فرکانس چشمک / هم جوشی FLIM

مشخصات این آزمون :

زمان آزمون کوتاه، مورد نیاز بودن ابزارهای اضافی، مقاومت در برابر موارد نادرست.

زبان‌ها:

انگلیسی، فرانسه‌ای، آلمانی، ایتالیایی .

کاربرد:

ارزیابی فعال سازی (برانگیختگی) عصب مرکزی به کمک مقادیر آستانه ای، زمانی که نور با فرکانس بالا به صورت نور ثابت تشخیص داده می‌شود. قابل استفاده برای افراد بالغ.

پس زمینه نظری :

مطالعات صورت گرفته اثبات کرده است که فعّال سازی (برانگیختگی) اورگانیسم، به صورت مرکزی کنترل می‌شود. تکرار (فرکانس) چشمک زدن – هم جوشی، بعد از معیار دیگر (همانند EEG، SCR) به عنوان شاخصی برای ظرفیت عملکردی این عصب مرکزی در نظر گرفته می‌شود.

اجرا :

پروسه افزایش تعداد روشنایی چشمک زدن تا زمانی ادامه می‌یابد که یک نور ثابت درک شود.

در پروسه کاهشی، تعداد نور با تکرار بالاتر، که فرد به صورت ثابت درک می‌کند، تا زمانی کاهش می‌یابد که از نظر ذهنی، به صورت یک نقطه هم جوش درک شود.

فرد پاسخ‌دهنده باید با فشار دادن یک کلید، هر تغییری را تثبیت کند.

بعد از آن، فرکانس مهم ذخیره می‌شود. مقادیر متوسط مربوط به فرکانس های مهم در حالت افزایشی یا کاهشی، مقادیر حدی می‌باشند و “فرکانس چشمک (VF)” و “فرکانس هم جوشی (FF)” نامیده می‌شوند.

فرم‌های آزمون :

سه فرم آزمون استاندارد وجود دارد و به صورت پیش فرض، برای هر متغیری پنج روش عملی و هشت روش اجرا در دسترس می‌باشد:

S1: فرکانس چشمک و هم جوشی را تعیین می‌کند (حالت اندازه‌گیری افزایشی و کاهشی).
S2: فقط فرکانس هم جوشی را اندازه‌گیری می‌کند (حالت اندازه‌گیری افزایشی).
S3: فقط فرکانس چشمک را اندازه‌گیری می‌کند (حالت اندازه‌گیری کاهشی).

امتیاز بندی :

متغیرهایی که امتیاز بندی می‌شوند عبارتند از:

فرکانس هم جوشی VF (Hz)
فرکانس چشمک FF (Hz)
خطا در اندازه‌گیری VF (Hz)
خطا در اندازه‌گیری FF (Hz)

فرکانس هم جوشی(VF) و فرکانس چشمک(FF)، سطح فعال سازی را نشان می‌دهند.

اندازه‌گیری خطاهای مقادیر متوسط به عنوان متغیر کنترل استفاده می‌شود. آنها یک تخمین احتمالی را در مورد دقت فرد پاسخ‌دهنده در تعیین تغییر از چشمک به نور ثابت اندازه‌گیری می‌کنند.

علاوه بر آن، یک نمودار همراه با مقادیر حدی، به همراه راهنمای آزمون در طول اندازه‌گیری چرخه های فردی نشان داده می‌شود.

پایایی :

مطالعات خاص صورت گرفته برای مدیران ارشد، ضریب پایایی نیم بخشی را r = 0.92 برای فرکانس هم جوشی (VF) و r = 0.91 برای فرکانس چشمک (FF) به دست آورده است.

برای یک گروه از بیماران روان پزشکی، مقادیر r = 0.86 و r = 0.92 به دست آمده است.

اعتبار :

در مطالعات دارو شناختی، این روش نشان داد که تفاوت‌های بیولوژیکی در 0.8 Hz شروع می‌شوند. همزمان با کاهش فرکانس‌های چشمک و هم جوشی، تغییرات مربوطه در سایر پارامتر‌های عملکردی هم به دست آمد (حافظه، توجه، سرعت واکنش و غیره).

مطالعات دارو شناختی یکی از حوزه‌های رایج مربوط به کاربرد FLIM بوده است.

در این حوزه، مقادیر قابل توجهی از مطالعات صورت گرفته است. برای مثال، فرکانس چشمک – هم جوشی یک شاخص با قابلیت اطمینان بالایی است و پارامتر قابل قبولی برای اندازه‌گیری تسکین هایی می‌باشد که از طریق داروهای بالینی به دست می‌آید.

یک مطالعه صورت گرفته توسط گورتلمیر و همکاران (1982) نشان داد که فرکانس چشمک – هم جوشی همراه با متغیرهای EEG، توسط یک فاکتور رایجی توصیف شده است که می‌تواند به عنوان توجه تعدیل شده قشری بیان شود.

معیار‌ها :

در فرم آزمون S1 (مدل‌های اندازه‌گیری افزایشی و کاهشی)، معیار‌های مربوط به گروه سنی 38 – 18، 55 – 39، 80 – 56، برای متغیر فرکانس هم جوشی (FF) و فرکانس چشم (VF) ارائه شده است. این مقادیر مقایسه‌ای (N = 245)، از یک نمونه قیاسی از بیماران روان پزشکی و یک گروه مدیران ارشد به دست آمده است.