آزمون در جا ماندگی PERSVE

مشخصات این آزمون :

زمان آزمون کوتاه ،نیاز به ابزارهای اضافی ، مقاومت در برابر موارد نادرست،طیف معیار گسترده.

زبان‌ها :

چینی (ساده‌سازی شده) ، چینی (مرسوم)، چکی ، هلندی ، انگلیسی، فنلاندی ، آلمانی ، ایتالیایی ، پرتقالی ،اسلواکیایی ، اسپانیایی ،سوئدی ،ترکیه‌ای .

کاربرد :

ارزیابی تمایل به در جا ماندگی (تصور قالبی) که می‌تواند برای افراد 6 ساله و بزرگ‌تر به کار برده شود.

پس زمینه نظری :

تحقیقات صورت گرفته در ادبیات علمی موجود، نشان دهنده این است که در جا ماندگی به معنای تکرار توجیه ناپذیر در فرایندهای شناخت و روش‌های رفتاری می‌باشد. مقاومت در برابر تغییر و دشواری در تغییر پذیری، انعطاف‌پذیری و انطباق پذیری صورت می‌گیرد.

در جاماندگی حرکتی یا “رفتار قالبی” ، از طریق یک مقدار بالایی از تکرار ترتیب واکنشی خاص مشخص می‌شود. اکثر نظریه‌ها، در جا ماندگی را به عنوان پدیده انگیختگی در نظر می‌گیرند که از فرایندهای عصبی روانی و مرکزی تبعیت می‌کند.

میتن نکر تمایل به در جا ماندگی را در یک آزمایش نقطه گذاری متوجه شد. در این آزمایش، فرد پاسخ‌دهنده باید به وسیله یک خودکار، یک عدد بین 1 تا 10 را به روش نا منظم انتخاب می کرد. اندازه تمایل به تکرار افراد، با استفاده از مقادیر نظریه ای – اطلاعاتی تعیین می‌شد.

اجرا :

نُه دایره بزرگ در یک مانیتور نمایش داده می‌شوند. در آزمایش میتن نکر، 64 “صدای الکترونیکی” در هر دقیقه ارائه می‌شد. وظیفه مشخص شده عبارت از فشار دادن قلم نوری بر دایره های می‌باشد که صداها از آن پخش می‌شوند.

این آزمون شامل یک مرحله راهنمایی و یک مرحله عملی می‌باشد، به نحوی که فرد پاسخ‌دهنده بازخورد هایی را دریافت می‌کند. بعد از ثبت شدن 210 مورد، این برنامه پایان آزمون را نشان می‌دهد.

فرم‌های آزمون :

یک نوع فرم آزمون در دسترس می‌باشد.

امتیاز بندی :

اطلاعات مربوط به مقادیر نظری که محاسبه می‌شوند ، عبارتند از:

حشو (افزونگی) درجه اول (R1) به عنوان اولویت نسبتی دایره های انفرادی.

به دلیل اینکه این متغیر، همچنین مقدار زیادی از واریانس های درون فردی و انحرافات استاندار بالا را برای افراد سالم مشخص می‌کند، باید به عنوان یک متغیر کنترل در نظر گرفته شود. یک رتبه درصدی پایین، حاکی از وجود داشتن دایره های خاصی می‌باشد.

حشو درجه دوم (R2) به عنوان ابزاری برای اولویت ترکیب انفرادی از دو دایره استفاه می‌شود (فرد پاسخ‌دهنده به وسیله یک قلم نوری، بعد از دایره X، دایره Y را به صورت بهتری نقطه گذاری می‌کند). شخصی که در آزمون شرکت می‌کند ، نمی‌تواند بیش از 81 گزینه ترکیبی را به صورت آگاهانه کنترل کند.

مقدار پایین‌تر برای R2 می‌باشد، مقدار بزرگتر به معنای نقطه گذاری غیر تصادفی دایره های مختلفی می‌باشد؛ بدین معنا که هیچ نوع ترجیحی برای ترکیب خاصی از موارد جفتی وجود ندارد.

بیماران دارای معایب ذهنی زیستی (آلی) یا بیماران دارای علائم روان پزشکی، یک اولویت مشخصی را برای ترتیب موارد جفت شده نشان می‌دهند.

متغیرهای کنترل:

“حذف شده” و “واکنش‌های مضاعف” در فاصله بین دو صدای الکترونیکی.

پایایی :

پایایی نیم بخشی (حتی برای موارد عجیب و غریب) برای حشو مربوط به درجه اول، بین r = 0.86 و r=0.91 متغیر است.

برای حوش متغیر درجه دوم، محاسبات مشابهی انجام شده است و پایایی بدست آمده بین r = 0.81 و r=0.87 به دست آمده است.

اعتبار :

تعدادی از مطالعات مربوط به آزمایش نقطه گذاری نشان داده است که یک در جا ماندگی بالاتر قابل توجهی برای گروه‌های پاسخ‌دهنده آزمایشی موجود در ترتیب صعودی زیر قرار دارد: افراد صرعی، پاسخ دهندگان دارای بد کارکردی یا خسارت های مغزی زیستی، بیماران افسرده، افراد عصبی و اسکیزوفرنی ها . این نتایج در هنگام اعمال آزمون در جا ماندگی کامپیوتری بر روی بیماران دارای صدمات مغزی – جمجمه ای تایید شد.

علاوه بر این مورد، به صورت بدیهی فرض شده است که سختی و انعطاف ناپذیری فرایندهای شناختی، منجر به تمایل تکراری قوی تری نسبت به دوره های خاص واکنشی می‌شود.

در یک مطالعه صورت گرفته توسط سافرز و همکاران (2001)، گزارش شد که در زمان مقایسه دو گروه جواب گوی دارای علائم موربوز پارکینسون (که یک گروه به وسیله داروی های پزشکی تحت درمان قرار گرفتند و گروه دیگر مورد درمان قرار نگرفتند) در آزمون در جا ماندگی، یک کاهش قابل توجهی در ظرفیت مربوط به ایجاد الگوهای تصادفی در دو گروه مشاهده شد.

معیار‌ها :

معیار‌های N = 417 نفری از افراد سالم در گروه سنی 6 تا 95 ساله در دسترس می‌باشد. علاوه بر این ، نتایج آزمون با زیر گروه‌های سنی خاصی مورد مقایسه قرار گرفته است.