درمان مشارکتی

درمان مشارکتی

و برای درمان افراد، خانواده ها، گروه ها و حتی سازمان ها به کار گرفته می شود.

افراد، زوج ها و یا گروه هایی که به درمان مراجعه می کنند .

تا به یک شناخت دو طرفه، ارتباط بهتر و حل کردن تضاد ها دست یابند.

می توانند برای دست یابی به جنبه ها و اهداف مختلف، از روش درمان مشارکتی استفاده کنند.

مطالب و مقالات سایت ” مشاوره خانواده” توسط تیم تخصصی مشاوران و روانشناسان تهیه و پشتیبانی شده است.

درمان مشارکتی1

تاریخچه روش درمان مشارکتی

درمان مشارکتی توسط هارلن اندرسون و طی دوره کار وی به عنوان درمانگر و همچنین از طریق تحقیقات غیر رسمی.

وی که در درمان از آن استفاده می کرد، معرفی شد.

که شامل همکاران، افراد درمانجو و دانشجویان بود.

از طریق این مکالمات، او رهیافت مشارکتی پست مدرنیسم را توسعه داد.

که رهیافت درمان مشارکتی بر مبنای آن شکل گرفته است.

رهیافت درمان مشارکتی

مبنای اصلی در نظریه مشارکتی، پست مدرنیسم می باشد.

پست مدرنیسم یک رهیافت فلسفی است که از هر دو مورد شناخت شکاکانه برای بدست آوردن دانش .

و همچنین این باور که دانش یک مفهومی می باشد که به صورت اجتماعی ایجاد می شود.

که نتیجه آن به صورت زبانی و شفاهی ایجاد می شود .

و همچنین فرآیند رشد و یادگیری از طریق مکالمه با دیگران ایجاد می شود.

مفهوم پست مدرن

دومین مفهوم پست مدرن که بر روی رهیافت درمان مشارکتی تاثیر گذار است این ایده می باشد.

که حقایق به صورت چند گانه می باشند.

بنابراین در یک موقعیت خاص، جواب و راه حل درست تنها یک راه حل نمی باشد.

بلکه چندین راه حل صحیح در آن مورد وجود دارد.

در نظریه مشارکتی، اهمیت بینش و تفکر شخص درمانجو .

و بینش فرد درمانگر به صورت مساوی در نظر گرفته می شوند.

رهیافت درمانی مشارکتی

اندرسون رهیافت درمانی مشارکتی را به جای یک نظریه یا مدل، به صورت یک فلسفه در نظر می گیرد.

دو عامل اصلی و کلیدی در این رهیافت توسعه رابطه مشارکتی مابین درمانگر و فرد درمانجو.

و همچنین مشغول  شدن در مکالمه هایی است که رشد و تغییر را تسهیل می بخشند.

اندرسون معتقد است که درمان مشارکتی منجر به تسهیل تغییر در هر دو فرد درمانجو و درمانگر می شود.

با انجام گرفتن مکالمه های پر معنی و مشخص شدن دیدگاه های مختلف، هر دو طرف درمانگر.

و درمانجو می توانند دانش و شناخت جدیدی را به دست بیاورند.

دوره درمان مشارکتی

در طول دوره درمان مشارکتی، هر دو طرف درمانگر و درمانجو یک شراکت و همکاری را تشکیل می دهند.

که در نتیجه آن، آنها بحث و جدل را کنار گذشته و به آرامی با هم صحبت می کنند.

این امر باعث می شود که آنها به جای اینکه فقط حرف خود را بیان کنند و کاری به طرف مقابل نداشته باشند.

به صورت مشارکتی بحث کنند و به دیدگاه طرف مقابل توجه کنند افراد صحبت های خود را شروع می کنند.

و درمانگر با گوش دادن به صحبت های این افراد، سعی می کنند تا با دیدگاه فرد آشنا شود.

برای تسهیل مکالمه، ممکن است که درمانگر سوالاتی بپرسد، توضیحاتی بیان کند .

و اطمینان حاصل کند که آن چیزی را که فرد درمانجو می گوید را به صورت دقیق درک می کنند.

با ایجاد یک مکالمه مشارکتی، آنها با یکدیگر همکاری می کنند.

تا به یک شناخت جدید از تجربه فرد دست یابند که باعث می شود یک تغییر ایجاد شود.

جنبه های مهم در درمان مشارکتی

یکی از جنبه های مهم در درمان مشارکتی این نکته است که درمانگر تشخیص دهد .

که فرد درمانجو در تجربیات خود، خبره و ماهر می باشد.

شامل دعوت کردن افراد برای بیان کردن داستان خود به شیوه خودشان و در حالتی که به آرامی قدم می زنند، باشد.

در این حالت درمانگر می تواند علاقه حقیقی خود را به تجربه آنها نشان دهد.

نحوه درمان مشارکتی

به دلیل اینکه درمان مشارکتی به صورت یک وضعیت درمانی می باشد.

و به عنوان یک مدل نمی باشد، هیچ مشکل و عیب خاصی برای استفاده از آن در طول درمان وجود ندارد.

در مقابل، این یک رهیافتی است که می تواند به افراد کمک می کند تا تغییرات مثبتی در آنها شکل بگیرد .

و بسیاری از مشکلات و نگرانی هایی را که دارند را تشخیص دهند.

درمان مشارکتی می تواند برای افراد یا گروه ها ارائه شود.

این گروه ها می تواند زوج ها، خانواده ها یا دیگر سیستم های اجتماعی باشند.

روابط مشارکتی و مبناهای مکالمه ای درمان مشارکتی، می تواند در گروه های با اندازه های متفاوت شکل بگیرد.

درمان مشارکتی

آموزش و گواهی نامه درمان مشارکتی

با این وجود که هیچ گواهی نامه خاصی برای درمان مشارکتی وجود ندارد.

ولی اندرسون مشاوره و آموزش را را به افراد توصیه می کند.

از دید وی آموزش در درمان مشارکتی، همانند یک فرآیند رو به پیشرفت است.

به نحوی که درمانگر به طور مداوم در حال یادگیری می باشد.

در یادگیری نحوه اعمال درمان مشارکتی، یادگیری و بکارگیری تکنیک های خاص کمترین اهمیت را دارند.

و بیشترین اهمیت را وضعیت های فلسفی خاص یا نحوه تعامل با فرد درمانجو دارد.

نگرانی های درمان مشارکتی

هیچ نوع رهیافت درمانی خاصی وجود ندارد که برای همه افراد مناسب باشد.

هر چند که ممکن است برخی از افراد واکنش مناسبی در رهیافت درمانی مشارکتی داشته باشند.

روش هایی که در این رهیافت درمانی مورد استفاده قرار می گیرند.

می تواند بسیار متنوع باشد. رهیافت درمان مشارکتی آموزش هیچ نوع راهنما یا گواهی نامه ای را ارائه نمی دهد.

و باعث می شود که تشخیص استفاده درست و دقیق درمانگر از این رهیافت درمانی یک کار مشکلی باشد.

[۱] Halene Anderson

 

 

 

تماس با بهترین مشاوران خانواده کانون مشاوران ایران

۰۲۱-۸۸۴۷۲۸۶۴ خط ویژه