نوشته‌ها

10 دلیل اصلی بدرفتاری کودکان که والدین نمی دانند+ راه حل کاربردی

گاهی رفتار نامناسب کودکان برای والدین غیرقابل تحمل شده و باعث می شود والدین واکنش نامناسبی با کودکان خود داشته باشند که می تواند آثار بدی بر رشد آن ها بگذارد. والدین بهتر است که دلیل بدرفتاری کودک خود را پیدا کرده و روش مناسبی برای حل آن به کار گیرند.

دلایل رفتار نامناسب کودکان

این که والدین از رفتار نامناسب فرزند خود احساس خوشایندی داشته باشند، امری کاملا بعید است، در نتیجه آن ها در جست و جوی روشی هستند که بتوانند رفتار و عادات بد و ناخوشایند فرزندشان را اصلاح کنند. فاکتورهای زیادی می تواند در ایجاد این رفتارهای نامناسب موثر باشند که برخی از آن ها هم نامعلوم است، اما در این مقاله می خواهیم 10 فاکتور احتمالی که می تواند سبب بروز این عادات در کودکان شود را معرفی کنیم و در هر مورد راه کار برخورد با آن را نیز بیان خواهیم کرد.

1. حس کنجکاوی

تمایل کودکان به شناختن دنیای اطرافشان، می تواند احساس عجیب و غریبی در آن ها به وجود آورد. آن ها به چیزهای غیرمعمولی مثل ” اگر قفسه کتاب ها به زمین بیوفتد، چه می شود ؟” یا “ترکیب کردن ماست و نوشابه چه می شود؟” فکر می کنند. سوالات و فکرهایی که کودکان به آن علاقه مندند و روی ذهن آن ها تاثیر گذار خواهد بود. این سوالات برای کودکان سوالت بزرگ علمی هستند حتی اگر از نظر شما خنده دار و ساده باشند. رفتار نامناسب در مواجهه با این افکار و سوالات در کودک می تواند باعث ایجاد خشم در آن ها شود.

راه کار

برای جواب دادن به سوالات غیرمعمولی ذهن کودکتان، با آن ها آزمایش کنید و به او اجازه دهید تحت نظارت شما آزمایش های خاصش را انجام دهد.

10 دلیل اصلی بدرفتاری کودکان که والدین نمی دانند+ راه حل کاربردی

2. مشکلات ارتباطی

در سنین 1 تا 2 سالگی، کودکان عموما حرف های بی معنی می زنند، در نتیجه برقراری ارتباط زبانی با اطرافیانشان کار بسیار سختی برای آن ها خواهد بود. زمانی را تصور کنید که کودک شما ببیند که فردی عروسکش را برداشته است، او نمی تواند با گفتار خود آن فرد را متوجه کند که نباید به عروسکش نزدیک شود، پس کودک گریه می کند یا حتی خشمگین می شود؛ در این حالت نباید این کار کودک را پرخاشگری حساب کرد، زیرا کودک در این حالت فقط می خواهد به فرد مقابلش بگوید که این عروسک متعلق به او است و کسی اجازه دست زدن به آن را ندارد.

راه کار

در این مواقع بهتر است با کودک خود با آرامی و مهربانی صحبت کنید و همه چیز را برایش توضیح دهید. این کار باعث می شود که کودک توانایی برقراری ارتباط با شما را بدست آورد. اطمینان داشته باشید که فرزند شما در طی فرایند رشد خود، قوانین لازم را می آموزد.

3. عدم تکامل سیستم عصبی

کودکان 3 تا 4 سال هنوز بر رفتار خود کنترل کاملی ندارند پس قوانین خانواده را نادیده می گیرند تا کارهایی که دلخواهشان است را انجام دهند. حتما کودکی را دیده اید که برای رفتن به بیرون در فصل تابستان، دوست دارد چکمه های زمستانی خود را به پا کند و با اصرار و پافشاری زیاد نیز موفق به انجام آن شده است.

همچنین کودکان تجربه های احساسی کمی دارند، پس کوچک ترین و پیش پا افتاده ترین اتفاقات می تواند، آن ها را به گریه بیندازند. برای مثال خراب شدن یک اسباب بازی هم باعث ناراحتی و رنجیده خاطر شدنش می شود.

راه کار

باید در حین این که کارهای خود را انجام می دهید به کارهای کودک خود هم نظارت کنید، طوری که ناراحت یا آزرده نشوند.

4. تمایل به مستقل شدن و ساخت شخصیت مورد نظر

فرزند شما با اینکه سن کمی دارد اما دیدن کارتون های مختلف، می تواند موجب شکل گیری شخصیت و حتی ایجاد تفکر مستقل درباره زندگی در او شود. اگر علایق و سلایق کودک نادیده گرفته شوند می تواند باعث ایجاد آسیب و ضربه روحی در کودک شود و هم چنین در صورت بی توجهی والدین به کودکان، ممکن است کودک به دروغ گفتن تمایل پیدا کند.

راه کار

زمانی را برای گوش دادن به حرف های کودکتان در نظر بگیرید، حرف های او را بشنوید و آن ها را جدی بگیرید، این کار باعث افزایش اعتماد به نفس در کودکتان می شود.

5. تغییرات زندگی

کودک با تغییرات زندگی، تغییر پیدا می کنند در نتیجه برای داشتن رشد خوب و هماهنگ، نیازمند ثبات است. هرگونه تغییری در زندگی چه مثبت و چه منفی می تواند منجر به تغییر در رفتار در کودکان شود، پس زمانی که کودک بعد از تغییراتی که در زندگیش به وجود آمده است، بدرفتار و پرخاشگر شود، امری عادی است. این تغییرات می تواند طلاق والدین، جابجا شدن مدرسه به خاطر تغییر محل زندگی، رفتن به مدرسه و یا تولد فرزند جدید و غیره باشد.

راه کار

به کودک خود اجازه دهید با دوستانش ارتباط برقرار کرده و با آن ها بازی کند، در عین حال یک محیط پرثبات و امن را برای او فراهم کنید. این کار باعث افزایش اعتماد به نفس در کودک خواهد شد.

6.  غذاهایی با قند بالا

از آن جا که والدین گزارش می کنند که کودکشان با استفاده از مواد غذایی شیرین، تغییرات نامطلوب و رفتارهای نامناسب بروز داده اند، بررسی تاثیر مصرف مواد غذایی شیرین بر رفتار کودک، به بحث داغی بین متخصصان اطفال تبدیل شده است. مطالعات نیز نشان می دهد که مصرف شیرینی بیش از حد باعث بیش فعال در کودکان می شود.

راه کار

فقط نوشابه و شکلات نیست که میزان قندی بسیار بالایی دارد، برخی مواد غذایی دیگر مثل ماست های طعم دار، بستنی، ترکیب میوه های خشک که کودکان با شیر می خورند نیز سطح قند خون را بالا می برند، در نتیجه باید این مواد غذایی را شناسایی کرده و میزان استفاده از این مواد غذایی در برنامه کودک را به حداقل رساند.

7. ارثی بودن

گاهی اوقات بدرفتاری کودکان زمینه ارثی دارد و از پدر و مادر به کودکان به ارث می رسد و باعث ایجاد بیش فعالی در کودک می گردد. اما این بدان معنا نیست باید والدین را سرزنش کرد. گاهی اوقات این والدین به قدری مورد سرزنش و اتهام دیگران قرار می گیرند که دچار آسیب روحی می شوند، در نتیجه هم والدین و هم کودک روحیه بسیار بدی پیدا می کنند.

راه کار

بیش فعالی نوعی اختلال عصبی- رفتاری است. برای تشخیص این نوع اختلال باید به پزشک متخصص مراجعه کرد تا آن ها بتوانند در زمان کمی بیش فعالی کودک را درمان یا کنترل کنند.

8. اوقات فراغت بسیار کم

کودکان در زندگی مدرن امروز بسیار مشغول و درگیر هستند، زیرا زمان زیادی را در مدرسه، کلاس های آموزشی فوق برنامه، کلاس های ورزشی، کلاس های هنری و غیره می گذرانند و تقریبا 90 درصد روز خود را بیرون از منزل سپری می کنند. یکی از نیازهای ضروری کودکان در سنین کم، بازی کردن با دوستان هم سنشان است که به خاطر شرکت در کلاس های مختلف نه تنها از نیاز محروم می شوند، بلکه حتی فرصت زیادی برای استراحت کردن هم نخواهند. زمانی که کودک با این مشکل مواجه می شود، فقدان بسیار سختی را تجربه می کند که می تواند باعث ایجاد خشونت در آن ها شود.

راه کار

نباید زمان کودک را آنقدر از کلاس های آموزشی پر کنید که کودک فرصت استراحت کردن هم نداشته باشد. هیچ اشکالی ندارد اگر شما دوست دارید، فرزند خود را در کلاسی ثبت نام کنید، اما باید این نکته را هم در نظر بگیرید که زمانی را برای بازی کردن آن ها با دوستانشان باقی بگذارید تا آن ها سرگرم شوند. کودکان حین بازی کردن و تعامل با دوستان هم سن خود، روش های برقراری ارتباط را یاد می گیرند که باعث می شود در آینده نیز ارتباط بهتر و مطلوب تری با دیگران برقرار کنند.

9. خودمختاری کودکان

روانشناسان معتقدند که کودکان در زمان خردسالی، نوعی احساس خودمختاری را تجربه می کنند که نمی توان آن ها را به سادگی برای انجام دادن کاری قانع کرد. کودکان به انجام کارهایی تمایل نشان می دهند که خودشان دوست دارند. اگر گفت و گوی کودک خود را زیر نظر بگیرید و به حرف های آن ها دقت کنید، متوجه خواهید شد که آن ها فقط حرف و نظر خود را قبول دارند و نظرات دوستانشان را قبول نمی کنند، دلیل این نوع رفتار احساس خودمختاری در سنین پایین می باشد.

راه کار

تنها راه کار برای رفع این مشکل صبر کردن است. شما باید تا 4 سالگی کودکتان صبر کنید، زیرا آن ها در این سن، به تدریج متوجه می شوند که در دنیای اطرافشان چه اتفاقاتی می افتد و همچنین نحوه ی صحیح ارتباط برقرار کردن، بازی با هم سن هایشان و به اشتراک گذاشتن وسایل بازیشان با دوستان خود را یاد می گیرند.

10. افسردگی

یکی از حالات ذهنی نامطلوبی که انسان را از انجام کارهایش باز می دارد، افسردگی است. زمانی که والدین از فرزند خود چیزی می خواهند و پاسخ منفی می گیرند، ممکن است ناراحت و عصبانی شوند و در نتیجه واکنش تند و با عصبانیت نسبت به فرزند خود نشان دهند. این رفتار نامطلوب می تواند باعث ایجاد خشونت، استرس و افسردگی در کودک شود.

راه کار

باید شرایط و دلایلی که می تواند منجر به افسردگی و ایجاد تنش در فرزندتان شود را شناسایی کنید و مانع ایجاد چنین شرایطی برای کودک شوید. نباید زمانی که فرزندانتان حالت روحی مناسبی ندارند، از آن ها چیزی در خواست کنید زیرا این مساله می تواند باعث بروز آسیب هایی در آن ها شود که در آینده نیز مشکلات جدی برای زندگیشان به وجود می آورد.

منبع : 10 دلیل اصلی بدرفتاری کودکان که والدین نمی دانند+ راه حل کاربردی 

آموزش پس انداز کردن به کودکان | مهارت های معجزه آسا مالی کودک ام

آموزش پس انداز کردن به کودکان | افزایش مهارت های مالی کودکان

آموزش پس انداز کردن به کودکان یکی از مهم ترین مواردی می باشد که والدین باید به آن توجه بسیاری داشته باشند زیرا یادگیری پس انداز کردن در زمان کودکی باعث می شود تا در بزرگسالی تا برای مدیریت مالی در آینده و تامینر فاه خود و خانواده آمادگی لازم را داشته باشد.

شکل گیری شخصیت افراد به میزان زیادی به محیط خانواده و تربیت آن ها در دوران کودکی بستگی دارد و به همین دلیل نحوه آموزش مهارت های مالی توسط والدین در دوران کودکی از اهمیت بسیاری برخوردار می باشد و تعیین می کند که فرد در آینده دارای شخصیتی ولخرج و اقتصادی می باشد برای آن که در مورد آموزش  مسائل مالی  و نحوه پس انداز کردن اطلاعات کامل تری داشته باشید می توانید از مشاوره کودک کمک بگیرید در ادامه این مقاله راه های آموزش پس انداز کردن به کودکان را بیان کرده ایم.

از چه سنی پس انداز کردن را به کودکان آموزش دهیم؟

بر اساس مطالعاتی که انجام شده است بسیاری از کودکان از سن چهار سالگی به رابطه میان پول و خرید وسائل مورد علاقه شان پی می برند و تا سنین هفت سالگی با اعداد و ارقام و شمارش آن ها آشنا می شوند و در این سن کودکان متوجه می شوند که اگر پول هایشان را جمع کنند می توانند وسائل مورد علاقه شان را بخرند و به همین دلیل لازم است والدین در سنین شش تا هفت سالگی مسائلی مانند آموزش پس انداز کردن، مدیریت مالی و دادن پول تو جیبی به کودکان را آغاز نمایند تا با این مسائل آشنا شوند.

زیرا یادگیری هر چیزی در سنین اولیه کودکی باعث نهادینه شدن آن ها در فرد می شود و در سبک زندگی فرد تاثیر می گذارد و به همین دلیل بسیار اهمیت دارد تا کودکان با روش های پس انداز کردن آشنا شوند زیرا این امر به آن ها کمک می کند تا در بزرگسالی بهتر بتوانند مسائل مالی را مدیریت کنند و کمتر با مشکلات و مسائل مالی رو به رو شوند.

آموزش پس انداز کردن به کودکان، پول تو جیبی

برخی از والدین بر این عقیده هستند که اگر خودشان پس انداز کنند کودکان نیز یاد می گیرند تا حدودی این عقیده درست می باشد زیرا والدین الگوی کودکان هستند و کودکان از آن ها تقلید می کنند اما کوشش و خطا مهم ترین عامل در یادگیری می باشد.

یکی از بهترین راه برای یادگیری پس انداز کردن، دادن پول توجیبی به کودکان می باشد زیرا از طریق آن پول می توانند پس انداز کردن را تجربه کنند و برای پولی که به آن ها داده شده است برنامه ریزی داشته باشند، در این شرایط هر ماه مقداری پول به کودک داده می شود تا به صورت مستقل آن را خرج کند و مقداری از آن را پس انداز نماید البته دادن پول تو جیبی به کودکان باید با رعایت نکاتی همراه باشد تا فرد بتواند پس انداز کردن را بهتر آموزش دهد.

آموزش مالی برای کودکان، آموزش مدیریت مالی

یکی از مهم ترین اصول برای پس انداز کردن، آشنایی کودکان با مفاهیمی مانند نیاز و خواسته می باشد تا کودک آن ها را بشناسد و با تفاوت های آن آشنا شود، اموزش این موارد به کودکان نوعی آموزش مدیریت مالی به شمار می آید و باعث می شود تا فرزندان بتوانند عاقلانه تر و بر اساس نیاز های خودشان تصمیم های درستی بگیرند و از خرید های غیر ضروری خودداری کنند، و این کار باعث می شود تا در آینده دید اقتصادی داشته باشد و از ولخرجی کردن پرهیز کند.

زمانی که کودک وسیله ای غیر ضروری می خواهد از او بپرسید که آیا برای خرید این وسیله برنامه ریزی کرده است؟ آیا این وسیله برای او مفید می باشد؟ تا چند روز آینده به همین میزان به این وسیله نیاز دارد؟ آیا با خرید این وسیله می تواند پول کافی تا آخر ماه داشته باشد  و یا مقداری از پولش را پس انداز نماید؟

تعریف پس انداز کردن به کودکان، ارزش پس انداز کردن

زمانی که کودک پس انداز می کند باید ارزش پس انداز کردن را به او نشان دهید و به او آموزش دهید که پس انداز کردن ارزش و سودی را به دنبال دارد و هم چنین نتیجه و فایده پس انداز کردن را به او نشان دهید و در صورتی که کودک مبلغی را پس انداز کرده است در ماه های دیگر پول تو جیبی او را مقداری افزایش دهید و به عنواد سود پول پس انداز شده است در نظر بگیرید در این صورت به کودک پاداش داده اید و کودک متوجه شده است که خرج نکردن پول و نگهداری آن چه ارزشی دارد و هم چنین به او بگویید اگر پول هایش را پس انداز کند بعد از مدتی می تواند وسیله مورد نیاز خود را خریداری نماید.

آموزش پس انداز کردن به کودکان، باز کردن حساب بانکی

برای کودک خود یک حساب بانکی باز کنید، انجام دادن این کار برای کودک بسیار لذت بخش و جالب خواهد بود و به این طریق به پس انداز کردن تشویق خواهد شد و همچنین زمانی که حساب پس انداز برای او باز می کنید حس استقلال و اعتماد به نفس بیشتری را به او می دهید.

علاوه بر این که حساب بانکی برایکودک جالب است دارای سیستم سود دهی می باشد و به این ترتیب کودک مستقیما با ارزش پس انداز کردن آشنا می شود.

آموزش هوش مالی به کودکان، آزاد گذاشتن کودک

بعد از آن که کودک مبلغی را پس انداز کرد به اجازه دهید تا  لذت خرج کردن را درک کند و در صورتی که کودک بعد از مدتی پس انداز کردن از شما خواست تا با پولش برای او چیزی بخرید به او اجازه دهید تا وسیله مورد علاقه اش را بخرد در این صورت متوجه می شود تا تلاش برای جمع کردن پول در نهایت چه لذتی برای او دارد و نتیجه کار خود را می بیند.

اگر با خرید کردن کودک مخالفت کنید در این صورت از پس انداز کردن دلسرد خواهد شد و احساس می کند که پس انداز کردن برای او فایده ای ندارد و هم چنین ممکن است باعث شکل گیری ویژگی خساست در بزرگسالی شود و تنها پس انداز کند و از پول های خود استفاده درستی نداشته باشد.

آموزش پس انداز کردن به کودکان

آموزش نحوه خرج کردن به کودکان، دادن حق انتخاب به کودک

زمانی که کودک می خواهد چیزی را خریداری کند به او حق انتخاب بدهید و تصمیم را به عهده خودش بگذارید و در انتخابش دخالت نکنید زیرا مهم نیست که این تصمیمش تا چه اندازه درست است و باید به او اجازه اشتباه کردن را بدهید، این حق انتخاب باعث می شود تا کودک با پیامد های اشتباه کردن خود رو به رو شود و تا حدودی با نحوه خرج کردن آشنا شوید.

البته قبل از خرید کردن با اطلاعات لازم در مورد فواید و عواقب تصمیمش در اختیارش قرار دهید تا کودک بتواند تصمیم بهتر بگیرید و انتخاب برای او راحت تر باشد.

آموزش پس انداز کردن به بچه ها، تشویق کودک به پس انداز

همانطور که اشتباه کردن در کودکان باعث می شود تا از عواقب کار خود مطلع شود و رفتار اشتباه خود را اصلاح کند در این صورت تشویق و تحسین کردن منجر به تقویت رفتار صحیح او می شود و هنگامی که کودکتان موفق می شود پول هایش را پس انداز کند او را مورد تحسین و تشویق قرار دهید و به کارش افتخار کنید و هم چنین برای تشویق می توانید چیز های کوچکی برای کودک تهیه کنید و به او جایزه بدهید.

یکی از مهم ترین اصول فرزند پروری تشویق کودکان می باشد که باعث می شود رابطه عمیق تری میان فرزند و والدین ایجاد شود.

کلام آخر

والدین از همان دوران کودکی باید آموزش های مختلفی به کودک خود بدهند یکی از این آموزش ها روش های صحیح پس انداز کردن می باشد که در سنین مختلف با استفاده از روش های گوناگونی باید صورت گیرد تا کودک با مفاهیم مالی آشنا شود.

پس انداز کردن می تواند به یادگیری مسائل پولی کمک کند و علاوه بر این باعث رشد شخصیت کودک، ایجاد حس استقلال و تقویت حس مسئولیت پذیری در فرزندان شود، والدین برای آن که بتوانند بهترین تصمیم ها و انتخاب ها را داشته باشند می توانند از مشاوره کودک کمک بگیرند تا آگاهی های لازم را در اختیارشان قرار دهد و راهکار های صحیح را بیان کند.

در این زمینه مرکز مشاوره ستاره ایرانیان از مشاوران برجسته و باتجربه تشکیل شده است که آموزش های لازم را به کودک تان می دهد و به صورت حضوری و  تلفنی پاسخ گو می باشد.

منبع : آموزش پس انداز کردن به کودکان | مهارت های معجزه آسا مالی کودک ام

افزایش تمرکز در کودکان | راه های افزایش تمرکز هنگام درس خواندن

افزایش تمرکز در کودکان، راه های افزایش تمرکز هنگام درس خواندن

بسیاری از والدین در جلسات مشاوره از متخصصین می پرسند که چطور حافظه فرزندمان را تقویت کنیم و باعث افزایش تمرکز او شویم. زمانی که کودکتان شما را کلافه کرده است و بسیار زیاد جست و خیز می کند و هنگامی که با او صحبت می کنید به حرف های شما توجه نمی کند و تکالیف مدرسه اش را به درستی و به طور کامل انجام نمی دهد و وسایلش را در مدرسه و هر جای دیگر جا می گذارد و نمی تواند نظم را رعایت کند.

تحمل رعایت نوبت در بازی ها و فعالیت های گروهی را ندارد  و کاری را شروع کرده و نصفه کاره رها می کند به این معناست که او با مشکلاتی نظیر توجه و تمرکز رو به رو می باشد و شما باید سعی کنید راه حلی را بیابید که باعث افزایش تمرکز و توجه او شود، در ادامه این مقاله به بررسی این موضوع می پردازیم و از نظر روانشناسی آن را مورد بررسی قرار می دهیم پس مطالب این مقاله را تا انتها مورد مطالعه قرار دهید.

 روش های افزایش تمرکز در کودکان

مشکل تمرکز به دلایل مختلفی در میان کودکان به وجود می آید، یکی از شناخته ترین دلایل آن بیماری بیش فعالی و نقص توجه می باشد کودکانی که به بیماری بیش فعالی دچار می شوند معمولا در کنار مشکلات تمرکز  فعالیت بسیاری دارند که این فعالیت ها نسبت به همسالان خودشان طبیعی نیست البته احتمال دارد که کودک به اختلال نقص توجه دچار شود و با مشکلاتی رو به رو شود که در این صورت نشانه ها و علائم بیش فعالی در آن نمود ندارد.

باید این نکته را در نظر بگیرید که کودکی که دچار مشکلات توجه می شود حتما بیش فعال نمی باشد و احتمال دارد مشکل اصلی کودک در توجه و تمرکز او نباشد بلکه به خاطر استرس و اضطراب و حالت های روانی، اختلالاتی در او به وجود آمده باشد که بر روی تمرکز او اثر گذاشته است این مسئله در کودکانی که سن کمی دارند و دبستانی هستند بسیار دیده می شود.

هم چنین دانش آموزانی که فشار زیادی را باید تحمل کنند، والدینشان با آن ها رفتارهای سخت گیرانه دارند یا به دلایل مختلفی در مدرسه دچار اضطراب و استرس هستند در این صورت نمی توانند عملکرد طبیعی خودشان را حفظ کنند و در بسیاری از موارد با مشکلات حافظه و دشواری هایی در توجه دچار می شوند که در این خصوص بهتر است از روانشناس متخصص در حوزه کودک کمک بگیرند تا راهنمایی های لازم را در اختیار آن ها قرار دهند.

آیا برای افزایش تمرکز و توجه کودک باید داروی ریتالین مصرف کند؟

بسیاری از والدین بر روی داروهایی که به فرزندشان می دهند بسیار حساس هستند این حساسیت آن ها تا حدی به جا می باشد زیرا اگر کودک داروی اشتباهی استفاده کند بر روی ذهن و روند رشدی او تاثیر منفی می گذارد و باید به این نکته توجه کنید که هر مشکل توجیهی نیازمند مصرف ریتالین نمی باشد این دارو تنها زمانی که بیش فعالی کودک تشخیص داده شود مورد تجویز قرار می گیرد و در صورتی که کودک غیر بیش فعال آن را استفاده کند اثرات مخربی بر روی او خواهد داشت و مشکلاتی را برای او به وجود می آورد.

برای این که بخواهید بیش فعالی را به درستی تشخیص دهید باید از روانشناس فهمیده و باتجربه کمک بگیرید و در هنگامی که نیاز باشد کودک را به پزشک ارجاع می دهد تا داروهایی را برای او تجویز کند و داروهای مناسبی را دریافت کند.

راهکارهایی برای افزایش تمرکز در کودکان

اگر به کودک تان کمک کنید تا نظم خاصی داشته باشد و تمرکز خود در سنین پایین را افزایش دهد در دوران دبیرستان و دانشگاه و حتی محیط کار موفق خواهد بود و در این مقاله برخی از راهکارهای خانگی و نکاتی که والدین برای تمرکز کودکشان نیاز دارند را بیان می کنیم تا از آن ها استفاده کنید.

احتمال دارد مشکل توجه در بسیاری از موارد به خاطر کمبود مهارت در این زمینه باشد و بتوان آن را به خوبی با تمرین های ساده حل کرد و با داشتن اطلاعات لازم می تواند برای حل آن راهکارهای مناسبی را پیدا کرد.

  1. افزایش تمرکز در کودکان، قوانین مناسبی وضع کنید

اگر کودک شما دانش آموز می باشد قوانینی را برای او تعیین و مشخص کنید تا تکالیفش را سر وقت و زمان مشخصی انجام دهد با این برخورد به او نشان می دهید که هر در زمان باید فعالیت مشخصی را انجام دهد و به کودک تان بگویید که تا پایان انجام تکالیف و کنترل آن نباید از تلویزیون و تماس تلفنی، بازی های ویدئویی و غیره استفاده کند، زیرا این کار باعث می شود تا وظایفش را به درستی انجام دهد و نیمه کاره رها نکند.

  1. افزایش تمرکز در کودکان، کودک را تشویق کنید و به او جایزه بدهید

ار فرزندتان بپرسید که به چه کارهایی علاقه دارد و دوست دارند آن ها را انجام دهد و برای او یک جدول برای انجام کارهای خوب تنظیم کنید و یک هدف ماهانه برای آن در نظر بگیرید و زمانی که فرزندتان هر کاری را به درستی انجام داد به او یک ستاره بدهید و این ستاره ها نشان دهنده پاداشی باشد که آخر ماه می خواهد به آن برسد می تواند پاداش ها خرید یک کتاب، پارک رفتن، دوچرخه سواری کردن، سینما رفتن و غیره باشد.

افزایش تمرکز در کودکان

  1. افزایش تمرکز در کودکان، تاثیر بازی کردن را دست کم نگیرید

یکی از بهترین روش هایی که کودک می تواند تمرکز و توجه خود را افزایش دهد بازی کردن می باشد و نکته ای که در ای اصل اهمیت بسیاری دارد و باعث موفقیت می شود جذاب بودن بازی می باشد زیرا کودکانی جذب بازی هایی می شوند که احساس شادمانی و نشاط به آن ها دست می دهد و به این صورت بازی را یاد می گیرند.

همچنین والدین با توجه به سن کودک برای این که تمرکز کودکشان را افزایش دهند از بازی های مختلفی استفاده  می کنند مثلا جسمی را در وسط اتاق قرار دهید و به او بگویید هر کس بتواند مدت زمان طولانی تری به آن خیره شود برنده خواهد بود و یا کودک بخواهید چشم هایش را ببندد و اشکال هندسی را در اختیار او قرار دهید و از او بخواهید که با چشمان بسته نوع آن را حدس بزند در این صورت با اشکال آشنا می شود و تمرکزش افزایش می یابد.

علاوه بر این می توانید از کودک بخواهید تا شی نورانی که در حال حرکت می باشد را تعقیب کند و شما شی را در یک جهت به صورت صاف و دورانی حرکت دهید تا بتواند کودک تان آن را دنبال کند و می توانید با کودک تان توپ بازی کنید در مقابل او بنشینید و توپ را برای او بفرستید و بعد از گرفتن توپ مجددا آن را به سمت شما بفرستد این کار را تکرار کنید و روزانه مدت زمان تمرین را افزایش دهید.

بازی جذاب

یکی  دیگر از بازی ها به این صورت است که کلمه خاصی را با کودکتان قرار بگذارید که هر وقت آن را شنید دستش را بالا ببرد و شما باید کلمات متفاوتی را بیان کنید و آن کلمه را در میان این کلمات به صورت نامنظم بگویید. هم چنین می توانید برای فرزندتان داستان های کوتاهی را تعریف کنید و بعد از این داستان به پایان رسید سوالاتی را از او بپرسید ( در این حالت باید بین تعریف های داستان و پرسش از متن فاصله بیندازید تا کودک مجبور شود اطلاعاتش را حافظه نگه دارد.)

  1. در زمان درس خواندن عوامل حواس پرتی را دور نگه دارید

محیطی که کودک در آن درس می خواند بسیار در حفظ تمرکزش نقش مهمی دارد و بهتر است در مکانی باشد که از بازیگوشی کودک جلوگیری شود و وسایلی که باعث بازیگوشی کودک می شود از او دور نگه داشته شود تا او با تمرکز به درسش برسد مثلا نوشتن تکالیف در جلوی تلویزیون، کار کردن با گوشی و یا وجود اسباب بازی های جذاب در جایی که کودک درس می خواند همگی از مواردی می باشد که بر روی تمرکز و یادگیری فرد تاثیر می گذارد.

  1. به بهداشت خواب کودک توجه کنید

یکی از مواردی که بر روی تمرکز کودکتان اثر می گذارد نداشتن خواب کافی در طول شب یا داشتن ساعت خواب نامنظم می باشد و شاید باید ساعت خواب مشخصی را برای فرزندتان در نظر بگیرید و او را تشویق کنید که در ساعت مشخصی به خواب برود برای بچه هایی که دیرتر به خواب می روند می توانید قبل از خواب از دوش آبگرم استفاده کنید تا حد زیادی برای آن ها آرامش بخش و موثر باشد.

  1. افزایش تمرکز در کودکان، رژیم غذایی سالمی را برای کودک در نظر بگیرید

نوع غذاهایی که کودک در طول روز می خورد بر سطح انرژی، خلق و خو و فعالیت های شناختی مانند تمرکز و حافظه اش تاثیر بسیاری می گذارد و به همین دلیل سعی کنید تا فرزندتان به خوردن غذاهای سالم عادت کند و شیرینی جات و مواد قندی استفاده نکند زیرا برای رشد کودک مناسب نمی باشد و سعی کنید بیشتر در تغذیه او از مواد پروتئینی، آجیل و سبزیجات استفاده شود تا باعث ارتقای مهارت های ذهنی او شود و قدرت تمرکز و توجه کودک افزایش یابد.

  1. استرس ها و اضطراب های فرزندتان را شناسایی کنید

مشکل تمرکز در بسیاری از موارد احتمال دارد به خاطر درگیری های ذهنی شدیدی که برای کودک به وجود می آید و یا بی قراری و اضطراب باشد و باید سعی کنید تا به بی قراری ها و ترس ها و نگرانی های فرزندتان توجه داشته باشید به عنوان مثال باید وضعیت او را در مدرسه پیگیری کنید که آیا در سازگاری با محیط مدرسه مشکلی دارد یا خیر.

همچنین بسیار اهمیت دارد تا با کودک گفتگوی مستقیم و صحیحی داشته باشید و باید این فرصت را در اختیار کودکتان قرار دهید تا در مورد مشکلاتش به راحتی با شما صحبت کند و احساساتش را ابراز نماید و در صورتی که فکر می کنید  کودکتان با ترس های و اضطراب های زیادی مواجه می شوند برای پیگیری دقیق تر باید از مشاور کودک کمک بگیرید تا در این خصوص به شما کمک کند و راهکارهای درست را در اختیارتان قرار دهد.

  1. افزایش تمرکز در کودکان، افسردگی دوران کودکی را بشناسید

بسیاری از والدین در مورد افسردگی دوران کودکی هیچ اطلاعی ندارند و فکر می کند که کودکان به مشکلات افسردگی دچار نمی شوند در حالی که آن ها باید این نکته را در نظر بگیرند که افسردگی محدودیت سنی ندارد و کودک تا افراد سالخورده را درگیر می کند اما علائم و نشانه های افسردگی در کودکان با افراد بزرگسال متفاوت می باشد به طور مثال بچه ها کمتر در مورد احساسات منفی شان حرف می زنند و غمگین بودنشان را نشان می دهند.

ممکن است برعکس شیطنت آن ها زیاد شود و لجباز و یکدنده شوند و در مورد هر موضوعی با شما به مخالفت بپردازند و در هنگام درس خواندن مشکلاتی مانند تمرکز نداشتن و ناتوانی در یادگیری را گزارش دهند و اگر در زمینه افسردگی در دوران کودکی اطلاعاتی داشته باشید راحت تر می توانید با دیدن علائم و نشانه ها برای بهبود آن اقداماتی را انجام دهید و به متخصص روانشناس مراجعه کنید تا از بروز مشکلات عمیق تر پیشگیری شود.

  1. زمان بندی درستی برای درس خواندن کودک در نظر بگیرید

کودکان نمی توانند برای مدت طولانی پای مشق و تکلیف درسی بنشینند و به همین خاطر نباید از آن ها انتظار داشته باشید تا مانند بزرگسال به مدت یک یا دو ساعت بر روی درس تمرکز داشته باشند و هیچ گونه بازیگوشی نداشته باشند.

آن ها باید در کنار انجام دادن تکالیف مقداری استراحت کنند و شما باید سعی کنید تا اهداف معقولانه تری را برای کودک تان در نظر بگیرید و نوشتن تکالیف و خواندن درس هایتان را به دفعات کوچکتری تقسیم کنید به عنوان مثال بعد از نیم ساعت یا بیست دقیقه از کودکتان بخواهید که به سراغ بازی کردن برود و بعد حدود یک ربع دوباره مابقی تکالیفش را انجام دهد.

  1. ویژگی های منحصر به فرد کودک را دریابید

سعی کنید تا در روش ارائه تکالیف به کودک انعطاف پذیری به خرج دهد و باید این نکته را در نظر بگیرید که هر کسی ویژگی های منحصر به فرد خودش را دارد و همه کودکان نمی توانند با یک شیوه یاد بگیرند  احتمال دارد کودک تمرکز کافی نداشته باشد و عدم تمرکزش به خاطر ناهماهنگی ویژگی ها درونی او با تکالیف درخواستی اش باشد در این خصوص باید استعدادهای کودکتان را کشف کنید تا بتوانید برنامه ریزی صحیح تر و دقیق تری داشته باشید.

برای مثال شیوه های یادگیری در افراد متفاوت است برخی کودکان از قوه شنیداری استفاده می کنند و سر و صداها را حس می کنند برخی دیگر توجه بینایی بالایی دارند و موضوعات مختلف را به صورت تصاویر ذهنی ثبت می کنند و شما باید بر روی کودکتان شناخت داشته باشید و با استفاده از روش هایی تمرکز او را افزایش دهید و باید از راهکارهایی استفاده کنید تا تناسب بیشتری با او داشته باشد و برای این که ویژگی های کودکتان را بهتر کشف کنید بهتر است از روانشناس کمک بگیرید زیرا در این خصوص تا حد زیادی کمک کننده می باشد.

افزایش تمرکز در کودکان، کلام آخر

با انجام دادن تمرینات ساده می توانید به کودکتان کمک کنید تا تمرکز و توجه او افزایش یابد و بتواند آن ها را تقویت کند اما باید در نظر داشته باشید که این ها به تنهایی کافی نمی باشد و لازم است برای این که فرد به موفقیت بیشتری برسد از روانشناس و متخصص کمک بگیرد تا در این زمینه به او کمک کند.

مرکز مشاوره ستاره ایرانیان سابقه زیادی در ارائه خدمات به مراجعین دارد و از مشاوران مجرب تشکیل شده است که در زمینه های مختلف روانشناسی اعم از خانواده، ازدواج، اعتیاد، جنسی، کودک، مشاوره شغلی، تحصیلی و غیره به صورت تلفنی و حضوری خدماتی را ارائه می دهند. هم چنین در این خصوص می توانند راهکارهای موثر را در اختیار والدین بگذارند.

منبع : افزایش تمرکز در کودکان | راه های افزایش تمرکز هنگام درس خواندن

درمان شب ادراری کودکان | درمان خانگی و تخصصی و بدون دارو

درمان شب ادراری کودکان، درمان خانگی و تخصصی

شب ادراری یکی از مشکلات رایج در بین کودکان ۴ تا ۱۰ سال می باشد که باعث شده والدین به دنبال راهی برای درمان آن باشند البته این مشکل نه تنها برای والدین بلکه برای کودک بسیار آزار دهنده و خجالت آور می باشد.

در شب ادراری کودک به دلایل مختلفی مانند مصرف مایعات زیاد، بیماری های جسمی، بیماری های عصبی، روحی و غیره در خواب ادرار می کند. درمان شب اداری با توجه به علت بروز آن متفاوت می باشد و از روش های مختلفی مانند درمان های دارویی، خانگی و گیاهی استفاده می شود، به طور مثال اگر شب ادراری به خاطر مشکلات جسمانی باشد با مصرف دارو درمان می شود و در ادامه این مقاله به بررسی کامل شب ادراری و درمان آن می پردازیم در صورتی که کودک شما با این مشکل رو به رو می باشد این مقاله را تا انتها مورد مطالعه قرار دهید و هم چنین این موضوع را در جلسه مشاوره کودک مطرح نمایید تا به راحل مناسبی برای حل این مشکل برسید.

درمان شب ادراری کودکان، یک اتفاق طبیعی

در صحبت با مشاور متخصص کودک متوجه می شوید که تا چه میزان باید به مراحل رشد کودک توجه داشته باشید، شب ادراری اتفاقی می باشد که تقریبا در روند رشد همه کودکان اثر می گذارد و شب ادراری به معنی آن است که کودک در خواب نمی تواند ادرارش را کنترل کند و یکی از مشکلات شایع در میان کودکان می باشد که تا قبل از پنج سالگی امری عادی بوده و به عنوان مشکل تلقی نمی شود.

شب ادراری در میان پسران شایع تر می باشد اما با این حال در دختران هم اتفاق می افتد و پایان شب ادراری در میان کودکان مختلف متفاوت می باشد، عواملی مانند جنسیت، رشد و بلوغ کودک و سلامت جسمی و روانی در پایان دادن به شب ادراری موثر می باشد.

پیش از درمان دلایل شب ادراری کودکان را بیابید

شب ادراری در کودکان دلایل متفاوتی دارد که در این جا به برخی از مهم ترین آن ها اشاره می کنیم، عوامل ژنتیکی از جمله ابتلای یکی از والدین به شب ادراری و بیماری های جسمی و روانی در کودک بیشترین نقش را در شب ادراری دارد.

  • انسداد راه تنفس و خروپف کردن در خواب
  • تکامل کند سیستم عصبی مرکزی
  • مشکلات هورمونی
  • عفونت های ادراری
  • ظرفیت کم مثانه
  • ضایعات نخاعی
  • دیابت
  • انواع اختلالات خواب
  • مصرف بیش از حد مواد محرک مثانه مانند شکلات، چای، نوشابه
  • اختلالات ساختاری مانند دریچه مجرای خلفی
  • استرس ناشی از مشکلات مانند تولد فرزند جدید، ترس از تنها خوابیدن، مشکلات در مدرسه، بحران های خانوادگی، خانه جدید و غیره.

علائم همراه با شب ادراری کودکان

در صورتی که شب ادراری همراه با نشانه های دیگری باشد نشان دهنده مسائل جدیدتری است که باید حتما به پزشک مراجعه شود این نشانه های شامل موارد زیر می شوند:

  • بی اختیاری ادرار در طول روز
  • افزایش شدت ادرار و سوزش
  • ادرار کف آلود یا صورتی رنگ
  • وجود لکه های خون در ادرار و لباس زیر کودک
  • بی اختیاری مدفوع
  • یبوست

باید توجه داشته باشید که شب ادراری در صورتی که به عنوان یک مشکل تلقی می شود که به مدت سه هفته، حداقل هفته ای دو بار اتفاق افتد در این شرایط باید به روانشناس مراجعه کرد و با کمک متخصص عوامل زمینه ساز را از بین برد و در این صورت بهترین راهکارهای درمانی را در نظر گرفت تا به خوبی مشکل کودک حل شود.

درمان شب ادراری کودکان، انواع روش درمان

شب ادراری مشکلی است که از لحاظ روانی و اجتماعی آزار دهنده می باشد برای درمان آن باید توسط پزشک بررسی های لازم صورت گیرد و در صورتی که مشکل پنهان دیگری وجود دارد باید از روش های پزشکی و دارو درمانی استفاده شود.

دارو درمانی شب ادراری کودکان

زمانی که همراه با شب ادراری، مشکل دیگری وجود داشته باشد به طور معمول از دارو درمانی استفاده می کنند در حالت شب ادراری به تنهایی از دارو درمانی استفاده نمی شود زیرا با عوارض جانبی همراه می باشد و به همین دلیل برای شب ادراری معمول توصیه نمی شود، برخی از این داروها شامل موارد زیر می باشد:

  • استات دسموپرسین
  • ایمی پرایمن
  • اکسی بوتینین
  • هیوسسیامین

انواع روش های درمان خانگی

  • عدم مصرف مایعات: کودک نباید از ساعت سه بعدازظهر به بعد مایعات زیاد، نوشابه، شکلات وکافئین مصرف کند زیرا این مواد باعث تحریک مثانه در طول شب می شود و بهتر است کودک قبل از خواب از مصرف شیر و سایر لبنیات پرهیز کند.
  • آموزش دستشویی رفتن در طول شب: به کودک تان یاد بدهید که در طول شب به دستشویی برود از او بخواهید در حین خواب بیدار شود و به دستشویی برود، به جای این که به او بگویید رختخوابش را خشک نگه دارد به او دستشویی رفتن در شب را آموزش دهید.

درمان شب ادراری کودکان سیستم تشویق: یک سیستم تشویق برای کودکتان در نظر بگیرید به طور مثال یک لیست از روز های هفته تهیه کنید و به ازای روزهایی که کودک در طول شب ادرار نکرد به او جایزه بدهید، در این حالت می توانید از انواع روش های تشویق که مناسب کودک می باشد استفاده نمایید.

  • ریشه یابی مشکل: کودک تان را به خاطر شب ادراری سرزنش نکنید بلکه علت مشکل را پیدا کنید و به کودکتان بگویید خودش باید این مشکل را حل کند و شما در این مسیر به او کمک خواهید کرد.
  • استفاده از زنگ هشدار: از سیستم زنگ هشدار استفاده کنید این سیستم به این صورت می باشد زمانی که رخت خواب کودک خیس شد زنگ می زند و کودک را از خواب بیدار می کند، این کار باعث می شود تا پاسخ به حس مثانه را به کودک آموزش می دهد و برای کودکان بالای ۷ سال مفید می باشد و معمولا این روش تقریبا ۱۵ هفته زمان نیاز دارد تا اثر بخشی خود را نشان دهد.
  • ورزش: ورزش و تمرین کردن قدرت مثانه را افزایش می دهد و در این حالت به کودک تان آموزش دهید که عضلات شکم را منقبض کند و نفس خود را در سینه حبس نماید این کار اگر به مدت ۱۰ تا ۲۰ بار در طول روز انجام شود باعث می شود تا عضلات مثانه کودک تقویت شود و ادرار کنترل شود.

درمان گیاهی شب ادراری کودکان

علاوه بر روش های فوق برخی از گیاهان دارویی هستند که برای درمان شب ادراری مناسب می باشند این گیاهان شامل موارد زیر هستند:

  • دمکرده سنبل الطیب
  • گل ختمی
  • دارچین
  • قره قروت
  • دمنوش زنجبیل

هم چنین خوردن غذاهایی مانند مرکبات، ماست، دوغ و غذاهایی که خاصیت سردی دارند باعث افزایش شب ادراری می شود و به همین دلیل توصیه می شود قبل از خواب از خوردن این گونه غذاها خودداری کنید.

برخورد والدین

به طور معمول کنار آمدن والدین با این موضوع کار آسانی نمی باشد و شستن ملحفه به طور روزانه برای آن ها خسته کننده می باشد، باید توجه داشته باشید که کودک در این موضوع هیچ تقصیری ندارد و از درون خودش را سرزنش می کند، با تنبیه کردن و سرزنش والدین، شرمندگی و خجالت کودک بسیار افزایش می یابد تا جایی که احتمال دارد اعتماد به نفس کودک به خطر بیفتد و مشکلاتی دیگری برای او ایجاد شود.

برای حل این مشکل سعی کنید صبور باشید و علت این مشکل را شناسایی کنید و به راحتی برای حل آن اقداماتی را انجام دهید هم چنین در این خصوص می توانید از روانشناس و متخصص کودک کمک بگیرید تا در درمان شب ادراری به شما کمک کند، مرکز مشاوره ستاره ایرانیان از مشاوران و متخصصان با تجربه تشکیل شده است که آماده خدمت رسانی به شما عزیزان می باشند.

درمان شب ادراری با نوروفیدبک بدون عوارض و جوابدهی بالا در مرکز مشاوره ستاره ایرانیان صورت می گیرد.

منبع : درمان شب ادراری کودکان | درمان خانگی و تخصصی و بدون دارو

افزایش مسئولیت پذیری در کودکان با ترفندهای باورنکردنی متخصص کودک

افزایش مسئولیت پذیری در کودکان با ۴ ترفند علمی

برای افزایش مسئولیت پذیری در کودکان چه باید کرد؟ بسیاری از مفاهیم اخلاقی، ارزش های اجتماعی و ویژگی های رفتاری باید در سنین کودکی آموزش داده شود و یکی از آن ویژگی ها مسئولیت پذیری می باشد که در سنین بزرگسالی از اهمیت بالاییی برخوردار می باشد، در واقع فردی که شخصیت پذیر است به رشد شخصیت کودک و بهداشت جسمی و روانی او بسیار کمک می شود.

بسیاری از والدین در جلسات مشاوره خانواده و مشاوره کودک شرکت می کنند و دنبال راهکارهایی هستند تا بتوانند ویژگی مسئولیت پذیری را در کودکشان افزایش دهند و آن را تقویت نمایند در این مقاله راهکارهایی که باعث افزایش مسئولیت پذیری می شود بیان می شود و در این خصوص می توان از مشاور روانشناسی کمک گرفت تا تحت نظر روانشناس و متخصصان این ویژگی در کودک افزایش یابد.

راهکارهایی برای افزایش مسئولیت پذیری در کودکان

دغدغه بسیاری از والدین این است تا راهکارهای عملی پیدا کنند تا بتوانند به وسیله آن ها کودکانی مسئولیت پذیری را تربیت نمایند در ادامه این مقاله به راهکارهایی که به وسیله متخصصین روانشناس کودک بیان می شود اشاره می کنیم.

در صورتی که راهکارهای عمومی بر روی رفتارهای کودکتان تاثیری ندارند در این زمینه می توانید از مشاور و روانشناس و متخصص کودک کمک بگیرید تا شرایط فرزندتان را مورد بررسی قرار دهد و راه حل های اختصاصی تری را در اختیار شما قرار دهد، هم چنین در این دوره چیزهایی که لازم است به کودک تان آموزش دهید را یاد می گیرید.

  1. مسئولیت پذیری با شرکت دادن کودک در کارهای خانه

کوچک بودن فرزندتان به این معنی نمی باشد که او قادر نیست کارهای خانه را انجام دهد و نمی تواند در هیچ کدام از کارها به شما کمک کند، یکی از راه هایی که می توانید به وسیله آن مسئولیت پذیری کودکان را افزایش دهید انجام دادن کارهای ساده مانند خرید کردن، تمیز کردن خانه، غذا پختن و غیره می باشد.

شما می توانید در انجام این کارها کودک تان را درگیر کنید و باعث افزایش عزت نفس و استقلال در او شوید هم چنین این رفتار شما باعث می شود تا کودک تان را برای پذیرفتن مسئولیت ها قبول داشته باشید و او را باور کنید.

  1. افزایش مسئولیت پذیری در کودکان با وضع قوانین

شما نباید از فرزندتان انتظار داشته باشید که بدون این که به او بگویید کارهایش را انجام دهد شما باید به فرزندتان کمک کنید تا وظایفش را بشناسد و به درستی آن ها را انجام دهد و هم چنین با قوانین محیط های مختلف مانند خانه و مدرسه آشنا شود، هر چقدر این قوانین به صورت درست و واضح تری برای کودکتان تعریف شده باشد بهتر می تواند به این قوانین پاسخ دهد، به طور مثال برای این که فرزندتان تکالیف مدرسه اش را به درستی انجام دهد باید برای او زمان خاصی در نظر بگیرید و بعد به او اجازه دهید تا کارهای مورد علاقه اش بپردازد.

هم چنین برای صرف وعده های غذایی کودک زمان مشخصی داشته باشید و به او بیاموزید که خودش باید غذای خود را میل کند، درصورتی که در خانه شما قوانین منظمی وجود داشته باشد باعث افزایش مسئولیت پذیری فرزندتان می شود.

باید این نکته را در نظر بگیرید که قوانین نباید خشک و تغییرناپذیر باشند بلکه باید از انعطاف درست و کافی برخوردار باشند تا در صورتی که نیاز است با توجه به نیاز های کودک تغییراتی در آن به وجود آید.

۳٫ مسئولیت پذیری در کودکان را تشویق کنید

زمانی که کودک می تواند وظایفش را به درستی انجام دهد و به خوبی مسئولیت هایش را می پذیرد به سادگی از این مسئله نگذرید و این رفتارش را مورد تشویق قرار دهید و در بعضی وقت ها کودک برای انجام وظایفش پیش قدم می شود که این مسئله بسیار اهمیت دارد.

به عنوان مثال زمانی که شما درگیر کارهای خانه می باشید و او پیشنهاد می دهد که از خواهر و برادر کوچک خود مراقبت می کند با گفتن جملاتی مانند به تو افتخار می کنم باعث افزایش روحیه مسئولیت پذیری کودک را تقویت کنید، این کار نقش بسیار مهمی در تقویت روحیه کودک دارد.

برخی از والدین و خانواده ها به تشویق کلامی اهمیت نمی دهند و آن را نادیده می گیرند در حالی که یکی از روش های موثر برای تربیت کودک تقویت و تشویق کلامی می باشد، والدین باید این نکته را در نظر بگیرند که چه چیزهایی باید در کودک شان تقویت کنند و چه چیزهایی به او بیاموزند.

۴٫افزایش مسئولیت پذیری در کودکان، به جای سرزنش یادآوری کنید

به عنوان مثال وقتی فرزندتان مسئولیت های خود را به طور دائم به تعویق می اندازد و آن ها را انجام نمی دهد، بسیاری از والدین با جملاتی مانند تکالیفت را انجام ندادی یا چرا هیچ وقت کارها را به درستی انجام نمی دهی تلاش می کنند تا کودک خود را ترغیب کنند تا کارهایش را به درستی انجام دهد در این حالی که استفاده از این جملات سرزنش و اجبار را نشان می دهد و کودک نسبت به این جملات جبهه می گیرد و مقاومت می کند در این صورت تلاش نمی کند تا مسئولیت پذیری را به خوبی یاد بگیرد.

افزایش مسئولیت پذیری در کودکان یکی از اصول پایه و مهم در مهارت های فرزند پروری حفظ ارتباط عاطفی مناسب با کودک می باشد و از روش های تاثیر گذاری است، در این شرایط بهترین راه حل این است که وظایف کودک تان را به او یادآوری کنید و از نظر عاطفی سعی کنید او را حمایت کرده و پشتیبانش باشید .

به عنوان مثال اگر فرزندتان تکالیفش را انجام نداده است و اصرار دارد که او را به پارک ببرید در این حالت می توانید به او بگویید “که خیلی دوست دارم تو را به پارک ببرم اما تو باید اول تکلیفت را به درستی انجام بدهی تا زمان بیشتری بتوانیم در پارک بمانیم “در این موارد آن چیزی که اهمیت دارد این است که به فرزندتان بفهماند که شما در کنار او است نه در جبهه مقابل او.

۵٫ نوشتن برنامه برای افزایش مسئولیت پذیری در کودکان

نوشتن برنامه روزانه از همان سنین کودکی لازم می باشد زیرا باعث می شود فرزندتان با نظم آشنا شود و آن را در سنین بالاتر خواه یا ناخواه این مهارت را می آموزد، در ابتدا می توانید در نوشتن برنامه های روتین به همسرتان کمک کنید، برای این کار می توانید یک کاغذ بردارید و کارهایی که کودکتان لازم است آن ها را در طول روز انجام دهد را بنویسید و ساعت های روز آن را در ستون مقابلش یادداشت کنید.

برنامه های کودک در طول روز می تواند شامل تفریحات، وظایف کودک در خانه و درس خواندن او باشد، بر اساس نظر روانشناسان داشتن برنامه به کودک کمک می کند تا استرس او کاهش یابد و هم چنین نظم را به خوبی یاد بگیرد و از این طریق به درستی می تواند زمان خود را مدیریت نماید.

۶٫به کودک خود هرگز نگویید بی مسئولیت

در صورتی که کودک تان کارهایش را به درستی انجام نمی دهد هرگز او را به اسم بی مسئولیت خطاب نکنید و باید سعی کنید این مهارت را در او تقویت کرده و افزایش دهید، به عنوان مثال در صورتی که وسایلش را در مدرسه جا می گذارد به او بگویید بیشتر حواسش باید و در مورد این مسئله دقت بالاتری داشته باشد.

زیرا اگر فرزندتان را بی مسئولیت خطاب کنید او به این باور می رسد که بی مسئولیت می باشد و تغییر دادن این نگرش در کودک بسیار سخت خواهد بود.

در صورتی که این راهکارها مناسب نبود و نتوانست باعث افزایش مهارت مسئولیت پذیری در کودکتان شود در این شرایط می توانید از مشاور کودک کمک بگیرید تا بتوانید به خوبی این مهارت را در کودک تان تقویت نمایید، در این خصوص می توانید از مرکز مشاوره ستاره ایرانیان کمک بگیرید تا به صورت تلفنی و حضوری در این خصوص خدماتی را به شما ارائه دهند.

منبع : افزایش مسئولیت پذیری در کودکان با ترفندهای باورنکردنی متخصص کودک

رازهایی در مورد مدیریت رفتار کودکان

رازهایی در مورد مدیریت رفتار کودکان

کنترل کودک: رازهای پنهان در مورد بدست گرفتن کنترل و عملی کردن آن

خودتان را تصور کنید که در جاده در حال رانندگی هستید، آهنگ مورد علاقه تان از رادیو پخش می شود، هر بزرگراهی شما را کیلومترها از مشکلاتتان دور می کند و ناگهان از صندلی پشتی با احساس ضربه ای به پشت صندلی تان، کودکتان بادکنک آرامش شما را با صدای گریه ی گوشخراشی مثل برخورد کشتی با کوه یخی، نابود می کند “اون منو زد!”. دوباره جواب می آید که “اون دوباره همون صداها رو از خودش در میاره”. یک فکر به ذهن شما خطور می کند: اگر این ماشین بجای کنترل سرعت یک دکمه ی کنترل کودک داشت، قطعا دو برابر قیمت میخریدمش! قطعا داشتن کنترل بیشتر به شما اجازه می دهد تا از نقطه ی A به نقطه ی B، بدون هی سر و صدایی از صندلی های عقب رانندگی کنید و کنترل همچنین به شما اجازه می دهد تا یک مکالمه ی تلفنی را بدون هیچ گونه مزاحمتی به اتمام برسانید. اگر کنترل تا این حد بخش مهمی از والدین بودن باشد، چرا ما نتوانیم کنترل بیشتری داشته باشیم؟ در این مقاله، دلایل این مساله که چرا اعمال کنترل در بسیاری از موقعیت ها بسیار چالش انگیز و مهم است صحبت خواهد شد و رویکردهایی که می توانند به میزان بیشتری از کنترل منجر شوند، آورده خواهد شد.

 
در ابتدا اجازه دهید مشخص کنیم که والدین ممکن است زمانی که واژه ی کنترل مطرح می شود، دسته بندی شوند. حدود نیمی از ما فورا حس خفگی پیدا میکنیم و یا حس می کنیم بچه ای که بیش از حد تحت کنترل باشد، ظرفیت تحمل خود و دیگران را از دست می دهد. معلم پایه اول به ذهنمان می آید که می گوید دست های خود را بالا ببرید و فقط مداد رنگی های آبی، سبز و قهوه ای تان را برای کلاس نقاشی طبیعت بیرون بیاورید چرا که اینها تنها رنگ هایی هستند که او می تواند در طبیعت ببیند. از این دید، کنترل تنها شبیه یک چوب سرکوبگرانه به نظر می رسد. نیم دیگری از ما ممکن است تعجب کنند که چرا دیگر والدین نمی توانند چیزی را ببینند که عدم کنترل کودک برای جامعه به ارمغان می آورد. از این منظر، نکته ی کلیدی برای کنترل فردی بزرگسالان، از طریق کنترل صحیح اعمال شده بوسیله ی والدین است؛ این راهی است که به کودکان کمک می کند تا بفهمند که جهان سرشار از پیامدهای واقعی است و شادی از تشخیص و دوری از پیامدها نشات می گیرد. خبر خوب این است که هر دو بعد درست هستند و خبر بد هم این است که هر دو بعد اشتباه هستند. بسیاری از سوء تفاهم ها از مشکلات ما در به یاد آوردن این نکات است که 1) ما نمی توانیم کودکان را کنترل کنیم و فقط می توانیم شرایط و موقعیت را تحت کنترل خود درآوریم و 2) عوامل ارتباطی به اندازه ی تشویق و تنبیه در چگونگی پاسخ کودکان به کنترل اهمیت دارند.

اگر بخواهیم در مورد دومین مورد بیشتر بگوییم، بیایید نگاهی به گفته های محققان در مورد موضوع چگونگی والدین بودن بیندازیم. یک تحقیق معتبر در این حوزه از مطالعات بامریند در مورد سبک والدینی (1991) ناشی می شود و تحقیق دیگر مربوط به کار موکوبای و مارتین (1983) است. بر اساس نظر بامریند، سه سبک اولیه از والدینی وجود دارد که منجر به خروجی های مورد انتظار می شود:

1.سبک اقتدارگرا- این والدین از قانون “چون من اینطور می گویم” استفاده می کنند و جایزه هایی در قبال اطاعت مد نظر قرار می دهند. آنها در اجرای قوانین سخت گیر هستند و به تنبیه به عنوان موثر ترین پیامد تاکید دارند. احساسات کودکان برای حفظ اقتدار و اطاعت در خانه در درجه ی اهمیت بعدی قرار می گیرد. کودکان والدین اقتدار گرا بدون شک، به بزرگسالان خوبی تبدیل می شوند که می دانند چگونه اطاعت کنند اما آنها تمایلی به شایستگی اجتماعی و یا شادی عمومی نخواهند داشت.

سبک مقتدرانه- این والدین نیز مانند والدین اقتدار گرا، قوانین و انتظاراتی را تنظیم می کنند اما نسبت به واکنش ها و احساسات کودکان، پاسخگو تر هستند. اهداف و قوانین در مقایسه با استانداردهایی که بایستی کودک را به ترس و لرز بیندازد، به طور مثبت تری ارائه شده اند. والدین مقتدر پیامدهای منفی را با قوائد مثبت در تعادل نگه می دارند و زمانی که امکانش باشد، می بخشند. کودکان والدین مقتدر از کودکان خود کسب احترام می کنند که بعدا در قالب شادی، توانایی و موفقیت در کار نمود پیدا می کند.
سبک بخشنده و بسیار آسان گیر- این گونه از والدین ممکن است کنترل را تنها محدود به تنظیم انتظارات و قوائدی برای کودکان ببینند. این گونه والدین ممکن است احساس کنند که کودکان زمانی که به حل خود رها شوند، به طور طبیعی رفتار خوب را بر رفتار بد ترجیح می دهند. در واقعیت، والدین آسان گیر ممکن است گاهی از برخورد با کودک بترسند و وضعیت دوستی را نسبت به پرداختن به خطرات درگیری با یک کودک عصبانی و تحریک شده انتخاب کنند. جای تعجب نیست که کودکانی که به این سبک بزرگ شده اند، با کنترل فردی مشکل دارند و ضعیف ترین خروجی ها را در شاخص عملکرد بزرگسالان نشان می دهند.

رازهایی در مورد مدیریت رفتار کودکان

رازهایی در مورد مدیریت رفتار کودکان

حالا دو عامل را که به تنظیم شرایط برای یک کنترل موثر والدین کمک می کند، به یاد می آورید؟ این در مورد بخشی از وضعیت های کنترل و رابطه با اهمیتی برابر با تشویق و تنبیه است. به طور سطحی، به نظر می رسد که والدین اقتدار گرا، بیشترین کنترل والدینی را دارند. با این همه، کودکان آنها با بی ادبی جواب پس نمی دهند، اقتدار والدین را به چالش نمی کشند و بر سر میز شام به هم سقلمه نمی زنند. والدینی با اقتدار سرسختانه، اغلب در مورد کنترل کودکان به مانند کنترل موقعیت دچار اشتباه می شوند. مشکل این نوع از مکانیزم کنترل این است که اغلب زمانی که کودکان وارد دوره ی بزرگسالی می شوند بجای احساس درستی از کنترل فردی درونی، احساس ترس می کنند. مشکل دیگر این است که نسبت پیامدهای منفی به مثبت اغلب در حدود 4 به 1 است، این بدین معنی است که کودکان تجارب بیشتری در اجتناب از تنبیه کسب ی کنند به جای اینکه زمان خود را برای کسب پیامدهای مثبت صرف کنند. در انتهای دیگر طیف، والدین بخشنده ی آسان گیر اغلب توانایی استفاده از ابزارهای کنترل موقعیت را ندارند مانند یک صدای مقتدرانه، کنترل تشویق و توجه یا برنامه ریزی از قبل برای کنترل مشکلات موردی محتمل. والدین آسان گیر، حس شکست و سر خوردگی می کنند چرا که به نظر آنها به دست گرفتن کنترل، یک نبرد از دست رفته و باخته است. و زمانی که شرایط برای هر دوی والدین اقتدار گرا و اسان گیروخیم می شود، آنها غالبا به داد کشیدن به عنوان ابزاری از کنترل، اعمال پیامدهای شدید مانند محدودیت های زمانی 6 ماهه یا استفاده از قدرت تهدید (مانند “صبر کن تا به یه جای غیر عمومی برسیم و ببین چه چیزی منتظر این رفتار توست”) پناه می برند.

والدین مقتدر به نظر می رسد در کنترل موقعیت به منظور اعمال کنترل بر کودک تواناترین باشند و همچنین می دانند که چگونه بطور موثر از هر دوی پیامدهای ارتباطی مثبت و منفی برای رسیدن به نتیجه ی دلخواه خود استفاده کنند. آنچه که والدین مقتدر به طور متفاوتی از دیگران انجام می دهند عبارتند از:

1) آنها می دانند که موقعیت بیشتر به مانند هدایت یک قایق بر روی آب است تا هدایت یک ماشین بر روی زمین، به این علت است که کودکان اگر عناصر موقعیتی کافی اعمال شود، به مرور در جهت کنترل موقعیتی حرکت خواهند کرد، اما ممکن است فورا هم تغییر نکنند.

2) والدین مقتدر می دانند که ابزارهای ارتباطی مانند توجه مثبت نشان دادن و تشویق همچنین پیامدهای اصلاحی و عواقب منفی موثر تر از انواع دیگر تشویق ها و تنبیه ها مانند بی اعتنایی و یا تلاش منفعلانه برای متقاعد کردن یک کودک عصبانی تحریک شده است. والدین مقتدر همچنین به نظر می رسد که احترام والدینی را تشخیص دهند که این چیزی است که همه ی ما آرزوی این را داریم که چنین احترامی را از کودکان خود دریافت کنیم و این با دادن چالش های رفتاری قابل دستیابی و معنی دار برای کودک ایجاد می شود و با بازخورد شفاف و صادقانه و عواقب منفی زمانی که یک انتخاب رفتاری غلط از جانب کودک سر می زند، متعادل می شود. نکته اصلی که والدین مقتدر دریافت می کنند و نیاز است تا ما آن را به خاطر بسپاریم این است که اگر ما زمان برای برنامه ریزی صرف کنیم و ابزارهای جدید را زمانی که تلاش های قبلی مان بی ثمر بود، به کار ببندیم، کنترل در طول زمان ایجاد خواهد شد.

به این ترتیب و با این نوع نگاه، ما مجبور نیستیم که به کنترل به عنوان یک چیز منفی فکرکنیم، شاید بمانند شیوه ای که در کودکی خود ما اعمال شده و ما می توانیم آن را به عنوان آنچه که در ارتباط با کودک ما است، مجددا تعریف کنیم. بیایید برخی از این مفاهیم را به این موقعیت های بسیار واقعی و بسیار متداول که در آن کنترل به یک مساله ی اصلی تبدیل می شود، اعمال کنیم:

عقب و جلو کردن صندلی عقب- چه چیزی در مورد صندلی عقب یک مینی ون وجود دراد که باعث “اذیت درونی” در کودکان می شود؟ دو دلیل وجود دارد که این موقعیت منجر به رها شدن کنترل از دست ما می شود. اول، زمان با شما یار نیست. با اعمال فشار برای رسیدن به مقصد، قابل درک است که ما به خود بگوییم ” اگر بتوانم به آن جایی که می خواهم بروم، برسیم، می توانم جر و بحث را خاتمه بدهم”. دوم، حبس کردن یک کودک در یک فضای کوچک به طور طبیعی منجر به جر و بحث در مورد فضا و توجه خواهد شد. برای کاهش جنگ و دعوا از صندلی های بسته ی پشتی، سعی کنید به کودکی که بهترین رفتار را از خود نشان داده است، توجه مثبت نشان داده و از او تعریف کنید ( ابزاری که ما آن را پاداش افتراقی برای رفتار مثبت می نامیم). حتی اگر این رفتار خوب بیشتر از چند دقیقه طول نکشد. همچنین سپردن کاری به کودکان برای انجام دادن در طول زمانی که در عقب گیر افتاده اند، کمک کننده می باشد. هر کاری را انجام خواهند داد، حتی اگر این کار شمردن خروجی های بزرگراه تا رسیدن به خروجی مورد نظر شما باشد. نقشه ی خیابانها را بیاورید، نقطه ی شروع و پایان سفر خود را با ستاره مشخص کنید و ببینید آیا می توانند هر خیابانی که در مسیر وجود دارد را روی نقشه مشخص کنند یا نه!.
فرزند بیتشر= سر و صدای بیشتر- این بیشتر شبیه یک ضرب المثل قدیمی است، “یکی از والدین نمی تواند هر دو کودک در حال دویدن در جهت های مختلف را بگیرد”. کودکان در کنترل های موقعیتی با حرکت سریع، انجام کارها بارها و بارها و انجام دادن بسیاری از رفتارهای منفی در یک بازه ی زمانی کوتاه از کوره در می روند. هر چه تعداد کودک در شرایط گفته شده بیشتر باشد، حساسیت شرایط دو یا سه برابر می شود. به جای از دست دادن اقتدار و انرژی با بروز خشم و آتش درون که شعله می کشد، تنها یک یا دو رفتار تحت کنترل انتخاب کنید تا به کار ببرید. به عنوان مثال، تنها روی دویدن و فرار از دست والدین در مغازه ی خوار و بار فروشی و یا کودکی که به اتاق خواهر یا برادرش می رود تا شروع کننده ی یک دعوا باشد، کار کنید اما سعی نکنید که هر پنج رفتار را در یک زمان تغییر دهید. بزرگترین قدرت زمانی که شما چند کودک دارید (حتی اگر دو کودک است)، توانایی بیشتر شما برای برنامه ریزی از قبل است. سعس کنید گاهی از موقعیت خارج شوید و به دنبال استراتژی هایی باشید که در دفعات بعد به کار ببندید، مانند 10 دقیقه ی اضافی در رفتن به مغازه که می تواند برای بردن کودکان به گوشه ای از مغازه صرف شود تا زمانی که رفتار آنها تحت کنترل درآید و یا کنترل تلویزیون که با در دست نگه داشتن صبورانه دکمه خاموش دستگاه در هوا تا زمانی که سر و کله زدن آنها متوقف شود.

با داشتن برخی از این ایده ها در ذهن، هر والدینی تا زمانی که بخواهند از موضع خود گاهی گامی به عقب بردارند و در آینه به احساسات خود در مورد اعمال کنترل نگاه کنند و تلاش کنند تا هر زمانی که نیاز است، تنظیم کنند، می توانند کنترل در امورات خانواده را در تعادل نگه دارند.

منبع :رازهایی در مورد مدیریت رفتار کودکانتربیت کودکان