بایگانی دسته ی تکنیک مشاوره خانواده

آیا خانواده شما یک خانواده سوء استفاده کننده یا مخربی است یا اعضای آن وظایف خودشان را به درستی انجام نمی دهند؟ تصمیم گیری در مورد نپذیرفتن خانواده خود یک تصمیم ساده ای نمی باشد؛

ولی در برخی مواقع بهترین روش ممکن برای جدا شدن از گذشته دردناک و محافظت از خودتان، فرزندانتان و دارایی خودتان در برابر خطرات آینده، از بین بردن ارتباط خود با خانواده می باشد.

شما با توجه به سن و موقعیت (و جایی از جهان که در آنجا زندگی می کنید)، می توانید از یک سری ابزارهای قانونی برای دور نگهداشتن خانواده از خودتان استفاده کنید.

روش یک از دو

دور ماندن از خانواده در دوران کودکی

1. از خدمات محافظت از کودکان استفاده کنید.

در صورتی که سن شما کمتر از 18 سال باشد و احساس کنید که محیط زندگی شما یک محیط خطرناکی است، برای دریافت کمک به خدمات محافظت از کودک که در منطقه تان وجود دارند، مراجعه نمایید. این کار مهمترین و اولین اقدامی می باشد که شما باید برای دستیابی به یک محیط ایمن انجام بدهید.

زمانی که شما از خانواده خودتان طرد شده باشید، CPS به شما کمک خواهد کرد تا در برابر آسیب های احتمالی ایجاد شده از طرف خانواده خودتان ایمن باشید.

در صورتی که در مورد تماس گرفتن با CPS تردید داشته باشید، در رابطه با گزینه های در دسترس خودتان با یک معلم، مشاور مدرسه یا والدین دوستان خودتان صحبت کنید.

نکته ای که باید در نظر داشته باشید، عبارت از این مورد است که به محض اینکه به سن 18 سالگی برسید، والدین شما از نظر قانونی حق نخواهند داشت تا در مورد شما تصمیم گیری کنند.

شاید شما با خانواده خودتان زندگی نکنید، ولی آیا آنها واقعا خطراتی را برای شما ایجاد می کنند؟ در صورتی که جواب شما «خیر» باشد، شاید بهترین انتخاب برای شما، ماندن در خانواده باشد. زمانی که به سن 18 سالگی برسید، شما می توانید هر طور که خودتان مایل باشید زندگی کنید.

2. در مورد جدا شدن خودتان از خانواده تصمیم گیری کنید.

در صورتی که شما نوجوان باشید، راه قانونی مربوط به جدا شدن از خانواده، عبارت از “مستقل شدن” از آنها می باشد. این بدان معنا است که با شما به عنوان یک فرد بزرگسال، یک برخورد قانونی صورت خواهد گرفت و این حق را خواهید داشت که در مورد خودتان تصمیم گیری کنید و والدینتان از این به بعد، سرپرست های قانونی شما نخواهند بود.

در اکثر کشور ها، شما باید حداقل 16 ساله باشید تا بتوانید درخواست مستقل شدن از خانواده را بدهید. این انتخاب زمانی می تواند یک انتخاب درستی باشد که موارد زیر در مورد شما مصداق داشته باشند:

• والدین شما افراد سوء استفاده کننده ای باشند.
• والدینتان نتوانند از شما محافظت کنند.
• وضعیت موجود در خانه والدینتان، برای شما نفرت انگیز باشد.
• شما از نظر مالی مستقل باشید و بخواهید که حقوق مربوط به یک فرد بزرگسال را داشته باشید.

3. داشتن استقلال مالی.

دادگاه اجازه مستقل شدن را به شما نخواهد داد، مگر اینکه بتوانید اثبات کنید که می توانید از والدین خودتان مستقل باشید و همانند یک فرد بزرگسال زندگی کنید.

این شرایط به معنای داشتن پول کافی برای تامین هزینه مربوط به محلی که در آن زندگی می کنید، خرید لوازم، داروهای پزشکی و سایر مخارج می باشد.

در صورتی که شما مستقل شده باشید، خانواده شما هیچ مسولیتی در قبال پرداخت پول برای تامین نیازهای مبنایی شما نخواهد داشت.

این پروسه را از طریق پیدا کردن کار در سریعترین زمان ممکن شروع کنید. تا جایی که می توانید پول پس انداز کنید؛ پول به دست آمده را برای مواردی خرج نکنید که هیچ نیازی به آنها ندارید.

از خانه مربوط به والدین خودتان بیرون بیایید و به آپارتمان خودتان بروید. همچنین شما تا زمانیکه مشخص شود این استقلال دائمی و قطعی می باشد، می توانید در کنار یکی از دوستان یا بستگان خودتان بمانید.

4. از والدین خودتان اجازه بگیرید.

در صورتی که والدینتان موافقت کنند که نمی خواهند از نظر قانونی مسولیتی در برابر شما داشته باشند، در این صورت فرآیند مستقل شدن به صورت راحت تری انجام خواهد شد.

در صورتی که آنها با مستقل شدن شما موافقت نکنند، در این صورت شما باید اثبات کنید که آنها والدین مناسبی نمی باشند.

5. تشریفات اداری را انجام بدهید.

شما باید درخواست مربوط به مستقل شدن را پر کرده و ارائه بدهید؛ شما می توانید در دادگاه منطقه ای خودتان این برگ درخواست را تهیه کنید.

همچنین شما باید برگه های مربوط به وضعیت مالی، وضعیت شغلی و وضعیت زندگی خودتان را هم پر کنید.

در صورت امکان سعی کنید که در حین پر کردن این برگه ها، از یک نوع کمک قضایی استفاده نمایید.

یک وکیلی که با قوانین موجود در ایالت یا کشور شما آشنا است، می تواند در طول این فرآیند به شما کمک کند تا مطمئن شوید که همه برگه ها را به صورت درستی پر کرده اید.

برای این منظور سعی کنید از روش های مربوط به نحوه استخدام یک وکیل در حین داشتن درآمد پایین استفاده نمایید.

6. در جلسات مقدماتی و جلسات تعیین شده توسط دادگاه حضور داشته باشید.

بعد از آنکه شما درخواست و سایر برگه های خودتان را به دادگاه تحویل بدهید، یک تاریخی را برای جلسه مقدماتی دریافت خواهید کرد که هر دو شما و والدینتان باید در آن جلسه حضور داشته باشید.

وضعیت شما بررسی خواهد شد و در صورتی که والدینتان نسبت به مستقل شدن شما اعتراض داشته باشند، شما باید در جلسات دادگاه حضور داشته باشید تا اثبات کنید که والدینتان صلاحیت کافی را برای سرپرستی شما ندارند.

ممکن است که بعد از جلسه مقدماتی، یک بررسی از وضعیت خانه شما صورت بگیرد.

در صورتی که با موفقیت اثبات کنید که شما می توانید (و باید) همانند یک فرد بزرگسال زندگی کنید، در این صورت هیچ مشکلی برای جدا شدن از والدین و اعضای خانواده تان نخواهید داشت – به صورت مناسبی از آنها جدا خواهید شد.