درمان و دلیل قهر طولانی
درمان و دلیل قهر طولانی
قهر طولانی از جمله رفتارهای مخربی است که در بسیاری از خانواده ها دیده می شود. افراد مختلف معمولا از این روش برای رسیدن به خواسته‌های خود استفاده می کنند. قهر می تواند علت های مختلفی داشته باشد اما به هر دلیلی که باشد پیامدهای نامناسبی را به همراه دارد.
روانشناسی قهر
قهر نوعی رفتار دفاعی برای آزار طرف مقابل یا ناراحت شدن و سرسنگین بودن با همسر یا افراد دیگر به هر نیتی است. البته این امر همیشه بد نیست شاید با قهر فرد نسبت به رفتار اشتباهش آگاه شود اما نباید در طولانی مدت از این روش استفاده کرد.
تفاوت قهر و لجبازی
قهر و لجبازی هر دو رفتاری متفاوت هستند و ریشه در خصوصیات اخلاقی فرد دارند. هردوی آن ها حاصل خشم افراد درونگرا کم جرات، منفعل، پرخاشگر، خجالتی و پرتوقع هستند، این افراد نمی توانند احساسات خود را بیان کنند و قهر برای آن ها نوعی اعتراض می باشد که از جانب کسی که دارای ویژگی‌های ذکر شده است ابراز می‌شود.
لجبازی به معنای پافشاری روی نظر و عقیده خود فرد است. این افراد با عقاید و افکار دیگران مخالفت می‌کنند و از موضع خود کوتاه نمی‌آیند.
چه کسانی بیشتر قهر می کنند؟
افرادی که بیشتر قهر می کنند انتقاد ناپذیر بوده، اعتمادبه نفس پایینی دارند و به دلیل ترس و اضطرابی که دارند نمی توانند از خود دفاع کنند در نتیجه به قهر رو می‌آورند.
این افراد برای جلوگیری از اضطراب و فرار، واکنش های کناره‌گیری را انتخاب می‌کنند.
همچنین کودکانی که والدینشان از قهر برای تنبیه استفاده می کنند در بزرگسالی هم در مواجهه با مشکلات از این واکنش استفاده می کنند.
دلایل قهر کردن
مهم ترین دلایل قهر عبارت است از:
- والدین آن ها از قهر کردن به عنوان تنبیه استفاده کرده اند مثلاً والدین برای اینکه فرزندشان اشتباهی را تکرار نکند با او قهر می‌کنند.
- برای جلب توجه، برخی از افرادی که در شرف ازدواج هستند قهر می کنند تا نامزدشان نسبت به آن ها بی توجه نشود.
- آزار و اذیت یک نفر به قدری زیاد است که به فکر قطع ارتباط کامل می افتند.
- گاهی در رابطه افراد نمی توانند به درستی منظور خود را بیان کنند، وهمین موضوع باعث دلخوری و خشم طرف مقابل و با یکدیگر قطع ارتباط می کنند.
- اگر فردی عزت نفس پایین و آسیب‌دیده ای داشته باشد وقتی با نظر و عقیده او مخالفت شود.
- باج گیری عاطفی، در واقع فرد برای رسیدن به خواسته هایش از این روش استفاده می کنند .
- الگوبرداری فرزندان از والدین. وقتی والدین برای تنبیه فرزندشان از قهر استفاده می کنند.
- ناتوانی در بیان مشکلات، وقتی افراد مهارت گفت و گو و حل مسئله را نمی دانند شناخت کافی نسبت به یکدیگر ندارند.
پیامد و معایب قهر بر روی روابط
گاهی قهر کردن می تواند حتی از کتک‌کاری هم بدتر باشد زیرا سکوت برای برخی از افراد بسیار زجرآور است و مسائلی که می تواند تنها با صحبت برطرف شود به کینه تبدیل می‌شود که به مرور زمان باعث سردی رابطه می‌شود، اگر قهرها ادامه دار باشد فرد به مرور از چشم همسرش می‌افتد و اگر این روش برای فرد عادی شود دیگر تلاشی برای بهبود رابطه نمی کند.
به یاد داشته باشید که قهر روش درستی برای برخورد با مشکلات نیست زیرا باعث می‌شود سوءتفاهم‌ها باقی بماند.
چگونه جلوی قهر را بگیریم؟
برای اینکه رابطه خود با همسرتان و یا افراد دیگر را حفظ کنید باید دست از این رفتار بردارید و به جای رفتارهای تخریب گر، رفتارهای مهرورزی را جایگزین کنید.
در طول روز ساعاتی را کنار هم بنشینید و با اعضای خانواده صحبت کنید، جلسات خانوادگی برگزار کنید و مشکلات را در جلسه مطرح کنید.
سکوت
با قهر کسی تنبیه نمی‌شود بلکه کدورت‌ها بیشتر می‌شود، به جای قهر کردن سکوت کنید و البته پیش از سکوت به طرف توضیح دهید«که به خاطر شرایط پیش آمده ادامه بحث می تواند اوضاع را بدتر کند بنابراین ترجیح می‌دهم فعلاً سکوت کنم»
سپس محیط را ترک کنید و پس از فروکش شدن عصبانیت دوباره مشکلات خود را در آرامش حل کنید.
پیش قدم شوید
اگر احساس می کنید که قهر شما یا همسرتان بیش از اندازه طولانی شده و به رابطه بین شما آسیب می زند، برای بهبود آن پیش قدم شوید و هرگز تصور نکنید که این کار باعث می شود که کوچک شوید.
در این شرایط بهتر است که همیشه یک نفر پیش قدم نشود زیرا به مرور احساس می کند که تنها کسی است که برای رابطه تلاش می کند.
ناراحت نشوید
ممکن است همسر شما تیکه بی اندازد یا رفتار شما را مسخره کند اما سعی کنید که ناراحت نشوید، برخی از افراد هنگام عصبانیت نمی توانند رفتار خود را کنترل کنند و همسر شما نیز ممکن است یکی از این افراد باشد بنابراین در این هنگام به اخلاق های خوب همسر خود فکر کنید و به یاد داشته باشید که با عصبانیت شما فقط همه چیز بدتر می شود.
لجبازی ممنوع
همیشه راه آشتی را باز بگذارید و در صورت لزوم معذرت خواهی کنید نگه داشتن یک رابطه وحل مسئله یک مهارت است.
رفتن به اتاق و بیرون نیامدن، قطع کردن تلفن و موارد دیگر همگی جزو لجبازی هایی هستند که شرایط را سخت تر می کنند.
همسر خود را تشویق به حرف زدن کنید
از همسر خود بخواهید تا دلیل ناراحتی خود را برای شما توضیح دهد. مثلا ممکن است بگویند «وقتی امروز تلفن من را جواب ندادی بسیار ناراحت شدم.» پس از شنیدن حرف همسرتان حتما با او همدردی کنید و بگویید که اگر شما هم جای او بودید همچین احساسی پیدا می کردید و سپس به او قول دهید که سعی می کنید همیشه تماس های او را پاسخ دهید.
مشاوره
برای بسیاری از افراد مشاوره آخرین راه محسوب می شود، اما اگر زوجین به موقع به مشاور مراجع کنند توانایی بسیار بیش تری در بهبود زندگی خود پیدا می کنند.
به یاد داشته باشید که کمک گرفتن از یک متخصص می تواند در بهبود و ادامه رابطه شما نقش مهمی داشته باشد.
محرک ها را شناسایی کنید
اگر همسر شما ناراحت می شود که “فراموش کردید کودک خود را از مدرسه به خانه بیاورید” یا “فراموش کردید سالروز ازدواج خود را جشن بگیرید”، بهترین کار وارد کردن زمان کارها در تقویم گوشی است. به این شکل شما محرک های عصبانیت را شناسایی و از دعواهای آینده جلوگیری کرده اید.
