ممکن است که پدران به دلایل مختلفی در زندگی کودکانشان حضور نداشته باشند.
در برخی مواقع، از بین رفتن رابطه مابین والدین باعث می شود که پدر هیچ نوع ارتباطی با کودکش نداشته باشد.
در برخی موارد، رابطه مابین پدر اصلی و کودکش به دلیل فرزند پذیری رسمی از بین می رود. شاید الان بخواهید با پدر خودتان ارتباط برقرار کنید، یا او بخواهد که با شما ارتباط برقرار کند. به همین دلیل آماده شدن برای ملاقات با چنین پدری می تواند به شما کمک کند تا به بهترین روابط طولانی مدت ممکن دست پیدا کنید.
بخش یک از چهار:
پیدا کردن پدرتان
1. برای پیدا کردن پدرتان جستجو کنید.
در صورتی که می خواهید یک رابطه ای با پدرتان ایجاد کنید ولی به وی دسترسی نداشته باشید، مجبور خواهید بود که یک سری جستجوهایی انجام دهید.
این نکته را مد نظر داشته باشید که این جستجو و تحقیق می تواند زمان بر باشد و همچنین ممکن است که بی نتیجه باشد و به ملاقات شما و پدرتان منجر نشود.
2. قوانین ملی یا ایالتی مربوطه را بررسی کنید.
در صورتی که فرزند خوانده باشید، اسناد مربوط به فرزند خواندگی خودتان را بررسی کنید.
برای مثال، ممکن است که شما به یک گواهی نامه تولد اصلی دسترسی پیدا کنید تا بتوانید اسم پدر اصلی تان را پیدا کنید.
3. ثبت های مربوط به فرزند خواندگی یا جلسات را بررسی کنید.
این ثبت ها به والدین و کودکان فرزند خوانده اجازه دسترسی به اطلاعات قبلی شان را می دهند. در نتیجه این ثبت ها می توانند منجر به ایجاد ارتباط شوند.
با این وجود، همچنین می توانید در رسانه های اجتماعی هم یک سری جستجوهایی انجام دهید. حتما تنظیمات مربوط به حریم حساب های کاربریتان را در حالت فعال نگه دارید تا در صورت پیدا کردن پدرتان، اطلاعات مربوط به خودتان را فقط به وی ارائه دهید.
4. به منظور جمع آوری اطلاعات در مورد پدرتان، با خویشاوندان خودتان صحبت کنید.
برای مثال، محل کار یا اسم ها و آدرسهای والدین خودتان را پیدا کنید؛ این کار می تواند اولین مرحله در جمع آوری اطلاعات مربوط به پدرتان باشد.
5. یک کارگاه متخصص یا داوطلب استخدام کنید.
در صورتی که تصمیم گرفته باشید تا یک متخصص را استخدام کنید، یک متخصصی را انتخاب کنید که در حوزه مورد نظر شما تاییدیه ها و مجوزهای لازم را داشته باشد. کارگاهان داوطلب یک سری خدمات محدودی را ارائه می دهند، ولی می توانند در جمع آوری اطلاعات با ارزش به شما کمک کنند.
روش دو از چهار:
تصمیم گیری برای ملاقات با پدرتان
1. مشخص کنید که آیا تمایلی به دیدن پدرتان دارید.
تصمیم گیری برای برقراری ارتباط می تواند از طریق موارد مختلفی (از تمایل داشتن برای کسب اطلاع در مورد سابقه پزشکی خانوادگی تا تمایل داشتن به یک رابطه) تحت تاثیر قرار بگیرد.
در صورتی که پدر شما اولین فرد شروع کننده ارتباط باشد، این نکته را به یاد داشته باشید که بقیه موارد به تصمیم شما بستگی خواهد داشت و به تصمیم خویشاوندان یا دوستان شما یا پدرتان مرتبط نخواهد بود.
شما به منظور آماده شدن برای ملاقات با پدرتان، تا هر موقع که بخواهید می توانید از ارائه اطلاعات به وی و ایجاد ارتباط با وی خودداری کنید.
2. خودتان را از نظر عاطفی آماده کنید.
شاید شما بخواهید گزارشات نوشته شده توسط افراد دیگری را بخوانید که یک بار دیگر با پدر ناشناس یا مفقود خودشان ارتباط برقرار کرده اند. گروه های حمایتی مربوط به افراد فرزند خوانده می توانند برای شما مفید باشند.
همچنین شما در رابطه با تصمیم خودتان می توانید با دوستان و خویشاوندان خودتان صحبت کنید، هر چند که ممکن است آنها احساسات منحصر به خودشان را در مورد این فرآیند داشته باشند و شما این نکته را هم باید در نظر بگیرید.
همچنین ممکن است پدرتان، حداقل بلافاصله، نخواهد که با شما ملاقات داشته باشد.
قبل از شروع کردن ارتباط، این مورد را بررسی کنید که در صورت امتناع وی از برقراری ارتباط، با چه شرایطی مواجه خواهید شد. در صورت بروز چنین اتفاقی سعی کنید که از افراد خاص، همانند دوستان حمایت کننده یا یک مددکار اجتماعی کمک بگیرید.
واکنش پدر شما می تواند شامل حالت تعجب، ترس، لذت و به احتمال زیاد ترکیبی از این عواطف باشد.
والدین در مورد بچه های خودشان که هیچ وقت آنها را ندیده اند، در اغلب مواقع یک نوع احساس گناه دارند؛ همچنین ندیدن بچه های خودشان می تواند منجر به ایجاد یک آسیبی برای این والدین شود.
این نکته را مد نظر داشته باشید که ممکن است پدرتان یک سری واکنش هایی بروز دهد. در مورد احساسات خودتان نسبت به این واکنش های صورت گرفته از طرف پدرتان، حتما با یک فرد مورد اعتماد صحبت کنید و از وی مشورت بگیرید.
3. در مورد نتایجی که امیدوارید از ملاقات با پدرتان به دست بیاورید، فکر کنید.
هیچ وقت در مورد پدر “ایده آل” خودتان خیالبافی نکنید. انتظار دارید که پدرتان به چه شکلی باشد و در صورتیکه تصورتان اشتباه باشد، شرایط پیش آمده را به چه نحوی مدیریت خواهید کرد؟
یک روش بهتر و مناسبی که برای این شرایط توصیه می شود، عبارت از متمرکز شدن بر روی پاسخ های مربوط به سوالات اساسی یا از بین بردن عدم آگاهی تان در مورد خودتان و اجتناب از خیالبافی در مورد پیدا کردن یک پدر کامل می باشد.
بخش سه از چهار:
ملاقات با پدرتان برای اولین بار
1. سعی نکنید که خیلی زود، در مورد مسائل زیادی صحبت کنید و اطلاعات زیادی در اختیار وی قرار دهید.
برای مثال، ممکن است که شما در ارتباط اولیه نخواهید که اسم کامل خودتان را به پدرتان بگویید یا در مورد زندگی و کار خودتان اطلاعاتی در اختیار وی قرار دهید. هر چند که این فرد پدر شما می باشد، ولی همچنان یک فرد غریبه ای است.
شاید پدرتان هم تمایلی به بیان کردن اطلاعات شخصیش نداشته باشد.
سعی نکنید که از همان ابتدا یک رابطه عاطفی قوی ایجاد کنید. ثابت شده است که یک شروع آرام همواره منجر به ایجاد نتایج بهتری می شود و نتایج طولانی مدت تر و پایدارتری را به دنبال دارد.
شما می توانید قبل از ملاقات داشتن با پدرتان، ارتباط خودتان را از طریق فرستادن ایمیل، پیام ها یا نامه ها شروع کنید. این مورد می تواند یک روش مناسب تر و آرام تری برای شناخت پدرتان باشد.
2. یک ملاقاتی را با پدرتان ترتیب دهید. برای ملاقات اولیه، دو ساعت کافی می باشد.
سعی کنید که یک زمان مناسب و یک مکان بی طرف و نسبتا آرامی را برای این ملاقات انتخاب کنید، جایی همانند نیمکت یک پارک یا یک کافه در وسط روز؛ ملاقات کردن در چنین مکانی باعث خواهد شد که هر دو طرف به راحتی صحبت کنند و عواطف خودشان را بروز دهند.
تنهایی رفتن به ملاقات با پدرتان یا درخواست کردن از یک فرد دیگر برای اینکه در حین ملاقات با پدرتان همراه شما باشد، یک تصمیمی است که به خود شما بستگی دارد.
برخی از کشور ها و ایالت ها یک سری خدمات واسطه ای و میانجی را در این موارد ارائه می دهند؛ در نتیجه شما می توانید از یک مددکار اجتماعی بخواهید که نقش یک میانجی را در اولین ملاقات شما داشته باشد.
3. یک سری سوالاتی بپرسید.
این ملاقات یک فرصتی برای شما می باشد تا بتوانید پاسخ سوالات خودتان را در مورد هویتتان به دست بیاورید. شما می توانید یک سری سوالاتی را در مورد زندگی پدر خودتان یا در مورد خانواده پدری خودتان بپرسید.
برای مثال، شما می توانید بگویید که “به نظر می رسد من تنها فردی در خانواده باشم که به ریاضیات علاقه دارم. آیا شما هم ریاضیات را دوست دارید؟ آیا این علاقه از طریق خانواده شما به من منتقل شده است؟”
سعی کنید که تمامی سوالات مربوط به سلامتی که برایتان مهم هستند را بپرسید. این ملاقات یک فرصت خوبی را برای شما فراهم می کند تا در مورد ریسک های ژنتیکی مربوط به مواردی از قبیل بیماری قلبی، دیابت ها یا سرطان اطلاع کسب کنید.
نسبت به مواردی که بیان می کنید، توجه داشته باشید. توجه کردن به تشابهات فیزیکی مابین خودتان و پدرتان در اولین ملاقات، یک مورد کاملا نرمال و طبیعی می باشد.
4. برنامه های مهم و بزرگی برای آینده نداشته باشید.
ملاقات اول به احتمال خیلی زیادی یک ملاقات کاملا عاطفی خواهد بود. شاید شما نسبت به احساس و عاطفه ای که پیدا می کنید، شگفت زده شوید؛ ممکن است که پدر شما هم چنین احساسی داشته باشد.
هر دو شما برای فکر کردن در مورد جلسات ملاقات و کارهایی که می خواهید در آینده انجام دهید، به زمان نیاز خواهید داشت.
در صورتی که پدرتان بخواهد در مورد آینده صحبت کند، می توانید یک مورد کوتاه ولی مناسبی را پیشنهاد دهید. برای مثال شما برای ملاقات مجدد با پدرتان در یک کافه و ادامه دادن صحبت هایتان، می توانید یک زمان مناسبی را در چند هفته آینده مشخص کنید.
5. یک سیستم حمایتی را برای خودتان درست کنید.
حتما افرادی که دوستتان دارند را در مورد ملاقات خودتان با پدرتان مطلع کنید. در مورد کاری که بلافاصله بعد از ملاقات و در بقیه روز خودتان انجام خواهید داد، برنامه داشته باشید.
برای مثال شما می توانید به صورت تلفنی با یکی از دوستانتان صحبت کنید و با یکی دیگر از دوستانتان شام بخورید. سعی نکنید که بلافاصله بعد از این ملاقات به محل کار یا مدرسه خودتان برگردید.
در صورتی که به دنبال پیدا کردن یک درمانگر یا مشاور باشید، یا بخواهید از یک مددکار اجتماعی کمک بگیرید، یک ملاقاتی را با این فرد داشته باشید یا به صورت تلفنی یک سری سوالاتی را از این فرد بپرسید.
بخش چهار از چهار:
ایجاد یک برنامه طولانی مدت
1. اجازه ندهید که اولین ملاقات ناامید کننده، مسیر کلی روابط شما را تعیین کند.
در صورتی که اولین ملاقات شما ناامید کننده باشد، ادامه دادن به ارتباطتان با پدرتان می تواند برای شما مفید باشد. همچنان تلاش کنید که اطلاعات بیشتری نسبت به یکدیگر به دست بیاورید.
هیچ نوع دستورالعمل مشخصی برای تجدید دیدار وجود ندارد و این مورد می تواند یک تجربه چالش زایی برای هر دو والدین و کودکان باشد.
2. این نکته را در نظر داشته باشید که ممکن است یک دوره ای مشابه با “ماه عسل” وجود داشته باشد.
ملاقات اولیه خوب می تواند منجر به خوشحالی هر دو طرف شود و یک احساس ارتباط سریع و قوی را ایجاد کند.
این حس ارتباط دوام نخواهد داشت (حداقل به این شدت ادامه نخواهد داشت). شاید شما و پدرتان مجبور باشید که یک مرحله به عقب برگردید و شرایطی که در آن قرار دارید را مجددا بررسی کنید.
در حین مواجه شدن با اختلاف و احساسات سردرگم کننده، سعی کنید که یک وقفه ای را ایجاد کنید و رابطه موجود را اصلاح کنید. این مورد یک بخش نرمالی از فرآیند تجدید رابطه می باشد.
3. یک سری محدودیت هایی را برای زندگی یکدیگر تعیین کنید.
در صورتی که این کار را با انتظارات حداقلی شروع کنید، هر دوتان می توانید یک رابطه قوی تر و بادوامتری را ایجاد کنید.
شاید نیاز باشد که یک سری محدودیت هایی را اعمال کنید، چرا که در اغلب مواقع انتظارات موجود از والدین در مورد ایجاد مجدد رابطه، بیشتر از انتظارات موجود از کودکان می باشد.
برای مثال، در صورتی که خودتان بچه داشته باشید، شاید نیاز باشد که قبل از شروع رابطه و معرفی کردن والدین خودتان به فرزندتان، اطلاعات بیشتری را در مورد آنها (والدینتان) به دست بیاورید.
در مورد نوع ارتباطی که در آن راحت هستید و ارتباطاتی که موجب ناراحتی شما می شوند، صریح باشید.
شاید شما از وی انتظار داشته باشید که قبل از متوقف کردن رابطه اش با شما، این مورد را به شما بیان کنید، حتی در صورتی که نزدیک هم زندگی بکنید.
همچنین ممکن است که شما بخواهید به جای داشتن یک رابطه عادی تری که در آن هر موقع بتوانید با هم تماس بگیرید یا به هم پیام بفرستید، بیشتر صحبت تلفنی برنامه ریزی شده با هم داشته باشید.
4. اجازه بدهید که رابطه موجود در طول زمان گسترش پیدا کند.
هر رابطه ای برای گسترش یافتن و عمیق تر شدن، نیاز به زمان و مکان دارد. در صورتی که خودتان و پدرتان به ارتباط داشتن با هم علاقه داشته باشید، به دنبال پیدا کردن روش هایی باشید که بتوانید زمان های آزادتان را در کنار هم سپری کنید.
برای مثال شما می توانید برای ناهار یا صحبت تلفنی ماهانه برنامه داشته باشید یا در برخی مواقع، با هم به رویدادهای ورزشی یا کنسرت ها بروید.
5. این مورد را بپذیرید که ممکن است رابطه تان عمیق تر نشود یا ادامه نداشته باشد.
هر چند که ایجاد ارتباط مجدد در اغلب مواقع منافع قابل توجهی دارد، ولی برخی از افراد به این نتیجه می رسند که نمی خواهند رابطه شان با پدرشان ادامه داشته باشد.
شاید ارزش ها یا سبک های زندگی شما کاملا متفاوت باشند، یا شاید پدرتان نتواند یک رابطه سالمی را با شما داشته باشد.
6. نسبت به خانواده دوران کودکی خودتان بی توجه نباشید.
به رابطه تان با خانواده قبلی ادامه دهید و سعی کنید که این رابطه را در وضعیت مناسبی نگه دارید. هرچند که شما پدر واقعی تان را پیدا کرده اید، ولی می توانید به افرادی که شما را بزرگ کرده اند اطمینان دهید که آنها همچنان جایگاه ویژه ای را در زندگی شما خواهند داشت.
نویسنده: Paul Chernyak, LPC, همسرانه
به روز رسانی شده در: 8 اکتبر 2019