هدف از روش درمان با تمرکز بر همدردی یا همدردی درمانی (CFT) کمک به بهبود در درمان عاطفی و روانی از طریق تشویق افراد درمانجو به همدردی و مهربانی با خودشان و سایر افراد می باشد.

همدردی، هم نسبت به خود و هم نسبت به دیگران، یک واکنش عاطفی می باشد و بر اساس نظر عمومی یکی از جنبه های مهم بهزیستی می باشد.

توسعه آن در اغلب موارد می تواند به بهبود سلامت روانی و عاطفی فرد منجر شود.

متخصصان سلامت روان آموزش دیده، می تواند CFT را در تمرینات خود ارائه دهند تا برای افراد درمانجویی که می خواهند با خودشان یا دیگران همدردی داشته باشند، کمک کند.

• تاریخچه CFT

• CFT به چه نحوی کار می کند؟

• تکنیک ها و تمرینات مربوط به CFT

• مشکلات درمان شده با استفاده از CFT

• آموزش CFT

• محدودیت های مربوط به CFT

تاریخچه CFT

رهیافت CFT که در قرن ۲۱ و توسط پائول گیلبرت معرفی شد، شامل نظریه ها، اصول، و تکنیک های می باشد که در مکتب های مختلف روان شناختی، روش های درمانی مختلف و ادیان متفاوت وجود دارد.

برخی از مولفه های اصلی این رهیافت عبارتند از:

• نظریه رفتاری شناختی

• روان شناسی توسعه ای

• روان شناسی تکاملی

• روان شناسی اجتماعی

• علوم عصب شناسی یا نورو ساینس

• روان شناسی بودایی

CFT بر مبنای شناخت امروزی از سیستم های مقرراتی عاطفی ایجاد شده است که عبارتند از: سیستم درمان و مراقبت از خود، سیستم تشویق و حرکت، و سیستم سلامت اجتماعی و رضایت.

در دروه های درمان بر روی پیوند این سیستم ها و تفکرات و رفتار انسانی تاکید می شود. هدف از CFT ایجاد توازن در این سیستم های تاثیر گذار سه گانه می باشد.

گیلبرت در سال ۲۰۰۶ و در دربی، بریتانیا، سازمان ذهن همدرد و مهربان را تشکیل داد.

وی کتاب ذهن مهربان: یک رهیافت جدید برای مقابله با چالش های زندگی را در سال ۲۰۱۰ منتشر کرد و در سال ۲۰۱۱ و به خاطر فعالیت های پیشبردی که در زمینه مراقبت از سلامتی روان داشت، جایزه دستور امپراطور بریتانیا (OBE) را در ۲۰۱۰ دریافت کرد.

افراد کمرو
اثرات کمرویی در افراد مختلف
رفتار برونگراها

CFT به چه نحوی کار می کند؟

بر اساس نظریه CFT، سیستم های تهدید، حرکت و رضایت، در سرتاسر تاریخ بشری برای کمک به زنده بودن مورد استفاده قرار گرفته است.

انسان های اولیه به اجتناب از مشکلات یا غلبه بر مشکلات، دست یابی به منابعی از قبیل غذا و روابط صمیمی، و بهره مندی از منافع به عنوان یک بخشی از انجمن اجتماعی، علاقه مند بوده اند.

مطلب پیشنهادی روانشناس:  روش درمان عملی / تجربی برای زوجین

طرفداران CFT بیان می دارند که این سیستم ها همچنان فعال بوده و بر عواطف، واکنش ها و عقاید انسان امروزی هم تاثیرگذار است.

برای مثال، در صورتی که یک عامل تهدید کننده مشاهده شود، فرد می تواند احساسات متفاوتی (همانند ترس، اضطراب و عصبانیت) داشته باشد، رفتارهای مختلفی (واکنش هایی مانند فرمان برداری، یا مبارزه و فرار) داشته باشد و انحرافات شناختی خاصی (تصمیم گیری سریع ، تصمیم یک نواخت یا کلیشه ای انجام دهند و یا فرض کنند که سالم بودن همواره بهتر از پشیمان بودن است و دخالت نکند) در وی توسعه یابد.

سیستم تحریک و حرکت تلاش دارد تا با تقویت احساسات پیش بینی و خشنودی، فرد را به سمت اهداف و منابع مهم راهنمایی کند.

ممکن است که افراد دارای سیستم تحریک افراطی رفتارهای خطر زا، همانند شیوه های روابط جنسی نا امن و یا سوء استفاده الکلی یا دارویی را از خودشان نشان دهند.

سیستم رضایت با احساسات خشنودی مرتبط می باشد.

این احساسات به دست یابی به رضایت مرتبط نبوده و به دلیل نبود تهدیدها، به خوبی بروز نمی کنند.

در نقطه مقابل، این وضعیت آرامش مثبت ریشه در آگاهی نسبت به ارتباط اجتماعی، مراقبت و امنیت دارد.

این سیستم آرامش بخش به صورت تنظیم کننده سیستم های تهدید و تحریک عمل می کنند و مابین آنها توازن ایجاد می کند.

تکنیک ها و تمرینات استفاده شده در CFT

تکنیک درمانی اولیه CFT عبارت از آموزش ذهن مهربان و همدرد (CMT) بوده است. CMT به تکنیک هایی اشاره دارد که معمولا برای کمک به افراد استفاده می شود تا این افراد حس همدردی را تجربه کنند و جوانب مختلف همدری مربوط به خود و دیگران در این افراد تقویت شود.

هدف CMT توسعه دادن قدرت محرک همدردی، دلسوزی، حساسیت و متوقف کردن تغییرات نامناسب با استفاده از تمرینات آموزشی و راهنماهای خاصی می باشد.

این راهنماها برای کمک به افراد طراحی شده است تا ویژگی هایی از قبیل عدم قضاوت کردن و حکم دادن در این افراد تقویت شود.

افراد درمانجو می توانند موارد مختلفی را یاد بگیرند که برخی از آنها عبارتند از:

• شیوه های قدر دانی یا فعالیت های قدر دانی، که بر مواردی تاکید می کند که افراد از آن لذت می برند.این تمرینات می تواند شامل تهیه یک لیست از موار دلخواه، صرف زمان برای لذت بردن در زمانی که فرد متوجه یک مورد لذت بخشی شود، و دیگر موارد باشد که مربوط به رفتارهای تشویقی مثبت هستند.

• آگاهی یا توانایی توجه به زمان فعلی بدون هیچ نوع قضاوت

• تمرینات تجسمی متمرکز بر همدردی یا استفاده از خاطرات یا فانتزی هایی که در مرحله اول برای تحریک مغز و در مرحله دوم برای سیستم های روان شناسی مورد استفاده قرار می گیرد

وقتی که افراد در مورد حس حمله به خود، مشکلی را احساس می کنند، درمانگر می تواند به این افراد کمک کند تا آنها کارکردها عوامل احتمالی این حملات را شناسایی کنند و همچنین دلایلی را که فرد می تواند با این حملات موافق باشد یا از آن تمکین کند را برای وی بازگو می کند.

مطلب پیشنهادی روانشناس:  شعر درمانی

این فرآیند می تواند شامل تجسم کردن ظاهر حمله به خود، به عنوان یک شخص باشد. ممکن است از فرد درمانجو خواسته شود تا بگوید این شخص جدید (همان حمله به خود) به چه شکلی می باشد و هر نوع احساسی که برای شناخت بهتر در مورد انتقاد از خود، برانگیخته می شود را توصیف کند.

از افرادی که همدردی را با مشکل تجربه و / یا بیان می کنند، ممکن است سوالاتی پرسیده شود. این سوالات برای بررسی و اصلاح هر عامل بالقوه ای که می تواند در ممانعت از بیان کردن همدردی نقش داشته باشد، طراحی شده است