آزمون ترافیک مربوط به ریسک رانندگی وینا WRBTV

مشخصات این آزمون :

فروش بالا،قابلیت استفاده آنلاین، مطابقت با مدل راش ، مقاومت در برابر موارد نادرست ، طیف معیار گسترده .

زبان‌ها:

چینی(ساده‌سازی شده) ،کرواسیایی، چکی ، هلندی، انگلیسی،فرانسه‌ای، آلمانی ،یونانی، مجارستانی، ایتالیایی، پرتقالی، رومانیایی، روسیه‌ای، صربستانی، اسلواکیایی، سوئدی ، ترکیه‌ای

کاربرد :

اندازه‌گیری سطح ریسک پذیرفته شده ذهنی در موقعیت‌های ترافیک و بر اساس نظریه خود پایداری (هومستاز) ریسک.

پس زمینه نظری :

این آزمون رفتارهای ریسکی را در موقعیت‌های رانندگی دارای خطرات بالقوه شناسایی می‌کند. در ادبیات موجود، واژه “ریسک” به روشی استفاده می‌شود که دارای معنای یکسانی باشد.

با این وجود، مولفه‌های تعریف شده ای که تمامی تعریف های صورت گرفته در آن مشترک هستند، عبارت از خطر بالقوه و احتمال زیان می‌باشد (Schuster, 2000).

مدل نظری مربوط بهWRBTV، بر مبنای نظریه ویلدز در مورد خود پایداری ریسک می‌باشد (Wilde 1978 ، 1994). بخش اندازه‌گیری شده عبارت از سطح پذیرفته شده ذهنی از ریسک می‌باشد.

اجرا :

در مورد نحوه اجرای آزمون، راهنمایی های کاملی به افراد پاسخ‌دهنده ارائه می‌شود. به آن ها اطلاع داده می‌شود که آنها 24 موقعیت رانندگی را مشاهده خواهند کرد که قبل از نشان داده شدن بر روی صفحه نمایش، در قالب کلماتی توصیف خواهند شد. بعد از آن، هر موقعیت رانندگی دو بار نمایش داده می‌شود.

در بار اول، فرد پاسخ‌دهنده فقط موقعیت را مشاهده می‌کند. در بار دوم، فرد پاسخ‌دهنده باید یک کلیدی را فشار دهد تا میزان فاصله از یک خطر بالقوه ای را مشخص کند که مامور رانندگی بیان شده، خطرناک یا حساس خواهد شد.

به معنای نقطه ای می‌باشد که فرد پاسخ‌دهنده نمی‌تواند مانور خود را ادامه دهد. اولین مورد از 24 موقعیت رانندگی، به عنوان آیتم تمرینی در نظر گرفته می‌شوند.

فرم‌های آزمون :

یک فرم آزمون در دسترس می‌باشد.

امتیاز بندی :

متغیر “تمایل به پذیرش ریسک در موقعیت‌های ترافیکی” ، رفتار رانندگی را در موقعیت‌های رانندگی اندازه‌گیری می‌کند که دارای خطرات بالقوه ای می‌باشند.

پایایی :

به دلیل کاربرد پذیری مدل نهفتگی (Scheiblechner, 1978, 1979, 1985)، برای دوره های نهفتگی موقعیت‌های رانندگی، سازگاری درونی قطعی و مفروض می‌باشد. پایایی اندازه‌گیری شده به وسیله آلفای کرونباخ برابر با 0.92 می‌باشد.

اعتبار:

سه مطالعه مستقل ، به کمک مدل نفهتگی (Scheiblechner, 1978, 1979, 1985) اعتبار ساختاری آزمون را به وسیله نظریه ویلد در مورد خود پایداری ریسک (1978، 1984) اثبات کردند.

تمامی مطالعات صورت گرفته نشان داد که WRBTV، ساختار شخصیتی تک بعدی “سطح ریسک پذیرفته شده ذهنی” را ایجاد می‌کند.

علاوه بر این، مطالعات مربوط به اعتبار همگرایی و واگرایی نشان داده است که همبستگی قابل توجهی بین متغیرهای “تمایل به پذیرش ریسک در موقعیت‌های ترافیکی” و آزمون‌های مختلف مربوط به اندازه‌گیری احساس دست یابی و احساس مسئولیت وجود دارد.

همبستگی‌های مربوط به ویژگی‌های شخصیتی نامرتبط و آزمون‌های اندازه‌گیری سرعت ذهنی و هوش عمومی، تفاوت چندانی با صفر ندارند.

شواهد مربوط به اعتبار معیاری آزمون، از طریق مطالعات صورت گرفته توسط سامر، آرنداسی، شوفراید و لیزنبرگر (2005) اثبات شده است و نشان داده شده است که گروه آزمونی که شامل WRBTV می‌باشد، قادر به دسته‌بندی صحیح تقریبا 89 % از رانندگانی می‌باشد که تصادف نداشته اند یا تجربه یک یا چند تصادف را داشته اند (R = 0.837: adj. R2 = 0.636). ارتباط نسبتی WRBTV، 10.81 % بود که مربوط به ضریب همبستگی 0.197 می‌باشد.

علاوه بر این، وگلسینگر (2005) گزارش کرده است که همبستگی بین افراد دارای سریع ترین سرعت در بزرگراه یا سرعت بزرگراه متوسط و متغیر “هوشیاری پذیرش ریسک در موقعیت‌های ترافیکی”، به ترتیب برابر با 0.32 و 0.23 می‌باشد.

معیار‌ها:

معیار‌های در دسترس مربوط به یک نمونه نماینده (N = 895) ، دارای دامنه سنی 91 – 16 می‌باشد؛ همچنین نمونه‌های فرعی بر اساس جنسیت، سن و آموزش در دسترس می‌باشند.