودک

پیشگیری از کودک آزاری و سوء استفاده جنسی از کودک

میزان بروز کودک آزاری و قصور

  1. در ایالات متحده در سال 2003 خدمات حافظت کودکان بیشتر از 2.9 میلیون پرونده کودک آزاری را از بین 5.5 میلیون گزارش بررسی کرده است.
  2. دو سوم این گزارشات (68%) نیازمند بررسی بوده و نتیجه آن شناسایی 906000 قربانی بوده است.
  3. برآورد شده است که در سال 2003 حدود 1500 کودک دچار کودک آزاری کشنده در 50 ایالت و ناحیه شده است. 44% مرگ ها در کودکان زیر 1 ساله و 79% مرگ ها در کودکان زیر 4 سال رخ داده است.
  4. بیشتر از نیمی از تمامی قربانیان (60%) از قصور (بخصوص قصور درمانی)، 20 درصد کودک آزاری جسمی و حدود 10% قربانیان تحت سوء رفتار جنسی رنج برده اند. قربانیان سوء رفتار عاطفی حدود 5% تمامی قربانیان را تشکیل داده اند. سایر انواع سو رفتار شامل رها کردن، اعتیاد مادرزادی به مواد، تهدید به صدمه بوده که 16% موارد را تشکیل می دهند (علت اینکه جمع کل از 100 بیشتر است، بعضی از کودکان از چند نوع کودک آزاری رنج برده اند).
  5. سوء رفتار جنسی در دختران، خانواده های ناتنی و بچه های تک والد یا مراقب غیر فامیل شایعتر بوده است.

علائم بالینی کودک آزاری و قصور

آسیب پوستی

شایعترین نشانه های کودک آزاری که براحتی تشخیص داده می شود، آسیب های پوستی است.

نشانه گاز گرفتگی به صورت نواحی گرد با رد دندان، نشانه مکیدن یا نشانه های پنیرکی زبان شایع است. خونمردگی یا خراشیدگی نواحی مخفی پوست نشانگر آن است که کودک مورد سوء رفتار بوده است. وجود کبودی و رد ضربه که در مراحل مختلف بهبودی هستند، نشانگر آن است که کودک به طور مکرر صدمه دیده است.

کبودی هایی که به شکل یک شی هستند اغلب تصادفی نیستند.

ریزش موی تروماتیک

ریزش موی تروماتیک زمانی رخ می دهد که موهای بچه کشیده شده یا برای هل دادن یا کشیدن بچه روی زمین استفاده شود.

نتیجه آن کنده شدن موی سر و پارگی عروق خونی زیر پوست سر است. تجمع خون می تواند به افتراق ریزش موی ناشی از کودک آزاری و غیر کودک آزاری کمک کند.

سقوط

اگر گزارش حاکی از سقوط و افتادن مکرر کودک است اما جراحات متعدد وجود دارد، عدم هماهنگی سابقه صدمه و جراحات می تواند شک به کودک آزاری را برانگیزد.

جراحات خارجی سر، صورت و دهان

بریدگی، خونریزی، قرمزی، تورم کانال گوش خارجی، شکستگی صورت، پارگی یا له شدگی لب، ضایعات دهان، حلق، شل و شکسته شدن دندان یا تغییر رنگ دندان، پوسیدگی دندان، له شدگی زبان، قرمزی یا خونمردگی بی دلیل کام، سیاه شدن دو چشم بدون تروما به بینی همگی نشانه کودک آزاری هستند.

آسیب سوختگی عمدی یا بی دلیل

موارد زیر نشانگر صدمه عمدی است: سوختگی ناشی از فرو رفتن در آب جوش با حاشیه منظم، سوختگی های مدور متعدد کوچک، سوختگی هایی با درجات متفاوت بهبودی، سوختگی اتو (سوختگی با قالب اتو)، سوختگی نواحی بستن کهنه، سوختگی طنابی.

پیشگیری از کودک آزاری و سوء استفاده جنسی از کودک

پیشگیری از کودک آزاری و سوء استفاده جنسی از کودک

سندرم تکان دادن بچه

سندرم تکان کودک (Shaken Baby Syndrome) در صورت تکان دادن عمدی و شدید کودک رخ می دهد.

کودکی که تکان داده می شود ممکن است از ترومای خفیف چشم و یا مغز رنج ببرد. کودک ممکن است دارای سابقه تغذیه بد، استفراغ، لتارژی و یا تحریک پذیری باشد که به طور دوره ای در طی چند روز تا چند هفته قبل از مشاوره بهداشت روان رخ داده است.

در 75 تا 90 درصد موارد خونریزی یک طرفه یا دو طرفه شبکیه دیده می شود اما معمولا در صورت معاینه توسط متخصص چشم آشکار می شود و معمولا نادیده گرفته می شود. تکان دادن موجب آسیب تسریع – کند شدگی (کنده شدن) مغز می شود، که موجب کشیدگی و پارگی عروق خونی و خونریزی تحت عنکبوتیه می شود.

خونریزی تحت عنکبوتیه ممکن است در شیار بین دو نیم کره مغزی واضح تر باشد. هرچند ادم مغزی ممکن است تنها یافته باشد. ممکن است آسیب شدید سیستم اعصاب مرکزی رخ داده و شواهد خارجی صدمه وجود نداشته باشد.

شکستگی و دررفتگی بی دلیل استخوان ها

شکستگی دنده های خلفی که در مراحل مختلف بهبودی است، شکستگی های ترکه ای یا در رفتگی اندام ممکن است شاهدی بر صدمه غیر تصادفی کودک باشد.

سوء رفتار جنسی

خراشیدگی یا خونمردگی داخل باسن و نواحی تناسلی، اسکار، شکاف یا پاره شدن بکارت، له شدگی یا گشاد شدن مقعد، له شدگی یا زخم اندام تناسلی خارجی، عفونت های مکرر ادراری، بیماری های منتقله جنسی، واژنیت نامشخص، حامگی نوجوان، ترشح آلت مردانه، بی بندباری جنسی ممکن است از نشانه های سوء رفتار جنسی باشند.

پیشگیری از کودک آزاری و سوء استفاده جنسی از کودک

قصور در مراقبت از کودک

علائم قصور و کوتاهی در مراقبت از کودک به صورت فقدان مراقبت جسمی و طبی مشخص می شود. تظاهرات قصور شامل عدم پیشرفت بدون توضیح پزشکی، گاز گرفتگی و خراش متعدد سگ یا گربه، وجود چرک در چین های پوست، راش کهنه شدید به همراه سوختگی آمونیاکی، اختلالات تغذیه ای و رکودهای تکاملی است.

عوارض کودک آزاری

  1. تکاملی و نورولوژیک: اختلال کمبود توجه / بیش فعالی (ADHD)، تاخیرهای تکاملی و عقب افتادگی
  2. تحصیلی (آکادمیک): مشکلات یادگیری و پیشرفت تحصیلی ضعیف
  3. سلامت روانی: رفتار تهاجمی (دعوا کردن یا خشونت نسبت به حیوانات)، سوء مصرف مواد، سایر مشکلات روانی (از قبیل افسردگی، اختلال استرس پس از ضربه، اختلالات خوردن)، اقدام به خودکشی
  4. روانی اجتماعی: مشکل در روابط اجتماعی، عقب افتادگی تکاملی، رفتار جنسی نامناسب، حاملگی در سنین پایین، افزایش ریسک بیماری های منتقله جنسی (از قبیل سندرم نقص اکتسابی ایمنی (AIDS)

آزمایشات و تست های تشخیصی کودک آزاری و قصور

  1. مطالعات رادیوگرافیک استخوان ها در دو مقطع برای تمامی بچه های مشکوک به جراحت و صدمه ناشی از کودک آزاری. در بچه هایی که به کودک آزاری مشکوک هستیم بایستی این تست ها دو هفته بعد تکرار شود. رادیوگرافی برای تشخیص شکستگی جاری یا جوش خوردگی شکستگی های قبلی انجام می شود. پیمایش اسکلتی اطلاعاتی در مورد سن وقوع جراحت ارائه می دهد. وجود شکستگی های متعدد در مراحل بهبودی متفاوت نشانگر قطعی سوء رفتار با کودک است.
  2. سی تی اسکن (CT scan) و یا تصویر برداری تشدید مغناطیسی (MRI) – برای تمایز جراحت های موجود
  3. معاینات چشمی – برای تشخیص خونریزی شبکیه (ناشی از تکان های شدید یا ضربه خوردن به سر)
  4. عکس رنگی از زخم ها و جراحات – برای ثبت در پرونده برای مسائل قانونی و پیگیری های بعدی
  5. دور سر و دور شکم – برای تعیین وجود صدمات اسکلتی یا شکمی ناشی از کودک آزاری فیزیکی
  6. معاینه مایع مغزی نخاعی (SCF) – برای تشخیص وجود خون در مایع نخاعی بچه ای که در اثر سوء رفتار جسمی دچار ضربه مغزی یا ضربه به سر شده است.
  7. تست حاملگی – برای تعیین وضعیت حاملگی کودکی که تحت سوء رفتار جنسی بوده است.
  8. غربالگری از نظر بیماری های منتقله جنسی (STIs)، ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) در بچه هایی که کودک آزاری جنسی را تجربه کرده اند.
  9. جمع آوری شواهد – نمونه گیری و آشکار کردن علائم و نشانه های سوء رفتار (طبق سیاست موسسه و نیازهای حقوقی)

درمان طبی کودک آزاری و قصور

اولویت اول مراقبت از کودکی که سوء رفتار را تجربه کرده است احیا و تثبیت وضعیت وی است که طبق جراحات وارده و اقدامات ضروری انجام می شود. تایید کودک آزاری از طریق گرفتن تاریخچه کامل و معاینات فیزیکی و مشاهده کلیه قسمت های بدن کودک و گرفتن نمونه برای آزمایشات انجام می شود. تمامی جراحات بایستی به همراه عکس رنگی ثبت شود و به دقت در پرونده بیمار گنجانده و حفظ شود.

بایستی مطابق دستورالعمل حقوقی یا سیاست موسسه مورد کودک آزاری گزارش شود. پرستاران، پزشکان، دندانپزشک، روانشناس، متخصص گفتار درمانی موظف به گزارش کودک آزاری هستند و مددکار اجتماعی مسئول پیگیری آن است. در بعضی کشورها قصور در گزارش کودک آزاری جریمه سنگینی برای پرسنل مراقبت دهنده به همراه دارد.

پیشگیری از کودک آزاری و سوء استفاده جنسی از کودک

پیشگیری از کودک آزاری و سوء استفاده جنسی از کودک

فرآیند نگهداری کودک آزاری و قصور

بررسی و شناخت

  1. تاریخچه جامع و دقیقی گرفته شده و با والدین یا مراقب کودک مصاحبه می شود. تمایز و ثبت شرایط مرتبط با وقوع جراحت ضروری است. بنابراین پرستار بایستی از چک لیست جامع سئوال و جواب چه کسی، چرا، چه موقع، کجا، چرا و چگونه جراحت رخ داده است، استفاده کند.
  2. انجام معاینه فیزیکی کامل به همراه بررسی و شناخت اجتماعی، عاطفی و شناختی
  3. مشاهده تعامل والدین – کودک از جمله دفعات تماس و طول تماس آنها
  4. بررسی و شناخت وضعیت عاطفی والدین
  5. اگر کودک تحت سوء رفتار جنسی بوده است، بایستی توسط پزشک قانونی یا متخصص مشکلات جنسی معاینه شود

تشخیص های پرستاری

  • ریسک صدمه
  • درد
  • ترس
  • تاخیر رشد و تکامل
  • اختلال سازگاری خانوادگی

مداخلات پرستاری

  1. در صورت نیاز احیا و تثبیت وضعیت
  2. محافظت کودک از صدمات بیشتر
  3. کمک به تشخیص کودک آزاری
  4. گزارش موارد مشکوک به مسئولین ذیربط
  5. فراهم کردن مراقبت حمایتی از کودک
  6. ثبت یافته های بررسی و شناخت، معاینه فیزیکی، تعاملات والدین، افشاهای کلامی کودک
  7. ارائه توضیحات در مورد رشد و تکامل نرمال کودک، الگوی مناسب رفتاری که نشانگر پاسخ مناسب به نیازهای کودک است
  8. بحث، تشویق، ایفای نقش در مورد رفتارهایی که موجب تقویت وابستگی والدین – کودک می شود و آموزش مهارت های مثبت والدی
  9. بحث در مورد روش های تادیب و تشویق رفتار خوب در کودک
  10. بحث در مورد استرس خانواده و بازنگری راهبردهای سازشی (مثبت در مقابل منفی)
  11. بحث در مورد نیاز به منابع اجتماعی و ارجاع های لازم
پیشگیری از کودک آزاری و سوء استفاده جنسی از کودک

پیشگیری از کودک آزاری و سوء استفاده جنسی از کودک

برنامه ریزی ترخیص و مراقبت در منزل

  1. ارجاع والدین به منابع بین بخشی جامعه که به کنترل تکانه ها کمک کرده، دانش والدین از رشد و تکامل نرمال بچه را افزوده و به تدوین توقعات منطقی کمک کرده و بدیل هایی برای سوء رفتار جسمی فراهم می سازد.
  2. ارجاع خانواده به گروه های حمایتی، خانواده درمانی، کلاس های والدی اثربخش

برآیندهای مددجو

  1. بچه در مقابل جراحات، قصور یا صدمه بیشتر محافظت خواهد شد.
  2. بچه حداقل نشانه های بلند مدت ناشی از کودک آزاری را خواهد داشت.
  3. والدین مهارت های اثربخش والدی را خواهند آموخت
  4. والدین کمک لازم برای رفع مشکلات را دریافت خواهند کرد.

پیشگیری از کودک آزاری

درمان شکاف لب در نوزاد

درمان شکاف لب در نوزاد

درمان شکاف لب در نوزاد و شکاف لب و شکاف کام (Cleft Lip and Cleft Palate) و روش تشخیص و مراقبت بعد از عمل کردن.

درمان شکاف لب در نوزاد

شکاف کام و شکاف لب حاصل بسته نشدن بافت نرم و ساختارهای استخوانی در طی دوره تکامل جنینی است. شکاف لب جدایی دو نیمه لب است. ممکن است به صورت دو طرفه هم دیده شود و استخوان و بافت نرم حفره دهان نیز ممکن است درگیر شوند. شکاف کام باز ماندن خط میانی کام در نتیجه بسته نشدن دو استخوان کام در طی تکامل جنینی است.

علت واقعی این عارضه شناخته شده نیست، اما در بیشتر موارد تصور می شود که علت چندگانه داشته باشد (ترکیبی از عوامل محیطی و ژنتیکی).

شکاف کام و لب معمولا یک اختلال منفرد است اما ممکن است به عنوان بخشی از یک سندرم دیده شود. معاینه فیزیکی دقیق در شناخت سایر نقص عضو ها و عارضه های همراه اهمیت دارد.

درمان شکاف لب در نوزاد

میزان بروز شکاف لب و شکاف کام

  • شکاف لب با یا بدون شکاف کام 1 در 700 تمامی تولدهای زنده رخ می دهد.
  • شکاف لب یا کام در گروه های قفقازی و آسیایی نسبت به سایر گروه های قومی شایعتر است.
  • تظاهرات بالینی شکاف لب و شکاف کام
  • شکاف مشهود یک طرفه یا دو طرفه لب (ممکن است به صورت شکاف کامل بوده و تا سوراخ بینی ادامه یابد یا تنها بخشی از لب شکاف داشته باشد)
  • شکاف کام قابل لمس یا مشهود
  • شکاف حفره دهان (خط لثه، ممکن است استخوان و بافت نرم را درگیر کرده باشد)
  • بد شکلی بینی
  • مشکلات تغذیه

 

عوارض شکاف لب و شکاف کام

زبان و کلام: مشکلات حرف زدن از جمله تو دماغی یا گنگ حرف زدن و کشیدگی جبرانی حروف

دندان: ممکن است بسته شدن نامناسب دندان ها رخ دهد، و الگوی رشد دندان ها نرمال نباشد و فک پایین و بالا به درستی روی هم قرار نگیرد، پوسیدگی وسیع دندان ها غیرشایع نیست.

شنوایی: عفونت مزمن گوش داخلی (اوتیت مدیا)، ثانویه به نقص عملکرد شیپور استاش، ممکن است موجب افت شنوایی و کری و تاخیر در تکامل کلام و حرف زدن شود

روانی اجتماعی: اختلال اعتماد به نفس و تصویر از بدن

آزمایشات و تست های تشخیصی شکاف لب در نوزاد

ارزیابی توسط تیم بین بخشی برای مشاوره والدین در مورد شکاف لب و کام و آماده سازی آنها برای طرح درمانی از جمله درمان جراحی

ارزیابی ژنتیکی شامل تست های آزمایشگاهی و تشخیصی برای تعیین وجود سایر ناهنجاری ها

ارزیابی شنوایی و حرف زدن برای تعیین میزان افت شنوایی و در صورت نیاز استفاده از لوله متعادل ساز فشار گوش داخلی

درمان شکاف لب در نوزاد

درمان جراحی شکاف لب در نوزاد

شکاف لب 8 تا 12 هفته بعد از تولد ترمیم می شود، اگر کودک افزایش وزن خوبی داشته باشد.

بطور معمول پیشنهاد می شود که افزایش وزن در زمان ترمیم شکاف لب حداقل 10 پوند باشد، یعنی بچه 5 کیلو اضافه وزن داشته باشد. معمولا ترمیم شکاف لب توسط جراح پلاستیک مجرب انجام می شود.

نوع جراحی ترمیم شکاف لب را جراح انتخاب می کند که بستگی به تجربه و توان وی دارد. بعضی از جراحان ترمیم میلارد (Millard) را انتخاب می کنند که نهایتا رد زیگزاگ مانندی روی لب باقی می ماند.

سایر جراحان نیز طوری ترمیم می کنند که خط بخیه با خط کلوملا (خط طبیعی لب) در یک راستا باشد. اما هنوز روش های ترمیم دیگری وجود دارد. هدف از جراحی در کل یک مسئله است، ترمیم شکاف و ایجاد لبی طبیعی.

 

معمولا جراحی شکاف کام در سن 9 تا 12 ماهگی انجام می شود زمانیکه وزن کودک 18 تا 20 پوند است. پالاتوپلاستی (Palatoplasty) یا جراحی ترمیم شکاف کام شامل بازسازی ساختار کام و بستن شکاف به هدف تکامل سخن نرمال و تغذیه راحت است.

درمان شکاف لب در نوزاد

درمان شکاف لب در نوزاد

فرآیند پرستاری شکاف لب در نوزاد

بررسی و شناخت

بررسی و شناخت یافته های مبتنی بر دریافت کالری کافی برای رشد نرمال. بایستی با خانواده همکاری کرده و بهترین روش تغذیه را برای کودک تعیین کرد. دستورالعمل های زیر میزان کالری مورد نیاز کودک را تعیین می کند:

نوزاد برای رشد نرمال روزانه 100 kcal/kg/day نیاز دارد. (برای تعیین میزان کالری مورد نیاز روزانه کودک وزن وی را در 100 ضرب کنید (برای مثال؛ 2.87 kg x 100 kcal/kg/day = 287 kcal/day). هر اونس شیرخشک استاندارد و شیر مادر 20 کالری انرژی دارد.

مصرف روزانه (مقدار اونس شیر مورد نیاز در هر 24 ساعت) بدین صورت تعیین می شود:ابتدا کیلوکالری مورد نیاز روزانه تعیین می شود، سپس به 20 تقسیم می شود و شیر مورد نیاز روزانه تعیین می شود. برای مثال 287 kcal/day ÷20 kcal/oz = 14.35 oz/day

اکثر نوزادان هر 3 تا 4 ساعت یکبار تغذیه می شوند که شش تا هشت بار تغذیه در روز می شود. برای تعیین حجم شیر مورد نیاز هر وعده، مقدار تعیین شده 24 ساعته را بر دفعات تغذیه تقسیم کنید.

برای مثال اگر کودک هر 4 ساعت تغذیه شود، 14.35 اونس تقسیم بر 6 می شود 2.5 اونس شیر در هر 4 ساعت. اگر کودک 3 ساعت یکبار تغذیه شود، شیر هر وعده 1.8 اونس خواهد بود.

تعامل والدین با کودک را بررسی کنید و نشانه های پیوستگی خوب و سالم والدین و کودک را مشخص کنید

والدین از نظر افسردگی غربالگری شوند.

وضعیت تنفسی بررسی شود (تلاش های تنفسی، ریت تنفس، اکسیژناسیون، تاکیکاردی)

نشانه های عفونت بررسی شود.

تشخیص های پرستاری شکاف لب در نوزاد

  1. ریسک اختلال والدی
  2. کمبود آگاهی در رابطه با شکاف لب یا کام
  3. عدم تعادل تغذیه: کمتر از نیاز بدن
  4. اختلال تبادل گازی
  5. تخلیه ناموثر راه هوایی
  6. الگوی تنفسی ناموثر
  7. درد حاد (در رابطه با رویه جراحی)
  8. مداخلات پرستاری شکاف لب و شکاف کام

مراقبت قبل از عمل

تسهیل رابطه مثبت والدین با نوزاد

کمک به والدین در کنار آمدن با احساسات خود در مورد کودک دارای ظاهر متفاوت. تشویق والدین به ابراز احساسات خود در رابطه با شکاف کام و شکاف لب

بحث در مورد طرح درمان کودک، پاسخ به سئوالات احتمالی والدین

  • فراهم کردن اطلاعات امید بخش و القای احساس مثبت در مورد نوزاد (برای نمونه، صحبت کردن در مورد خصیصه های مثبت نوزاد، توجه به جنبه های مثبت رابطه بین کودک و والدین)
  • تشویق والدین به شرکت در فعالیت های مراقبتی
  • ایفای نقش پذیرش نوزاد و ابراز خوشحالی از تول نوزاد، تبریک گفتن به والدین
  • فراهم کردن ملاقاتی بین والدین و سایر کودکان شکاف لب و کام که تحت جراحی قرار گرفته اند و درمان شده اند.
  • تشریح مفهوم مراقبت تیمی و ارجاع والدین به تیم شکاف کام منطقه
  • فراهم کردن اطلاعات و منابع برای خانواده راجع به علل و درمان های بیماری
  • ارائه اطلاعاتی در مورد اتیولوژی شکاف لب و شکاف کام و تشریح زمان ایجاد، تکامل جنینی.
  • بحث و تشریح زمان مناسب برای مداخله جراحی
  • آموزش تکنیک های تغذیه نوزاد مبتلا به شکاف کام و شکاف لب به والدین

حفظ تغذیه کافی نوزاد برای پیشبرد رشد مطلوب و بهینه کودک

نوزادان مبتلا به شکاف لب ایزوله معمولا می توانند از پستان مادر شیر بخورند. مهم است که مادر را تشویق کرده و طریقه تغذیه و شیردهی نوزاد به وی آموخته شود.

بچه های مبتلا به شکاف کام معمولا به سختی با پستان تغذیه می شوند. بیشتر بچه های مبتلا به شکاف کام نمی توانند خلاء کافی برای مکیدن شیر از سینه مادر در دهان خود ایجاد کنند و بنابراین از نیپل و شیشه خاص برای این بیماران استفاده می شود.

ممکن است انواع مختلفی از شیشه و سرشیشه استفاده شود. یک روش منفرد که بهترین روش باشد، وجود ندارد. روشی خوب است که خانواده بتواند براحتی از آن استفاده کند و کودک بتواند در طی 20 تا 30 دقیقه شیر خود را بخورد؛ بطوریکه تجربه تغذیه هم برای کودک و هم خانواده خوشایند باشد.

بیشتر بچه ها با نیپل نرم براحتی تغذیه می شوند، که یک برش متقاطع در نوک آن وجود دارد (معمولا با فاصله حدود یک هشتم اینچ)

سیستم تغذیه دیگری که استفاده می شود سیستم شیشه – سرشیشه کبوتری (Pigeon nipple-bottle) است. این سیستم دارای یک شیشه قابل فشردن و پستانک نرم است و دارای دریچه ای است که از ورود هوای زیاد به معده کودک پیشگیری می کند.

ممکن است از سیستم تغذیه مید جانسون برای شکاف کام / لب استفاده شود. این شیشه قابل فشردن است.

درمان شکاف لب در نوزاد

آموزش تغذیه کودک شکاف لب و شکاف کام به صورت زیر است:

نوزاد را در وضعیت قائم (تقریبا نشسته) قرار دهید.

سرپستانک یا نیپل را در داخل دهان وی قرار دهید. سعی کنید نوک نیپل جایی از دهان قرار گیرد که بافت کامی بیشتری دارد.

با انگشت کوچک خود گونه بیمار را نگهداشته تا عایق دهانی تقویت شود

پاسخ بیمار به تغذیه بررسی می شود

اگر بچه خود را جمع کرده و برگشت، جریان شیر خیلی سریع است. ممکن است برش متقاطع نوک پستانک بزرگ باشد. از پستانکی با سوراخ کوچکتر استفاده شود. اگر بچه شیر کافی دریافت نمی کند، ممکن است مجبور باشیم که برش متقاطع را گشادتر کنیم.

اگر از شیشه چلاندنی استفاده می شود، والدین بایستی در مورد روش چلاندن و فشردن شیشه شیر در زمان حرکت جویدن نوزاد آموزش داده شوند و دوره های استراحت به نوزاد داده شود. بایستی والدین سرنخ های رفتاری نوزاد خود را بیاموزند.

بایستی وسط تغذیه و آخر تغذیه بچه آروغ بزند. تغذیه نباید بیشتر از 20 تا 30 دقیقه طول بکشد، در غیر اینصورت کالری وارده صرف تغذیه خواهد شد.

وزن نوزاد حداقل دوبار در هفته چک شود و بایستی حداقل روزی یک اونس افزایش وزن داشته باشد.

وضعیت تنفسی به دقت پایش شود (ریت تنفس، تلاش های تنفسی، صداهای تنفسی، علائم حیاتی)

مراقبت در منزل قبل از عمل

دستورالعمل خاصی برای مراقبت قبل از عمل وجود ندارد. نوزاد طبق معمول حمام شود.

رویه های روتین قبل از جراحی بخصوص زمان توقف تغذیه نوزاد و ناشتا نگهداشتن وی کنترل شود.

مراقبت بعد از عمل

ترمیم شکاف لب (Cleft Lip Repair)

پیشبرد تغذیه کافی و دریافت مایعات

تغذیه با شیر مادر یا شیر خشک در حد تحمل (یا مطابق سیاست موسسه)

پیشبرد بهبودی و حفظ تمامیت موضع برش جراحی

تمیز کردن آرام خط بخیه در صورت نیاز

بسیاری از جراحان از چسب های پوستی درمابوند (Dermabond) برای بستن لایه بیرونی لب (پوست) استفاده می کنند. پماد آنتی بیوتیک و آب اکسیژنه نباید در اینموارد استفاده شود زیرا چسب را خراب می کنند.

ترمیم شکاف کام (Cleft Palate Repair)

از وسیله تغذیه ای که قبل از عمل استفاده می شده است، برای تغذیه مایعات صاف شده بعد از ریکاوری و بهوش آمدن کودک استفاده شود. زمانی که مایعات صاف شده تحمل شد، به مایعات مخلوط تغییر داده شود.

  • اجتناب از گذاشتن هر شیئی در دهان نوزاد (کاتتر ساکشن، آبسلانگ، نی، قطعه یخ)
  • دور نگهداشتن اسباب بازی های سخت یا تیز
  • پایش کودک از نظر نشانه های خونریزی یا عفونت
  • مشاهده کودک از نظر مشکلات تنفسی

ترمیم شکاف کام و شکاف لب

سطح درد کودک پایش شده و در صورت نیاز مداخلات غیر دارویی (مثل بغل کردن و تکان دادن گهواره) و یا مداخلات دارویی طبق دستور انجام شود. از مقیاس های تعیین درد نوزادان مثل FLACC یا NPASS استفاده کنید.

برنامه ریزی ترخیص و مراقبت در منزل

آموزش مراقبت از موضع جراحی به والدین

آموزش تکنیک تغذیه نوزاد به والدین

آموزش نشانه ها و علائم عفونت به والدین

آموزش وضعیت دهی نوزاد حین تغذیه به والدین

تشویق والدین به ابراز احساسات خود و بحث در مورد نگرانی های مراقبت از نوزاد در منزل و مراقبت بلند مدت وی

تاکید بر اهمیت مراقبت تیمی بلند مدت از کودک از قبیل گفتار درمانی، آموزش زبان، شنوایی، دندانپزشک، متخصص تغذیه

ارجاع والدین به موسسات و منابع حمایتی در دسترس

برآیندهای مددجو

زخم برش جراحی بخوبی و بدون عارضه بهبود خواهد یافت.

نوزاد یا کودک دارای افزایش وزن مناسب خواهد بود.

تغذیه برای نوزاد و والدین یک تجربه خوشایند خواهد بود.

والدین تکنیک های صحیح تغذیه نوزاد شکاف کام و شکاف لب را نمایش خواهند داد.

والدین کودک خود را پذیرفته و پیوند بین آنها تقویت خواهد شد.

منابع:پرستاری – درمان شکاف لب در نوزاد