روان شناسی ترکیبی یک رهیافت درمانی می باشد که بر روی رشد و پیشرفت شخصی تمرکز می کند. درمانگران روان شناسی ترکیبی بر این باور هستند که افراد تمایل دارند تا جنبه های مختلف خود را با هم ترکیب کنند تا به رشد و خود شکوفایی بیشتری دست یابند.

این روش درمان می تواند به عنوان رهیافت تغییر شخصیتی در نظر گرفته شود، چرا که جنبه های زیادی از تجربه فرد، از قبیل جنبه های روحی، عاطفی، شناختی و فیزیکی را با هم ادغام می کند.

افرادی که به منظور شناخت خودشان و یا به منظور ارتباط بیشتر با محیط خودشان به درمان مراجعه می کنند، می توانند از روان شناسی ترکیبی استفاده کنند و به اهداف مورد نظر دست یابند.

همچنین این رهیافت درمانی برای افراد که نگرانی های وجودی دارند، یک روش کارا و مفیدی می باشد.

تاریخچه و توسعه روانشناسی ترکیبی

روان شناسی ترکیبی در اوایل دهه ۱۹۰۰ و توسط یک روان پزشک ایتالیایی به اسم روبرتو آساجیولی معرفی شد.

آساجیولی به روان کاوی علاقمند بود و جزو اولین کسانی بود که نظریه های فروید را به ایتالیا آورده بودند.

با این وجود، آساجیولی به این شناخت دست یافت که فروید برخی از جنبه های مهم مربوط به تجربه افراد را مورد بی توجهی قرار داده است و به همین دلیل از دیدگاه فراگیرتر و کلی نگر در مورد بشریت دفاع کرد.

ایجاد روان شناسی ترکیبی تحت تاثیر علاقه آساجیولی به یوگا، فلسفه، الهیات، و کارهای کارل جانگ ایجاد شد.

وی بر روی تجربه معنوی افراد و نحوه فعالیت جنبه های مختلف از خود به منظور دست یابی به هماهنگی متمرکز بود.

آساجیولی بر این باور بود که وظیفه اصلی فرد، پیدا کردن یک درک از کمال در درون خود و ارتباط با یک کل بزرگتر، همانند جامعه فرد یا جهان، می باشد.

نظریه و اصول

چند ایده و طرز تفکر اصلی وجود دارند که در روان شناسی ترکیبی مهم می باشد، و اولین ایده مربوط به عدم شناسایی است.

در زمانی که افراد شناسایی نشوند، آنها به راحتی تفکرات، احساسات و رفتار های خود را تغییر می دهند و در یک روش ثابت باقی نمی مانند.

روان شناسی ترکیبی بیان می دارد که همدردی منجر به ایجاد یک مسیر و روشی برای عدم شناسایی می شود.

بر اساس روان شناسی ترکیبی، در زمانی که یک فرد به صورت کامل توسط یک فرد دیگر دیده و شناخته می شود، آنها می توانند به صورت صحیحی تجارب عاطفی شان را بررسی کنند و بدون هیچ نوع محدودیت و قیدی، خود واقعی شان باشند.

مطلب پیشنهادی روانشناس:  گروه‌های پیشرفت تصاعدی ریون APM

یک مفهوم اصلی دیگر در روان شناسی ترکیبی، عبارت از ایده خود می باشد. آساجیولی بر این باور بود که افراد می توانند تجربه شخصی خودشان را در زمانی که از طریق درون نگری به بخش هوشیار انتقال می یابند، بررسی کنند و به یک شناخت از هویت خودشان دست یابند.

وی همچنین یک نظریه ای مطرح کرد که بر اساس آن، یک فرد به منظور ایجاد تغییرات و اجتناب از تکرار موارد ناهوشیار، باید از خواسته های خودش استفاده کند.

این امر منجر به ایجاد ظرفیت برای ایجاد انتخاب های هوشیارانه، در مورد منبع و موقعیت راهنمایی آگاهی و نحوه انجام آن می شود.

مفهوم ترکیب یکی دیگر از مولفه های مهم در روان شناسی ترکیبی می باشد. آساجیولی بیان کرد که افراد کل بخش های را به یک بخش متحد تبدیل نکرده اند و به جای آن شخصیت های فرعی مختلفی را ایجاد کرده اند.

همچنین ترکیب عبارت از فرایندی می باشد که شخصیت های فرعی به یک کل بزرگ تر و اصلی تبدیل می شوند.

در حالی که ممکن است شخصیت های فرعی همواره در یک هماهنگی کامل نباشند، ولی ترکیب عبارت از پیدا کردن روشی می باشد که به صورت تلقینی، به جنبه های مختلفی از خود مربوط می شود.

در حالی که فروید بر روی بخش های ناهوشیار متمرکز شده بود، ولی آساجیولی به سطوح دیگری از بخش های خود آگاه، همانند هوشیاری عالی که یکی دیگر از جنبه های اصلی در روان شناسی ترکیبی می باشد، علاقمند بود.

بخش هوشیاری عالی به عنوان بالاترین سطح از هوشیاری تعریف می شود که به صورت مستقیم قابل دسترس نیست، ولی در لحظه هایی که تجربیات مهمی برای فرد می باشند، قابل دست یابی است.

فرض بر این است که ارتباط با بخش هوشیاری عالی، در یک لحظه عمیقی و در زمانی صورت می گیرد که وی احساس ارتباط با دنیای پیرامونش می کند و به صوت اتفاقی و آنی، یک معنای عمیقی را از زندگی درک می کند.

داروی درمان افسردگی
احتمال بازگشت مردان به رابطه
مراحل خواب

دوره های روان شناسی ترکیبی به چه نحوی می باشد؟

در سطح پایه ای، روان شناسی ترکیبی یک نوع گفتار درمانی می باشد. این رهیافت همانند روان کاوی، شامل تمرکز بر روی درون نگری و کشف بخش ناهوشیار می باشد.

مطلب پیشنهادی روانشناس:  روان شناسی خود

درون نگری یا خود اکتشافی تلقینی، عبارت از ترغیب زیادی به ترکیب بخش های روانی است ، چرا که این امر باعث می شود تا شخص جنبه های مختلفی از خودش را کشف کند تا آگاهی خود را افزایش دهد و به رشد و پیشرفت دست یابد.

تجسّم راهنمایی شده، کار هنری نمادین، و روزنامه نویسی عبارت از روش هایی می باشند که می توانند برای کمک به درون نگری بیشتر افراد به کار گرفته شوند.

تکنیک های دیگری که می توانند در روان شناسی ترکیبی استفاده شوند عبارت از مدیتیشن، تکنیک های گشتالت و ترغیب به خلاقیت و ابتکار می باشند.

افرادی که از روان شناسی ترکیبی استفاده می کنند بر این باور هستند که تقریبا تمامی روش هایی که به فرد کمک می کنند تا به یک پیشرفت شخصیتی دست یابد، مفید می باشند.

روان شناسی ترکیبی به چه نحوی می تواند مفید باشد؟

روان شناسی ترکیبی، همانند روان کاوی یک نظریه گسترده ای از روان شناسی می باشد که در حالت کلی برای کمک به طیف وسیعی از مشکلات و رشد افراد به کار گرفته می شود.

آساجیولی بر این باور بود که روان شناسی ترکیبی می تواند موارد عصبی، آسیب ، اضطراب و افسردگی را درمان کند.

به دلیل اینکه این روش درمان بر روی رشد و پیشرفت فرد متمرکز است، می تواند برای افرادی که در شناخت خودشان و یا پیدا کردن معنا و هدف زندگی شان مشکل دارند، کاربرد ویژه ای داشته باشد.

کاربرهای روان شناسی ترکیبی می تواند فراتر از درمان و سلامت روانی باشد.

مفهوم اصلی روان شناسی ترکیبی، شامل رشد شخصیتی و ارتباط بین خود و دیگران است که در آموزش، پزشکی و تجارت مورد استفاده قرار گرفته است.